kilkis web tv

ΟΥΤΕ Η ΝΕΑ ΕΛΒΕΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΒΕΤΙΑ, ΟΥΤΕ Η ΚΟΖΑΝΗ ΕΙΝΑΙ ΛΩΖΑΝΗ ΚΑΙ ΟΥΤΕ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

Βλέποντας ο Μητσοτακισμός ότι ο κατήφορος των προγνωστικών (γκάλοπ ) συνεχίζεται και διαβλέποντας πως εάν κατέβει στις εκλογές ο Αντώνης Σαμαράς με δικό του κόμμα, η Μητσοτακική Ν.Δ. κινδυνεύει να είναι τρίτο κόμμα, άρχισε να μας μιλάει για την Νέα Δημοκρατία του Ιδρυτή της!

Λυπούμαστε, αλλά δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα να ανεχθούμε την εγκληματική οργάνωση, όπως είπε η Ευρωπαία Εισαγγελέας, για κάποιους από την κυβέρνηση!

Δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να δεχθούμε το «καπέλωμα» της δικαιοσύνης, δεν είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε την υποχωρητικότητα της Κυβέρνησης απέναντι στον Σουλτάνο……….. …………….. δεν μπορούμε …………………….. δεν μπορούμε ……………. Θα εκδικηθούμε και θα σας τιμωρήσουμε! Εάν δεν θέλετε την διάλυση της Ν.Δ. παραδώστε τα κλειδιά και πάμε από την αρχή.

https://www.youtube.com/watch?v=SqrirHw-EEY

ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

Αδέσμευτος Δημοσιογράφος από το 1973

Από το 1973 άρχισα να ασχολούμαι με την αθλητική δημοσιογραφία στις εφημερίδες ΑΘΛΗΤΙΚΆ ΝΕΑ της Θεσσαλονίκης, του Καμπάνη. Κατόπιν με την εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΚΉ ΗΧΩ των Αθηνών και τέλος με την Αθλητική ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, την Δευτεριάτικη αθλητική εφημερίδα της Εφημερίδας Μακεδονίας.

Συντάκτης της εφημερίδος «ΜΑΧΗΤΗΣ» 1979-1980

Συνεργάτης των εφημερίδων «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ», ¨ΧΡΟΝΟΣ» και «ΓΝΩΜΗ ΚΙΛΚΙΣ – ΠΑΙΟΝΙΑΣ»

Δημιουργός της “gnomi web tv” «kilkiswebtv” και «kilkiswebnews.press»

Ραδιοφωνικός παραγωγός στο «εναλλακτικό ραδιόφωνο» στο Κιλκίς 1989 και ραδιοφωνικός παραγωγός στο «Ράδιο Σύνορα» στο Πολύκαστρο Κιλκίς του Θεόφιλου Μασμανίδη.

Ο μοναδικός Διαπιστευμένος δημοσιογράφος στο ΝΑΤΟ και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, από το Ν. Κιλκίς.

Ο μόνος δημοσιογράφος με τις περισσότερες αποκλειστικές συνεντεύξεις με αρχηγούς κομμάτων, υποψηφίων Ευρωβουλευτών, εκλεγμένων Ευρωβουλευτών, Υπουργών Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, Υφυπουργών, βουλευτών και πολιτικών μη Κιλκισιωτών, καθηγητές πανεπιστημίων, μεγάλοι αθλητές, συγγραφείς που τα βιβλία τους έγιναν μπεστ σέλερ. Πολλούς γνωστούς τραγουδιστές, ηθοποιούς, καθηγητές δημοσιογραφίας και δημοσιογράφους παγκοσμίως γνωστούς, καθώς και ζωγράφους γνωστούς στο Πανελλήνιο.

Επίσης στρατηγούς, στρατάρχες, Μητροπολίτες, ηγούμενους κ.λ.π. Και φυσικά πρόσωπα της Κιλκισιώτικης κοινωνικής, πολιτικής, αθλητικής, επιστημονικής ζωής.

Γαλ. Δ΄16 «Ώστε εχθρός υμών γέγονα αληθεύων υμίν»

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: «Ώστε τώρα έγινα εχθρός σας, επειδή σας λέω την αλήθεια;»

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ: Θα λέμε την αλήθεια χωρίς καμία προσπάθεια να συμβιβαστούμε με την σκέψη των πολλών ή ακόμη και των ισχυρών. Όσο δε στα θέματα ηθικής και ειλικρίνειας, θα λέμε το σωστό και το πρέπον.

Ρήση του Τζορτζ Όργουελ: «Δημοσιογραφία θα πει να δημοσιεύεις όσα ενοχλούν τους άλλους και δεν θέλουν να μαθευτούν. Όλα τα άλλα είναι Δημόσιες Σχέσεις»

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ: «Ο Εθνικισμός είναι μορφή της ενέργειας. Η ενέργειά μου με κάνει Εθνικιστή»

«Όταν σωπαίνεις, εκεί που πρέπει να μιλήσεις, τότε και τον Θεό θα τον κάνεις εχθρό σου και τον αδελφό σου θα βλάψεις.» - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

ΕΚΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Από το 1962 γράφω ποιήματα και στίχους κατά προτίμηση σατιρικού περιεχομένου. Μέχρι σήμερα ο αριθμός των ποιημάτων μου υπερβαίνει τις 15.000+

Διαιτητής ποδοσφαίρου Α΄ Εθνικής, πρώτος στις εξετάσεις το 1983. Τιμήθηκα από την Σύνδεσμο Διαιτητών Ποδοσφαίρου Κιλκίς για την 1^η θέση που κατέλαβα στις εξετάσεις για την Α΄ Εθνική Κατηγορία Ποδοσφαίρου σε όλη την Ελλάδα.

Τιμήθηκα για την δημοσιογραφική προσφορά μου από την 71^η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία που εδρεύει στην Ν. Σάντα Κιλκίς.

Τιμήθηκα ως διακεκριμένος manager της ασφαλιστικής εταιρίας Nationale Nederlanden και ήμουν εκπαιδευτής ασφαλιστών ζωής και γενικών ασφαλίσεων.

Επιβλέπων Μηχανικός των Δημοτικών σχολείων Πολυκάστρου, 4^ου, 2^ου δημοτικού σχολείου Κιλκίς, Δημοτικού σχολείου Γρίβας και Μυριοφύτου

Των Γυμνασίων Πολυκάστρου, Βαπτιστή καθώς και του Γυμνασίου Σ.Σ. Μουριών.

Των Λυκείων 2^ου Κιλκίς, Τεχνικού Επαγγελματικού Λυκείου Κιλκίς, ΤΕΛ Αξιούπολης και Γενικού Λυκείου Πολυκάστρου.

Τέλος έργα οδοποιϊας, ύδρευσης, αποχέτευσης και μικρά τεχνικά έργα στην Δ.Τ.Υ. Ν. Κιλκίς και ΤΥΔΚ Ν. Κιλκίς, από τις 16 Απριλίου του 1973 έως 16/4/2008.

Εκτός Δημοσίου: Εργοταξιάρχης "Ανακαίνισης ενός εκ των διαδρόμων του αεροδρομίου Ελληνικού" 1972-73

Εργοταξιάρχης "Εξωτερικό δίκτυο ύδρευσης Καστοριάς" από όρος Βίτσι (Βυσινιά - Οξυά)

Εργοταξιάρχης 'Ασφαλτόστρωση δρόμου προς Παναγία Σουμελά και ασφαλτόστρωση οδών εντός της πόλεως της Βέρροιας.

Τεχνικός Σύμβουλος εκτέλεσης των στρατιωτικών κατοικιών στο Πρωτοκκλήσι Σουφλίου Έβρου 1989.

Στην έκθεση 104 σελίδων, που δημοσίευσε η Μη Κυβερνητική Οργάνωση UN Watch, αντικείμενο της οποίας είναι ο έλεγχος των πεπραγμένων των εισηγητών, υποστηρίζεται ότι χρηματίζονται και δρουν υπονομευτικά ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αντί να τα υπερασπίζονται

Τον μακρινό Νοέμβριο του 2006 ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν χαρακτήριζε το σύστημα των ειδικών εισηγητών «το διαμάντι του στέμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον ΟΗΕ».

