Μέτωπο χυδαιότητας άνοιξε η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Αλεξάνδρα Σδούκου, εξαπολύοντας δριμεία επίθεση κατά της Μαρίας Καρυστιανού με αφορμή τα αποκαλυπτήρια του νέου της πολιτικού φορέα.

Η κυβερνητική εκπρόσωπος χαρακτήρισε το νεοσύστατο κόμμα ως μια «γενική έκθεση ιδεών πασπαλισμένη με ακροδεξιά, συνωμοσιολογία, λαϊκισμό και αντιεμβολιαστικό κίνημα», παρομοιάζοντας τη ρητορική του με τις συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» στην πλατεία Συντάγματος το 2011 και το αντιμνημόνιο του Αλέξη Τσίπρα το 2015. Παράλληλα, εξέφρασε προβληματισμό για την αναζωπύρωση των αντισυστημικών τάσεων στην κοινωνία, κατηγορώντας την αντιπολίτευση ότι εκτρέφει συστηματικά αυτό το κλίμα.

Η κυρία Σδούκου απέδωσε την ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού σε πολιτική μεθόδευση των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Υποστήριξε, ότι ο νέος φορέας αποτελεί ουσιαστικά «δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τον κ. Βελόπουλο και την κα Κωνσταντοπούλου», συμπληρώνοντας ότι όλοι μαζί επένδυσαν πολιτικά πάνω σε θεωρίες συνωμοσίας και στα σενάρια για το ξυλόλιο, με μοναδικό σκοπό να πλήξουν την κυβέρνηση.

Στρέφοντας τα βέλη της προς την Κουμουνδούρου και τη Χαριλάου Τρικούπη, η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ σημείωσε ότι όσο το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ αναλώνονται σε εσωτερικές μάχες για τη δεύτερη θέση, η κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στο έργο της.

Μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπέλυσε από το βήμα της Βουλής ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την πρόταση του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την υπόθεση των υποκλοπών.

Η παρέμβασή του προκάλεσε ισχυρούς πολιτικούς κραδασμούς στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε σφοδρή κριτική τόσο για τους χειρισμούς στην υπόθεση των παρακολουθήσεων όσο και για την κυβερνητική γραμμή στα εθνικά θέματα και τα ελληνοτουρκικά.

Με ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο Αντώνης Σαμαράς περιέγραψε μια εικόνα βαθιάς πολιτικής και θεσμικής κρίσης, στρέφοντας ευθέως τα πυρά του προς το Μέγαρο Μαξίμου και αμφισβητώντας συνολικά την πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης. «Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε απέραντο φρενοκομείο και φέρετε την ευθύνη, κ. Μητσοτάκη. Η Ελλάδα θα υπάρχει και μετά από εσάς» ανέφερε χαρακτηριστικά, σε μια αποστροφή που θεωρήθηκε από πολλούς ως η πιο σκληρή δημόσια επίθεση που έχει εξαπολύσει μέχρι σήμερα κατά του πρωθυπουργού.

«Πόσο πια θα εξευτελιστούν οι θεσμοί από την έρημη Νέα Δημοκρατία; Τι φοβάται ο κύριος Μητσοτάκης; Είμαι εδώ στη Βουλή από το 1977. Έχω την τιμή να είμαι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος απ’ τη λαϊκή βάση της Νέας Δημοκρατίας. Όπως κι ο πρώτος διαγραμμένος πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της παράταξης. Ο δεύτερος είναι μεταφορικά όπως ο ίδιος είπε, ο Κώστας Καραμανλής. Μας διέγραψε βέβαια και τους δύο κυριολεκτικά προχθές στο συνέδριο, όταν από το βίντεο της ιστορίας του κόμματος ο κύριος Μητσοτάκης δεν ανέφερε για κανέναν άλλον αρχηγό εκτός από τον εαυτό του. Πρώτη φορά. Πολύ καλά έκανα από την πλευρά του», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός και συνέχισε:

«Η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας από την ίδρυσή της είναι μια διαδρομή δημοκρατική και φωτεινή. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τον οποίον υπηρέτησα από την πρώτη στιγμή, εγκαθίδρυσε τη δημοκρατία στη σύγχρονη Ελλάδα αλλά και στην παράταξη. Με ομαλότητα, πολιτική σύνθεση, λαϊκή βάση, ευρωπαϊκό προσανατολισμό, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και πυξίδα το έθνος. Καμία σχέση δηλαδή με το σημερινό μεταλλαγμένο κόμμα του κυρίου Μητσοτάκη. Ένα πολιτικό μόρφωμα με μια ιδεολογία ποταμίσια του ό,τι να ‘ναι. Ένα συνονθύλευμα που δοκιμάζει τη δημοκρατικές αντοχές του πολιτεύματος με μεθόδους που δεν αρμόζουν σε ευρωπαϊκό κόμμα».

Στη συνέχεια, ο κ. Σαμαράς υπογράμμισε πως η Ελλάδα «δεν είναι ιδιοκτησία κανενός», σημειώνοντας πως η χώρα θα συνεχίσει να πορεύεται ανεξαρτήτως πολιτικών προσώπων, με σεβασμό στους θεσμούς και στην ιστορική της συνέχεια: «Το πρόβλημα, κύριε Μητσοτάκη, δεν είναι στο τηλέφωνο. Είναι ότι κανείς δεν το σηκώνει. Κι όπως θα σας έλεγε ο ιδρυτής της παράταξης, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο. Και φέρετε εσείς την απόλυτη ευθύνη. Η Ελλάδα δεν είναι ιδιοκτησία σας, δεν είστε κυβερνήτης ή ηγεμόνας, είστε πρωθυπουργός. Κι οφείλετε έστω και τώρα να σεβαστείτε τη θεσμική λειτουργία και την αξιοπρέπεια αυτής της χώρας. Γιατί η Ελλάδα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει και μετά από εσάς».

Αναφορά και στα ελληνοτουρκικά

Η τοποθέτησή του δεν περιορίστηκε μόνο στην υπόθεση των υποκλοπών. Ο πρώην πρωθυπουργός επέκτεινε την κριτική του και στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, εκφράζοντας έντονες επιφυλάξεις για τους χειρισμούς απέναντι στην Τουρκία αλλά και για τη συνολική στάση της χώρας στα εθνικά ζητήματα.

Ειδικότερα, υποστήριξε ότι η Τουρκία εφαρμόζει στην πράξη «αναθεωρητική στρατηγική» στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Ανατολική Μεσόγειο, κάνοντας λόγο για υλοποίηση της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», ενώ εξέφρασε την εκτίμηση πως η πολιτική κατευνασμού «οδηγεί σε διαρκή κλιμάκωση των διεκδικήσεων». Όπως ανέφερε, κάθε ελληνική υποχώρηση συνοδεύεται από νέα τουρκικά αιτήματα, ενώ προειδοποίησε για αυξημένο κίνδυνο «θερμού επεισοδίου».

