Βήμα-βήμα η εθνική ήττα στην οποία οδηγήθηκε η Ελλάδα... κολυμπώντας» στα «ήρεμα νερά» της «ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Α.Ε.»

Τον Νοέμβριο του 2024, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς διεγράφη με συνοπτικές διαδικασίες, με αφορμή την συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής». Το «έγκλημά» του; Τόλμησε να διαταράξει τη νιρβάνα των περιβόητων «ήρεμων νερών», προειδοποιώντας ανοιχτά πως η ακολουθούμενη ελληνική στρατηγική των συνεχών υποχωρήσεων καθιστά την τουρκική πλευρά περισσότερο αδιάλλακτη και προκλητική. Η κυβερνητική ελίτ, εγκλωβισμένη στην επικοινωνιακή της φούσκα, αντιμετώπισε την παρέμβαση ως μια ενοχλητική, εσωκομματική παραφωνία. Η λογική της εξουσίας αποδείχθηκε ανατριχιαστικά απλοϊκή: «Αν διαγράψουμε τον αγγελιοφόρο, ίσως εξαφανιστεί και η δυσάρεστη πραγματικότητα».

Είναι, άλλωστε, ακριβώς η ίδια στρουθοκαμηλική τακτική που εφαρμόστηκε με θρησκευτική ευλάβεια και απέναντι στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Το βαφτίσαμε «νομικά ανυπόστατο», κλείσαμε τα μάτια και πιστέψαμε πως, επειδή εμείς αρνούμαστε να το αναγνωρίσουμε, αυτό θα εξατμιστεί αυτοβούλως από τον γεωπολιτικό χάρτη της Μεσογείου.

Σήμερα, ωστόσο, η πραγματικότητα εκδικείται με τον πλέον αμείλικτο τρόπο. Όσα λοιδορήθηκαν το 2024, αποτελούν πλέον τον εφιάλτη που βιώνει ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Η κοινωνία παρακολουθεί, αποσβολωμένη και βαθιά αγανακτισμένη, τη Χώρα να σέρνεται σε μια πρωτοφανή γεωπολιτική ομηρία, βλέποντας το φάντασμα του Τουρκολιβυκού Μνημονίου να λαμβάνει σάρκα και οστά με την επίσημη επικύρωσή του από τη λιβυκή Βουλή. Όπως αποδείχθηκε, μια κομματική διαγραφή δεν αρκεί για να ξορκίσει την ιστορία.

Η σημερινή de facto συνθηκολόγηση, η οποία εξακολουθεί να πλασάρεται από τους διπλωματικούς μας φωστήρες ως δήθεν «υπεύθυνη εξωτερική πολιτική», δεν φύτρωσε ξαφνικά ένα πρωί στο Αιγαίο. Αποτελεί το νομοτελειακό, προαναγγελθέν αποτέλεσμα μιας μακάβριας αλυσίδας σφαλμάτων, αδιανόητων στρατηγικών παραλείψεων και επικίνδυνων ψευδαισθήσεων. Μιας αλυσίδας που σφυρηλατείται εδώ και μια δεκαετία, για να καταλήξει σήμερα να μετατραπεί σε θηλιά στον λαιμό του έθνους.

Για να κατανοήσουμε πώς φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού χειροκροτώντας, οφείλουμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω. Στο «σημείο μηδέν», τότε που το τέρας του τουρκικού αναθεωρητισμού βρήκε τον χώρο και την ανοχή για να εκκολαφθεί ανενόχλητο.

Πράξη 1η: Όταν η Τουρκία βρήκε τον χώρο και εμείς ψάχναμε δικαιολογίες

Το 2015 αποτελεί το αδιαμφισβήτητο «σημείο μηδέν» για την κατανόηση της σύγχρονης τουρκικής στρατηγικής. Ήταν η χρονιά που η Άγκυρα αντιλήφθηκε πως μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της χωρίς να ρίξει ούτε μια συμβατική τουφεκιά. Εκμεταλλευόμενη τον πόλεμο στη Συρία και την «πρώτη φορά Αριστερά», εξαπέλυσε την πρώτη της μεγάλη υβριδική επίθεση: την πλήρη εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών. Άνοιξε τα σύνορα, διευκόλυνε τους διακινητές και προώθησε 850.000 ανθρώπους στα ελληνικά νησιά, μετατρέποντας τον ανθρώπινο πόνο σε γεωπολιτικό υπερόπλο.

Η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε οικτρά στο τεστ των εθνικών αντανακλαστικών. Αντί να επιβάλει κάθετους κανόνες αποτροπής στη θάλασσα, ικέτευε επαίτης την Ευρώπη για απορρόφηση των μεταναστών. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η τραγική, διαχρονική ειρωνεία του ελληνικού πολιτικού συστήματος: ο Τσίπρας τότε, όπως ακριβώς και ο Μητσοτάκης αργότερα, εγκλωβίστηκαν στην ίδια επικίνδυνη νεοφιλελεύθερη αφέλεια και στο ίδιο δόγμα κατευνασμού. Άλλαξαν τα πρόσωπα, άλλαξαν τα κομματικά λάβαρα, αλλά η θεσμική παράλυση απέναντι στον τουρκικό εκβιασμό παρέμεινε θλιβερά απαράλλαχτη.

Την ίδια ώρα που η Ελλάδα «πνιγόταν» από τους μετανάστες στο Αιγαίο, η Τουρκία έστελνε ανενόχλητη το ερευνητικό Barbaros στο Κυπριακό Οικόπεδο 9. Με την κίνηση αυτή νομιμοποίησε στη διεθνή συνείδηση την «πολιτική των κανονιοφόρων» και το γκριζάρισμα ξένων θαλάσσιων ζωνών, ρίχνοντας τον σπόρο της ενεργειακής αμφισβήτησης. Η ελληνική ανοχή λειτούργησε ως επιταχυντής.

Το 2016, ο Ερντογάν πέρασε από τον διπλωματικό εκβιασμό στον εδαφικό αναθεωρητισμό, αμφισβητώντας ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Το 2017, ο αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων προσέγγισε επιδεικτικά τα Ίμια, ενώ στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας στην πιο κρίσιμη Διάσκεψη για την επίλυση του Κυπριακού, η Άγκυρα, οδηγώντας τις συνομιλίες σε ναυάγιο, έχτισε το ιδανικό άλλοθι, για να πει αργότερα στη διεθνή κοινότητα πως «εμείς προσπαθήσαμε για την ομοσπονδία, απέτυχε, άρα τώρα πάμε για λύση δύο κρατών».

Και φτάνουμε στο 2018, όπου το θέατρο του παραλόγου στήνει την πρεμιέρα του για όσα θα ζούσαμε έξι χρόνια μετά. Τον Φεβρουάριο, το ιταλικό γεωτρύπανο Saipem 12000 της ευρωπαϊκής εταιρείας ENI κατευθύνεται στην Κυπριακή ΑΟΖ. Πέντε τουρκικά πολεμικά πλοία του κόβουν τον δρόμο και απειλούν τον πλοίαρχο με βύθιση.

Οι εργασίες σταματούν. Η Τουρκία αποδεικνύει ότι καμία ταμπέλα “ευρωπαϊκής πολυεθνικής” δεν την αποθαρρύνει. Κρατήστε καλά στο μυαλό σας αυτή την εικόνα του ιταλικού πλοίου να αποχωρεί ταπεινωμένο από τις τουρκικές φρεγάτες. Θα τη βρούμε ξανά μπροστά μας, πανομοιότυπη, στην Κάσο το 2024.

Το 2018 η Άγκυρα είχε δοκιμάσει τα νερά, είχε μετρήσει τις αντοχές μας και είχε βγάλει το πόρισμά της. Ήταν έτοιμη πλέον για το μεγάλο άλμα του 2019.

(*) Η «Άγρια Μέλισσα» είναι δικηγόρος αρθρογράφος

Τριάντα χρόνια στο διπλωματικό ρεπορτάζ, τέτοιο ξεφτιλίκι, όσο κι αν το ψάχνω, δεν μπορώ να θυμηθώ…

Γιώργος Χαρβαλιάς

Λοιπόν, κρατηθείτε: Οχι μία, όχι δύο, αλλά… είκοσι τέσσερις ολόκληρες, δημόσια τεκμηριωμένες, συναντήσεις σε επίπεδο υπουργών και πρωθυπουργού καταγράφονται τα τελευταία χρόνια μεταξύ των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και της οικογένειας Χαφτάρ, δηλαδή του «πολέμαρχου» με τη φανταχτερή στολή και τα παράσημα, αλλά και των δύο γιων του με τα γαμπριάτικα κοστούμια και τις σινιέ γραβάτες που υποδύονται τους επικεφαλής των νόμιμων Αρχών της Ανατολικής Λιβύης.

Αυτές οι συναντήσεις είναι οι καταγεγραμμένες και πιθανόν οι πιο ουσιαστικές. Γιατί υπάρχουν κι άλλες που δεν αξίζει να αναφέρουμε, όπως η ηρωική μετάβαση του υφυπουργού «θεμάτων οικονομικής διπλωματίας» Χάρη Θεοχάρη τον περασμένο Ιανουάριο στη Βεγγάζη, ως επικεφαλής ομάδας… επενδυτών, η κωμικοτραγική περιπέτεια του ταλαίπωρου Θάνου Πλεύρη και των άλλων Ευρωπαίων που εκδιώχθηκαν με τις κλοτσιές από το αεροδρόμιο προτού καν πατήσουν στο έδαφος, επειδή ο… στρατάρχης ήταν λίγο άκεφος, τις συνομιλίες του Ελληνα γενικού πρόξενου με αξιωματικούς των τοπικών Αρχών που βαριόντουσαν και έβλεπαν ταυτόχρονα ποδόσφαιρο και φυσικά τα θρυλικά τραπεζώματα στα Βλάχικα της Βάρης με συμμετοχή στελεχών… ευαίσθητης υπηρεσίας, τάχα μου, «για να ελέγξουμε το Μεταναστευτικό».

Αν σε όλες αυτές τις επαφές προσθέσουμε και εκείνες που έγιναν με τις Αρχές της «νόμιμης» κυβέρνησης της Τρίπολης, εκείνης δηλαδή που μας πρωτοξεφούρνισε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, και του σημερινού πρωθυπουργού Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, μιας επίσης… ευγενέστατης φυσιογνωμίας με αριστοκρατικά χαρακτηριστικά, κυριολεκτικά θα χάσουμε τον λογαριασμό. Αλλά αυτές οι τελευταίες δεν έχουν τόση σημασία, γιατί από εκεί φάγαμε το γκολ νωρίς. Οι άλλοι, ο Χαφτάρ και τα βλαστάρια του, ήταν -υποτίθεται- οι καρντάσηδες που κρατούσαν τα μπόσικα. Ανθρωποι ηθικοί και ακέραιοι, ανεπηρέαστοι από τις τουρκικές πιέσεις και σταθεροί φίλοι της Ελλάδας, έβαζαν πλάτη για να μην περάσει η κύρωση του μνημονίου από τη Βουλή της Βεγγάζης. Ετσι τουλάχιστον έλεγε το κυβερνητικό αφήγημα. Μέχρι προχθές…

Η ψυχρολουσία δυστυχώς ήταν αναμενόμενη. Κι ας έλεγε ο Γεραπετρίτης, αυτός ο τιτάνας της σύγχρονης διπλωματίας, πως όσοι προβλέπουν «πούλημα» από τον Χαφτάρ και από τα…Χαφταράκια είναι «προπετείς» καταστροφολόγοι.

Μάλιστα, λοιπόν. Είκοσι τέσσερις συναντήσεις. Δεκατρείς επί Δένδια και έντεκα επί Γεραπετρίτη. Με τον πρωθυπουργό να συμμετέχει σε αρκετές από αυτές και να δέχεται περιχαρής στο Μέγαρο Μαξίμου, όχι μόνο τον «στρατάρχη», αλλά και τους γιους του, τους γραβατωμένους μπακαλόγατους, για να μιλήσουν για «μπίζνες».

Για σκεφτείτε το λιγάκι. Πόσες εργατοώρες ξόδεψε η ελληνική διπλωματία για νταραβέρια με ανθρώπους που φώναζαν από μακριά ότι είναι εντελώς αναξιόπιστοι. Και πόσο… νοήμων είναι ο Γεραπετρίτης, αυτός ο ανεκδιήγητος αγκαλίτσας, που τους καλόπιανε και ό,τι παραμύθι του σέρβιραν τα «Χαφταράκια», ακόμη και για το Μεταναστευτικό, αυτός… το έχαφτε αμάσητο. 

Μετά το προχθεσινό ανεκδιήγητο κάζο, άνθρωπος με στοιχειώδη αξιοπρέπεια στη θέση του έπρεπε να έχει βουτήξει απ’ το μπαλκόνι. Αλλά είναι βέβαιο ότι ο συγκεκριμένος δεν θα το κάνει. Γιατί απλούστατα δεν έχει συναίσθηση του ατοπήματος. Ούτε της αξιοπρέπειας. Είναι βέβαιο ότι θα βρει μια ωραία δικαιολογία για να προσπαθήσει να μας πείσει πως αυτά τα καλά παιδιά καλές προθέσεις είχαν. Δεν τον δούλευαν τόσο καιρό, τα ίδια τα γεγονότα έφεραν τη στραβή… Και στο κάτω κάτω, δεν θα σκάσουμε. Γιατί δεν παίζει ρόλο η επικύρωση (την οποία με νύχια και με δόντια προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε), αφού «δε παράγει έννομα αποτελέσματα», όπως λέει και η θεία Ούρσουλα στις Βρυξέλλες…

Μάλιστα. Λοιπόν, για να σοβαρευτούμε. Ο Γεραπετρίτης στην καλύτερη περίπτωση είναι βραδύνους ή επικίνδυνα ευκολόπιστος και στη χειρότερη κάτι άλλο που εύκολα μπορείτε να υποθέσετε. Σε κάθε περίπτωση όμως, επειδή ο άνθρωπος είναι…πατενταρισμένα ακατάλληλος για να ασκεί διπλωματία, πρέπει κατευθείαν να αποπεμφθεί ή να παραμεριστεί και η κυβέρνηση να λάβει άμεσα τα ακόλουθα μέτρα:

– Διάβημα στους υψηλότερους δυνατούς τόνους και άμεση ανάκληση του πρέσβη μας στην Τρίπολη και του γενικού πρόξενου στη Βεγγάζη (αυτού που διαβουλευόταν με τα… Χαφταράκια την ώρα που έβλεπαν ποδόσφαιρο).

– Απέλαση με τον χαρακτηρισμό persona non grata του διαπιστευμένου Λίβυου πρέσβη στην Αθήνα.

– Αμεση διακοπή των διμερών συνομιλιών για τη χάραξη θαλάσσιων ζωνών.

– Δραστική αύξηση της παρουσίας Λιμενικού και Πολεμικού Ναυτικού νοτίως της Γαύδου, με διαρκή εναέρια επιτήρηση, καθορισμό νέων αρμοδιοτήτων και κανόνων εμπλοκής με τους διακινητές.

– Διπλωματική επαφή με την Αίγυπτο σε ανώτερο επίπεδο για συντονισμό κοινής διπλωματικής δράσης.

– Αμεση εγγραφή του ζητήματος στην ημερήσια διάταξη του επόμενου Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. και απαίτηση για επιβολή στοχευμένων κυρώσεων.

– Αίτημα για αναστολή όλων των χρηματοδοτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας) προς όλους τους υπεύθυνους κρατικούς ή παρακρατικούς φορείς της Λιβύης.

– Πάγωμα όλων των προγραμμάτων διμερούς οικονομικής βοήθειας.

– Ακύρωση όλων των συμφωνιών επαγγελματικής ή στρατιωτικής εκπαίδευσης Λίβυων αξιωματούχων.

– Αναστολή επί εξάμηνο της φοιτητικής ιδιότητας όλων των Λίβυων που σπουδάζουν σε ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Αυτά κάνει σε πρώτη φάση ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του απέναντι σε μία εχθρική ενέργεια, όπως αυτή της Λιβύης, η οποία στη διάρκεια του καλοκαιριού είχε το θράσος να μας φορτώσει και με διάβημα για τις έρευνες της Chevron, ισχυριζόμενη ότι οι ελληνικές άδειες επικαλύπτουν περιοχές της δικής της υφαλοκρηπίδας!

Σήμερα οι δύο αντιμαχόμενες φατρίες, δηλαδή η φερόμενη ως νόμιμη κυβέρνηση της Τρίπολης και το τσιφλίκι του Χαφτάρ στα ανατολικά, παραμέρισαν τις διαφορές τους με έναν και μόνο στόχο: Να διακηρύξουν ως κοινή πολιτική θέση και αξίωση -υπό τις ευλογίες φυσικά της Αγκυρας- το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο!

Την ώρα, δηλαδή, που η Ελλάδα κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, ο υπουργός Εξωτερικών χανόταν στις αγκαλιές με τα Χαφταράκια, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Ντόκος-στόκος προέβλεπε ότι ο στρατάρχης είναι κουτσό άλογο και οσονούπω θα πέσει, τα σαΐνια του ΕΛΙΑΜΕΠ προδίκαζαν πτώση της άλλης κυβέρνησης, στην Τρίπολη, και ο ταλαίπωρος Ελληνας πρόξενος προσπαθούσε να εξηγήσει τις ελληνικές θέσεις στο… ημίχρονο του ματς, οι Τούρκοι έστρωναν το παιχνίδι στα μέτρα τους. Ολες οι προβλέψεις της Αθήνας πήγαν κουβά, ένας πρόεδρος της Βουλής που στήριζε τις ελληνικές θέσεις απομακρύνθηκε σχεδόν σηκωτός, και οι θανάσιμοι εχθροί ενώθηκαν για να ευχαριστήσουν τον αφέντη Ερντογάν!

Επιμύθιον: Ενα κράτος διαλυμένο, σε διαρκή εμπόλεμη κατάσταση, με πάνω από 500 ένοπλες ομάδες, φυλάρχους, στρατάρχες, ληστοσυμμορίτες και πάσης φύσεως κατσαπλιάδες βρέθηκε να μας εμπαίζει και εκ των υστέρων να μας χλευάζει, προς μεγάλη τέρψη των απέναντι. Τριάντα χρόνια στο διπλωματικό ρεπορτάζ, τέτοιο ξεφτιλίκι, όσο κι αν το ψάχνω, δεν μπορώ να θυμηθώ…

ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΜΗ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ

ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΣ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΚΑΛΕΙΣΑΙ.

 Θεόφιλος Κυριακίδης. 

Άντε πιές τον καφέ σου

και άλλο μην ασχολείσαι

μην πας σε συγκεντρώσεις

αφού συ δεν καλείσαι.

Ας τους να παραμιλούν

να πηδούν σαν κατσίκια

ας τρώνε μόνοι τον σανό

και να λεν των τζατζίκια.

Την τύφλα τους να χαίρονται

πως τάχα κάποιοι είναι

αυτοί αν παλαβώσανε

εσύ την μπύρα πίνε.

Όλοι έχουν τον πόνο τους

δεν ξέρουν όμως κάτι

από πού προέρχονται

και ποιός ήταν στο κρεβάτι.

Και όταν ποτέ ξυπνήσεις

ίσως αργά να είναι

γι’ αυτό όπως σου είπα

αργά τον καφέ σου πίνε.

23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 και ώρα 22:57΄

ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ

Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973

Ποιητής και στιχουργός από το 1962.

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που αναγράφεται στο τέλος!

 Ο καινούριος φωτισμός έχει αλλάξει εντελώς την εικόνα της πόλης, προσδίδοντας υψηλότερη φωτεινότητα στο οδικό δίκτυο και αισθητική αναβάθμιση στον δημόσιο χώρο.  

Μοντέρνα φωτιστικά σώματα και λαμπτήρες Led έφεραν τη μεγάλη διαφορά στις γραμμές παραγωγής του φωτισμού και συνταίριασαν τη λειτουργικότητα του συστήματος οδοφωτισμού με την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας.

Ο εκσυγχρονισμός του δικτύου οδοφωτισμού σχεδιάστηκε από τη Δημοτική Αρχή,

με γνώμονα τις ανάγκες που χρειάζονται μια σύγχρονη πόλη αλλά και οι οικισμοί της, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και την εξοικονόμηση χρημάτων και ενέργειας. 

Το νέο σύστημα φωτισμού είναι καλύτερο, ποιοτικότερο και φθηνότερο από άποψη κόστους και συντήρησης. Οι παρεχόμενες διασφαλίσεις του επικεντρώνονται στις χαμηλότερες καταναλώσεις ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό 40%, από τις οποίες ο Δήμος ωφελείται καθώς θα εξοικονομεί ετησίως 330.341,37 ευρώ από τους λογαριασμούς ρεύματος, στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην ενίσχυση του οικολογικού αποτυπώματος. 

Οι φωτισμοί τύπου Led έχουν υψηλή ενεργειακή απόδοση, καταναλώνουν λιγότερο ρεύμα και έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από τους συμβατικούς λαμπτήρες. 

Στην πόλη έχει ολοκληρωθεί η αντικατάσταση των ενεργοβόρων σωμάτων με καινούρια φωτιστικά και λαμπτήρες τύπου Led, από τεχνικά συνεργεία της αναδόχου εταιρίας που ανέλαβε το έργο. Συνολικά θα αντικατασταθούν 2.517 φωτιστικά σώματα και 6.600 λαμπτήρες .     

Τα συνεργεία  βρίσκονται αυτό το διάστημα στο Νέο Αγιονέρι και πραγματοποιούν εργασίες αντικατάστασης του οδοφωτισμού . Σύμφωνα με τον προγραμματισμό ανάλογες εργασίες θα υλοποιηθούν στα χωριά της Δημοτικής Ενότητας Πικρολίμνης και στη συνέχεια στους οικισμούς των υπολοίπων έξι Δημοτικών Ενοτήτων. 

Το έργο αλλαγής του δημοτικού οδοφωτισμού συμβασιοποιήθηκε στο ποσό των 649.991,88 ευρώ και καλύπτεται από δημοτικά έσοδα 

Μόλις μία ημέρα μετά το μεγάλο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει, με τον πιο επικίνδυνο τρόπο, όσα καταγγέλλουν εδώ και χρόνια γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί.

Το μεσημέρι της Πέμπτης 22 Οκτωβρίου, τμήμα επιχρίσματος αποκολλήθηκε από την οροφή της εσωτερικής εισόδου του κτιρίου όπου στεγάζονται το 10ο και το 24ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών. Ο Δήμος αποφάσισε την αναστολή λειτουργίας των σχολείων από την Παρασκευή 23 έως και τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, προκειμένου να πραγματοποιηθούν έλεγχοι και οι αναγκαίες παρεμβάσεις.

Το γεγονός ότι δεν αναφέρεται τραυματισμός δεν επιτρέπει κανέναν εφησυχασμό. Δεν μπορεί κάθε φορά να περιμένουμε από την τύχη να προστατεύσει τα παιδιά μας.

Και ιδιαίτερα στις Σέρρες, κανείς δεν δικαιούται να επικαλείται άγνοια ή να αντιμετωπίζει το νέο περιστατικό ως μια συνηθισμένη φθορά.

Η πόλη έχει ήδη θρηνήσει ένα παιδί μέσα στο σχολείο του. Στις 5 Δεκεμβρίου 2022, στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών, έκρηξη στο λεβητοστάσιο είχε ως αποτέλεσμα να εκτιναχθεί μεταλλική πόρτα και να σκοτώσει έναν 11χρονο μαθητή, τραυματίζοντας ακόμη δύο παιδιά.

Δύο χρόνια αργότερα, το 2024, σοβάδες έπεσαν από την οροφή αίθουσας στο Δημοτικό Σχολείο Προβατά. Τραυματισμοί δεν σημειώθηκαν μόνο επειδή εκείνη την ώρα τα παιδιά βρίσκονταν εκτός της αίθουσας, παρακολουθώντας το μάθημα της Γυμναστικής.

Σήμερα, σοβάδες πέφτουν ξανά, αυτή τη φορά στο κτίριο του 10ου και του 24ου Δημοτικού Σχολείου Σερρών.

Το νέο περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα στο Γυμνάσιο Βασιλικών, όπου μαθητής τραυματίστηκε μέσα στην τάξη, στη Λαμία, όπου τέσσερις μαθητές μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο μετά την πτώση σοβάδων, αλλά και σε πολλά ακόμη σχολεία σε όλη τη χώρα.

Πόσα ακόμη προειδοποιητικά περιστατικά χρειάζονται; Πρέπει να θρηνήσουμε ξανά παιδί για να γίνουν ολοκληρωμένοι έλεγχοι και ουσιαστικές παρεμβάσεις σε όλα τα σχολικά κτίρια;

Δεν πρόκειται για «μεμονωμένα ατυχήματα». Είναι το αποτέλεσμα της χρόνιας υποχρηματοδότησης, της ελλιπούς συντήρησης, των αποσπασματικών παρεμβάσεων και της απουσίας ολοκληρωμένου κρατικού σχεδιασμού για τη σχολική στέγη.

Δεν ανεχόμαστε άλλες διαβεβαιώσεις μετά το γεγονός, άλλα πρόχειρα μπαλώματα και άλλες αναφορές στην «κακιά στιγμή». Τα παιδιά μας δεν μπορούν να κάνουν μάθημα σε κτίρια που ελέγχονται μόνο αφού πέσουν οι σοβάδες.

Η Ομοσπονδία Ενώσεων Γονέων και Κηδεμόνων Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας απαιτεί:

- Να μη λειτουργήσουν ξανά το 10ο και το 24ο Δημοτικό Σχολείο πριν ολοκληρωθεί ουσιαστικός έλεγχος ολόκληρου του κτιρίου και δοθεί έγγραφη πιστοποίηση καταλληλόλητας από τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες. Mε ευθύνη του υπουργείου εργασίας και των αρμόδιων φορέων να εξασφαλιστεί άδεια στους εργαζόμενους γονείς όσο καιρό το σχολείο είναι κλειστό.

- Να ελεγχθούν συνολικά οι οροφές, η στατικότητα, οι ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, η πυρασφάλεια και τα συστήματα θέρμανσης και όχι μόνο το σημείο όπου αποκολλήθηκαν οι σοβάδες.

- Να εξασφαλιστούν άμεσα ασφαλείς χώροι και η απρόσκοπτη συνέχιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, χωρίς τα παιδιά να πληρώσουν τις συνέπειες της κρατικής και δημοτικής αδιαφορίας.

- Να πραγματοποιηθούν ολοκληρωμένοι έλεγχοι σε όλα τα σχολικά κτίρια του Δήμου Σερρών και συνολικά της Κεντρικής Μακεδονίας.

- Να ολοκληρωθούν άμεσα ο πρωτοβάθμιος και ο δευτεροβάθμιος προσεισμικός έλεγχος και να εξασφαλιστούν τα κονδύλια για όλες τις αναγκαίες παρεμβάσεις.

- Να καταρτιστεί ολοκληρωμένο κρατικό πρόγραμμα συντήρησης, επισκευής και ανέγερσης σύγχρονων σχολικών κτιρίων, με επαρκή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και μόνιμο προσωπικό στις τεχνικές υπηρεσίες.

Δεν δεχόμαστε να μας απαντούν διαρκώς ότι «δεν υπάρχουν χρήματα» για την ασφάλεια των σχολείων, την ώρα που δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται στην πολεμική οικονομία και στους εξοπλισμούς.

Η ασφάλεια των παιδιών μας δεν είναι κόστος. Δεν μπορεί να εξαρτάται από χορηγίες, αποσπασματικά προγράμματα και πρόχειρες επισκευές.

Καλούμε την Ένωση και τους Συλλόγους Γονέων των Σερρών, τους εκπαιδευτικούς και όλους τους γονείς να απαιτήσουν πλήρη ενημέρωση, ουσιαστικούς ελέγχους και άμεσες παρεμβάσεις.

Δεν περιμένουμε το επόμενο ατύχημα.

Δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω από την ασφάλεια των παιδιών μας.

Σύγχρονα και ασφαλή σχολεία για όλα τα παιδιά, τώρα!