Του Outsider
Για δεκαετίες, κάθε προεκλογική περίοδος
συνοδεύεται από την ίδια συζήτηση, αν θα υπάρξει αυτοδυναμία. Τα κόμματα, οι
δημοσκόποι και τα μέσα ενημέρωσης αναλύουν αδιάκοπα αριθμούς, ποσοστά και
πιθανά σενάρια διακυβέρνησης. Ωστόσο, στις εκλογές που έρχονται, η συζήτηση
αυτή μοιάζει να έχει χάσει την ουσία της. Με τα σημερινά δεδομένα, η προοπτική
κομματικής αυτοδυναμίας δεν είναι ρεαλιστική. Η επιμονή στη συγκεκριμένη
ατζέντα εξυπηρετεί περισσότερο επικοινωνιακές σκοπιμότητες παρά την
πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην κοινωνία.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ένα
κόμμα θα συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό εδρών για να κυβερνήσει μόνο του.
Το μεγάλο ζητούμενο είναι αν η ίδια η κοινωνία θα καταφέρει να αποκτήσει τη
δική της αυτοδυναμία. Μια αυτοδυναμία που δεν μετριέται σε κοινοβουλευτικές
έδρες, αλλά σε συμμετοχή, συνείδηση, ευθύνη και αποφασιστικότητα.
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια,
διαφαίνεται μια κοινωνία πιο ώριμη, πιο απαιτητική και περισσότερο αποφασισμένη
να συμμετάσχει ενεργά στις εξελίξεις. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η
δημοκρατία δεν εξαντλείται στην ανάθεση ευθυνών κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά
απαιτεί διαρκή παρουσία, έλεγχο και διεκδίκηση. Η δύναμη της κοινωνίας
βρίσκεται στην ενεργοποίηση των πολιτών και όχι στην παθητική παρακολούθηση των
γεγονότων.
Τα τελευταία χρόνια καλλιεργήθηκε σε
μεγάλο βαθμό η λογική της αποστασιοποίησης. Πολλοί πολίτες ένιωσαν ότι η ψήφος
τους δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα και οδηγήθηκαν στην αποχή ή στην αδιαφορία.
Έτσι, η κοινωνία, που θα έπρεπε να αποτελεί τον καταλύτη των πολιτικών
εξελίξεων, μετατράπηκε σε θεατή των αποφάσεων που λαμβάνονταν ερήμην της. Η
έννοια της κοινωνικής κυριαρχίας παρέμεινε συχνά ένα σύνθημα στους πολιτικούς
λόγους, χωρίς να συνοδεύεται από αντίστοιχες πολιτικές που να ενισχύουν τη συμμετοχή
και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Σήμερα, όμως, τα δεδομένα φαίνεται να
αλλάζουν. Η αυξημένη κινητοποίηση, ο δημόσιος διάλογος και η διάθεση
μεγαλύτερης συμμετοχής δείχνουν ότι ολοένα και περισσότεροι πολίτες
αντιλαμβάνονται πως η ευθύνη για το μέλλον της χώρας δεν ανήκει αποκλειστικά
στις κυβερνήσεις ή στα κόμματα. Ανήκει πρωτίστως στους ίδιους.
Η αυτοδυναμία της κοινωνίας σημαίνει μια
κοινωνία που δεν περιμένει παθητικά τις εξελίξεις, αλλά τις διαμορφώνει. Μια
κοινωνία που ψηφίζει, ελέγχει, απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και
αποτελεσματικότητα. Που δεν εγκλωβίζεται σε διχαστικά διλήμματα, αλλά επιλέγει
με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και το μέλλον των επόμενων γενεών.
Αυτή είναι η αυτοδυναμία που έχει
πραγματική αξία. Η δύναμη των ενεργών πολιτών να καθορίσουν την πορεία της
χώρας, ανεξάρτητα από το ποιος θα βρίσκεται στην εξουσία. Γιατί όταν η κοινωνία
είναι πραγματικά παρούσα, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοήσει τη φωνή της.
Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη η Ελλάδα
σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια