Select Menu

ads2

ads2

Τυχαία Ανάρτηση

" });

Travel

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ


link για pchands

Performance

Cute

My Place

Racing

Videos

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Ε.Σ.ΠΕ.Ε.ΚΙΛΚΙΣ : ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΠΑΣΟΚ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΔΗ ΣΤΕΦΑΝΟ

  Αντιπροσωπεία της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς - Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Κ., αποτελούμενη από τον Πρόεδρο της Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Κ. Ιωάννη Σφή...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Τελευταίες Αναρτήσεις

     

    Αντιπροσωπεία της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς - Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Κ., αποτελούμενη από τον Πρόεδρο της Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Κ. Ιωάννη Σφήνα και τον Γενικό Γραμματέα Βάιο Γκόρα, πραγματοποίησε συνάντηση εργασίας με τον Βουλευτή Νομού Κιλκίς του ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ κ. Στέφανο Παραστατίδη.

     

                   Στη συνάντηση τέθηκαν υπ' όψιν του κ. Παραστατίδη και αποτέλεσαν αντικείμενο εκτεταμένου διαλόγου, μια σειρά εργασιακών – μισθολογικών θεμάτων του στρατιωτικού προσωπικού, όπως η κατάργηση της χορήγησης του Επιδόματος Αυξημένης Επιχειρησιακής Ετοιμότητας Μονάδων, το οποίο δεν προβλέφθηκε στις διατάξεις του ειδικού μισθολογίου (Ν.4472/2017), καθώς και η ανάγκη τροποποίησης του νομικού πλαισίου, όσον αφορά τα οδοιπορικά έξοδα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Επιπρόσθετα η ημερήσια αποζημίωση που λαμβάνει το προσωπικό του Σχηματισμού που μετακινείται στο εξωτερικό στα πλαίσια Υπηρεσιακών υποχρεώσεων, ανέρχεται στο ποσό των δέκα (10) ευρώ, μια απαράδεκτη και χρόνια στρέβλωση η οποία θίγει βάναυσα την οικονομική και προσωπική αξιοπρέπεια του Στρατιωτικού Προσωπικού. 

     

                   Συναφώς, υπογραμμίζεται η ανάγκη θεσμικής ρύθμισης για την  αποζημίωση των ανωτέρων τμημάτων κατά την μετακίνηση στο εξωτερικό, ούτως ώστε να εναρμονιστεί με την ημερήσια αποζημίωση Αποστολών Εξωτερικού ή να ενταχθούν στην αποζημίωση των Ειδικών Επιχειρήσεων.

     

                   Από την πλευρά του ο κ. Παραστατίδης, κατέγραψε λεπτομερώς όσα διαμηνύθηκαν στη συνάντηση εργασίας και ενημέρωσε την αντιπροσωπεία ότι, σε συνεργασία με τον Τομέα Άμυνας, θα υπάρξει η απαραίτητη μελέτη και αξιολόγηση τους, καθώς και οι αναγκαίες Κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις, ώστε να αναδειχθούν και να επιλυθούν οι υφιστάμενες εργασιακές και μισθολογικές αδικίες που βιώνει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, με γνώμονα την βελτίωση και την αναβάθμιση της υπηρεσιακής και εργασιακής καθημερινότητας των στελεχών, καθώς και των συνθηκών διαβίωσης των οικογενειών τους, ως απόδειξη του γνήσιου ενδιαφέροντος του ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ,  για το ένστολο προσωπικό και τις οικογένειές τους.

                   Τα μέλη της αντιπροσωπείας ευχαρίστησαν τον κ. Παραστατίδη για την εξαιρετικά εποικοδομητική συνάντηση και συμφωνήθηκε να υπάρχει συνεχή επικοινωνία και συνεργασία, στο πλαίσιο των προσπαθειών για την ισότιμη εργασιακή και μισθολογική αντιμετώπιση του στρατιωτικού προσωπικού. Το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων στηρίζεται πρωτίστως στους άντρες και στις γυναίκες που υπηρετούν με αφοσίωση και αυταπάρνηση. Δεν ζητούν προνόμια, ζητούν ισότιμη εργασιακή αντιμετώπιση, με γνώμονα τον σεβασμό στις αρχές της ισονομίας και της αξιοκρατίας, ώστε να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαιοσύνης μεταξύ όλων των Ελλήνων πολιτών. 

    Για το Διοικητικό Συμβούλιο

     

    -Ο-

    -Ο-

     

    Πρόεδρος

     

    Γενικός Γραμματέας



    Ιωάννης Σφήνας

    Βάιος Γκόρας

    Ανθστής (ΠΖ)

    Επχίας (ΜΧ)


     

    Γιατί οι νοήμονες, σοβαροί και σκεπτόμενοι πολίτες (ακόμα υπάρχουν!) να υφίστανται το μαρτύριο της βλακείας και της ασχετοσύνης από ανθρώπους που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους αλλά έχουν την απαίτηση να… νομοθετούν, δηλ. να αποφασίζουν για τα προβλήματα των πολιτών; Χειρότερα: Γιατί να επιβραβεύονται όσοι συνεργούν στη διαφθορά, στην απαξίωση και στην κατάπτωση της πολιτικής;

    Οι πολίτες πρέπει να παίρνουν τους πολιτικούς στα σοβαρά; Όχι, αν αυτοί με ενέργειές τους επιβάλλουν να μην τους λαμβάνουμε υπόψη αφού δι’ έργων, λόγων και διακηρύξεων καταρρακώνουν κάθε έννοια σοβαρότητας, υπευθυνότητας και αξιοπιστίας. Και είναι θλιβερά παραδείγματα εντυπωσιοθηρίας, λαϊκισμού, φανφαρονισμού και προσβολής της αισθητικής, της αξιοπρέπειας και της νοημοσύνης μας.

    Η εκλογή νέου Προέδρου της κυπριακής Βουλής επιβεβαίωσε ξανά το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής τεχνοτροπίας και την έκταση της κομματικής ασυδοσίας. Η επιπολαιότητα και η πολιτική ανεπάρκεια ηγητόρων δεν έχει πάτο. Παρακολουθήσαμε με απογοήτευση τις γελοιώδεις συναλλαγές κομμάτων για την ανάδειξη του νέου Προέδρου του Σώματος.

    Ένα νεοφυές και κενοφυές κομματίδιο περιήλθε τα ιστορικά κόμματα – ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ – και πρότεινε την πραμάτεια του, τέσσερεις ψήφους, προς αγοράν και εξαγοράν δεσμεύσεων. Η λεγόμενη «Άμεση Δημοκρατία» ενός κενολογούντος και συνήθως αερολογούντος τικ-τόκερ, του Φειδία Παναγιώτου, απαίτησε δέσμευση σε τρία θέματα: Δημογραφικό, συντάξεις και κατοικία. Και τα τρία κόμματα διεκδικούσαν από καιρό βελτίωση και των τριών ζητημάτων.

    Ποια ήταν η κουτοπονηριά του Προέδρου της «Άμεσης Δημοκρατίας»; Όποιος υποψήφιος δεχτεί τους όρους του, να κάνουν από κοινού ένα βιντεάκι ώστε να δεσμευτεί ότι θα υλοποιήσει τα συμφωνηθέντα. Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ και ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, ορθά αρνήθηκαν και διαμήνυσαν ότι τα κόμματα και η Βουλή δεν ασκούν πολιτική, δεν κυβερνούν, αλλά νομοθετούν.

    Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, στην προσπάθειά της να επανεκλεγεί στην Προεδρία της Βουλής, δέχτηκε χαρωπά και ανέμελα να κάνει το βιντεάκι με τον Φειδία. Ήταν η αποθέωση της γελοιότητας, του άκρατου λαϊκισμού και η αποτύπωση βροντερής έλλειψης σοβαρότητας από μία πολιτικό που, σε ομιλία της στη Βουλή, επέμενε ότι: Οι νέοι βουλευτές όφειλαν να ενισχύσουν το κύρος και την αξιοπιστία του θεσμού, «μακριά από λαϊκισμούς, πελατειακές λογικές και προσωπικές ατζέντες».

    Με το βιντεάκι, που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και στον ΔΗΣΥ, η Αννίτα Δημητρίου φρόντισε ακριβώς να αυτοαναιρεθεί. Και να γελοιοποιηθεί, εξευτελίζοντας και τον θεσμό που εκπροσωπεί. Ταυτόχρονα, ενίσχυσε την απαξίωση που οι πολίτες εκφράζουν απέναντι σε ένα κομματικό και πολιτικό σύστημα, που εκλαμβάνει τους πολίτες ως πρόβατα, να τα μαντρίζει σε κάθε εκλογική διαδικασία στο όνομα του «κομματικού πατριωτισμού» και να προσβάλλει την αισθητική τους.

    Γιατί η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ δέχτηκε να κάνει το λαϊκίστικο βιντεάκι; Για να εισπράξει από την «Άμεση Δημοκρατία» τις τέσσερεις ψήφους και να εκλεγεί ξανά στην Προεδρία της Βουλής. Η Κυβέρνηση και κόμματα αντέδρασαν αμέσως στις ανεδαφικές δεσμεύσεις της Αννίτας Δημητρίου που, αν υλοποιηθούν, η Κυπριακή Δημοκρατία θα ξαναμπεί σε μνημόνιο!

    Προφανώς, η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και ο Φειδίας δεν το σκέφτηκαν. Η νέα κωμικότητα, με πρωταγωνίστρια και πάλι την Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, καταγράφει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η συναλλαγή, αρκεί να εξυπηρετούνται προσωπικές και πολιτικές φιλοδοξίες.

    ΣΑΒΒΑΣ.png

    Πριν από δύο χιλιετίες και πλέον, ο Κικέρων, υποψήφιος ύπατος, πήρε μια μακροσκελή επιστολή από τον αδελφό του Κουίντο – κρατικό αξιωματούχο – με συμβουλές για την τακτική που έπρεπε να ακολουθήσει και ποιες μεθόδους να επιστρατεύσει κατά την προεκλογική εκστρατεία. Δηλαδή: Πανουργίες, τεχνάσματα, υπουλότητα, θεατρινισμοί, παραπλανήσεις. Και η συμβουλή του:

    «Κατά την προεκλογική εκστρατεία μπορείς να κάνεις χωρίς ντροπή ό,τι δεν θα έκανες ποτέ στην καθημερινή ζωή, να επιδιώκεις τη φιλία ανθρώπων που άλλοτε θα θεωρούσες αναξιοπρέπεια. Αν δεν έχεις πάρε-δώσε με κάθε λογής ανθρώπους, είσαι υποψήφιος για κλάματα, ένα τίποτα». Η Αννίτα Δημητρίου τι έλεγε προεκλογικά, με ευθύ υπονοούμενο προς τον Φειδία και το κόμμα του;

    Σε συνέντευξή της πριν από έναν ακριβώς χρόνο (4/6/2025) στον εκλεκτό συνάδελφο, Ανδρέα Κημήτρη, είπε: «Τρέμω στην ιδέα, πολλές φορές, ποιους θα έχουμε στη Βουλή και ποιοι θα παίρνουν αποφάσεις για όλους μας. Γιατί εκεί ψηφίζονται οι νόμοι. Εκεί θα υπάρξουν αποφάσεις με αντίκτυπο στους πολίτες και στην καθημερινότητά τους. Ανησυχώ! Την ανησυχία μου εκφράζω. Να μην παρασυρόμαστε από καταστάσεις που στο τέλος της ημέρας μπορεί να αποδειχτούν επικίνδυνες».

    Ο… τρόμος και η… ανησυχία της Προέδρου του ΔΗΣΥ μετατράπηκαν σε χαρωπές δεσμεύσεις με «έναν πελλόν», κατά την έκφραση αντιπροέδρου του ΔΗΣΥ, για χάρη της επανεκλογής της. Πήγαν περίπατο, από τη μια, τα φληναφήματα Φειδία για αντισυστημικό κόμμα και, από την άλλη, ξεχάστηκαν οι φόβοι της Αννίτας για επικίνδυνες καταστάσεις. Αυτοί για τους οποίους έτρεμε σύγκορμη ότι θα μπουν στη Βουλή, τώρα είναι συνεργάτες και συνάδελφοί της. Τι ωραία κωμωδία!!

    Αυτό είναι το κομματικό και πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο. Μια αχώνευτη κωμωδία με έναν θίασο επί σκηνής με ένα κακόγουστο ρεπερτόριο στηριγμένο σε κλόουν, παλιάτσους και ακροβάτες. Πέραν άλλων λόγων, γι’ αυτό το κατάντημα ευθύνονται πρώτα οι πολίτες. Ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, Δ. Δημητρίου, σε τηλεοπτική συζήτηση, είπε μια πικρή αλήθεια: «Οι ψηφοφόροι στήριξαν το σύστημα»!

    Δηλαδή, αφού ως πρόβατα μαντρίστηκαν ξανά, επιβράβευσαν διά της ψήφου των τις αθλιότητες, τα δεινά, τις καταστροφές, τις λεηλασίες, την ανεπάρκεια, την αχρηστοκρατία και την ανικανοκρατία των κομμάτων και των πολιτικών. Και η δικαιολογία; Επέλεξαν, κατά τον συναγερμικό βουλευτή, «σοβαρότητα, ασφάλεια και υπευθυνότητα». Ναι, αυτά που όλοι είδαμε στο χαρωπό βιντεάκι της Αννίτας με τον Φειδία.

    Για το κατάντημα της πολιτικής μεγάλη ευθύνη φέρουν και τα ΜΜΕ, έντυπα και ειδικά οι τηλεοπτικοί σταθμοί. Έδωσαν βήμα σε κνώδαλα και κύμβαλα ανοησίας και ασυναρτησίας. Θα μου πείτε, αυτό απαιτούν οι δημοκρατικές διαδικασίες. Ερώτηση, λοιπόν:

    Γιατί οι νοήμονες, σοβαροί και σκεπτόμενοι πολίτες (ακόμα υπάρχουν!) να υφίστανται το μαρτύριο της βλακείας και της ασχετοσύνης από ανθρώπους που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερά τους, αλλά έχουν την απαίτηση να… νομοθετούν, δηλ. να αποφασίζουν για τα προβλήματα των πολιτών; Χειρότερα: Γιατί να επιβραβεύονται όσοι συνεργούν στη διαφθορά, στην απαξίωση και στην κατάπτωση της πολιτικής;

    Στο τελευταίο τρίμηνο του 1991, η Estra Bladet, η μεγαλύτερη τότε εφημερίδα της Δανίας, κήρυξε μποϊκοτάζ 100 ημερών στα κόμματα και στους πολιτικούς. Αγνόησε πλήρως και δεν δημοσίευε δηλώσεις υπουργών, ομιλίες βουλευτών στη Βουλή, ανακοινώσεις κομμάτων.

    Όπως η εφημερίδα εξήγησε στους αναγνώστες της, ήταν μια έντονη απόφαση διαμαρτυρίας για τη διαφθορά, μια εκδήλωση αηδίας για την κατάπτωση της πολιτικής, μια οργισμένη κραυγή κατά της πολιτικής και κομματικής αχρηστοκρατίας, του λαϊκισμού και της συνθηματολογικής αγυρτείας. Ερώτηση ενός εκατομμυρίου:

    Τα κυπριακά ΜΜΕ και κυρίως οι τηλεοπτικοί σταθμοί τολμούν, εκ συμφώνου, για 30 μέρες να αγνοήσουν και να μη δημοσιοποιούν απολύτως τίποτε για υπουργούς, αρχηγούς κομμάτων, βουλευτές, κυβέρνηση και κόμματα; Θα ήταν μια απίστευτη ζωογόνος ανάσα οξυγόνου, ηρεμίας και αποτοξίνωσης για τους πολίτες. Κι ένα δυνατό μαστίγωμα στην απρέπεια, στην αλαζονεία και στη ξιπασιά κυβερνώντων και κομματικών, πολιτικών.


    -

     


    Του Strange Attractor

    Σε μια χώρα που μαφιόζοι από όπου γης εκτελούν ο ένας τον άλλον εν μέση οδώ, μέρα μεσημέρι…

    Σε μια χώρα όπου ανήλικοι αλληλοσφάζονται καθημερινά…

    Σε μια χώρα όπου η εγκληματικότητα, και η ανομία, ειδικά  «ευπαθών» ομάδων», και «προσφύγων πολέμου» από χώρες χωρίς πόλεμο, έχει πιάσει κόκκινο…

    Σε μια χώρα βουτηγμένη στα σκάνδαλα και στη διαφθορά, ακόμη και προβεβλημένων «αρίστων»…

    Σε αυτή τη χώρα λοιπόν, το κράτος (το λέει και ο πρωθυπουργός) λειτουργεί άψογα!

    Και σε αυτό συμφωνώ κι εγώ ο ποταπός, και έχω και προσωπικά παραδείγματα που το αποδεικνύουν, τα οποία και παραθέτω, προκειμένου να επιβεβαιώσω τον Κυριάκο μας.

    Πρώτον: Φίλη και συνάδελφος, η οποία αποφάσισε να ζήσει μακριά από την οχλοβοή της πόλης, εδώ και μερικά χρόνια έστησε το σπιτικό της σε έναν παραθεριστικό οικισμό λυομένων, κάπου κοντά στην Καλλικράτεια της Θεσσαλονίκης, στη μέση του πουθενά.

    Ο οικισμός αποκτά ζωή τα καλοκαίρια, αλλά τον χειμώνα είναι μόνο αυτή, ο κούκος, και το πιστό της σκυλί ο Μάρκος.

    Σε μια απόσταση αρκετών χιλιομέτρων ζει και κάποιος περίεργος «ερημίτης», μόνος χωρίς σκυλιά, και προφανώς πειραγμένος, αφού όπως μου λέει η φίλη μου όχι μόνο έχει μονίμως αναρτημένη τη σημαία της ΝΔ στην αυλή του, αλλά τον έχει δει να της κάνει και έπαρση (και υποστολή)!

    Πειραγμένος μεν, φίλος του καθεστώτος δε.

    Αυτός λοιπόν ο καλός γείτονας, κάθε τόσο της διαμαρτύρονταν ότι ο Μάρκος, που κυκλοφορούσε στα χωράφια και γαύγιζε… τον ενοχλούσε!

    Η φίλη μου δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, αφού αρσενικό σκυλί, στην ερημιά μάλιστα, όχι μόνο δεν μπορείς να το μαζέψεις, αλλά καταστρέφει και κάθε είδους περίφραξη προκειμένου να γαμπρίσει. Το να το έχεις δεμένο απαγορεύεται.

    Εν πάση περιπτώσει, μια κρύα μέρα του Φλεβάρη(!), μέσα στην ερημιά που λέγαμε, όπου ούτε με GPS δεν βρίσκεις το σπίτι αν δεν το ξέρεις, εμφανίστηκε τριμελές κλιμάκιο αρμοδίων από τον μακρινό Πολύγυρο, τα μέλη του οποίου ήρθαν κατόπιν «ανώνυμης» καταγγελίας, και έκοψαν βαρβάτο πρόστιμο στη συνάδελφο, επειδή ο σκύλος της δεν είχε τσιπ, και δεν ήταν στειρωμένος!!!!!!

    Απίστευτο; Και όμως… αληθινό…

    Θέλετε άλλο παράδειγμα που να αποδεικνύει ότι το κράτος υπερλειτουργεί επί «αρίστων»; Πάρτε να ‘χετε, και να πορεύεστε:

    Άλλη φίλη, ψηφοφόρος της Έλενας της Ράπτη παρακαλώ, από εκείνες που πανηγύριζαν σαν τρελές το «41 τακατό», που θα έφερνε την πολυπόθητη ανάπτυξη, και θα μας καθιστούσε όλους μιλιονέρηδες κλπ., έπεσε σε μπλόκο της τροχαίας ένα βράδυ Παρασκευής.

    Τα είχε όλα σωστά, διπλώματα, τρίγωνα, φαρμακεία, κλπ., έλα όμως που είχε μια δικαστική απόφαση εις βάρος της, την οποία αγνοούσε, οπότε οι τροχονόμοι την έσυραν στο τμήμα, στο οποίο έμεινε μέχρι τη Δευτέρα το πρωί, προκειμένου να οδηγηθεί στο δικαστήριο!

    Ένα τρελό διήμερο, όπως μου είπε μετά, κατά το οποίο έκανε νέες φιλίες με πόρνες, τραβεστί, χασικλούδες, Τσετσένους «πρόσφυγες», και μπόλικους συμπαθείς Ρομά… χώρια που ήπιε δεκάδες καφέδες, κι άρχισε ξανά το κάπνισμα.

    Ποιο είναι το ρεζουμέ, ή μάλλον ο λόγος της ταλαιπωρίας της;

    Ότι μια γειτόνισσα, στο προηγούμενο σπίτι που έμενε, την είχε καταγγείλει πριν από χρόνια στην πολεοδομία, επειδή τοποθέτησε κλιματιστικό χωρίς άδεια στο μπαλκόνι της!

    Η καταγγελία προχώρησε, κάποιο τριμελές κλιμάκιο (από 5-6 άτομα) θα διαπίστωσε επί τόπου το σοβαρό αυτό «έγκλημα», θα της εκδόθηκε πρόστιμο, και θα της έγινε και δίκη ερήμην, πλην όμως η ίδια ουδέποτε έλαβε γνώση μέσω κάποιας κλήσης, ή γνωστοποίησης.

    Άρα κατέστη ντεσπεράντο… φυγόδικη. Μπορεί να ενημερώθηκε και η Ιντερπόλ, ποιος ξέρει;

    Όπως έμαθε με τον δύσκολο τρόπο, εκτός του ότι το κράτος υπάρχει και λειτουργεί, πρώτον δεν βάζουμε κλιματιστικό χωρίς άδεια της (πανέντιμης) πολεοδομίας, και επίσης, όταν μετακομίζουμε οφείλουμε να δηλώνουμε τη νέα διεύθυνση αυτοπροσώπως στην οικεία εισαγγελία!

    Με όλα τα νόμιμα παράβολα, κλπ.

    Το ξέρατε; Τώρα το μάθατε και αυτό…

    Τρίτη περίπτωση: Τον περασμένο Γενάρη συνάντησα τυχαία παιδικό φίλο, κηπουρό, που είχα να δω από το λύκειο, τότε που ήταν γραμμένος στην ΟΝΝΕΔ, κολλούσε αφίσες του Ράλλη, και λίγο μετά στήριζε τον μπαμπά Μητσοτάκη, και μάλιστα σε μια εποχή που το 99,9% των νέων ήταν «αριστεροί».

    Άρχισε να μου βρίζει τον Κυριάκο μας! Με το καλημέρα… Τα ύστερα του κόσμου…

    Γιατί όμως; Διαβάστε και φρίξτε…

    Μένει σε χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη. Πριν από δυο μέρες ξεκίνησε να πάει στην πόλη, κάνοντας στάση σε ένα φίλο του που έχει μικρό πτηνοτροφείο, και ο οποίος του έδωσε δώρο μια ντουζίνα αυγά, και μια κότα… ζωντανή.

    Την έβαλε λοιπόν στο πορτ μπαγκάζ, και συνέχισε για τη Θεσσαλονίκη όπου πήγε στο ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ για να αγοράσει μια ντουλάπα.

    Στάθμευσε στο τεράστιο παρκινγκ του μαγαζιού, την κότα, που τη λυπήθηκε να είναι στο πορτ μπαγκάζ την έβαλε στο πίσω κάθισμα, ελεύθερη, αφού έτσι κι αλλιώς το αυτοκίνητο ήταν ημιδιαλυμένο, γεμάτο κοφίνια, και εργαλεία κήπου, και ήταν και χειμώνας. Τι θα πάθει το ζωντανό για μια ώρα το πολύ;

    Και όμως… την είδε κάποιος περαστικός, κάλεσε το 100, και όταν βγήκε ο φίλος από το κατάστημα και πήγε στο αμάξι του, συνελήφθη και οδηγήθηκε με χειροπέδες στο αυτόφωρο, όπου δικάστηκε, και καταδικάστηκε σε 8 μήνες με αναστολή, ενώ του επεβλήθη και διοικητικό πρόστιμο 3.000 ευρώ, διότι «κακοποίησε» την κότα, η οποία, όπως του είπαν οι αστυνομικοί (και η δικαστίνα) θεωρείται οικόσιτο, ή κατοικίδιο… δεν κατάλαβε καλά, αφού ούτως ή άλλως ήταν στα πρόθυρα εμφράγματος με όλο αυτό που έπαθε.

    «Για μια κότα που θα έσφαζα την επόμενη μέρα», έλεγε και ξανάλεγε, ρίχνοντας κατάρες στον «… μπιπ, μπιπ, μπιπ που μας κυβερνά»… συμπληρώνοντας πως στο εξής θα ψηφίζει τη… Ζωζώ!

    Έτσι λοιπόν, έχει η κατάσταση.

    Σε όλο αυτό το «θεσμοθετημένο» μπάχαλο στο οποίο ζούμε χρόνια τώρα, το κράτος λειτουργεί!

    Και με βάση τα παραπάνω ενδεικτικά παραδείγματα, όχι μόνο λειτουργεί, αλλά ειδικά επί «αρίστων» υπερλειτουργεί!!!!!!!!!!!!!

    Κι ας λυσσάνε οι Ελασίτες του Αλέξη, οι αμνήμονες Πασόκοι του Ανδρουλάκη, οι σαμποτέρ οπαδοί των Σαμαρά-Καραμανλή, και όλα εκείνα τα τρολ του διαδικτύου που χτυπάνε την κυβέρνηση επειδή δεν θέλουν την προκοπή του τόπου…!

    Είπε κανείς τίποτα;

    ΥΓ- Μην ξεχάσετε να αγοράσετε νέου τύπου φαρμακείο για το ΙΧ σας, γιατί θα γίνονται έλεγχοι και… συλλήψεις! Ξέχασα, άκυρο προς το παρόν. Έδωσαν παράταση έως την 1η Ιανουαρίου 2027 . Προχωράμε…!!!

    -

     


    Χρήστος Μπολώσης

    Εν αρχή ην λίγη ιστορία. Την βρήκα στο διαδίκτυο και την υπογράφει κάποιος Dieci

    Το Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας λοιπόν είναι η ιστορική έδρα του Παναθηναϊκού.

    Από το 1981 το επίσημο όνομά του, είναι Γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης», έχοντας το όνομα του πρώην προέδρου του συλλόγου, σε αναγνώριση της πολυσήμαντης συνεισφοράς του.

    Κάτω από τις θύρες 6 και 7 του ποδοσφαιρικού γηπέδου, είναι κατασκευασμένο το Κλειστό Γυμναστήριο της Λεωφόρου, γνωστό και ως «ο Τάφος του Ινδού», που αποτελούσε επί δεκαετίες την έδρα των τμημάτων μπάσκετ και βόλεϊ του συλλόγου.

    Ο Παναθηναϊκός, χρησιμοποιούσε το 1908 ως πρώτη έδρα του, το γήπεδο που βρισκόταν σε οικόπεδο ιδιοκτησίας Καραπάνου στο Λούνα Παρκ της οδού Πατησίων, χώρος που στεγάζεται πλέον το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

    Το 1910 με τη διάσπαση της ομάδας ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος του Καλαφάτη χρησιμοποίησε ως έδρα το γήπεδο Σιμοπούλου, στην πλατεία Αγάμων (σημερινή πλατεία Αμερικής).

    Το 1912, η ομάδα επέστρεψε στο γήπεδο της οδού Πατησίων.

    Το 1918 το γήπεδο της οδού Πατησίων πουλήθηκε, ο Παναθηναϊκός έμεινε άστεγος και ξεκίνησε η έρευνα για τη νέα του έδρα.

    Τότε ο σύλλογος, δίχως γήπεδο, δεν είχε τη δυνατότητα να προπονηθεί στο ποδόσφαιρο καθώς την ίδια περίοδο παραχωρήθηκε στον ΠΠΟ το Γυμναστήριο Κωνσταντινίδη επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, αλλά οι χώροι δεν επαρκούσαν και οι αθλητές μπορούσαν να προπονηθούν μόνο στις αθλοπαιδιές, το τένις και άλλα σπορ.

    Επίσης το 1919 ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος, πρότεινε την απορρόφηση του ποδοσφαιρικού τμήματος του Παναθηναϊκού.

    Στις 19 Ιανουαρίου του 1921, στη συνέλευση των μελών του Παναθηναϊκού, αποφασίστηκε η εύρεση νέου μεγαλύτερου γηπέδου, που θα έπρεπε να καλύπτει τις ανάγκες όλων των τμημάτων του συλλόγου.

    Ο Γιώργος Καλαφάτης μαζί με τους Δεμερτζή και Καλογερόπουλο έκαναν έρευνα για το χώρο που θα μπορούσε να υπάρξει το νέο γήπεδο της ομάδας και κατέληξαν, στην ανατολική πλευρά του Λυκαβηττού, στο χώρο απέναντι από τις Φυλακές Αβέρωφ στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

    Μετά την άρνηση του δημάρχου της Αθήνας Γιώργου Τσόχα να παραχωρηθεί ο χώρος της Περιβόλας στον Παναθηναϊκό ο Γιώργος Καλαφάτης στράφηκε στον Γιώργο Χατζόπουλο, ο οποίος με την ιδιότητα του προέδρου του Παναθηναϊκού απευθύνθηκε στον πρίγκηπα Νικόλαο, επίτιμο πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ και εκείνος έπεισε το δημοτικό συμβούλιο να παραχωρήσει την έκταση με την απόφαση 3294 του 1922.

    Η εγκριτική απόφαση δημοσιεύθηκε στο υπ’ αρίθμ. 165/1924 φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

    Το 1924 το γήπεδο της Λεωφόρου ήταν το μοναδικό στη χώρα που μπορούσε να φιλοξενήσει 6.000 θεατές.

    Από το 1928 το γήπεδο είχε ξύλινες κερκίδες.

    Το 1930 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του Πρωτάθλημα Ελλάδας υπό την ΕΠΟ στο ποδόσφαιρο.

    Από το 1931 υπήρξε το πρώτο ελληνικό γήπεδο όπου τοποθετήθηκαν τσιμεντένιες κερκίδες.

    Επίσης από το 1931 έως το 1984 το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ήταν η επίσημη έδρα της Εθνικής Ελλάδος!

    Τέλος της ιστορίας…

    «Κάθε αποχωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος». George Eliot Αγγλίδα συγγραφέας  (1819-1880).

    «Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που φεύγει». Κωνσταντίνος Καβάφης, Έλληνας ποιητής (1868-1933), από το «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

    «Όλα έχουν ένα τέλος, εκτός από το λουκάνικο που έχει δύο». Γερμανική παροιμία.

    Αυτή η τελευταία, είναι λίγο άσχετη αλλά έχει πλάκα. 

    Και τελειώνουμε με το… «Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο». Μουσική Σπύρος Σκορδίλης, στίχοι Νταϊνά Λένα. Τραγουδάει ο Μπάμπης Τσετίνης.

    Όλο αυτό το… προσκλητήριο γνωμικών, σκοπό είχε να αποχαιρετήσουμε το Γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης». Το θρυλικό γήπεδο της «Λεωφόρου Αλεξάνδρας». Το ιστορικό γήπεδο του Παναθηναϊκού, το οποίο αφού εξεμέτρησε το ζην, τώρα θα παραδοθεί Κύριος οίδε σε ποιές αγκάλες. Βέβαια υπάρχουν σχέδια, αλλά στην Ελλάδα τα σχέδια είναι για… να μην εφαρμόζονται.

    Αυτό όμως δεν μας ενδιαφέρει σήμερα. Σήμερα θα κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο για ν’ αποχαιρετήσουμε την ιστορική έδρα του Παναθηναϊκού. Το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. 

    Ήδη κυκλοφορούν πολλά αφιερώματα για το θέμα, στα οποία μιλούν παλιοί ποδοσφαιριστές, παράγοντες, δημοσιογράφοι κ.λπ. Σήμερα, θα το δούμε από την πλευρά του φιλάθλου και μάλιστα από την πλευρά φιλάθλου, που δεν είναι φίλος του Παναθηναϊκού.

    Όλα όσα θα διαβάσετε από δω και κάτω παρακαλώ να τα τοποθετήσετε στο τέλος της δεκαετίας του ’50 και στις αρχές της επομένης, του ’60.

    Το γήπεδο του θέματος λοιπόν, εγώ το πρόλαβα στην μορφή που βλέπετε, στην φωτογραφία, σ’ ένα αγώνα με ποδοσφαιριστές που φοράνε πολιτικά, παλτά και ό,τι αλλοπρόσαλλο μπορείτε να φανταστείτε. Κι’ όμως οι εξέδρες, είναι ασφυκτικά γεμάτες. Τότε λοιπόν δεν υπήρχε η ανατολική εξέδρα (προς Αμπελοκήπους στην οδό Π. Κυριακού). Τότε υπήρχε μόνο ένα πέταλο αυτό της Θύρας 13.

    Το γήπεδο του Παναθηναϊκού, ήταν το καλύτερο της εποχής και το μόνο που διέθετε προβολείς. Αργότερα θα ήταν και το μόνο που θα διέθετε γκαζόν. Βέβαια ούτε οι προβολείς, ούτε το γκαζόν μοιάζανε με τους σημερινούς… απογόνους τους; Οι προβολείς βγάζανε ένα τσουρούτικο φως και το γκαζόν σε λίγο καιρό μετά την σπορά του χόρτο είχε απομείνει  τόπους τόπους. Θα το δείτε σε επίκαιρα της εποχής, που δείχνουν αγώνες. Ουδεμία σχέση με τα σημερινά χαλιά.

    Δύο παιχνίδια μου έχουν μείνει από αυτό το γήπεδο.

    Να τα θυμηθούμε με την βοήθεια της ηλεκτρονικής εγκυκλοπαιδείας, της Βικιπαίδειας

    Ήταν Απρίλιος του 1963 και στην Αθήνα γινόταν η Προκριματική Φάση του 18ο Πρωταθλήματος  ΣΙΣΜ, δηλαδή του πρωταθλήματος μεταξύ των Εθνικών Ομάδων Ενόπλων Δυνάμεων, που σήμερα δεν υπάρχει.

    Στις 24 Απριλίου γινόταν ο προκριματικός μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου. Παρακολουθούσα τον αγώνα από την ανατολική πλαγιά του… Λυκαβηττού με τον μακαρίτη πιά φίλο μου τον Θόδωρο, με την βοήθεια τρανζίστορ. Στο 86ο λεπτό ο διαιτητής, δίνει πέναλτι υπέρ της Αιγύπτου. Τότε, λέω στον Θόδωρο:

    -Ρε συ πάμε κάτω; Μέχρι να τελειώνουν οι διαμαρτυρίες, θα έχουμε φτάσει για να πάρω αμέσως την απάντηση

    -Φύγαμε

    Σε χρόνο μηδέν και κουτρουβαλώντας (μιλάμε για 18χρονα παιδιά), φτάσαμε στο γήπεδο, του οποίου οι πόρτες είχαν ήδη ανοίξει, αφού το παιχνίδι πλησίαζε στο τέλος του. Κατ΄ ευθείαν πηγαίνουμε πίσω από την εστία, απέναντι από την Θύρα 13, του Έλληνα τερματοφύλακα, του πρόσφατα αποβιώσαντος, Βαγγέλη Πετράκη, ο οποίος τότε σε περίπτωση πέναλτι, κορόιδευε τους αντιπάλους για να τους εκνευρίσει. Αυτό λοιπόν αρχίσαμε να του φωνάζουμε και ο Πετράκης το έκανε, όχι βέβαια επειδή του το φωνάζαμε εμείς.

    Αποτέλεσμα; Ο Αιγύπτιος κυνηγός έκανε ένα άτσαλο σουτ, το οποίο έπιασε ο Πετράκης και η Ελλάδα προκρίθηκε και τελικώς κατέκτησε το πρωτάθλημα.

    Για την ιστορία οι ποδοσφαιριστές που συγκροτούσαν τότε την Εθνική Ενόπλων ήταν οι: Βαγγέλης Πετράκης (Άρης), Νίκος Λιάρος (Ηρακλής), Γιάννης Μαρδίτσης (ΑΕΚ), Μιχάλης Μπέλλης (Ηρακλής), Χρήστος Ζαντέρογλου (Νίκη Βόλου), Στέλιος Νικηφοράκης (Εθνικός), Δημήτρης Χατζηιωάννογλου (Εθνικός), Απόστολος Βασιλειάδης (ΠΑΟΚ), Μίμης Δομάζος (ΠΑΟ),  Μίμης Παπαϊωάννου, (ΑΕΚ), Άρης Τσαχουρίδης (ΑΕΚ), Μανώλης Παπάζογλου (Εθνικός), Νίκος Τζίνης (Ολυμπιακός). Στην προκριματική φάση μετείχαν, επίσης, οι: Στράτος Μακρυνιώτης (Εθνικός), Ζαχαρίας Πυτιχούτης (ΠΑΟ), Φώτης Μπαλόπουλος (ΑΕΚ), Νίκος Σιμιγδαλάς (Απόλλων).

    Όπως βλέπετε ένας κι’ ένας!

    Το δεύτερο περιστατικό έγινε λίγο αργότερα. Στις 5 Μαρτίου 1967 (και πάλι με την βοήθεια της Βικιπαίδειας) σ’ έναν αγώνα ΠΑΟ-ΑΕΚ 0-0 στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου.

    Εύελπις τότε και αποφασίσαμε με τον φίλο μου και μετέπειτα κουμπάρο μου Ηλία, να πάμε στο γήπεδο της Λεωφόρου να δούμε τον αγώνα. Φυσικά με την στολή και με την «βαθυκύανη» χλαίνη, λόγω του καιρού. Αρχές Μαρτίου βλέπετε.

    Από νωρίς τα βαριά μαύρα  σύννεφα βολτάριζαν απειλητικά στον Αττικό ουρανό, εμάς όμως το τελευταίο που μας ένοιαζε ήταν ο καιρός, αφού είχαμε αποφασίσει να πάμε στο γήπεδο βρέξει χιονίσει.

    Και βέβαια δεν χιόνισε, αλλά χάλασε ο Θεός τον κόσμο στην βροχή. Βροχή από την ώρα που βγήκαμε από την Σχολή μέχρι που γυρίσαμε.

    Οι θέσεις μας, ήταν στο πέταλο της Θύρας 13. Τότε ακόμα δεν υπήρχαν αυτά τα φιλοπόλεμα σημερινά. Οι οπαδοί των δύο ομάδων, κάθονταν ανακατεμένοι στις εξέδρες. Φυσικά λόγω της βροχής παρακολουθούσαμε όρθιοι τον αγώνα. Μα αυτός δεν ήταν αγώνας. Ήταν μία πραγματική τιτανομαχία δύο μεγάλων αντιπάλων υπό συνεχή βροχή, σ΄ ένα γήπεδο, που λεπτό με λεπτό γινόταν χειρότερο. Ήταν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω δει.

    Με την βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης, βρήκα και τις συνθέσεις του παιχνιδιού εκείνου και τις ξαναθυμίζω :

    Παναθηναϊκός (προπονητής Στέφαν Μπόμπεκ):  Οικονομόπουλος,  Καμάρας,  Σούρπης, Ανδρέου, Μπέλλης, Λουκανίδης, Γραμμός, Δομάζος,  Σακελλαρίδης, Παπαεμμανουήλ, Καλϊτζίδης

    ΑΕΚ (προπονητής Γιένε Τσακνάντι):  Σεραφείδης, Βασιλείου, Μπαλόπουλος, Σοφιανίδης, Κεφαλίδης, Σκευοφύλακας, Καραφέσκος, Παπαϊωάννου,  Νικολαΐδης, Σταματιάδης, Βεντούρης.

    Διατηρώ μια κάποια επιφύλαξη για την ακρίβεια των συνθέσεων, αλλά νομίζω ότι με πολλή μεγάλη προσέγγιση αυτές ήταν.

    Όπως προελέχθη το τελικό αποτέλεσμα ήταν 0-0, αλλά παρ’ όλο που δεν είχαμε γκολ, όλο οι φίλαθλοι έφυγαν κατενθουσιασμένοι από το θέαμα. Κατενθουσιασμένοι μεν από το θέαμα, αλλά και βρεγμένοι κυριολεκτικά μέχρι το κόκκαλο από την συνεχή βροχή.

    Εμείς βέβαια με την ασήκωτη πλέον χλαίνη κατηφορίσαμε την λεωφόρο. Φάγαμε ό,τι υπόλοιπα είχαμε να φάμε από βροχή και φθάσαμε στην Σχολή. Εκεί έπρεπε να βγάλουμε τις στολές εξόδου και να φορέσουμε αυτές της υπηρεσίας. Και τότε… Τότε είδαμε χαμόγελα και αρχή πρόγκας. Ένας φώναξε:

    ·        Ρε, να τα μπλε ανθρωπάκια από τον Άρη.

    Ένας άλλος είπε:

    ·        Ρε συ, από τώρα ντυθήκατε Ελληνική σημαία; Αργεί ακόμα η 25η Μαρτίου

    Κοιτάζομαι λίγο πιο προσεκτικά και τι να δω. Πώς φωνάζουνε στις εκλογές «όλη η Ελλάδα είναι μπλε»;  Τούτ’ αυτό συνέβαινε και με μένα. Τα πάντα, εσώρουχα, κορμί, ήτανε μπλε, από το χρώμα της χλαίνης αλλά και της στολής. Ήτανε ίσως το πρώτο συνολικό τατουάζ στην ιστορία, πολύ πριν φτάσουμε στο σημερινό χάλι.

    Τρέχω να βρω τον Ηλία, ο οποίος είχε ήδη ξεκινήσει να με συναντήσει και βλέπω… άλλο ανθρωπάκι του Άρη. Κι’ εκείνος μπλε. Δεν βρήκε κάτι άλλο να μου πει παρά «δεν ξέβαφε τουλάχιστον το κίτρινο», καθόσον οπαδοί της ΑΕΚ…

    Τώρα θα μου πείτε είναι ιστορία αυτή για το γήπεδο; Όχι βέβαια, αλλά για μένα είναι οπωσδήποτε «ανάμνηση γλυκιά, κίτρινο γράμμα στο συρτάρι»,  που λέει και ο Ακύλας… 

    Α και κάτι ακόμα. Από τότε δεν ξαναπήγα στην Θύρα 13… Αυτό έχει σχέση με το γήπεδο.

    Έχε γειά ιστορική Λεωφόρος. 

    Ο φίλος μου από την όμορφη Σάμο Ηρακλής Β. με αφορμή το άρθρο για την Ελένη Παπαδάκη, μου έστειλε το σημείωμα που ακολουθεί:

    Αγαπητέ φίλε

    Έχω διαβάσει το βιβλίο και έφριξα. Το προεδρείο λοιπόν της συνέλευσης  – λαϊκού δικαστηρίου που αποφάσισε την διαγραφή της Ελένης Παπαδάκη από το Σωματείο ηθοποιών,

    Το αποτελούσαν οι: μετέπειτα αστέρες του κινηματογράφου που… δίδαξαν γενεές και γενεές όπως οι Αιμίλιος Βεάκης, Θεόδωρος Μορίδης, Σπύρος Πατρίκιος, Χρήστος Τσαγανέας και ο Πάνος Καραβουσάνος χωρίς να… πληρώσουν μετέπειτα για τα εγκλήματά τους. Από αυτούς, όλοι ήσαν δημοκρατικοί -προοδευτικοί και κομμουνιστές εκτός από τον Σπύρο Πατρίκιο, ο οποίος ξεκίνησε από ακραιφνής εθνικιστής και γενικός γραμματέας της «Ομάδας Βασιλοφρόνων
    Ηθοποιών»  και στα τελευταία κατοχικά χρόνια, μετεστράφη  και έγινε αριστερός, δηλαδή είδε το φως το αληθινό. Σαν να λέμε οι σημερινοί προοδευτικοί και δημοκρατικοί που καπηλεύονται αρχές και αξίες.

    Βασικοί «εισαγγελείς», όπως ορθά για την ιστορία λες  ήταν οι Μορίδης, Τζαβαλάς Καρούσος  και ο Καραβουσάνος. Εκτελεστής ήταν ο 23χρονος καπετάν Ορέστης κ.λπ. κ.λπ .Ήταν οι ίδιοι που ένα βροχερό πρωινό του 1945  «χτύπησαν» στο χωριό μου – Ζαρκαδιά Καβάλας – το καφενείο του θείου μου Μπαχάρη που μέσα ευρίσκετο και ο «τυχερός» πατέρας μου, που είδε ξαφνικά το δεξί του χέρι να… φεύγει από την θέση του!  Και οι προοδευτικοί-δημοκράτες σήμερα μου ζητούν να τα ξεχάσω .