Σήμερα, σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, αυτό το «διαμάντι» έχει χάσει μεγάλο μέρος της λάμψης του, έχει αμαυρωθεί από την πολιτικοποίηση, την παντελή αδιαφορία για αμεροληψία και την πλήρη αποτυχία τήρησης έστω των βασικών κανόνων επαγγελματισμού. Αυτό φαίνεται τουλάχιστον από την έκθεση που δημοσίευσε η Μη Κυβερνητική Οργάνωση UN Watch, αντικείμενο της οποίας είναι ο έλεγχος των πεπραγμένων του ΟΗΕ. Στην αναφορά των 104 σελίδων αποτυπώνεται ο τρόπος που οι ειδικοί εισηγητές του οργανισμού καταλήγουν να δρουν υπονομευτικά ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αντί να τα υπερασπίζουν, ενίοτε μάλιστα χρηματιζόμενοι. Η έκθεση, υπό τον τίτλο «Από φύλακες σε ιδεολόγους», διαπιστώνει ότι μερικοί από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν εγκαταλείψει τον ρόλο των ανεξάρτητων παρατηρητών και προωθούν πολιτικοποιημένες ατζέντες που υπονομεύουν την αξιοπιστία του διεθνούς συστήματος ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η οργάνωση, ειδικοί του ΟΗΕ δέχτηκαν εκατομμύρια δολάρια από χώρες όπως η Κίνα, η Ρωσία και το Κατάρ, χώρες που είχαν ανάγκη το…rebranding, ενώ πολλοί από αυτούς άλλαξαν στάση στη συνέχεια και υιοθετούσαν μια επιθετική ρητορική προς τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τη Δύση γενικότερα.

Η ΜΚΟ κάνει εκτενή παρουσίαση σε 13 από τους ειδικούς εισηγητές του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, των οποίων τη στάση κρίνει, το λιγότερο, ως ύποπτη. Ανάμεσά τους φιγουράρει κι ένας Έλληνας, ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Γιώργος Κατρούγκαλος, που υπηρετεί πλέον ως εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ «για θέματα δημοκρατικής και δίκαιης διεθνούς τάξης». Η έκθεση αποκαλύπτει ότι το 2025, που εξυμνούσε το βιβλίο του προέδρου Σι Τζινπίνγκ, φέρεται ότι έλαβε το ποσό των 100.000 ευρώ από το Πεκίνο.

Παγκόσμιο ενδιαφέρον

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διατηρεί σήμερα 59 ειδικούς εισηγητές, 46 από τους οποίους ασχολούνται με θέματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος και 13 που ασχολούνται με συγκεκριμένες χώρες, αριθμός αυξημένος σχεδόν κατά 30% σε σχέση με την ίδρυση του Συμβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το 2006. Οι εισηγητές αυτοί δεν αμείβονται, παρά λαμβάνουν ορισμένη οικονομική στήριξη από τον ΟΗΕ κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους, όπως η χρηματοδότηση των ταξιδιών τους, η εκπαίδευσή τους και η στελεχιακή υποστήριξή τους.

Οι 13 που αναφέρονται στην έκθεση αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ένα πέμπτο των 59 στο σύνολο ειδικών εισηγητών του ΟΗΕ. Αν και τα πορίσματά τους δεν είναι νομικά δεσμευτικά, μπορούν να διαμορφώσουν σημαντικά τη δημόσια συζήτηση, να επηρεάσουν τις πολιτικές στον ΟΗΕ και να καθοδηγήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις, τα μέσα ενημέρωσης και η κοινωνία των πολιτών ερμηνεύουν ένα ευρύ φάσμα πολιτικών ζητημάτων και φερόμενων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι εκθέσεις τους θεωρούνται ευρέως αξιόπιστες και έγκυρες από θεσμούς όπως το Διεθνές Δικαστήριο και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, καθώς και από κυβερνήσεις, μέσα ενημέρωσης, πανεπιστήμια και φορείς της κοινωνίας των πολιτών σε όλο τον κόσμο. Και παρά τις αποκαλύψεις της UN Watch, που -αν μη τι άλλο- φέρνουν στο φως ένα μοτίβο ιδεολογικής μεροληψίας, ουδείς έχει απομακρυνθεί από τη θέση του, ενώ οι εκθέσεις τους συνεχίζουν να αναφέρονται ως έγκυρες πηγές…

Προβληματική η έλλειψη διαφάνειας στη χρηματοδότηση

Εκτός από το ζήτημα της επιρροής μέσω αθέμιτων πρακτικών, υπάρχει -σύμφωνα με τη ΜΚΟ- και σοβαρή έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τη χρηματοδότηση των ειδικών εισηγητών. Αν και αυτοί θεωρητικά ασκούν τα καθήκοντά τους σε «εθελοντική» βάση, ο ΟΗΕ καλύπτει τα επίσημα έξοδά τους, ενώ άλλες δραστηριότητες χρηματοδοτούνται από εξωτερικούς πόρους.

Οι κανονισμοί λειτουργίας αυτού του άτυπου σώματος δεν προβλέπουν σαφείς απαιτήσεις γνωστοποίησης των χρημάτων που λαμβάνουν. Μόλις το 2015 οι ειδικοί εισηγητές άρχισαν να γνωστοποιούν εθελοντικά την εξωτερική χρηματοδότηση της οποίας γίνονται αποδέκτες, μέσω ετήσιων εκθέσεων. Ακόμα και σήμερα η γνωστοποίηση παραμένει εθελοντική, ενώ οι εκθέσεις δεν ελέγχονται από κάποιον τρίτο ως προς την ακρίβειά τους και συχνά περιέχουν ελλιπείς ή ακόμα και αλληλοαναιρούμενες πληροφορίες.

Αυτή η έλλειψη διαφάνειας είναι που συσκοτίζει τις συγκρούσεις συμφερόντων, αναφέρει η έκθεση της UN Watch, και φέρει ως παράδειγμα την ειδική εισηγήτρια Φραντσέσκα Αλμπανέζε, η οποία ταξίδεψε τον Νοέμβριο του 2023 στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Οι πτήσεις της, για παράδειγμα, χρηματοδοτήθηκαν από τον ΟΗΕ, όχι όμως και οι εσωτερικές μετακινήσεις της, η διαμονή και τα γεύματά της. Η UN Watch κατέγραψε ότι φιλοπαλαιστινιακές ομάδες και λόμπι υποστήριξαν δημοσίως ότι χρηματοδότησαν αυτή την επίσκεψη, ωστόσο αυτό είναι κάτι που ουδέποτε παραδέχτηκε η Αλμπανέζε ούτε φαίνεται στην έκθεση του ΟΗΕ.

Ως εκ τούτου, η UN Watch καλεί τον ΟΗΕ να προχωρήσει σε 12 συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους απαγόρευσης στους ειδικούς του ΟΗΕ να λαμβάνουν στοχευμένη χρηματοδότηση από κυβερνήσεις ή εξωτερικούς φορείς, της εξωτερικής αξιολόγησης των εισηγητών από ανεξάρτητα με την εκάστοτε έρευνα δημοκρατικά κράτη και της δημιουργίας ανεξάρτητου εξωτερικού μηχανισμού για την εξέταση, του ελέγχου και της πειθαρχικής δίωξης (όπου απαιτείται) των εμπειρογνωμόνων.

Εμπειρογνώμονες με «ευαισθησίες» επί πληρωμή

Ανάμεσα στους 13 ειδικούς εισηγητές τους οποίους κατηγορεί η ΜΚΟ UN Watch για ιδεολογική μεροληψία και χρηματισμό ξεχωρίζουν κάποιες περιπτώσεις ανθρώπων που σε οποιονδήποτε άλλο θεσμό, πλην του ΟΗΕ, η καριέρα τους θα είχε λάβει τέλος ακόμα και με λιγότερες υποψίες από αυτές που τους βαρύνουν.

Σύμφωνα με την αναφορά της ΜΚΟ, μία τέτοια περίπτωση είναι του Μπεν Σολ, εμπειρογνώμονα των Ηνωμένων Εθνών για την αντιτρομοκρατία, ο οποίος έλαβε 150.000 δολάρια από την Κίνα και στη συνέχεια αρνήθηκε να εκδώσει οποιαδήποτε αναφορά σχετικά με τον διωγμό των Ουιγούρων από την Κίνα. Σε μια άλλη σκανδαλώδη περίπτωση, ο Μάικλ Φαχρί, ειδικός του ΟΗΕ για το δικαίωμα στη σίτιση, κατηγορεί παγίως τον Καναδά ότι διαπράττει γενοκτονία σε βάρος των αυτοχθόνων και χρεώνει στις ΗΠΑ «διακρίσεις» κατά της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.

Επιθεωρητές

Οι ευαισθησίες του αυτές όμως φαίνεται πως δεν στάθηκαν αρκετές για να του απαγορεύσουν την είσοδο στη Βενεζουέλα. Η χώρα του Νικολάς Μαδούρο, μολονότι συστηματικά απαγορεύει την είσοδο επιθεωρητών του ΟΗΕ, προσκάλεσε τον Φαχρί, ο οποίος στη συνέχεια έγραψε με τα καλύτερα λόγια εκθέσεις για το καθεστώς του έκπτωτου προέδρου της Βενεζουέλας.

Η αναφορά ασχολείται και με την Ταλένγκ Μοφοκένγκ, ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για το δικαίωμα στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, η οποία κρατά με συνέπεια στάση υπέρ της Χαμάς, δηλώνοντας πως δεν πρόκειται για τρομοκράτες και στηρίζοντας το δικαίωμα της οργάνωσης στον ένοπλο αγώνα κατά του κράτους του Ισραήλ.

Σε ακόμα μία χαρακτηριστική περίπτωση, η Ιρέν Καν, επιφορτισμένη με ζητήματα ελευθερίας της έκφρασης, κατηγορείται πως έχει κάνει τα στραβά μάτια σε συστηματικές παραβιάσεις της ελευθερίας του λόγου στο Ιράν, στη Σαουδική Αραβία, στη Βενεζουέλα, στην Τουρκία και τη Μιανμάρ, ωστόσο αφιέρωσε ολόκληρη έκθεση του ΟΗΕ στην καταδίκη δυτικών κρατών για την υποτιθέμενη καταστολή διαδηλώσεων υπέρ της Παλαιστίνης.

«Ο Κατρούγκαλος πήρε 100.000 ευρώ!»

Αίσθηση προκαλεί η ιδιαίτερη αναφορά που κάνει η νέα έκθεση της ΜΚΟ UN Watch στο πρόσωπο του Έλληνα πρώην υφυπουργού Εξωτερικών της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Γιώργου Κατρούγκαλου.

Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί πως στη σχετική ανάρτησή της στο Χ, η UN Watch αναφέρθηκε και στο ταξίδι του πρώην υπουργού τον Νοέμβριο του 2025 στην Τεχεράνη, οπότε και συναντήθηκε με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών του ιρανικού καθεστώτος, Καζέμ Γκαριμπαμπάντι. Ο ίδιος, ωστόσο, χθες αρνήθηκε τα όσα αναφέρονται για το όνομά του στην έκθεση της ΜΚΟ UN Watch και ειδικότερα σχετικά με το γεγονός πως ως εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ έλαβε από την Κίνα το 2025 το ποσό των 100.000 ευρώ. Την ίδια χρονιά δηλαδή κατά την οποία εξυμνούσε το βιβλίο του προέδρου Σι Τζινπίνγκ, όπως και το «όραμα εξωστρέφειας και διαλόγου» του Κινέζου ηγέτη. «Είμαι άμισθος, δεν παίρνω ούτε ένα ευρώ» τόνισε χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός, υπό τη σκιά των όσων αποτυπώνονται – καταγγέλλονται από την UN Watch, η οποία παρακολουθεί τη λειτουργία του ΟΗΕ και υποστηρίζει ότι κορυφαίοι εμπειρογνώμονες του οργανισμού σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν εγκαταλείψει τον ρόλο των ανεξάρτητων παρατηρητών και προωθούν πολιτικοποιημένες ατζέντες με αποτέλεσμα τελικά να υπονομεύουν την αξιοπιστία του ίδιου του διεθνούς συστήματος ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Ο ΟΗΕ, ακριβώς επειδή αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια οικονομική κρίση, δέχεται διάφορες χώρες να καταθέσουν στο γραφείο του Ύπατου Αρμοστή για τα Δικαιώματα έκτακτες ενισχύσεις, οι οποίες προορίζονται για τα λειτουργικά κόστη συγκεκριμένων θέσεων ειδικών εισηγητών. Αυτά τα χρήματα δεν τα παίρνουν ποτέ στα χέρια τους οι ειδικοί εισηγητές. Τα χρήματα αυτά χρησιμοποιούνται για τα λειτουργικά κόστη της θέσης, για τους συνεργάτες. Τα χρήματα αυτά δεν τα παίρνει κανένας ειδικός εισηγητής στα χέρια του. Τα παίρνει απευθείας το γραφείο του Ύπατου Αρμοστή. Τα διαχειρίζεται αυτό. Δεν επιτρέπεται ο ειδικός εισηγητής, ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας, να πάρει ούτε ένα ευρώ. Είμαστε άμισθοι, δεν παίρνουμε ούτε ένα ευρώ» εξήγησε χθες ο Γιώργος Κατρούγκαλος. Παράλληλα πρόσθεσε, όταν ρωτήθηκε σχετικά, πως «το βιβλίο του Σι για τη διακυβέρνηση της Κίνας πράγματι παρουσιάστηκε στην Ελλάδα. Ήμασταν καλεσμένοι εγώ, ο κύριος Τραγάκης από τη Νέα Δημοκρατία, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου και ο εκδότης Παπαζήσης. Γιατί ήταν ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος. Ο πρόεδρος Σι έχει βγάλει μια σειρά από βιβλία που ονομάζονται “Η διακυβέρνηση της Κίνας”. Αυτό το βιβλίο λοιπόν παρουσιάστηκε στην Ελλάδα, είναι εντελώς ασύνδετα και άσχετα τα γεγονότα. Ούτε ο κύριος Τραγάκης πήρε λεφτά για να πάει ούτε εγώ πήρα λεφτά για να πάω».

Σε σχετική ερώτηση, δε, αναφορικά με το για ποιο λόγο η Κίνα έβαλε το επίμαχο ποσό των 100.000 ευρώ στο κοινό ταμείο του ΟΗΕ, ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. απάντησε ότι «η Κίνα αυτή τη στιγμή θέλει να καλύψει το κενό που αφήνουν οι Αμερικανοί και να εμφανιστεί σαν μια δύναμη, και νομίζω ότι πράγματι είναι μια τέτοια δύναμη που σταθεροποιεί το διεθνές σύστημα και ειδικά το οικοσύστημα. Αυτά τα χρήματα, για να το καταλάβουμε, να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, χρησιμοποιούνται για τα έξοδα των γραφείων των Ηνωμένων Εθνών. Γιατί χρησιμοποιούνται; Είναι για τους συνεργάτες που καλύπτουν τη θέση».

Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Του Κ. Αϊβαλιώτη*

Μάλλον δεν είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα ο παραπάνω τίτλος για τη σημερινή Ν.Δ., έστω και καθ’ υπερβολήν. Για λίγα πράγματα θα θυμάται κανείς στο μέλλον το τελευταίο συνέδριό της, ίσως, π.χ., για την παράκληση του πρωθυπουργού στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ να μαζέψει ψήφους για τον… Ακύλα στη Eurovision ή για το λεκτικό εύρημα του Κ. Μητσοτάκη το οποίο διατύπωσε με ένα αυτάρεσκο μειδίαμα: «Αν χτυπήσει το τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα, ποιος θα σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας; Δεν υπάρχει το δίλημμα Μητσοτάκης ή χάος, αλλά Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης, Τσίπρας ή οποιοσδήποτε άλλος. Δεν αναμετριόμαστε με το κενό».

Ο Κ. Μητσοτάκης σκέφτεται ότι οι Έλληνες προτιμούν τον ίδιο για να χειριστεί μια σοβαρή κρίση, εν σχέσει, π.χ., με τον Κουτσούμπα, τον Βελόπουλο, τον Ανδρουλάκη, τον Τσίπρα, την Κωνσταντοπούλου κ.λπ. Σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία ή σε κάποιο επείγον τηλεφώνημα του Τραμπ μέσα στα ξημερώματα θα πρέπει ασφαλώς να είναι ένας πολύ ικανός Έλληνας στην άλλη άκρη της γραμμής. Όμως, να αποκλείσουμε εξαρχής ότι θα τον πάρει ο Αμερικανός πρόεδρος, όπως άλλωστε δεν τον πήρε τηλέφωνο όλον αυτόν τον 1,5 χρόνο από την ημέρα της εκλογής του στις ΗΠΑ. Όχι μόνο δεν τον συνάντησε ο πρόεδρος Τραμπ, αλλά ούτε καν του τηλεφώνησε, όπως έχει κάνει πολλές φορές ως τώρα με τον Ερντογάν, τον οποίο δέχτηκε και στον Λευκό Οίκο.

Καμία κλήση

Άρα τηλεφώνημα από τον Τραμπ στις 3 το πρωί ή οποιαδήποτε άλλη ώρα είναι μάλλον απίθανο να δεχτεί ο Κ. Μητσοτάκης, κι αυτό γιατί ανακατεύτηκε -ως μη όφειλε- στα πόδια του Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές υποστηρίζοντας με πάθος την ηττηθείσα υποψήφια των Δημοκρατικών Κάμαλα Χάρις. Δεν φρόντισε να τηρήσει ισορροπίες ώστε να είναι ωφελημένη η Ελλάδα και στις δύο περιπτώσεις -είτε με Τραμπ είτε με Χάρις- και αγνόησε το αυτονόητο αξίωμα ότι η Ελλάδα έχει μόνιμα και διαχρονικά συμφέροντα με τις ΗΠΑ, τα οποία θα πρέπει να εξυπηρετούνται όποιος και να είναι πρόεδρος της υπερδύναμης.

Όμως, να πούμε ότι έχει ένα δίκιο ο Κ. Μητσοτάκης στο ότι μπορεί να υπερτερεί εν σχέσει με τους σημερινούς επικεφαλής των άλλων κομμάτων σε περίπτωση κουδουνίσματος του τριψήφιου στις 3 το πρωί, αλλά βεβαίως δεν είναι μόνο αυτοί στην ελληνική πολιτική σκηνή. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που ξέρουν να απαντούν στο τριψήφιο στα ξημερώματα, αφού έχουν εμπειρία στην ίδια καρέκλα με τον κ. Μητσοτάκη. Όμως θα ήταν τόσο αυτάρεσκα χαμογελαστός ο Κ. Μητσοτάκης, αν υπήρχε το ενδεχόμενο να συγκριθεί μετά τις εκλογές, όχι με τους αποτυχημένους αρχηγούς των σημερινών κομμάτων, αλλά με κάποιους άλλους που, εδώ που τα λέμε, έχουν και ευρύτερη αποδοχή από τον ίδιο;

* π. Βουλευτής Β΄ Αθηνών

Τον ύπνο του Μητσοτάκη στέρησε μέχρι τις εκλογές (ίσως και μετά) ο ομότιμος καθηγητής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, με τη βαρυσήμαντη και εμπεριστατωμένη ανάλυσή του στο ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος Σαμαρά καλεσμένος στην εκπομπή του Πάνου Παναγιωτόπουλου «Κόκκινη Ζώνη».

Όπως υποστήριξε με ακράδαντα επιχειρήματα εάν ο Σαμαράς αποφασίσει τελικά να διαβεί τον Ρουβίκωνα η δυναμική του εγχειρήματος θα έχει βάση το 10% και πιθανώς να αγγίξει την πρωτιά.

Όλα θα εξαρτηθούν από τις κινήσεις του Σαμαρά, επεσήμανε μεταξύ άλλων. Ήτοι τα πρόσωπα που θα επιλέξει για να στελεχώσει το κόμμα σε συνδυασμό με τη ρητορική που θα χρησιμοποιήσει ώστε να εμπνεύσει – ξεσηκώσει τους 1.300.000 νεοδημοκράτες που γύρισαν την πλάτη στον Κυριάκο Μητσοτάκη στις ευρωεκλογές.

Τα ισχυρά χαρτιά που μπορούν να καταστήσουν τον Σαμαρά κυρίαρχο του παιχνιδιού, υπογράμμισε, είναι τρία:

– Το αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι αποτελεί τον πραγματικό εκφραστή της τεράστιας δεξαμενής της λαϊκής δεξιάς.

– Τη συμπάθια που έχουν οι καραμανλικοί στο πρόσωπό του.

– Η διέξοδος στην οργή ένεκα της κυβερνησιμότητας που δύναται να προσφέρει. Άσος που δεν διαθέτει ουδείς εκ των λοιπών μνηστήρων της εξουσίας.

Δείτε λεπτομερώς την τοποθέτηση του Ιωάννη Μάζη (από 19:00 έως 32:00):

https://www.youtube.com/watch?v=52sUPIAfLzg

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

Ήταν σαν προχθές πριν από 93 χρόνια. Το βράδυ της 10ης Μαΐου του 1933, 70.000 άνθρωποι μαζεύτηκαν στην πλατεία της Όπερας του Βερολίνου. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια τους, φοιτητές με κάρα και φορτηγά κουβαλούσαν χιλιάδες βιβλία, μεταξύ αυτών έργα επιφανών Γερμανών συγγραφέων, ποιητών και φιλοσόφων για να τα κάψουν. Ο ναζιστής φοιτητής Χέρμπερτ Γκούτγιαρ, μόλις 23 χρονών, έβγαλε μια σύντομη ομιλία και κατέληγε: «Παραδίδω στην πυρά ό,τι είναι αντιγερμανικό» είπε καταχειροκροτούμενος. Η φωτογραφία είναι από εκείνη την συγκέντρωση.

Οι Εκδόσεις «Ψυχογιός» το 1998, κυκλοφόρησαν το βιβλίο του Βρετανού συγγραφέας Λουί ντε Μπερνιέρ (Louis de Bernières), με τίτλο «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι»

Τότε ο Γιάννης Μαρίνος έγραψε ένα άρθρο που υπεστήριζε ότι η Αριστερά μάχεται και θορυβεί για τη διάδοση μόνο της δικής της «αλήθειας» και καμίας άλλης. Διότι την ίδια περίοδο και με πολλές απειλές, δεν άφησαν να μεταφραστεί ως έχει το βιβλίο όπου περιγράφει τους ΕΛΑΣίτες της Κεφαλονιάς ως στυγνούς εγκληματίες. Ο εκδοτικός οίκος εν Ελλάδι, λογόκρινε το βιβλίο γράφοντας καλά λόγια για τον ΕΛΑΣ και παρόλα αυτά επανειλημμένα στον τύπο και στα κανάλια ουρλιάζουν οι αριστεροί διότι… δεν λογοκρίθηκε περισσότερο, ενώ έτσι όπως είναι γραμμένο «συκοφαντεί την Εθνική Αντίσταση του ΕΛΑΣ». Καθηγητής πανεπιστημίου μάλιστα πού κόπτεται δήθεν για την ελευθερία στη γνώση είπε «ότι καλώς λογοκρίθηκε διότι δεν έγραφε την αλήθεια». Ρε κύριε καθηγητά, ποια είναι η αλήθεια; Αυτή πού θέλεις να επιβάλεις εσύ στους άλλους;

Αυτό βέβαια δεν είναι κάψιμο είναι όμως σοβαρή προσπάθεια για στυγνή λογοκρισία.

Ας επανέλθουμε όμως στο κάψιμο και ας δούμε αν συνέβησαν παρόμοια γεγονότα και εδώ στην Ελλάδα

Επειδή έχω πολλά στοιχεία για το κάψιμο βιβλίων στην Ελλάδα θα τα αναφέρω όλα και μυαλό έχουμε και βγάζουμε τα συμπεράσματα μας:

α. Βιβλία έκαψε ο Μεταξάς τα έτη 1936-1940. Η νεολαία του, κατευθυνόμενη βέβαια από αυτόν, έκαιγε σε δημόσιες τελετές βιβλία κομμουνιστικού, αντιοικογενειακού, αντιθρησκευτικού και αντιπατριωτικού περιεχομένου. Την εποχή εκείνη υπεύθυνος της κομμουνιστικής διεθνούς για την αντιθρησκευτική και αντιοικογενειακή εκστρατεία διεθνώς ήταν ο Ισπανοεβραίος Μοσέ Πιγιάντε (αργότερα τον βρίσκουμε δίπλα στον Τίτο και για τη δράση του ονομάστηκε δίκαια: χασάπης του Μαυροβουνίου).Υπό την καθοδήγησή του και τη χρηματοδότησή του έβγαιναν τέτοια βιβλία σε όλον τον κόσμο. Στην Ελλάδα έρχονταν από διάφορες χώρες ιδίως τη Γαλλία. Αλλά μεγάλος αριθμός εκδιδότανε από εκδοτικούς οίκους του ΚΚΕ. Ένα βιβλίο που κάηκε εν χωρώ είχε τίτλο «θρησκευτική χολέρα», και έχει ως εξώφυλλο έναν αγριεμένο εργάτη που πατάει ένα πανάσχημο φίδι στο κεφάλι.

Για να είμαι ειλικρινής συμφωνώ απόλυτα με το κάψιμο του συγκεκριμένου βιβλίου. Τα βιβλία που έκαψαν ήταν ανάλογου περιεχομένου, που σκόρπιζαν το μίσος στους ανθρώπους Ίσως βέβαια στην ορμή τους οι της ΕΟΝ το παράκαναν λιγάκι και να έκαψαν και κάποια αριστερά φιλοσοφικά βιβλία και πάλι κάτι τρέχει στα γύφτικα, ο κόσμος ξέρει την «πνευματική» προσφορά των αριστερών βιβλίων και την «ποιότητά» τους. Αυτά τα βιβλία τα έβρισκε η ασφάλεια σε αποθήκες του παράνομου τότε ΚΚΕ. Σημειωτέον ότι φανατικά στελέχη της ΕΟΝ τότε ήταν και οι Γλέζος, Θεοδωράκης, Νικ. Βρεττάκος. Πλάκα θα έχει να βρεθεί κάποια φωτογραφία τους δίπλα σε καιγόμενα βιβλία κομμουνιστικού περιεχομένου.

β. Αφήνω τα έτη 1940 εως1963 και έρχομαι στο 1964, που την εξουσία πήρε ο Γ. Παπανδρέου με δεκανίκια τους κομμουνιστές. Κατά την προηγούμενη περίοδο γράφτηκαν και πολύ ορθώς πολλά αντικομουνιστικά βιβλία από πολύ σοβαρούς επιστήμονες. Διαβάστε ένα οποιοδήποτε τέτοιο βιβλίο της εποχής και ένα κομμουνιστικό της τότε εποχής ή και της σημερινής και θα πειστείτε για τη διαφορά. Οι σημερινοί αριστεροί καθηγητάδες έγιναν καθηγητές διότι τραμπούκικα τους διόρισε η εξουσία η δική τους, όχι η αξία τους. Έζησα τα γεγονότα και τα γνωρίζω. Πάντα βέβαια υπάρχουν και οι εξαιρέσεις

Το 1964 λοιπόν μόλις πήραν την εξουσία οι «δημοκρατικές» δυνάμεις ετέθησαν υπό διωγμό τα αντικομουνιστικά βιβλία. Όχλοι αριστερών μπήκαν στον δήμο Καβάλας έδειραν τους υπαλλήλους της βιβλιοθήκης, πήραν τα βιβλία και «εν επισήμω τελετή» έκαψαν τα βιβλία, ουρλιάζοντας συνθήματα στην κεντρική πλατεία της πόλης. Δεν μπορεί, κάποιος θα το θυμάται εκείνο το γεγονός, το έγραψαν και οι εφημερίδες. Ποιος να το πει όμως στους αριστερούς των καναλιών;

Την ίδια περίοδο το τότε συγκρότημα Λαμπράκη άλλαξε «γραμμή», ως συνήθως, και δεν υπεστήριζε τον Γ. Παπανδρέου. Ύστερα από αυτό και μετά από συγκέντρωση «δημοκρατικού» όχλου, οι ομιλητές κάλεσαν «τον Λαό» να κάψει το συγκρότημα. Έκαψαν εκεί μπροστά στους ομιλητές τόνους εφημερίδων, φωνάζοντας το σύνθημα «ό,τι πει ο αρχηγός», δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου.

Την ίδια εποχή «δημοκρατικοί φρουροί» – ξέρουμε πολλοί καλά ως λαός τι σημαίνει ο όρος – μπήκαν στο Υπουργείο Αμύνης βράδυ, έκαναν έρευνες σε γραφεία αξιωματικών και σε όσους βρήκαν στα γραφεία τους αντικομουνιστικά βιβλία – σκοταδιστικά τα είπαν – έστω και αν δεν είχαν απαγορευτεί τους αποστράτευσαν αμέσως. Βρήκαν τέτοια βιβλία στο ΓΕΑ και τιμωρήθηκαν ο Εξαρχάκος, τότε αρχηγός αεροπορίας και κάποιοι άλλοι αξιωματικοί, σμήναρχοι, σμηναγοί κτλ. Από το ΓΕΕΘΑ τότε για τον ίδιο λόγο απεστρατεύθη και ο στρατηγός Ξένος. Στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού μόλις είχαν εκτυπωθεί χάρτες του συμμοριτοπόλεμου και πολτοποιήθηκαν όλοι! Γιατί άραγε; Επειδή περιέγραφαν με λεπτομέρειες τις μάχες του συμμοριτοπόλεμου; Το έχετε ξανακούσει αυτό σε πολιτισμένη και δημοκρατική, υποτίθεται, χώρα; Εννοείται ότι βγήκαν και διαταγές και όλες οι στρατιωτικές μονάδες έκαψαν αντικομουνιστικά βιβλία ή πολτοποιήθηκαν, όσοι δε το αμέλησαν ή το «αμέλησαν» τιμωρήθηκαν.

γ. Το 1981 ήρθε «ο λαός στη εξουσία και το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση». Θα διαβάσατε βέβαια τότε στον «προοδευτικό» τύπο που καλούσε την κυβέρνηση να κάψει πολλά «σκοταδιστικά» βιβλία. Πολύ καλά βιβλία κατεστράφησαν, όπως ακόμα και αρχεία για να σβήσει κάθε ίχνος της κομμουνιστικής προδοσίας. Στις στρατιωτικές μονάδες πήγε διαταγή, μαζεύτηκαν τα βιβλία και πολτοποιήθηκαν στις υψικαμίνους της χαλυβουργικής, μαζί με τους… φακέλους κοινωνικών φρονημάτων. Την πολύ καλή σειρά (που και σήμερα την ψάχνει το ΚΚΕ) του ΓΕΣ με τίτλο «Αντισυμμοριακός Αγών» αποτελούμενη από αρκετά βιβλία την κατέστρεψαν. Κατέστρεψαν δε ακόμα και τις μίτρες εκτυπώσεως με ιδιαίτερο μίσος, ώστε αν στο μέλλον έρθει άλλη κυβέρνηση να μην ξανατυπωθούν. Αυτόν τον σεβασμό δείχνουν οι «προοδευτικοί» της Αριστεράς στα βιβλία και τη γνώση. Ευτυχώς κάποια γλίτωσαν και βρέθηκαν στα παλαιοβιβλιοπωλεία, τα οποία οι αριστεροί μόλις τα αντίκριζαν, τα αγόραζαν όσο – όσο και τα εξαφάνιζαν. Έμειναν κάποια σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες και σήμερα, βοηθούσης της τεχνολογίας εύκολα βρίσκονται σε όσους τα αναζητούν, αλλά όμως δεν είναι σε κοινή θέα για όλον τον κόσμο. Αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα οι νεολαίοι θα μάθαιναν καλύτερα την ιστορία. Εννοείται ότι κάηκαν και από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, σε κάποια μάλιστα που έμεινε ένα αντίτυπο για αρχείο είχε ξυστεί ο τίτλος ώστε να μη φαίνεται και βρουν τον μπελά τους!

δ. Τη δεκαετία του 1980 ένας Ελληνοαμερικανός, ο Νικόλαος Γκατζογιάννης έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ελένη», που περιγράφει την κατάσταση στο χωριό του Λιά της Μουργκάνας Ηπείρου, επί καταλήψεως του από τους συμμορίτες το 1948 (λαοκρατία). Τη μητέρα του την τουφέκισαν διότι έδιωξε τα παιδιά της, μεταξύ αυτών και τον ίδιο τον συγγραφέα για να γλιτώσουν το μαχαίρι του κομμουνιστή και το παιδομάζωμα. Ποιος δεν θυμάται το εμπάργκο σε αυτό το βιβλίο από τα αριστερά βιβλιοπωλεία. Και όσα τόλμησαν να το έχουν για πούλημα οι «προοδευτικές» δυνάμεις τα έσπαγαν και έκαναν γύρω από το βιβλιοπωλείο «αλυσίδες κατά του διχασμού», ώστε να μη μπορεί κανείς να το αγοράσει, ενώ όσοι τολμηροί προσήρχοντο γιουχαϊζόντουσαν και κάποτε προπηλακιζόντουσαν. Μεταξύ αυτών και εγώ στον κινηματογράφο «Άστρον», των Αμπελοκήπων.

Θα θυμόσαστε ασφαλώς ότι γυρίστηκε και ταινία με το ίδιο θέμα νομίζω στην Ισπανία. Ο παραγωγός ήθελε να γυριστεί η ταινία στον χώρο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στο χωριό Λιά. Αλλά η «προοδευτική» διανόηση δεν άφησε να γυριστεί η ταινία. Έτσι οι κάτοικοι της περιοχής έχασαν εισόδημα 8 εκατομμυρίων δολαρίων, την εποχή εκείνη, διότι τόσα έδινε ο παραγωγός. Γυρίστηκε η ταινία και όταν ήρθε στην Ελλάδα να παιχθεί σε ελάχιστους κινηματογράφους οι κνίτες και άλλοι αριστεροί εμπόδιζαν με συνθήματα, φτυσίματα και ξυλοδαρμούς, όσους ήθελαν να δουν την ταινία γελοιοποιώντας την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς αυτή είναι η Αριστερά. Σκοταδιστική που κρατάει την Ελλάδα χιλιάδες χρόνια πίσω. Έστω και αν της αρέσει για λόγους προπαγανδιστικούς να αυτοαποκαλείται «προοδευτική» δεν έχει απολύτως καμία σημασία τι δηλώνει η ίδια, σημασία έχουν οι πράξεις της. Και οι αριστεροί «διανοούμενοι» μόνο διανοούμενοι δεν είναι.

ε. Φτάνουμε στο 1998. Το ΠΑΣΟΚ απεφάσισε να γράψει τη δική του «προοδευτική ιστορία» του συμμοριτοπόλεμου. Έστειλε η ΔΙΣ/ΓΕΣ πολλές φορές επιστολές στο ΚΚΕ να τους δώσει αρχεία ώστε να γίνει διασταύρωση. Το ΚΚΕ αρνήθηκε και έτσι άρχισαν μόνοι τους. Ειδοποίησαν τον υπουργό ότι η ιστορία δεν «βγαίνει» υπέρ του ΚΚΕ με τα υπάρχοντα στοιχεία και έτσι αυτός απεφάσισε να τα δώσει όλα τα αρχεία στη δημοσιότητα. Άρχισε η επιλογή των εγγράφων και μιλάμε για 1,5 εκατομμύρια έγγραφα. Οι ίδιοι υπάλληλοι της υπηρεσίας για να μην έχουν προβλήματα με τους «προοδευτικούς φύλακες της δημοκρατίας» υποθέτω πως αυτολογοκρίθηκαν. Πάνω όμως από αυτούς υπήρχε «επιστημονική» επιτροπή καθηγητών πανεπιστημίου που τόσο θετικά διατυμπανίστηκε, η οποία θα έκανε νέο ξεκαθάρισμα: «μη μας ξεφύγει και τίποτα». Ήταν για καλό αυτοί οι (αριστεροί φυσικά) καθηγητές πανεπιστημίου; Τέλος πάντων η δουλειά τελείωσε και γράφτηκε ένας πρόλογος ο οποίος κουτσουρεύτηκε τόσο πολύ που έγινε αγνώριστος. Αυτός ο πρόλογος υπεγράφη τον Αύγουστο 1998 από τον υπουργό Αμύνης, Άκη Τσοχατζόπουλο. Στις 30-10-1998 θα γινόταν παρουσία του προέδρου της δημοκρατίας και ξένων στρατιωτικών ακολούθων, η παρουσίαση των Στρατιωτικών Αρχείων.

Τρεις μέρες πριν όμως «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι, δημοσιεύουν αποσπάσματα της Ιστορικής Επισκοπήσεως του Στρατηγού και κατηγορούν τον συντάξαντα αξιωματικό ως «φασίστα». Τη βρομοδουλειά την έκανε ένας δημοσιογράφος της εφημερίδος ΕΘΝΟΣ που μισεί σε όλες του τις ενέργειες τον Στρατό. Ξεσηκώνεται ο αριστερός τύπος και ο αξιωματικός αμέσως αποστρατεύτηκε (τον φουκαρά τι έφταιξε; Κανείς δεν πρόσεξε ότι είχε υπογραφές του Υπουργού;). Έτσι ματαιώθηκε η παρουσίαση των αρχείων για «καλύτερη μελέτη». Τα τυπωμένα βιβλία και CD κατεστράφησαν δια πυρράς. Ο πατριωτικός τύπος βέβαια διαμαρτυρήθηκε για τη βαρβαρότητα αυτή, αλλά οι «δημοκρατικές – προοδευτικές» δυνάμεις κώφευσαν. (Εδώ είναι υπέρ δολοφονιών των «εχθρών του λαού» στην καταστροφή βιβλίων θα έκαναν πίσω;) Τελικά μετά από τρίμηνο νέο ξεκαθάρισμα, παρουσιάστηκε το έργο χωρίς πρόλογο αλλά με κάποια έγγραφα ντοκουμέντα. Οι αφελείς νομίζουν ότι πάντα θα κρύβεται η αλήθεια, δεν βλέπουν το παράδειγμα της Ρωσίας; Τέλος πάντων εκ των παρουσιαστών της όλης τελετής ήταν και ο καθηγητής ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κολλιόπουλος, παλιός αριστερός, που μόλις όμως διάβασε αρχεία άλλαξε γνώμη και έχει αναμφίβολα πλέον σταθεί με την αλήθεια. Ομίλησαν διάφοροι αριστεροί, στην παρουσίαση ομίλησε και ο Κολλιόπουλος και διάβασα στις αριστερές εφημερίδες «μοναδική παραφωνία στην παρουσίαση των αρχείων ήταν ο Κολλιόπουλος»! Από ό,τι έμαθα παρασκηνιακώς δεν ήταν το ΚΚΕ που διαμαρτυρήθηκε για την όλη ιστορία. Ίσως να είναι και έτσι. Όμως μπορεί να έβαλε κάποιον μη δικό του αλλά αριστερό δημοσιογράφο του ΕΘΝΟΥΣ – διότι από εκεί ξεκίνησε η διαμαρτυρία – και έτσι έκανε τη δουλειά του. Δυστυχώς κανείς σοβαρός ερευνητής δεν έχει εμπιστοσύνη στα δημοσιευθέντα αρχεία με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να πάει στο Υπουργείο που η πρόσβαση είναι κοπιαστική.

Στο λεύκωμα που πριν δυο χρόνια εξέδωσε το ΓΕΑ για την Ελληνική αεροπορία δεν υπάρχει η πολύ πλούσια δράση της τα έτη 1946-1949. Ο δε τότε υφυπουργός Αποστολάκης είπε το αμίμητο: «Η αεροπορία πρέπει να ντρέπεται για τη δράση της τα έτη εκείνα». Δηλαδή κατά τη γνώμη του υφυπουργού να μην πολεμήσει υπέρ της νομίμου κυβερνήσεως του Ελληνικού λαού και να προδώσει. Στο δε ΓΕΝ εκδώσανε λεύκωμα πεσόντων και έβαλαν μέσα ως ήρωες 4 ναυτικούς που πρόδωσαν την πατρίδα τους καταστρέφοντας πολεμικά πλοία κατά τη διάρκεια κομμουνιστικής εξεγέρσεως στην Αλεξάνδρεια το 1944. Φώναζαν οι απόστρατοι αλλά οι φύλακες του Μαρξισμού τους απαντούσαν ότι είναι… φασίστες.

Κλείνουμε με ένα δημοσίευμα του περιοδικού «Τότε» της 12 Σεπτεμβρίου του 2009 και με ένα πίνακα, των ιστορικών τόμων του ΓΕΣ που – δημοκρατικά – αποσύρθηκαν…

Στον πίνακα που ακολουθεί, βλέπουμε ότι επί ΝΔ (28-7-76), με την υπογραφή του Ευ. Αβέρωφ, απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του τόμου: «Η απελευθέρωσις της Ελλάδος και τα μετά ταύτην γεγονότα 1944-1945». Ο λόγος προφανής. Να μη στενοχωρήσουμε το ΚΚΕ. Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και του λαού στην εξουσία, το έγκλημα ολοκληρώθηκε.

Το βρήκα στο διαδίκτυο και φέρει την υπογραφή Παύλος Κωνσταντινίδης και είναι ένας ύμνος στην Ελληνική γραφειοκρατία, ακόμα και στη σύγχρονη, την τεχνολογική.

Ο αποβιώσας εν ζωή

Ο κύριος Γιάννης περίμενε τρεις ώρες μέχρι να έλθει η σειρά του. Πλησίασε στο γκισέ. Τα δάχτυλά του έτρεμαν ελαφρά. Λίγο τα γηρατειά, περισσότερο η αγωνία και ο φόβος.

Η σύνταξη για δεύτερο μήνα δεν μπήκε και πλησίαζαν Χριστούγεννα. Κι αυτό δεν ήταν μια καθυστέρηση. Ήταν ρήγμα στη ζωή του. Από αυτήν ζούσε. Από αυτήν αγόραζε το φαγητό του και τα χάπια του και πλήρωνε και τους λογαριασμούς του. Δεν υπήρχε δεύτερη πηγή. Υπήρχε μόνο ο μήνας και στο τέλος του η σύνταξη.

Κι αν αυτό το τέλος χανόταν, χανόταν κι εκείνος.

Κοίταξε την κοπέλα στο γκισέ με αγωνία. Ένιωσε τον εαυτό του να μικραίνει. Πήρε ανάσα. Ακόμα μπορούσε. Άρα ήταν ζωντανός. Έτσι νόμιζε!!!!!

-Καλημέρα σας, είπε. Δεν πληρώθηκα τη σύνταξή μου.

Η υπάλληλος δεν σήκωσε το βλέμμα. Έκλεισε ενοχλημένη το κινητό. Πάτησε ένα πλήκτρο στον υπολογιστή. Το μηχάνημα έκανε έναν ξερό ήχο. Το σύστημα άνοιξε πριν καν ολοκληρωθεί η πρόταση. Η οθόνη γέμισε κωδικούς, αριθμούς, πεδία. Δεν είχε πρόσωπα. Μόνο δεδομένα. Ψυχρά, τακτοποιημένα, σίγουρα για τον εαυτό τους. Εκεί μέσα ήταν γραμμένες οι ζωές όλων. Από την πρώτη ανάσα μέχρι την τελευταία παύση. Πότε γεννηθήκαμε, σε ποιο ληξιαρχείο,

σε ποιο τετράγωνο του χάρτη είναι το σπίτι μας. Πώς ζούμε, αν ζούμε μόνοι ή αν κάποιος μας αντέχει ακόμα. Τι χρωστάμε στην εφορία, ποια φάρμακα παίρνουμε.

Πόσα παιδιά έχουμε, αν τα δηλώσαμε σωστά, αν ποτέ κάναμε υπεύθυνη δήλωση και πότε και γιατί. Το σύστημα δεν ρωτούσε. Ήξερε τα πάντα για όλους. Δεν αμφέβαλλε. Κατέγραφε. Κι αν κάτι ήταν γραμμένο εκεί, τότε ήταν αλήθεια. Όχι επειδή συνέβη, αλλά επειδή καταχωρήθηκε.

-Όνομα;

-Γιάννης Παπαδόπουλος.

Η υπάλληλος πληκτρολόγησε αδιάφορα. Η οθόνη γέμισε κουτάκια. Κοίταξε την οθόνη με απορία.

-Εδώ γράφει ότι έχετε αποβιώσει.

Ο κύριος Γιάννης ένιωσε ένα ρίγος. Σταυροκοπήθηκε.

-Τι πράγμα;

-Αποβιώσας στις 9 τον προηγούμενο μήνα. Γι’ αυτό δεν πληρωθήκατε.

-Μα… είμαι εδώ.

Η υπάλληλος τον κοίταξε με κατανόηση. Σχεδόν τρυφερά. Όπως κοιτάς κάποιον που δεν έχει καταλάβει ακόμα.

-Κύριε, το σύστημα δεν κάνει λάθος.

-Δηλαδή… τι είμαι;

-Σύμφωνα με το σύστημα, νεκρός.

Ο κύριος Γιάννης άνοιξε το στόμα, το έκλεισε. Έβαλε το χέρι στο στήθος του. Η καρδιά χτυπούσε δυνατά. Ευτυχώς.

-Και τότε ποιος σας μιλάει τώρα;

-Εσείς, είπε η υπάλληλος. Αλλά αυτό δεν αλλάζει τα δεδομένα.

-Ποια δεδομένα;

-Τα ηλεκτρονικά. Του συστήματος.

Ο κύριος Γιάννης ακούμπησε στο μάρμαρο του γκισέ για να μη πέσει. Τα πόδια του έτρεμαν.

-Κυρία μου, αν δεν πληρωθώ, δεν έχω να φάω.

Η υπάλληλος τον κοίταξε με συμπόνια, που δεν επιτρεπόταν να γίνει φανερή.

-Το καταλαβαίνω. Αλλά αν το σύστημα λέει ότι έχετε πεθάνει, εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι.

-Ποιος το είπε στο σύστημα;

-Κάποιος υπάλληλος. Κάπου σε κάποια άλλη πόλη ίσως. Δεν έχει σημασία.

-Έχει για μένα.

-Για το σύστημα όχι.

Η υπάλληλος σηκώθηκε.

-Να φωνάξω την προϊσταμένη μου.

Η προϊσταμένη ήρθε με ύφος ανθρώπου που δεν του αρέσουν οι εκπλήξεις. Κοίταξε την οθόνη. Μετά τον κύριο Γιάννη.

-Εδώ φαίνεστε αποβιώσας.

-Ζω, είπε ο κύριος Γιάννης.

Η προϊσταμένη χαμογέλασε αμήχανα.

-Δεν αμφιβάλλω ότι το αισθάνεστε έτσι.

-Όχι, ζω πραγματικά.

-Κύριε, αν δεχθούμε ότι το σύστημα έκανε λάθος, ανοίγουμε θέμα.

-Τι θέμα;

-Ασφάλειας.

Ο κύριος Γιάννης σήκωσε τα χέρια.

-Εγώ είμαι το θέμα.

-Το καταλαβαίνω. Αλλά σκεφτείτε. Αν ένας νεκρός μπορεί να είναι ζωντανός, τότε μπορεί να υπάρχουν και άλλα λάθη. Και τότε τα πάντα καταρρέουν.

Ο κύριος Γιάννης την κοίταξε. Κατάλαβε. Φοβότανε το λάθος. Τα πάντα στη χώρα εξαρτιότανε από την ακρίβεια των στοιχείων του συστήματος.

-Δηλαδή δεν μπορείτε να γράψετε ότι ζω;

Η προϊσταμένη έκανε πίσω.

-Δεν έχω αυτή την αρμοδιότητα.

-Ποιος την έχει;

-Πιθανά ο ανώτερός μου, αλλά δεν είμαι σίγουρη γι΄ αυτό.

Τον φώναξαν. Ήρθε κι εκείνος. Κοίταξε την οθόνη με σοβαρότητα.

-Αποβιώσατε. Εδώ φαίνεται καθαρά.

-Είμαι ζωντανός, είπε ο κύριος Γιάννης. Αυτή τη φορά πιο δυνατά.

Ο ανώτερος σήκωσε το φρύδι.

-Κύριε, δεν μπορούμε να βασιστούμε σε μαρτυρίες.

-Μα είμαι μπροστά σας.

-Το σύστημα δεν βλέπει.

-Να το φέρετε εδώ. Να μου το πει το ίδιο.

Σιωπή.

-Αν δεχθούμε ότι το σύστημα έκανε λάθος, είπε ο ανώτερος, τότε ακυρώνουμε τη λογική του κράτους.

-Κι αν δεχθείτε ότι είμαι νεκρός, ακυρώνετε εμένα.

Κανείς δεν απάντησε. Ο κύριος Γιάννης ένιωσε τον φόβο να γίνεται θυμός.

-Δηλαδή τι να κάνω;

-Να περιμένετε.

-Τι;

-Να διορθωθεί.

-Πότε;

-Όταν το σύστημα το επιτρέψει.

-Κι εγώ μέχρι τότε;

Ο ανώτερος σήκωσε τους ώμους.

-Να προσέχετε.

-Μα θα πεθάνω από ασιτία.

-Τότε θα επιβεβαιώσετε ότι το σύστημα δεν κάνει λάθος.

Ο κύριος Γιάννης σηκώθηκε. Τα πόδια του λύγιζαν. Περπάτησε προς την έξοδο. Στο βάθος, σε ένα γραφείο ξεχασμένο, καθόταν ένας ηλικιωμένος υπάλληλος. Χωρίς οθόνη μπροστά του. Με χαρτιά. Τον κοίταξε.

-Τι έχετε κύριε;

-Είμαι νεκρός, είπε ο κύριος Γιάννης.

Ο υπάλληλος χαμογέλασε.

-Κάτσε.

Άκουσε. Έλεγξε χαρτιά. Τα ξεφύλλισε με την ηρεμία ανθρώπου που δεν τον κυνηγά το σύστημα, γιατί το σύστημα τον έχει ήδη ξεχάσει. Πήρε το τηλέφωνο.

-Εδώ έγινε πάλι μπέρδεμα.

Άλλος Παπαδόπουλος πέθανε και άλλον δήλωσαν. Πάλι βασανίζουν ανθρώπους, τέτοιες μέρες κιόλας. Ναι. Περιμένω. Το διόρθωσες; Ευχαριστώ. Καλά Χριστούγεννα. Έκλεισε το τηλέφωνο και αναστέναξε.

-Σήμερα σας αναστήσαμε. Μικρό θαύμα.

Ο κύριος Γιάννης ένιωσε τα μάτια του να υγραίνονται.

-Θα πληρωθώ;

-Ναι.

-Πότε;

-Σύντομα. Γιορτές είναι.

Τα θαύματα καθυστερούν λίγο, αλλά έρχονται. Ο υπάλληλος τον κοίταξε πιο σοβαρά, αλλά το χαμόγελο δεν έσβησε.

-Να ζεις. Και να προσέχεις. Αν σε ξανασκοτώσουν, έλα σε μένα.

Ο κύριος Γιάννης τον κοίταξε απορημένος.

-Γι’ αυτό με έχουν εδώ, απομονωμένο.

Γιατί ποτέ δεν πίστεψα στο σύστημα. Το σύστημα, φίλε μου, προτιμά να σου στείλει συλλυπητήρια παρά να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος. Ιδίως στις γιορτές. Χαλάει το κλίμα. Σταμάτησε για λίγο.

-Εμείς οι παλιοί κάναμε μια άτυπη ομάδα. Μας λένε γερόντους. Όχι γιατί είμαστε σοφοί. Αλλά γιατί ζούμε ακόμη στις εποχές, που τα λάθη διορθώνονταν χωρίς εγκρίσεις και πλατφόρμες. Χαμογέλασε πονηρά.

-Όλα διορθώνονται.

Απλά αυτοί δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι συμβαίνουν και λάθη.

Ο κύριος Γιάννης σηκώθηκε. Αυτή τη φορά τα πόδια του τον κρατούσαν.

Βγαίνοντας, σκέφτηκε πως τελικά το μεγαλύτερο δώρο των γιορτών είναι να σε αφήνουν να ζεις. Και αυτό, σκέφτηκε, δεν είναι αστείο. Είναι απλώς τραγικά κωμικό.

§. Προχθές η ΑΕΚ στέφθηκε και επισήμως πρωταθλήτρια Ελλάδος 2026. Θα περίμενε κανείς την απονομή του τροπαίου να την κάνει ο πρόεδρος της διοργανώτριας αρχής, όπως γίνεται σε όλον τον κόσμο και ενίοτε κι εδώ στην Ελλάδα, αναλόγως ποιος είναι ο πρωταθλητής… Όμως όχι. Το κόμπλεξ έναντι της πρωταθλήτριας, το μίσος και η μικροπρέπεια επικράτησαν. Ο πρόεδρος δεν εμφανίστηκε. Ίσως να φοβήθηκε τις τυχόν αποδοκιμασίες. Όμως και αυτές είναι μέσα στο πρόγραμμα. Προ καιρού, συναντήθηκα με τον πρώην Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Φλώρο, ο οποίος μου είπε: «Κάνα δυο φορές μου τα ψάλατε» για να σπεύσει να συμπληρώσει «όμως γι’ αυτό ήμουν Αρχηγός, για να δέχομαι και την κριτική». Με τον πρόεδρο της οργανωτικής επιτροπής, δεν συνέβη το ίδιο. Μετά πώς θέλει, αν θέλει, να έχει κλίμα συνεργασίας το μαγαζί του όταν ο ίδιος χωρίζει τους υποτακτικούς τους σε άσπρα ή μάλλον ασπροκόκκινα αρνιά και μαύρα, ή μάλλον κιτρινόμαυρα αρνιά; Η ηγεσία είναι πολύ δύσκολο πράγμα και απορώ πώς δεν το γνωρίζει αυτό ο κ. πρόεδρος, που αναμφισβήτητα διαθέτει ηγετικά προσόντα. Αυτό φαίνεται από την επαγγελματική του πορεία. Επομένως κάνατε το, αναμενόμενο άλλωστε, λάθος κ. πρόεδρε. Έπρεπε να παραστείτε και να κάνετε την απονομή. Η φυγή είναι αποδοχή ενοχής. Κρίμα.

§. α. Την Κυριακή στη γιορτή που διοργάνωσε η ΑΕΚ για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, μίλησε ο ιδιοκτήτης της κ. Μάριος Ηλιόπουλος. Ο επιτυχημένος επιχειρηματίας και απόλυτος γνώστης της Ελληνικής πραγματικότητας, μοίρασε σφαλιάρες δεξιά κι αριστερά για την κατρακύλα της νεολαίας, την κατάντια της οικονομίας και την απαξίωση των θεσμών γενικότερα, με τον κόσμο να τον αποθεώνει. Ακούγοντάς τον αναρωτήθηκα: «Ρε μπας και υπάρχει κάνας καλύτερος και δεν τον βλέπουμε ή μας έχουν πείσει ότι δεν υπάρχει;». β. Ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης δήλωσε, μάλλον οργισμένος: «Έχω βαρεθεί να τους ακούω όλη την ημέρα: Τέμπη – Υποκλοπές Τέμπη – Διαφθορά». Θα συμφωνήσω με τον κ. υπουργό. Άλλωστε κάποτε (δεν θα θέλει να θυμάται αυτό το ‘’κάποτε’’…) τον ψήφιζα. Για να μη βαριέται λοιπόν κάθε μέρα ακούγοντας για όλα αυτά που ανέφερε, μία είναι η λύση. Να λύσει η κυβέρνηση αυτά τα προβλήματα ώστε να ησυχάσουν και αυτοί που του προκαλούν βαρεμάρα. Και μια απορία. Αν βαριέται αυτός που τα ακούει, πώς θα πρέπει να αισθάνονται αυτοί που τα υφίστανται, δηλαδή έχασαν τα παιδιά τους, αδικήθηκαν στις νόμιμες επιδοτήσεις διότι κάποιοι άλλοι έσπειραν στάρι στην πίστα του στρατιωτικών αεροδρομίων ή έχασαν την αξιοπρέπειά τους με τις υποκλοπές, ασχέτως αν δεν τους ενοχλεί; Ρε και τι μας νοιάζει εμάς, μπορεί να πουν κάποιοι…

§. Θέλω δύο λεπτά από τον χρόνο σας. Ίσως είναι ο πιο σημαντικός λόγος. Είμαστε κάποιοι άνθρωποι που έχουμε επιρροή, έστω και στο 1% των ανθρώπων. Είναι τρομακτικό αυτή τη στιγμή να χάνονται νέες ζωές. Είναι ακόμη πιο τρομακτικό που μέχρι αυτή τη στιγμή τους βλέπεις λες και είναι οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι στον κόσμο, ότι είναι δυνατοί και ότι όλα είναι καλά, δίχως κανείς να καταλάβει πως είναι μέσα τους. Αναφέρομαι στις αυτοκτονίες των κοριτσιών… Ζούμε σε μια εποχή που ο κόσμος είναι συνδεδεμένος, αλλά μέσα του είναι φοβισμένος και εξαντλημένος για να αποδείξει ότι είναι καλά και δυνατός. Ίσως θα έπρεπε και εμείς από πλευρά μας, όταν ρωτάμε κάποιον για το αν νιώθει ή είναι καλά να το εννοούμε αληθινά και ίσως έτσι ο άνθρωπος στον οποίον αναφερόμαστε να μην αισθάνεται ότι είναι βάρος, αλλά ότι κάποιος τον νοιάζεται κανονικά. Μια τέτοια κίνηση, μια ομιλία, μια αγκαλιά, ίσως είναι η αιτία στο να σωθούν ζωές». Αυτά δεν τα είπε ούτε κάποιος κοινωνικός λειτουργός, ούτε κάποιος υπεύθυνος υπουργός, ούτε κάποιος πανεπιστημιακός δάσκαλος, ούτε κανένας ευπαθής με τους… ευπαθείς, ούτε καν ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης ως υπουργός υγείας. Τα είπε ο διεθνής μπακ της ΑΕΚ Λάζαρος Ρότα, όταν τον ρώτησαν πώς αισθάνεται που κατέκτησε το πρωτάθλημα. Νάναι καλά το παλικάρι. Άξιος!

§. Θέλετε μία τρανή απόδειξη ότι ο κ. Μητσοτάκης διαβάζει «δημοκρατία» και είναι φαν των «Ριπών»; Διαβάστε: «Συνάντηση κορυφής για τον ισχυρό άνδρα της ΑΕΚ Μάριο Ηλιόπουλο, ο οποίος συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό». Στις «Ριπές» της 21 Μαΐου, αναφερθήκαμε στην ομιλία του κ. Ηλιόπουλου κατά την τελετή στέψεως της πρωταθλήτριας ΑΕΚ, λέγοντας ότι ο σούπερ Μάριο ‘’μοίρασε σφαλιάρες δεξιά κι αριστερά’’ και συμπληρώναμε «Ακούγοντάς τον αναρωτήθηκα: Ρε μπας και υπάρχει κάνας καλύτερος και δεν τον βλέπουμε ή μας έχουν πείσει ότι δεν υπάρχει;». Αυτό φαίνεται διάβασε ο κ. πρωθυπουργός και μόλις 2 μέρες μετά θέλησε να γνωρίσει από κοντά τον κ. Ηλιόπουλο, σκεπτόμενος προφανώς: «Δε θες μετά την Καρυστιανού να μου προκύψει και ο Ηλιόπουλος; Και αυτός δεν αστειεύεται. Αυτός παίρνει πρωταθλήματα». Πάντως όπως και νάχει, οι «Ριπές» ταρακούνησαν το σύστημα και αισθάνονται λίγο Τσε Γκεβάρα, λίγο σαν παλιός καθοδηγητής του ΚΚΕ, λίγο Ίωνας Δραγούμης, λίγο Ακύλας πριν τ’ αποτελέσματα όμως. Ακόμα οι «Ριπές» αισθάνονται σαν να ‘ριξαν τη χούντα, κάνοντας αντίσταση από τη Μαδαγασκάρη ή τα Στενά του Ορμούζ. Προσεχώς, περισσότερη αντίσταση…