Ο ίδιος αναφέρθηκε και στις πρόσφατες εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική, κάνοντας λόγο για «επικοινωνιακά ήρεμα νερά» ενώ χαρακτήρισε λανθασμένες επιλογές τη διαχείριση κρίσιμων ζητημάτων, μεταξύ των οποίων το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Άσκησε επίσης κριτική σε δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, σημειώνοντας ότι συνιστούν – όπως είπε – έμμεση παραδοχή αποτυχίας της ακολουθούμενης στρατηγικής.

Αναλυτικά η παρέμβαση:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δυο λόγια πρώτα για τα εθνικά μας θέματα.

Ο οδικός χάρτης της υλοποίησης των Τουρκικών αναθεωρητικών σχεδίων για το Αιγαίο μας, τη Θράκη και την Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι κρυφός. Συστηματικά εδώ και μια πενταετία περίπου η “Γαλάζια Πατρίδα” του Ερντογάν όχι μόνο εξαγγέλλεται δημοσίως αλλά και υλοποιείται στην πράξη, με τετελεσμένα. Έχω προειδοποιήσει ότι η πολιτική του κατευνασμού είναι μια φενάκη κι οδηγεί σε αποθράσυνση των γειτόνων. Σε κάθε βήμα δικής μας υποχώρησης προβάλλουν και την επόμενη διεκδίκησή τους. Ήρεμα νερά δεν υπήρξαν ποτέ από την πλευρά τους. Υπήρξαν μόνο επικοινωνιακά, επειδή εμείς δεν αντιδρούσαμε. Κι έτσι, καταφέραμε να τους ξεπλύναμε διεθνώς.

Η κατάσταση τώρα είναι ακόμα πιο επικίνδυνη. Η εξαγγελία από την Τουρκία για νομοθέτηση μιας εντελώς αυθαίρετης, παράνομης και παράλογης επέκτασής της στο Αιγαίο, δεν είναι αστείο. Ούτε γίνεται για εσωτερική κατανάλωση. Είναι η κρίσιμη στιγμή που περιμένουν. Το turning point στα ελληνοτουρκικά. Εάν αυτό συμβεί, οδηγούμαστε σε εθνική κρίση με μαθηματική ακρίβεια. Επιθυμούν να υπάρξει θερμό επεισόδιο ώστε αυτό να αποτελέσει την αφορμή για διαιτησία. Αυτός είναι ο Τουρκικός στόχος. Η κατάργηση των διεθνών Συνθηκών, η συνδιαχείριση δικών μας περιοχών, η επέκτασή της. Λίγο-λίγο. Τα λάθη της κυβέρνησης δικαιώνουν την Τουρκική θρασύτητα. Οι συνθήκες “περί φιλίας”, οι υποκλίσεις, η κουβέντα “ας με πουν και μειοδότη”, το καλώδιο στην Κάσο που το πήρε η θάλασσα, δεν είναι πολιτική. Είναι η επιτομή μιας χώρας σε υποχώρηση.

Η πρόσφατη δημόσια παραδοχή του κ.Γεραπετρίτη, ότι εάν η Τουρκία υλοποιήσει τις εξαγγελίες της δεν αποκλείεται η κλιμάκωση της έντασης, είναι η παραδοχή ότι αυτή η πολιτική απέτυχε. Προσχώρησε άραγε και ο υπουργός Εξωτερικών σ’ εμάς, που μας λέγατε “επαγγελματίες ανησυχούντες”; Προειδοποιώ και πάλι: η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί σε όλα τα διεθνή Φόρα και με όλες τις δυνατές συμμαχίες της ΠΡΙΝ η Τουρκία νομοθετήσει. Δεν καταλαβαίνετε, επιτέλους, ότι πρέπει να προλάβουμε πριν να είναι αργά;

Οφείλουμε, λοιπόν, να πάρουμε πρωτοβουλίες, ειδικά στην Ε.Ε. Να εξαντλήσουμε όλο το γεωπολιτικό μας αποτύπωμα. Να καταστεί σαφής η αποφασιστικότητα μας. Να απειλήσουμε ακόμα και με αλλαγή στάσης, σε σειρά ζητημάτων. Και να απαιτήσουμε την προστασία του ευρωπαϊκού χώρου, με όλα τα διπλωματικά μας μέσα. Τώρα, όχι μετά.

Κοιτάξτε, για τρεις λόγους ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη. Για την προστασία της δημοκρατίας, για την οικονομική ευημερία και για τη θωράκιση της ασφάλειας μας. Θα εγκαταλείψουμε τη θωράκιση της ασφάλειας;

Όσο για τα οπλικά μας συστήματα, μην προκαλείτε. Μέχρι και για υλοποίηση του ενιαίου αμυντικού δόγματος με την Κύπρο λέγατε ορισμένοι. Και κάποιοι με εγκαλούσαν ότι δεν είπα “μπράβο” στην κυβέρνηση. Βέβαια εγώ είχα πει ότι η κίνηση ήταν σωστή, αλλά αναρωτιόμουν μήπως είχαν επικοινωνιακό

χαρακτήρα όσα λέγατε… Και σας πρότεινα να αρπάξετε την ευκαιρία και να ζητήσετε συστάθμευση στην Κύπρο.

Και μένω εδώ…

Έρχομαι τώρα στο θέμα μας.

Θα επικαλεστώ μια πρόσφατη αναφορά του κ.Μητσοτάκη. Σε μια ακόμη παράσταση αλαζονείας, στο Συνέδριο του κόμματός του, διερωτήθηκε ρητορικά: “ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα στο Μέγαρο Μαξίμου”. Για την ακρίβεια, αντέγραψε μια παλιά διαφήμιση της Χίλαρυ Κλίντον. Σύνηθες… Εννοούσε, δηλαδή, ότι είναι ο μόνος ικανός για πρωθυπουργός της Ελλάδας, κανείς άλλος δεν συγκρίνεται μαζί του…

Κι αναρωτιέμαι: κτύπησε το τηλέφωνό του για να του πουν ότι κάποιοι παρακολουθούσαν το μισό υπουργικό συμβούλιο, την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, δηλαδή εμένα; Κι όταν του το είπαν, 3 το πρωί, τι έκανε;

Προσέξτε, το επίσημο αφήγημα της κυβέρνησης έχει ως εξής: τέσσερις ιδιώτες, δύο εκ των οποίων αλλοδαποί, κατάφεραν και ξεγέλασαν όλο το κράτος και για κάποιον απροσδιόριστο λόγο παρακολουθούσαν με το predator συγκεκριμένους στόχους.

Τα ερωτήματα που ακολουθούν είναι αυτονόητα. Γιατί άραγε αυτοί οι τέσσερις “ιδιώτες” να κάνουν υποκλοπές; Και πως έγινε αυτό; Που ήταν η έδρα τους; Και πώς επελέγησαν οι στόχοι; Υπάρχει περίπτωση το υλικό των υποκλοπών να βρίσκεται ακόμα και σε ξένα χέρια;

Υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που δεν θα κινούσε “γη και ουρανό” να μάθει το τι συνέβη; Πολύ περισσότερο για λόγους εθνικής ασφαλείας! Που δεν θα έβαζε τις κρατικές της υπηρεσίες να τα κάνουν όλα “φύλλο και φτερό”;

Κι όμως, υπάρχει: η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη! Αποδεικνύεται ότι “τζάμπα” κτύπησε το τηλέφωνο στις 3 το πρωί. Απλώς διέκοψαν τον ύπνο του… Εκτός, κι αν δεν υπήρχε καμία ανάγκη να κτυπήσει το τηλέφωνο…

Κι εάν τα πράγματα έμεναν μέχρι εκεί, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι πρόκειται για μια ακόμα κυβερνητική τραγική αποτυχία του υπέροχου, αποτελεσματικού κι αλάνθαστου πάντα επιτελικού  κράτους.

Προσέξτε, δεν μιλάμε για τις νόμιμες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, οι οποίες επίσης δημιουργούν κάποια εύλογα ερωτήματα ως προς κάποια πρόσωπα. Όμως, εδώ μιλάμε για το παράνομο λογισμικό predator! Οι υποψίες -μετά και από την απόφαση του Δικαστηρίου σε πρώτο βαθμό- για τυχόν εμπλοκή κρατικών υπηρεσιών ή μέρος αυτών με τους τέσσερις “ιδιώτες” , δεν θα πρέπει να ερευνηθούν από το ίδιο το κράτος; Έχει κάποια βάση ο ισχυρισμός ενός κατηγορούμενου ότι η εταιρεία του, η οποία διαθέτει το predator, συναλλάσσεται μόνο με κρατικούς φορείς και κυβερνήσεις;

Μία στο τόσο να έχει δίκιο, δεν πρέπει αυτό να ερευνηθεί από ένα σοβαρό κράτος; Γιατί δεν έχει συμβεί; Και γιατί δε συμβαίνει, έστω και τώρα; Κι εάν το κράτος -για κάποιους ακατανόητους λόγους- δεν το επιθυμεί, η Βουλή δεν πρέπει να το ερευνήσει, μετά και από τα στοιχεία της δίκης;

Κι ερχόμαστε στη σημερινή πρωτοφανή διαδικασία. Η κυβέρνηση που διατρανώνει ότι η όλη υπόθεση αφορά τέσσερις ιδιώτες και μόνο, τώρα επικαλείται ζητήματα εθνικής ασφάλειας! Σοβαρολογείτε; Το 2022 δεν είχε γίνει επίκληση εθνικής ασφάλειας. Τι άλλαξε; Κι εάν είναι ξαφνικά θέμα εθνικής ασφάλειας, τότε γιατί δεν έχει γίνει καμία κρατική έρευνα; Εννοείτε, τελικά, ότι εμπλέκεται  το κράτος με τους «ιδιώτες» ;Γιατί, τι άλλο να σκεφτεί ο κάθε λογικός άνθρωπος; Γιατί δεν θέλετε την έρευνα; Τι σας ενοχλεί;

Εκτός κύριοι της κυβέρνησης εάν ψεύδεστε. Εάν η αλήθεια είναι άλλη. Εάν η υπόθεση είναι πιο σκοτεινή. Και κάτι συγκαλύπτετε. Αλλά εδώ μιλάμε για τη Δημοκρατία και την ποιότητά της. Και δεν μπορείτε κ.Μητσοτάκη να επικαλείστε την αναβάθμιση της ποιότητας της Δημοκρατίας, της ισονομίας και των δήθεν συνταγματικών δικαιωμάτων στον γάμο των ομόφυλων και στους ΛΟΑΤΚΙ, αλλά να αδιαφορείτε για τις παράνομες παρακολουθήσεις και υποκλοπές του πολιτικού, στρατιωτικού, θεσμικού και οικονομικού συστήματος της χώρας! Για όνομα του Θεού! Πόσο πια θα εξευτελίσετε τους θεσμούς αλλά ακόμα και αυτήν την έρημη Νέα Δημοκρατία; Τι φοβάστε κ.Μητσοτάκη;

Ακούστε,

Είμαι εδώ, στη Βουλή, από το 1977. Έχω την τιμή να είμαι ο πρώτος πρωθυπουργός κανονικής τρικομματικής κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης, στην πτωχευμένη Ελλάδα του 2012-2015. Την οποία, με τις θυσίες του ελληνικού λαού, κρατήσαμε όρθια μέσα στην Ευρώπη. Έχω την τιμή να είμαι ο πρώτος Έλληνας βουλευτής που ψηφίστηκε σε ηλικία 26 ετών. Έχω επίσης την τιμή να είμαι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος από τη λαϊκή βάση της Νέας Δημοκρατίας. Όπως και ο πρώτος διαγραμμένος πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της Παράταξης. Ο δεύτερος είναι -μεταφορικά, όπως ο ίδιος είπε- ο Κώστας Καραμανλής. Μας διέγραψε βέβαια και τους δυο -κυριολεκτικά- προχθές στο Συνέδριο ακόμα και από τα βίντεο της ιστορίας του κόμματος, ο κ.Μητσοτάκης.

Και πολύ καλά έκανε από την πλευρά του…

Διότι η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας, από την ίδρυσή της, είναι μια διαδρομή δημοκρατική και φωτεινή. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τον οποίον υπηρέτησα από την πρώτη στιγμή, εγκαθίδρυσε τη Δημοκρατία στη σύγχρονη Ελλάδα, αλλά και στην Παράταξη. Με ομαλότητα, πολιτική σύνθεση, λαϊκή βάση, ευρωπαϊκό προσανατολισμό, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και πυξίδα το έθνος. Καμία σχέση δηλαδή με το σημερινό μεταλλαγμένο κόμμα του κ.Μητσοτάκη. Ένα πολιτικό μόρφωμα με μια “ποταμίσια ιδεολογία” του “ότι ναναι”. Ένα συνονθύλευμα που δοκιμάζει τις δημοκρατικές αντοχές του Πολιτεύματος, με μεθόδους που δεν αρμόζουν σε ευρωπαϊκό κόμμα. Η σημερινή μέρα θα καταγραφεί ως ένας ακόμα κρίκος αδιαφάνειας, στους πολλούς που έχει στη συλλογή του ο κ.Μητσοτάκης.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

“Τρεις το πρωί” κτύπησε το τηλέφωνο στο Μέγαρο Μαξίμου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τον “φραπέ” και τον “χασάπη”.

Για τα Τέμπη, που τρία χρόνια μετά κανείς δεν ξέρει τι έγινε.

Για την ακρίβεια,που θερίζει.

Για τις απευθείας αναθέσεις,που σοκάρουν.

Για την Κάσο, όπου ακόμα αγνοείται το καλώδιο.

Για τη ασφάλεια, που έχει κτυπήσει aber alert.

Για το δημογραφικό, την πρώτη εθνική μας απειλή.

Για την ερημωμένη επαρχία.

Για τη νεολαία, που έχει μείνει χωρίς πυξίδα.

Για την έντονη μυρωδιά που έχει κατακλύσει 3 μέρες την Αθήνα και κανείς δεν ξέρει τίποτα…

“Τρείς το πρωί” κτυπάει το τηλέφωνο καθημερινά για τη “Γαλάζια Πατρίδα” του Ερντογάν. Την Αλβανία του Ράμα. Τα Σκόπια που είναι πια ανεξέλεγκτα. Το Ουκρανικό drone στη Λευκάδα…

Το πρόβλημα κ.Μητσοτάκη δεν είναι στο τηλέφωνο. Είναι στο ότι δεν το σηκώνει κανείς…

Κι όπως θα σας έλεγε ο ιδρυτής της Παράταξης, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, “η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο”.

Φέρετε την απόλυτη ευθύνη.

Η Ελλάδα δεν είναι ιδιοκτησία σας. Δεν είστε Κυβερνήτης ή Ηγεμόνας. Είστε πρωθυπουργός. Κι οφείλετε -έστω και τώρα- να σεβαστείτε τη θεσμική λειτουργία και την αξιοπρέπεια αυτής της χώρας.

Γιατί η Ελλάδα υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρχει και μετά από εσάς κ.Μητσοτάκη

Πηγή: dimokratia.gr

Του Μανώλη Κοττάκη

Εισαγωγική επισήμανση πριν υπεισέλθω στο κυρίως θέμα του σημερινού σημειώματος: Αν συνιστά «εκτροπή» και «παραβίαση του απορρήτου» των συνεδριάσεων της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής η καταρχάς αντικανονική διαρροή των διαλόγων του προέδρου του ΠΑΣΟΚ με τον διοικητή της ΕΥΠ (αυτό διακήρυσσε χθες ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης), τότε η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών των υπουργών Εξωτερικών, Άμυνας και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ μέσω των υποκλοπών, για τις οποίες δεν λένε τίποτε οι πρωινές «βουβουζέλες» της κυβερνήσεως, τι είναι;

Μήπως κάτι παραπάνω από εκτροπή; Μήπως εθνικό έγκλημα; Μήπως συνταγματικό πραξικόπημα; Μήπως αφόρητος προσβολή του πατριωτικού αισθήματος των παρακολουθουμένων;

Και αν όντως πρέπει να διαταχθεί ΕΔΕ για τη διαρροή των διαλόγων, κύριε πρόεδρε του Κοινοβουλίου, μήπως πρέπει ταυτοχρόνως να αποσταλεί και μια επιστολή διαμαρτυρίας στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την περιφρόνηση του Κοινοβουλίου; 

Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα του σημερινού σημειώματος. Την εξόχως σοβαρή μελέτη της υπόθεσης του νόμου που υποτίθεται ότι θα ψηφίσει η τουρκική συνέλευση για να οριοθετήσει γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο.

Ύστερα από μία εβδομάδα επικοινωνιακού βομβαρδισμού της κοινής γνώμης απεδείχθη ότι οι διαρροές αυτές ήταν μια μεγαλοπρεπής μπλόφα εκφοβισμού του ελληνικού πολιτικού συστήματος και της ημετέρας κοινής γνώμης με στόχο την απόσυρση των Patriot από την Κάρπαθο και της φρεγάτας από την Κύπρο. Απεδείχθη ότι ήταν μια μεγαλοπρεπής προσβολή της κυριαρχίας μας, τη μείωση της οποίας τελικά αποδεχτήκαμε.

Με απόφαση του ΚΥΣΕΑ και με την ένοχη σιωπή της αντιπολιτεύσεως. Με το που απεσύρθησαν οι Patriot με την απόφαση του έκτακτου ΚΥΣΕΑ τη Δευτέρα αίφνης «έπεσαν» οι τόνοι της Άγκυρας και από χθες μεταδίδεται ανερυθριάστως σενάριο «αναβολής» της κατάθεσης του νομοσχεδίου. 

Με την άνεση κάποιων που δεν «τσίμπησαν» στην προβοκάτσια και έγραψαν την περασμένη Κυριακή για τον «έξυπνο πατριωτισμό» που δεν «τσιμπάει σε προκλήσεις», έχουμε να θέσουμε το εξής σοβαρότατο ζήτημα: Μαζί με την κυβέρνηση «έπεσαν» στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας, η επιεικέστερη εκδοχή, και συγκεκριμένα μιντιακά συγκροτήματα, τα οποία συνέπραξαν καταλυτικά στη δημιουργία του τρομοκρατικού κλίματος που κατέληξε στην απόσυρση των πυραύλων από τη στρατηγική για τα συμφέροντά μας Κάρπαθο.

Μία εβδομάδα κανοναρχούσαν την κοινή γνώμη μεταδίδοντας πρώτα την είδηση για τον νόμο, μετά ότι θα περιλαμβάνει Προεδρικό Διάταγμα για γκρίζες ζώνες, έπειτα με τη διαρροή για την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των 152 νησιών, έπειτα με την «είδηση» της ανακήρυξης τουρκικής ΑΟΖ πέραν των 200 μιλίων. Στην κορύφωση της διασποράς τρόμου μάς βομβάρδισαν ανηλεώς με σενάρια θερμού επεισοδίου το καλοκαίρι.

Ο μηρυκασμός και η δραματοποίηση σταμάτησαν «μαχαίρι» ακριβώς την επομένη της αποσύρσεως των Patriot. Άνετοι και ωραίοι κάποιοι που αφιέρωσαν ώρες επί ωρών στη διαρκή (ανα)μετάδοση της τουρκικής μπλόφας (μετά την «αμάσητο» κατάποσή της), μας μετέδωσαν, σαν να μη συμβαίνει τίποτε, τη μεγάλη είδηση της αναβολής κατάθεσης του νομοσχεδίου.

Λογικό! Τι να τον κάνεις τον νόμο για τις γκρίζες ζώνες όταν ύστερα από ανελέητο επικοινωνιακό μπαράζ επτά ημερών επιβάλλεις τη «φινλανδοποίηση» στο πεδίο.

Εφεξής είναι κανόνας: Για καθετί θα ρωτάμε. Και όταν δεν ρωτάμε, θα μας επισείουν το casus belli για να μην το ξανακάνουμε.

Εν προκειμένω, ό,τι κερδίσαμε στον πόλεμο στην Κύπρο και την Κάρπαθο, το χάσαμε στην ειρήνη.

Επειδή τα πράγματα έχουν αρχίσει να γίνονται σοβαρά, εφεξής τέτοιου είδους μοτίβα πρέπει να τίθενται στο μικροσκόπιο της δημοσιότητας. Εδώ δεν μιλάμε για την ενημέρωση, αλλά για την επίδραση που έχει στο πεδίο της θωράκισης της απομείωσης των εθνικών συμφερόντων η κατατρομοκράτηση του πληθυσμού υπό τον μανδύα της μεταφοράς ειδήσεων αθώου ιμάντα μεταφοράς τους.

Το εθνικό συμφέρον δεν χρειάζεται ιμάντες αλλά φρουρούς. Χωρίς ελεύθερη πατρίδα δεν υπάρχει ελεύθερη ενημέρωση.

Το γεγονός ότι τις διαρροές μετέδωσε και το «έγκυρο» Bloomberg, ο ιδιοκτήτης του οποίου έχει συμφέροντα με τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, δεν συνιστά δικαιολογία για κανέναν.

Εμείς οι Έλληνες πρέπει να σταθμίζουμε πολύ σοβαρά τα πράγματα όταν πρόκειται για ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, είτε αφορούν τη στρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων (μόλις το 1947 τα ενσωματώσαμε στον εθνικό κορμό) είτε τη θαλάσσια κυριαρχία έξω από την μαρτυρική Κάσο ή το ενιαίο αμυντικό δόγμα στη διαμελισμένη Κύπρο.

Και για να έχουμε ένα μέτρο για το πώς χτίζεται από το τίποτε η εθνική κυριαρχία, από το «τίποτα» ένα παράδειγμα από την επικαιρότητα: Οι Κινέζοι αρνήθηκαν να επιτρέψουν την κυκλοφορία της λιμουζίνας του προέδρου Τραμπ στο Πεκίνο επειδή έφερε αμερικανικές πινακίδες και παραβίαζε τη νομοθεσία τους. Έδειξαν διατεθειμένοι να την επιτρέψουν μόνο αν έφερε κινέζικες πινακίδες. Τελικά η λιμουζίνα κυκλοφόρησε χωρίς πινακίδες! Δίδαξαν ότι ο σεβασμός στην κυριαρχία μπορεί να αρχίζει και από τις πινακίδες μιας πανάκριβης λιμουζίνας.

Εμείς εδώ, στην Ελλάδα, βλέπουμε τους γείτονες να μας παίρνουν τις πινακίδες (οι Έλληνες που άνοιξαν τη σημαία στην Αγία Σοφία ακόμη είναι στις φυλακές δύο μήνες τώρα, χωρίς να συγκινείται κανείς) και το χειρότερο; Στο ξεβίδωμα τους βοηθάμε και εμείς.

Το Περιφερειακό Τμήμα Ερυθρού Σταυρού Κιλκίς διοργανώνει Εθελοντική Αιμοδοσία το Σάββατο 23 Μαϊου και ώρα 9:30- 13:00 στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς.

Η Εθελοντική Αιμοδοσία είναι αφιερωμένη στην Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και θα αποτελέσει ιδιαίτερη χαρά για εμάς η παρουσία και αιμοδότηση αντιπροσωπείας 2-3 ατόμων απο το σύλλογο σας φορώντας τις παραδοσιακές, ποντιακές φορεσιές .

Παρόμοιες δράσεις υλοποιούνται σε όλη τη χώρα απο τους Συλλόγους Εθελοντών Αιμοδοτών -Μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών Π.Ο.Σ.Ε.Α. και με τη συμμετοχή δεκάδων ποντιακών σωματείων.

Αναμένουμε και για τη δυναμική συμμετοχή των συλλόγων του ν. Κιλκίς θέλοντας να μεταδώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα ανθρωπιάς και ενότητας.

Το αίμα που θα προσφέρετε όλοι εσείς, ας αποτελέσει το μήνυμα υπενθύμισης για το αίμα που χύθηκε απο τους 353.000 Πόντιους αδελφούς μας.

(Kilkiswebtv.gr : Το παρών Δελτίο Τύπου δημοσιεύεται όπως παρελήφθη από τον Δήμο Κιλκίς, με τις γραμματοσειρές που εναλλάσσονται σε μέγεθος και την αλλαγή σειρών με ευθύνη του Δήμου Κιλκίς).

Τη διάθεση πίστωσης 40.000 ευρώ για την ανακαίνιση της ορθοπαιδικής κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς αποφάσισε ομόφωνα η ΠΕΔΚΜ κατά τη χθεσινή της συνεδρίαση αποδεικνύοντας εμπράκτως για μία ακόμη φορά την κοινωνική της συνεισφορά στη δημόσια υγεία. 

Η πρόταση υποβολής χρηματοδότησης σχετικά με την αναβάθμιση των κτηριακών εγκαταστάσεων της ορθοπαιδικής κλινικής κατατέθηκε από τον Διοικητή του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Σάββα Κιολόγλου και τον Διευθυντή της Ορθοπαιδικής Κλινικής Νικόλαο Μαρκοπουλο  με τη σύμφωνη γνώμη της 4ης ΔΥΠΕ και είχε την υποστήριξη του Δημάρχου Κιλκίς Δημήτρη Κυριακίδη, ο οποίος είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΔΚΜ. 

Στο σκεπτικό της απόφασης λήφθηκε υπόψη η εμβληματική παρουσία της ορθοπαιδικής κλινικής στον υγειονομικό χάρτη της Κεντρικής Μακεδονίας από το 1952, οπότε και ξεκίνησε να λειτουργεί, η εξαιρετική της φήμη στην αποκατάσταση ορθοπαιδικών περιστατικών, η εξυπηρέτηση των κατοίκων του νομού Κιλκίς και όλης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και η αύξηση της δυναμικής που παρουσιάζει την τελευταία πενταετία κατά 68% σε ότι αφορά τα ορθοπαιδικά χειρουργεία. 

Οι εργασίες που θα υλοποιηθούν και θα εξυπηρετήσουν τη βελτίωση των συνθηκών νοσηλείας των ασθενών, συμβάλλοντας στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας και στην καλύτερη απόδοση εργασίας του προσωπικού του Νοσοκομείου, αφορούν την αντικατάσταση των εσωτερικών κουφωμάτων της κλινικής, την τοποθέτηση δαπέδου στους θαλάμους και στους διαδρόμους της και ελαιοχρωματισμούς. 

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

Η 19^η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Θεώρησα λοιπόν καλό σήμερα, αντί άλλου κειμένου, να δημοσιεύσω ένα άρθρο του αειμνήστου Αντιστρατήγου ε.α και επιτίμου Διοικητού της ΣΣΕ Ιωάννη Ασλανίδη, το οποίο βρήκα στο εξαιρετικό μπλογκ http://roykoymoykoy.blogspot.gr/:

Η 19η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού, ο οποίος εσφαγιάσθη και εξεδιώχθη βιαίως από τις πατρογονικές του Εστίες.

Η Βουλή των Ελλήνων με καθυστέρηση 70 ετών, αναγνώρισε την γενοκτονία και τις σφαγές των ποντίων. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων έγινε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής την 24η Φεβρουαρίου 1994 δια του Νόμου 2193/1994 (ΦΕΚ Α΄32).

Προτού αναφερθώ στοιχειωδώς και συμπερασματικά για την Γενοκτονία των Ποντίων, θα ήθελα αρχικά ν’ αναφερθώ  στην εμπειρία της προσωπικής μου οικογένειας. Η Γιαγιά μου Δέσποινα Ραφαηλίδου από την ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ, αφού συνέλαβαν οι Τούρκοι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν, τον παππού μου Χαράλαμπο Ραφαηλίδη και τον δολοφόνησαν αγρίως, αναγκάσθηκε με τα τρία της παιδιά, Ουρανία (μητέρα μου), Χρήστο και Κυριάκο, να εγκαταλείψει το σπίτι της και όλα τα υπάρχοντά της (πλούσια οικογένεια) και να κρυφθεί για λίγο με την βοήθεια τουρκικής κρυπτοχριστιανικής οικογένειας σε αγρόκτημα. Από εκεί μέσα στον χειμώνα περπατώντας η γυναίκα αυτή με τα τρία παιδιά της 17, 15 και 13 ετών από βουνό σε βουνό με χίλιες περιπέτειες, που δεν μπορεί να τις συλλάβει ανθρώπινος νους έφθασε στην Δράμα της Μακεδονίας. Να σημειωθεί ότι ο υιός της Χρήστος (αδελφός της μητέρας μου), 17 ετών, στον δρόμο προς την Ελλάδα χωρίς τελειωμό (δυο μήνες), αρρώστησε και πέθανε. Δεν είχε που να τον θάψει και τον έθαψε η τραγική αυτή Μάνα μέσα στα χιόνια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το μόνιμα θλιμμένο πρόσωπό της. Αυτό είναι ένα από τα χιλιάδες δράματα των Ελλήνων του Πόντου και κατ’ επέκταση του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Με την συνθήκη της Λοζάνης το 1923 και την ανταλλαγή των πληθυσμών, ολοκληρώθηκε ο ξεριζωμός και οι επιζήσαντες των διωγμών Πόντιοι, κατέφυγαν εις την Μητέρα Ελλάδα, διατηρώντας μέχρι και σήμερα ακοίμητο το εθνικό φρόνημα και αλησμόνητη την ανάμνηση των ιστορικών εστιών της Πατρίδος των.

Η αναφορά στα θύματα της Τουρκικής αγριότητας πρέπει να είναι διαχρονική και η υπόμνηση συνεχής.

Η εικόνα αλλοφροσύνης και φρίκης που χαράκτηκε στα πρόσωπα όσων επέζησαν της τουρκικής θηριωδίας δύσκολα θα λησμονηθεί, παρά την καλή μας θέληση, με το πέρασμα του χρόνου.

Η καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και η ακάματη και συνεχής προσπάθεια, προώθησης της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας, πρέπει ν’ αποτελεί για όλους τους Έλληνες πολιτικούς και όχι μόνον, ως χρέος τιμής και Μνημοσύνης στους τριακόσιους πενήντα χιλιάδες νεκρούς (350.000) της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Το κατηγορητήριο για το αποχαλίνωτο κράτος της Τουρκίας, που δεν σεβάστηκε ποτέ, ούτε και σήμερα ακόμη, τα ατομικά δικαιώματα του ανθρώπου και των αιχμαλώτων, πρέπει ν’ αποτελεί μέλημα και φωνή κάθε πολιτισμένου ανθρώπου.

Η μελέτη της Ιστορίας, τα βιώματα πολλών από εμάς και από τις περιγραφές επιζησάντων για την απάνθρωπη βαρβαρότητα των Τούρκων, μας αφήνουν μ’ ένα κόμπο στο λαιμό, με την ψυχή μας συνεχώς επαναστατημένη, για την αξεπέραστη θλίψη που αισθανόμαστε. Βλέπουμε και σήμερα ακόμη ότι, και οι πιο στοιχειώδεις υπαγορεύσεις που επιβάλλει η φύση του ανθρώπου, ελλείπουν από την ψυχή των Τούρκων, ώστε να δώσουν λίγη αγάπη, να δείξουν λίγη φιλευσπλαχνία προς τον συνάνθρωπό τους. Έρχονται συνεχώς νέα στοιχεία στην δημοσιότητα, νέα φωτογραφικά γεγονότα, συμπαρομαρτούντων των γεγονότων της Κωνσταντινουπόλεως της περιόδου 1955 και της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974, για να καταλήξει και ο πιο αντικειμενικός κριτής, ότι οι Τούρκοι παραμένουν οι ίδιοι και δεν άλλαξαν σε τίποτε στο πέρασμα του χρόνου.

Η Ιστορική έρευνα έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας αναρίθμητα έγγραφα που στοιχειοθετούν και τεκμηριώνουν το τεράστιο έγκλημα της γενοκτονίας. Το Δ! Παγκόσμιο συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού (1997) αποφάσισε την συνεχή προώθηση του θέματος της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Υπ’ όψιν ότι τον Ιούνιο του 1998 διακομματική επιτροπή από το Ελληνικό Κοινοβούλιο επισκέφθηκε τον Ο.Η.Ε. και υπέβαλε υπόμνημα, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Βέβαια για την επίσημη Τουρκία το θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων αποτελεί εφεύρημα του Ελληνικού Κράτους, οι Πόντιοι όμως θυμούνται, οι μνήμες και αφηγήσεις των παλαιοτέρων στέκουν πύρινες στο μυαλό τους. Ο Ελληνισμός πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα μέχρι τελικής αποδοχής της Γενοκτονίας από το Τουρκικό Κράτος.

Για όσους αμφισβητούν την Γενοκτονία των Ποντίων και όχι μόνον, τους παραπέμπω, στα λόγια του σοφού Άγγλου πολιτικού Γλάδστων, ο οποίος είπε: «Οι Μωαμεθανοί Τούρκοι, δεν είναι οι πράοι Μωαμεθανοί των Ινδιών, ούτε οι ιπποτικοί Σαλαδίνοι της Συρίας, ούτε οι πολιτισμένοι Μαυριτανοί της Ισπανίας, οι Τούρκοι σχεδόν στο σύνολό τους από της εμφανίσεώς τους στην Μ. Ασία και στην Ευρώπη είναι το μοναδικό δείγμα της ανθρωπότητος, που έδειξε την μεγαλύτερη έλλειψη ανθρωπισμού. Από όπου πέρασαν, μια πλατειά κηλίδα αίματος, έδειχνε τα ίχνη της διαβάσεώς τους και σ’ όλη την έκταση της Κυριαρχίας τους, ο Πολιτισμός εξαφανίζετο. Πέρασαν δια πυρός και σιδήρου του Βαλκανικούς λαούς και τον 16ον αιώνα έφθασαν προ των πυλών της Βιέννης, όπου ηττήθηκαν από τον Συμμαχικό Στρατό της Ευρώπης. Εάν είχαν τότε νικήσει, οι Τούρκοι, η Ευρώπη σήμερα θα ήταν χειρότερη από τις υπανάπτυκτες χώρες της Ασίας και Αφρικής.

Ο Αδούλωτος Ποντιακός Ελληνισμός, παρά τον ξεριζωμό από τις πατρογονικές του Πατρίδες και την γενοκτονία που υπέστη από την απάνθρωπη τουρκική βαρβαρότητα, όχι μόνο δεν χάθηκε, αλλά κράτησε τις παραδόσεις του, τις ρίζες του και με πυξίδα και φάρο τις χιλιάδες ψυχές της γενοκτονίας, θριαμβεύει και διδάσκει όχι μόνο στην Ελλάδα την πατρίδα των, αλλά και σ’ όλη την Ευρώπη, αρχές, αξίες και παραδόσεις που πρέπει να διατηρήσουμε αν θέλουμε να έχουμε σαν έθνος, μέλλον. Ζωντανό παράδειγμα η ονειρεμένη εικόνα στο 27ο Πανευρωπαϊκό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της νεολαίας, που το 2009 πραγματοποιήθηκε στο Uni Hall του Βούπενταλ της Βόρειας Γερμανίας, με μέριμνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων της Ευρώπης. Μας αφηγείται ένας θεατής:     «…Τα φώτα χαμηλώνουν, οι πέντε είσοδοι του σταδίου ανοίγουν. Πρώτα μπαίνουν οι νέοι με τα ποντιακά λάβαρα και ακολουθούν τα αμέτρητα νέα παιδιά τρίτης και τετάρτης γενιάς Ποντίων, ντυμένα με τις παραδοσιακές φορεσιές, τις ζίπκες και τις ζουμπούνες τους εισέρχονται εντυπωσιακά στον χώρο. Τα μάτια τους αστράφτουν από χαρά και υπερηφάνεια για την Ελληνική ποντιακή καταγωγή τους. Μέσα σε λίγα λεπτά, 1.500 περίπου παιδιά από την Ελλάδα, την Γερμανία, την Σουηδία, την Ελβετία, το Βέλγιο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν κατακλύσει το στάδιο, πιασμένα χέρι-χέρι χορεύουν κυκλικά στους ρυθμούς της χαρακτηριστικής ποντιακής μουσικής, με τον κόσμο που έχει κατακλύσει τις εξέδρες να τα αποθεώνει εκστασιασμένος…».

Αυτή η φυλή των Ελλήνων, οι Έλληνες ξεριζωμένοι Πόντιοι, είναι ένα μεγάλο κομμάτι της Ελληνικής Ιστορίας, του Πολιτισμού και της Παράδοσής μας. Το λαμπρό ιστορικό τους παρελθόν και το θριαμβευτικό και ουσιαστικό παρόν, είναι η εγγύηση ότι το Ελληνικό έθνος, εκτός από το ιστορικό Παρελθόν, το υπέροχο παρόν, θα έχει και Μέλλον.

Οι όροι του Κεμάλ στην συνθήκη των Μουδανιών (20-9-24), έγιναν αποδεκτοί από τους συμμάχους, η Ελλάδα στερείτο του δικαιώματος των διαπραγματεύσεων. Είναι αλήθεια ότι ο Έλληνας αντιπρόσωπος Στρατηγός Αλέξανδρος Μαζαράκης αρνήθηκε να υπογράψει την συμφωνία, αλλά οι σύμμαχοι έβαλαν την υπογραφή τους. Και αν ο Κεμάλ φάνηκε διαλλακτικός στην συνθήκη αυτή, αν οι ορδές τους δεν συνέχισαν την αιματοβαμένη πορεία τους προς τον Έβρο, ήταν γιατί ένα καινούργιο θαύμα είχε αρχίσει να ξεδιαλύνει τα μαύρα σύννεφα της συμφοράς. Ήταν οι ανίκητοι-ηττημένοι εκείνοι που δημιούργησαν την Στρατιά του Έβρου υπό τον Πάγκαλο και Πλαστήρα, μια τρομερή πολεμική μηχανή του Ελληνικού Στρατού, έτοιμη ν’ αποδείξει ότι δεν ήταν ο Στρατός μας αυτός που ηττήθηκε στην Ιωνία. Ο πόλεμος δεν χάθηκε στις εύφορες Μικρασιατικές κοιλάδες. Χάθηκε στα σαλόνια της Αθήνας. Η Ελλάδα ηττήθηκε πολλούς μήνες πριν αρχίσουν οι Μάχες. Αυτήν την θανάσιμα τραυματισμένη ψυχικά μηχανή, δεν τολμούσε ν’ αντιμετωπίσει ο Κεμάλ. Ήταν οι προδομένοι και ταπεινωμένοι νικητές, από την πολιτική τους ηγεσία έτοιμοι να βροντοφωνάξουν εμείς δεν νικηθήκαμε. Αυτό το γνώριζε καλά ο Κεμάλ και το ομολόγησε στην Τουρκική εθνοσυνέλευση, στην πρώτη επέτειο της νίκης του, όπου είπε: «…Δεν πρέπει να λησμονούμε, ότι στην Μικρά Ασία δεν ηττήθη ο γενναίος Ελληνικός Στρατός. Η Πολιτική Ηγεσία του ηττήθη…».

Για 500 χρόνια το όνειρο της Μεγάλης Ελλάδος διατήρησε όλη την λαμπρότητά του, θέρμαινε τις ψυχές των αδούλωτων Ελλήνων επί τόσους αιώνες και στα κρυφά σχολεία, αντί για προσευχές, πολλές φορές οι Ρασοφόροι δάσκαλοι ψιθύριζαν το «Πάλι με χρόνια, με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι…».

Σήμερα το όνειρο έχει διαλυθεί, το λυχνάρι της Ελπίδας έσβυσε, δεν μένει παρά η μαρτυρική νοσταλγία για τις χαμένες Πατρίδες. Η Βασιλεύουσα δεν έπεσε το 1453. Ποδοπατήθηκε το Σεπτέμβριο του 1922 από τους Τούρκους με τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Μ. Ασίας (της Αιωνίας Ελλάδος) και πέθανε πλέον και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς…

Όσον αφορά μερικούς άσχετους και ενθουσιώδεις θιασώτες της Ελληνο-Τουρκικής προσέγγισης, τους συνιστούμε να μην βιάζονται και να είναι προσεκτικοί, διότι οι Τούρκοι δεν έχουν μπέσα. Το έχουμε ξαναπεί αυτό. Οι Τούρκοι από της εμφανίσεώς των, επεδίωκαν να ξεριζώσουν από την πανάρχαια κοιτίδα τον Πόντο και όχι μόνον τον Ελληνισμό και το πέτυχαν το 1922. Αυτή ήταν η πρώτη φάση του Τουρκικού Σωβινισμού και κατά την δεύτερη φάση έχουμε την επέκταση στο Αιγαίο και την Θράκη. Το Άγαλμα του Κεμάλ στην Σμύρνη δείχνει με το δεξί χέρι του, την κατεύθυνση προς την Ελλάδα. Επίσης  χρειάζεται να διαβάσετε το βιβλίο του Κ. Σολταρίδη «Τι διδάσκουν οι Τούρκοι στα Σχολεία τους» και θα δείτε πως φανατίζουν τους νέους τους, εναντίον της Ελλάδος. Ας αφήσουν λοιπόν για αργότερα τις περιπτύξεις, τους εναγκαλισμούς, τους ασπασμούς της υποτέλειας και τα ομαδικά τουρκο-τσιφτετέλια και τα κουμπαριά και να μην ξεχνούν οι ιθύνοντες, κατευθύνοντες και οδηγούντες τον ιερό αυτό τόπο, την εθνική μας υπερηφάνεια και το γόητρο του λαού μας.