    Ε, δεν γίνεται

    Ηρακλής

    Ο κύριος Σπύρος Κατσούρης από την Ρόδο, έστειλε στην υπουργό Πολιτισμού κα Μενδώνη την παρακάτω Ανοιχτή Επιστολή

    Θέμα: Προς Υπουργό Πολιτισμού κ. Μενδώνη

    Ανοικτή επιστολή προς την Υπουργό Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη για τα εγκαίνια “μνημείων” Ρόδου

    Κυρία Μενδώνη

    Ήρθατε χθες στη Ρόδο μας να κάνετε εγκαίνια πολιτιστικών μνημείων! Και το μόνο που παρουσίασαν τα ΜΜΕ  ήσαν τα εγκαίνια δύο ισλαμικών (τουρκικών-μουσουλμανικών) τζαμιών της παλαιάς πόλεως Ρόδου (όπως και πέρσυ στην Κώ), με καμαρωτό τον Περιφερειάρχη Ν. Αιγαίου, και την εκ μέρους σας φίμωση του Δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη! Τον απαγορεύσατε -λέει- να μιλήσει καίτοι παρών και εκπρόσωπος του Ροδιακού λαού! Αντ’ αυτού, λένε, μίλησε ο….μουφτής της Ρόδου! Εύγε σας! Δεν θα σταθώ στο σημείο της απαγόρευσης του Δημάρχου διότι, αφ’ ενός μεν σας τα «έσυρε» ο ίδιος στα ΜΜΕ κι αφ’ ετέρου τα ίδια ΜΜΕ έδωσαν τεράστια προβολή σ’ αυτό σας το ατόπημα. Εγώ θα σας ρωτήσω ευθέως: 

    Αυτά είναι τα πολιτισμικά μνημεία της Ρόδου μας; Τα τζαμιά;

    Αυτά κυρία Μενδώνη, είναι κατάλοιπα της τουρκικής μας υποδούλωσης και σκλαβιάς 400-500 χρόνων και ώφειλε το ελληνικό κράτος μετά την απελευθέρωσή μας να τα καταρρίψει και να τα εξαφανίσει (!), όπως έκαναν οι γείτονες στην Μικρασία μας για τους χριστιανικούς ναούς, που τους μετέτρεψαν σε σταύλους, μπαρς, αποθήκες, εστιατόρια και τζαμιά! Ναί! Κανένας ναός δεν έμεινε άθικτος! Ακόμα και στις μέρες μας ο Ερντογάν μετέτρεψε την Αγία Σοφία (κι άλλους 2 μεγάλους ναούς) σε τζαμί κι ούτε ένα κιχ δεν βγάλατε (πολιτική και θρησκευτική ηγεσία)! Αντιθέτως ο υπογράφων ήτο ο μόνος που τον κατήγγειλε εγγράφως στην Unesco κι έκτοτε κινητοποιήθησαν κι άλλοι φορείς προς αυτή την κατεύθυνση. Και δεν είναι μόνον τα χριστιανικά μνημεία και ναοί που τεμενοποιήθησαν από την Τουρκία στην εποχή μας. Είναι και τα αρχαία ελληνικά μνημεία της Μικρασίας (Εφέσου, Περγάμου, Τροίας, Καππαδοκίας, Βιθυνίας, Πόντου, Φετειγέ, Κας κλπ), που ενώ οι πέτρες, τα μάρμαρα, τα ψηφιδωτά, τ’ αγάλματα και οι σημερινές ανασκαφές φωνάζουν Ελλάδα, οι Τούρκοι συνάδελφοί σας και «αρχαιολόγοι» τα λένε Ρωμαϊκά! Τα λένε «Ελληνιστικής περιόδου», τα βαπτίζουν «αρχαϊκά»… Μα ποτέ δεν τα λένε Ελληνικά! Αμφιβάλλετε; Πάμε μαζί μιά βόλτα (χωρίς την Παναγιωταρέα), να σας τα δείξω εκ του σύνεγγυς!

     Όθεν το ερώτημά μου που γεννάται ευθέως είναι: Τι πρεσβεύετε; Υιοθετείτε την Μητσοτακική πολιτική των ήρεμων νερών του Αιγαίου ή την οσφυοκαμπτική του Υπ. Εξ. Γεωργίου Γεραπετρίτη; 

    Δεύτερο αμείλικτο ερώτημά μου είναι: Γιατί τοσαύτη Τουρκοδεής πολιτική; Μήπως καλλιεργείτε κι εσείς την ιδέα του μοιράσματος του ελληνικώτατου Αιγαίου, γι αυτό και αποσύρατε όπλα αμύνης μας από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα για να τα στείλετε στον καραγκιόζη Ζελέσκυ (που μας «ανταμείβει» με θαλασσινό drone και αγάπες με Ερντογάν); Και φέρνετε (από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ βέβαια) στρατιές λαθρομεταναστών και τους εγκαθιστάτε στις πλέον ευαίσθητες περιοχές της χώρας μας, για πληθυσμιακή αλλοίωσή μας, και που οι ίδιοι ομολογούν ότι είναι αδέλφια των τούρκων και πως σε μια πολεμική σύγκρουσή μας με τους Μογγόλους αυτοί θα πάνε με το μέρος της Τουρκίας (λειτουργούντες ως 5η φάλαγγα πίσω μας και θα μας σφάξουν;

    Σε πρόσφατο ταξίδι μου στην Δαλματία, Βαλκάνια και κεντρική Ευρώπη, πουθενά δεν είδα αυτό το χάλι που επικρατεί στον τόπο μας. Πουθενά δεν είδα λαθροεισβολείς σκουρόχρωμους από Ασία και Αφρική. Και πουθενά δεν είδα τσιγγάνους, γύφτους και ρομά όπως εδώ στη χώρα μας!! 

    Αν έχετε αποφασίσει να μας «δωρίσετε» στον σουλτάνο (για να κάνει το όνειρό του mavi vatan ) πείτε το καθαρά! Να πάρουμε κι εμείς τα μέτρα μας! Να πάρουμε γυναίκες και παιδιά και να μετοικήσουμε σ’ άλλη γή, σ’ άλλα μέρη!! Διότι δεν θα αντέξουμε να δούμε να επανέρχεται το ισλάμ στα νησιά μας, και δή χωρίς να πέσει μία ντουφεκιά!!!

    Κυρία Μενδώνη

    Η πολυπολιτισμικότητα που πρεσβεύει ο πρωθυπουργός σας δεν έχει μέλλον! Τον δρόμο έδειξεν ο Τράμπ! Βλέπετε ήδη τις φονικές συγκρούσεις σε Μπέλφαστ, Παρίσι, Λονδίνο, Βρυξέλλες, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία! Τούτοι οι φανατικοί ισλαμιστές- τζιχαντιστές, στους οποίους ανοίξατε διάπλατα της πύλες της Ελλάδος και της Ευρώπης, δεν δύνανται να αφομοιωθούν με τον γηγενή Ευρωπαϊκό πληθυσμό! Αντιθέτως! Θέλουν να επιβάλουν (και θα το επιβάλουν) το ισλάμ με την βία και την μπούργκα στις γυναίκες! Και θα παντρεύουν ανήλικα κορίτσια με γέρους παιδεραστές! (Χθες πέθανε ένα 9χρονο κορίτσι). Αυτό θέλετε; Γι’ αυτό κυνηγήσατε ανηλεώς τον πρώην βουλευτή της ΝΙΚΗΣ  κ. Παπαδόπουλο, που κατέρριψε τα αισχρά “έργα” πινάκων ενός σαλεμένου “καλλιτέχνη” από την εθνική πινακοθήκη;

    Επανέρχομαι όμως στα μνημεία της Ρόδου: Αυτά μόνον σας υπέδειξαν, ως πολιτιστική μας κληρονομιά;  Για τους αρχαίους Ροδιακούς μας ναούς στην ακρόπολη της Ρόδου (Αθηνάς, Απόλλωνος, Διός, αρχαίο στάδιο – το οποίο εκχωρήσατε, περιφράξατε και απαγορεύσατε στους ντόπιους να εισέρχονται δωρεάν – τίποτα;

    Για το Εθνικό μας Θέατρο στο Νιοχώρι; Για την Ακρόπολη Ιαλυσού στο λόφο Φιλερήμου (που ακόμα να μπουν οι μπρούτζινες παραστάσεις των παθών του Χριστού, που εκλάπησαν πέρσι); Για το σταμάτημα αρχαιολογικών ανασκαφών στην περιοχή Δάφνης και Κρεμαστής; Για τα παγκοσμίου φήμης Έλαφος και Ελαφίνα που είναι εγκαταλελλειμμένα στο βουνό Προφήτης Ηλίας; Για την μη ανάδειξη του μοναδικού στο Αιγαίο, Πελασγικού φρουρίου στον Ακραμύτη και Ατάβυρο; Για την αρχαία πόλη Κυμησάλλα στα Σιάννα; Για τον τεράστιο προϊστορικό ναό του Αταβυρίου Διός με τις γιγάντιες πελεκητές πέτρες του από γρανίτη; Για την Ακρόπολη της Λίνδου που πληρώνουμε κι εμείς ως ντόπιοι 20€ για να δούμε…πέτρες, δίχως ξεναγό; Για το Πολιτισμικό Μέλαθρο Ρόδου (περιοχής Σγουρού), που έχει τιμηθεί Πανελληνίως και Διεθνώς κι εσείς αγνοείτε επιδεικτικώς; Για τις αρχαίες φρυκτωρίες της Ρόδου; Για τα εγκαταλελλειμμένα Κάστρα της (Κρητηνίας, Αρχαγγέλου, Μονολίθου, Κρεμαστής, Χαρακίου- Αγάθης) τίποτα; Για τον αρχαίο πελασγικό οικισμό στην παραλία Πρασονησίου-Κατταβιάς; 

    Και ακόμα για το μέγα Ροδιακό μνημείο του ΚΟΛΟΣΣΟΥ, που μισόν αιώνα τώρα «γαυγίζω» πως έπρεπε να είχεν ήδη ξαναστηθεί στο λιμάνι της Ρόδου, τίποτα; Για τον εκεί κοντά επίσης πύργο του Ναγιάκ; 

    Λυπάμαι πολύ, αλλά δεν θα σας χειροκροτήσω γι αυτά τα εγκαίνια (όπως δεν σας χειροκρότησα όταν τσιμεντώσατε την Ακρόπολη Αθηνών). Δεν με εκφράζουν, δεν με αγγίζουν, δεν μ ενδιαφέρουν. Όπως δεν αγγίζουν και δεν εκφράζουν τον Ροδιακό λαό, που τέθηκε στο πλευρό του εκλεγμένου Δημάρχου του και κατέκρινε την απαράδεκτη συμπεριφορά σας. Αν δεν με πιστεύετε μπορείτε να κάνετε ένα «γκάλοπ». Λυπάμαι λοιπόν. Και λυπάμαι επίσης που εξακολουθεί να υπάρχει ο μιναρές στον παλαιοχριστιανικό ναό (15ου μ.Χ.) του Αγίου Ιωάννη στη γειτονιά μου, περιοχή Σγουρού Ρόδου, (που μετέτρεψαν σε τζαμί οι κατακτητές) ενώ έπρεπε να αντικατασταθεί από καμπαναριό! Τι λέτε και γι’ αυτό;

    Και μιάς που έρχεται αύριο στη Ρόδο και ο Πρωθυπουργός, καλόν θα είναι να του θέσετε κι αυτά υπ’ όψιν. Και ότι αρνούμεθα να φορολογούμεθα βαρέως για τέτοιες άχρηστες δαπάνες! Εκλογές έρχονται οσονούπω…και οψόμεθα εις την κάλπην! 

    ΥΓ: Αλήθεια, δεν ανατριχιάζετε ερχόμενη με πλοίο στη Ρόδο κι’ αντικρύζετε από το πέλαγος προς το λιμάνι, τους μιναρέδες της παλιάς πόλης μέσα στο Κάστρο αντί να θαυμάζετε τα υπέροχα τείχη της (μνημείο Unesco);

    ΑΝΑΚΡΕΩΝ ΔΑΥΛΗΣ Ο ΡΟΔΙΟΣ   (ΣΠΥΡΟΣ ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΗΣ)

    Γνήσιος Ρόδιος γηγενής, 4ης γεννεάς, εκ Κρεμαστής Ρόδου ορμώμενος.

    Κτήτωρ και Δ/ντής του Πολιτισμικού Μελάθρου Ρόδου, όπερ έτυχε 7 Πανελληνίων και Διεθνών Βραβεύσεων μεταξύ των οποίων και της Unesco, International Art Academie, Amfyktionia of Hellinismus, Trip Advisor κλπ

     Να μου επιτρέψει  ο φίλος «Ανακρέων» να τον διευκολύνω:

    α. Η αγένειά της κας Μενδώνη είναι  γνωστή και δεδομένων των παραδειγμάτων τραμπουκισμού άλλων πολιτικών, δεν μας εκπλήσσει.   Θυμηθείτε άλλωστε το μπροστά στις κάμερες επεισόδιο με την αρχαιολόγο στο Άργος

    β. Η κα Μενδώνη δικαιολογείται να μην έχει δει τους μιναρέδες της Παλιάς Πόλη, διότι σιγά  να μη  έρχεται με πλοίο. Τα αεροπλάνα τι τα έχουμε;

    γ. Από πληροφορίες που έχω, τα τζαμιά και τα τεμένη έχουν μπει στο πρόγραμμα και θα καταστραφούν μετά το 2035, όταν πρωθυπουργός θα είναι ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ο νεότερος, στο πρόγραμμα «Ελλάδα 15 √3 Χ 3,14», που θα καταρτίσει.

    δ. Τώρα, σοβαρά μιλάτε ότι θέλετε να ξανατοποθετηθούν οι παραστάσεις των Παθών του Χριστού στον λόφο της Φιλερήμου; Μη περιμένετε κάτι τέτοιο. Πάλι από πληροφορίες που έχω, εκεί σχεδιάζεται να τοποθετηθεί αδριάντας του «Αγνώστου ΛΟΑΤΚΙ».

    ε. Τέλος η αναφορά  σας στα γεγονότα στο Μπέλφαστ, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στις Βρυξέλλες, στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Γερμανία, ήταν τουλάχιστον ατυχής, αφού είναι γνωστό ότι υποκινούνται από ακροδεξιούς, που δεν ανέχονται να τους μαχαιρώνουν Σουδανοί ή να βιάζουν τις γυναίκες τους Μπαγκλαντεσιανοί.

    Σιγά μην ασχοληθεί μαζί σας η κα Μενδώνη.

    Ελπίζω να βοήθησα. 

    Λόγω το μακροσκελούς σημερινού σημειώματος, βολευτείτε μόνο μ΄ αυτό


    -