Συμπερασματικά και σήμερα ακόμη μπορούμε να πούμε ότι οι χριστιανικές μειονότητες της Μικράς Ασίας, καίτοι ξεριζωμένες από τα πάτρια εδάφη των, συντελούν στον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας που έχει δυστυχώς πολύ δρόμο ακόμη, και ότι ο αριθμός των Τούρκων διανοούμενων υπερμάχων της αλήθειας δεν είναι και τόσο ευκαταφρόνητος πλέον επί των ημερών μας.

Η Σημερινή Τουρκία, αν θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή χώρα, οφείλει ν’ ακολουθήσει το παράδειγμα της Γερμανίας. Να παραδεχθεί τις πολυάριθμες γενοκτονίες που διέπραξε. Να ζητήσει συγνώμη γι’ αυτές και να δώσει εγγυήσεις στην ανθρωπότητα και τον εαυτό της ότι δεν θα τις επαναλάβει. Μόνον έτσι θα απελευθερώσει συνειδησιακά την ψυχή των νέων Τουρκικών γενεών, από τα ερυνικά συμπλέγματα της ενοχής, που την κατατρέχουν και την εμποδίζουν ν’ αφομοιώσει ουσιαστικά τις μεγάλες αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τέλος! ας αντιληφθεί κάποτε η Πολιτική και Στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας, ότι το αίτημα των Ποντίων για την αναγνώριση της γενοκτονίας εμπεριέχει μια δυναμική, ένα μήνυμα, μια ελπίδα λύτρωσης προς την ίδια την τουρκική κοινωνία.   

Σεβόμενοι την Ιερά Μνήμη των αδελφών μας Ποντίων, σήμερα δημοσιεύουμε μόνο αφίσες που αναφέρονται στον Πόντο και στους 350.000 νεκρούς.

Δεν είναι ούτε για γέλια ούτε για κλάματα.

Είναι για μνήμη.

Πώς λέγεται η κυβέρνηση που μετατρέπει την καθημερινότητα των πολιτών σε αγώνα επιβίωσης; Πως λέγεται η κυβέρνηση που μειώνει δραματικά την αγοραστική τους δύναμη και διαλύει την αξιοπρέπεια τους; Κυβέρνηση Μητσοτάκη…

Η Ελλάδα του 2026 πρωταγωνιστεί μόνο στην ακρίβεια. Σύμφωνα με τη Eurostat, η χώρα μας είναι δεύτερη στην ΕΕ στις αυξήσεις ρεύματος (+14%), φυσικού αερίου (+16,5%), βρεφικών τροφών (+32,4%), γάλακτος (+32,6%), με τους πολίτες να πληρώνουν λογαριασμούς και βασικά αγαθά πολλαπλάσια ακριβότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Την ώρα που οι Ευρωπαίοι βλέπουν μειώσεις στις αερομεταφορές, οι Έλληνες βιώνουν αυξήσεις – σοκ 134% από το 2019.

Κρέας, ενοίκια, καύσιμα και τρόφιμα εκτοξεύονται, ενώ ακόμα και οι διακοπές καθίστανται απαγορευτικές μιας και η χώρα μας είναι 3η στην Ε.Ε. σε τιμές διοδίων και κέντρα διακοπών. Αυτή είναι η «ισχυρή οικονομία» της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Και μέσα σε αυτή την κοινωνική ασφυξία, η κυβέρνηση πετά 1,5 δισ. ευρώ από το παράθυρο, επιμένοντας να μετατρέψει καθαρή λιγνιτική μονάδα σε μονάδα φυσικού αερίου, τη στιγμή που ακόμη και η Συμφωνία των Παρισίων συζητά παράταση στόχων λόγω της διεθνούς ενεργειακής πραγματικότητας. Λες και το φυσικό αέριο δεν παράγει CO₂.

Την ώρα που βομβαρδίζονται διυλιστήρια, αποθήκες φυσικού αερίου και δεξαμενόπλοια διεθνώς, η Ελλάδα παριστάνει τον … σωτήρα του πλανήτη, φορτώνοντας τον λογαριασμό στον ελληνικό λαό. Υποκρισία, ιδεοληψία και οικονομική εξόντωση των πολιτών. Αλλά ο καιρός γαρ εγγύς.

Ειδική Αγωγή - Κανένα παιδί στο περιθώριο.

Καμία οικογένεια μόνη της.

Η Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων Κεντρικής Μακεδονίας καλεί γονείς, εκπαιδευτικούς, συλλόγους γονέων, εργαζόμενους στην Ειδική Αγωγή και κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη να συμμετάσχουν μαζικά στην κινητοποίηση του Σαββάτου 23 Μαΐου, στις 11:00 π.μ., στο Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, που διοργανώνουν φορείς του αναπηρικού κινήματος και εργαζόμενοι στην Ειδική Αγωγή.

Η κατάσταση που βιώνουν καθημερινά τα παιδιά με αναπηρίες, οι οικογένειές τους και οι εργαζόμενοι στις δομές Ειδικής Αγωγής δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Σχολεία χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, χωρίς επαρκείς παράλληλη στήριξη, χωρίς νοσηλευτές, χωρίς ασφαλείς και σύγχρονες υποδομές.

Γονείς εξαντλημένοι οικονομικά και ψυχολογικά, που καλούνται να καλύψουν από την τσέπη τους θεραπείες, μετακινήσεις και βασικές ανάγκες που θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν από το κράτος.

Παιδιά που αποκλείονται από το δικαίωμα στη μόρφωση, την αποκατάσταση, την κοινωνική συμμετοχή και μια αξιοπρεπή ζωή.

Την ίδια στιγμή, η πολιτική που μετατρέπει την Υγεία, την Πρόνοια και την Ειδική Αγωγή σε κόστος συνεχίζεται, ενώ οι οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με ακρίβεια, ανασφάλεια και διαρκή υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών.

Δεν αποδεχόμαστε μια κοινωνία που θεωρεί «πολυτέλεια» την ουσιαστική στήριξη των παιδιών με αναπηρία και ειδικές ανάγκες.

Απαιτούμε:

-      Σύγχρονη, δημόσια και δωρεάν Ειδική Αγωγή για όλα τα παιδιά.

-      Πλήρη κάλυψη όλων των αναγκών σε παράλληλη στήριξη, σχολικούς νοσηλευτές, ειδικό επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό.

-      Ασφαλή και κατάλληλα σχολικά κτίρια.

-      Δωρεάν θεραπείες, αποκατάσταση και ιατροφαρμακευτική κάλυψη χωρίς αποκλεισμούς.

-      Δημόσιες δομές στήριξης για παιδιά και οικογένειες.

-      Μέτρα προστασίας των οικογενειών από την ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια.

Η σιωπή και η ανοχή δεν είναι λύση. Τα παιδιά μας έχουν δικαίωμα στη ζωή, στη μόρφωση, στη φροντίδα και στην αξιοπρέπεια.

Όλοι στην κινητοποίηση Σάββατο 23 Μαΐου – 11:00 π.μ.

στο Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης