kilkis web tv

Η παράνομη δράση σκοτεινών ομάδων που… εκτελούν συμβόλαια «δολοφονίας χαρακτήρων» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Γράφουν οι Βασίλης Γαλούπης, Ιωάννα Τσέφλιου

Γινόμαστε όλοι μάρτυρες -αλλά και θύματα- της μαζικής μεθόδου λογοκρισίας που χρησιμοποιεί μια ιντερνετική «πολιτοφυλακή» ως «επαγγελματική» μηχανή προπαγάνδας για να επιτίθεται σε κάθε απόπειρα κριτικής ή διαφωνίας.

Αυτή η πολιτοφυλακή, που δρα τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας κάτω από τη μύτη των εισαγγελικών Αρχών, αποτελείται από «ανώνυμα» τρολ του διαδικτύου. Χρησιμοποιεί συντονισμένες επιθέσεις, δυσφήμηση και κακοποιητική γλώσσα για να τρομοκρατήσει και να φιμώσει όσους δεν υποστηρίζουν το εκάστοτε αφήγημα που «πρέπει» να επιβληθεί.

Οι «δολοφονίες χαρακτήρα» έχουν γίνει καθημερινότητα. Ανθρωποι απαξιώνονται με βαρύτατους χαρακτηρισμούς ώστε να φοβηθούν και να σταματήσουν να λένε την άποψή τους. Ο πραγματικός σκοπός που υπηρετούν τα «τρολ-καθοδηγητές» είναι να καταστήσουν εξαιρετικά δύσκολη τη διάκριση μεταξύ της αληθινής κοινής γνώμης και των «χορηγούμενων» διαδικτυακών λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα.

Κατευθυνόμενοι νταήδες

Σε όλες τις περιπτώσεις οι κατευθυνόμενοι νταήδες του διαδικτύου πασχίζουν πάντοτε να ενισχύσουν τα κυβερνητικά μηνύματα και να ρίχνουν λάσπη, συχνά με χυδαιότητες και διασπορά fake news, στους διαφωνούντες. Ο όλος μηχανισμός χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για δικό της πολιτικό όφελος. Λειτουργεί συνεπώς είτε κατόπιν εντολής είτε με την έγκριση ή την έμμεση έγκριση της κυβέρνησης.

Το ένα σκέλος της κυβερνητικής επίθεσης στην αξιόπιστη ενημέρωση του κόσμου γίνεται μέσω του ελέγχου και της απαξίωσης των έγκυρων δημοσιογραφικών πηγών. Σε αυτή τη λογική μοιράζει δημόσιο χρήμα δήθεν δημοσιογραφικής «ενίσχυσης» του Τύπου ή με άλλου τύπου «αναθέσεις» σε ανύπαρκτα μέσα ή μέσα-φαντάσματα, με μοναδικό κριτήριο την ευνοϊκή στάση προς το Μαξίμου.

Το άλλο σκέλος επιστρατεύει τα τρολ για κοινωνικό έλεγχο. Στην επίσημη «στρατιά» ανήκει, όπως έχει αποδειχτεί από σειρά αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων στον ελληνικό Τύπο τον τελευταίο χρόνο, η «Ομάδα Αλήθειας», ο ημιεπίσημος προπαγανδιστικός βραχίονας που πληρώνεται από χρήμα των πολιτών ακριβώς για να επιτίθεται σε πολίτες. Πρόκειται για μοναδική ίσως περίπτωση που κυβέρνηση χώρας της Ε.Ε. έχει δημόσια αναγνωρίσει και στηρίζει τους πληρωμένους λογοκριτές των ΜΜΕ.

Η «Ομάδα Αλήθειας» εξακολουθεί να «βασιλεύει» στην μπανανία του Μητσοτάκη, έχοντας σημαίνοντα ρόλο ακόμα και σε ένα συνέδριο «φάρσα» για τα fake news που διοργανώνουν στις 19 Μαρτίου η Τοπική Νέας Σμύρνης και ο Νότιος Τομέας της Ν.Δ. Εχουν κληθεί να μιλήσουν, προφανώς σαν ειδικοί στη διασπορά ψεμάτων, άτομα από τον θίασο της «Ομάδας Αλήθειας», αλλά και έμπιστοι του Μητσοτάκη, όπως ο Νίκος Ρωμανός (σήμερα διευθυντής ψηφιακής επικοινωνίας του πρωθυπουργού, πρώην «Παρατράγουδο» της Πάνια) ή ο Κυρανάκης, τώρα αναπληρωτής υπουργός και πρώην υπάλληλος της Blue Skies – «Ομάδας Αλήθειας».

Εκατοντάδες «ανώνυμοι» λογαριασμοί παράγουν και αναπαράγουν χυδαιότητες με στόχο τη δολοφονία χαρακτήρων όσων αντιδρούν στα αφηγήματα συγκεκριμένων κέντρων και παράκεντρων

Σε παράλληλους μικρόκοσμους με την «Ομάδα Αλήθειας» ξεπηδούν πλέον όλο και περισσότερες «φάρμες» ανώνυμων τρολ, οργανωμένα κατά παραγγελία ώστε να παρενοχλούν χυδαία, να σπέρνουν παραπληροφόρηση και διχασμό, με στόχο να σαμποτάρουν κάθε απόπειρα για κριτική σε μια σειρά από ζητήματα αιχμής, όπως τα εθνικά θέματα ή οι γεωπολιτικές εξελίξεις κ.ά.

Πρόκειται για υποομάδες που μπαίνουν στο παιχνίδι με κεφάλια σαν Λερναία Υδρα και λειτουργούν σε διατεταγμένη υπηρεσία. Το ερώτημα που δεν υπάρχει διάθεση να απαντήσουν οι «κωφές» εισαγγελικές Αρχές της χώρας είναι από πού βγαίνουν τα λεφτά, σε ποιες τσέπες πηγαίνουν και υπό ποιες εντολές καθοδηγούνται αυτές οι «φάρμες» στα social media για να «λερώνουν» την κοινή γνώμη με επιχειρήσεις χειραγώγησής της. Ουδείς εισαγγελέας έχει αναρωτηθεί από πού παίρνουν γραμμή όλοι αυτοί οι… ανώνυμοι λογαριασμοί ώστε να εξαπολύουν προσωπικές επιθέσεις ξεπερνώντας τα όρια του νόμου.

Πολυδαίδαλο δίκτυο

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις της «δημοκρατίας» σχετικά με τους λογαριασμούς που εξυμνούν ναζιστικά εγκλήματα και διακινούν ρητορική μίσους στο διαδίκτυο δεν αποτελούν παρά την κορυφή ενός παγόβουνου με διευρυμένη δράση. Πίσω από τις ακραίες αναρτήσεις, τις προσωπικές επιθέσεις και τις οργανωμένες εκστρατείες φαίνεται να λειτουργεί ένα πολυδαίδαλο δίκτυο διαδικτυακών τρολ που παρεμβαίνει συστηματικά στον δημόσιο διάλογο.

Το δίκτυο αυτό δεν δρα μεμονωμένα. Αντίθετα, πρόκειται για ένα οικοσύστημα με συγκεκριμένο μοτίβο, μέσα στο οποίο οι λογαριασμοί αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, ενισχύοντας ο ένας τον άλλον και δημιουργώντας την εντύπωση μαζικής αντίδρασης. Μια ανάρτηση ξεκινά από έναν λογαριασμό και μέσα σε λίγες ώρες αναπαράγεται από δεκάδες άλλους, συνοδευόμενη από σχόλια, ειρωνείες και προσωπικές επιθέσεις.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους λογαριασμούς έχουν ίδιους «ακολούθους» και «ακολουθούμενους», κάνουν δεκάδες αναρτήσεις καθημερινά και αναπαράγουν ίδια αφηγήματα. Με χαρακτηρισμούς όπως «πουτινάκια», με ύβρεις περί χρηματισμού, με διασπορά ψεμάτων, με χλευασμό σε όσους αμφισβητούν π.χ. κυβερνητικούς χειρισμούς στα Ελληνοτουρκικά.

Τι προβλέπει ο νόμος 4285/2014

Με φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000-20.000) ευρώ τιμωρείται όποιος εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα προσώπων, και όποιος επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας κ.λπ.

Ο μηχανισμός πίσω από τα «εργοστάσια» ψηφιακής χειραγώγησης

Πίσω από τις αυτονομημένες ομάδες κρύβεται ένας οργανωμένος μηχανισμός διαδικτυακής επιρροής. Κατασκευασμένες ταυτότητες λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα και μια στρατηγική που μετατρέπει τη μαζική παρουσία σε ψευδαίσθηση κοινωνικής συναίνεσης συνθέτουν το σκηνικό γύρω από τις λεγόμενες «φάρμες τρολ», που αποτελούν σήμερα ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία ψηφιακής χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Στην πράξη, μια «φάρμα» είναι ένα οργανωμένο δίκτυο ανθρώπων, αλλά και αυτοματοποιημένων λογαριασμών (bots), που λειτουργεί συντονισμένα με σκοπό να επηρεάσει τον δημόσιο διάλογο και να «τσαλακώσει» ή ακόμα και να «λιώσει» συγκεκριμένα πρόσωπα. Αυτοί οι λογαριασμοί σπάνια έως ποτέ κριτικάρουν την κυβέρνηση για δικά της σκάνδαλα (υποκλοπές, μπάζωμα Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ά.).

Οι χρήστες διαχειρίζονται πολλαπλούς ανώνυμους λογαριασμούς, αναπαράγουν σε 24ωρη βάση συγκεκριμένα μηνύματα μαζικά, ενισχύουν αφηγήματα και παρεμβαίνουν επιθετικά σε διαδικτυακές συζητήσεις, στοχοποιώντας αντιπάλους, πολιτικά πρόσωπα ή δημοσιογράφους. Μέλημά τους δεν είναι απλώς η διάδοση μιας άποψης, αλλά η δημιουργία της ψευδαίσθησης ότι αυτή η άποψη εκφράζει τη «φωνή του κόσμου».

«Εταιρία»

Η λειτουργία τους θυμίζει περισσότερο «εταιρία» παρά μια χαοτική ομάδα χρηστών. Υπάρχουν ιεραρχία, κατανομή ρόλων, ακόμη και στόχοι παραγωγικότητας. Ορισμένοι εργαζόμενοι προχωρούν σε αναρτήσεις, άλλοι απλώς αναπαράγουν και σχολιάζουν για να αυξήσουν την απήχηση.

Συχνά –όπως έχουν δείξει διεθνείς πρακτικές– χρησιμοποιούνται τεχνικές απόκρυψης, όπως VPN ή ψεύτικες φωτογραφίες προφίλ, ώστε να μην εντοπίζεται η πραγματική προέλευση των λογαριασμών. Πολλές φορές οι ίδιοι οι λογαριασμοί αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, δημιουργώντας τεχνητή δυναμική που κάνει ένα θέμα να φαίνεται δημοφιλές ή «trending».

Το πιο αποτελεσματικό στοιχείο αυτής της τακτικής είναι ότι δεν δημιουργεί πάντα ψευδείς ιστορίες από το μηδέν. Αντίθετα, οι «φάρμες τρολ» εντοπίζουν υπαρκτές εντάσεις -πολιτικές αντιπαραθέσεις και αμφιλεγόμενα γεγονότα- και τις ενισχύουν μαζικά. Ως εκ τούτου, μια μικρή διαδικτυακή διαφωνία μπορεί να μετατραπεί σε φαινομενικά τεράστια κοινωνική σύγκρουση.

Και στην Ελλάδα πλέον είναι διακριτό ότι ομάδες λογαριασμών ξεπροβάλλουν ταυτόχρονα για να προωθήσουν συγκεκριμένα hashtags, μαζικές επιθέσεις σε δημοσιογράφους ή πολιτικούς αντιπάλους. Δεκάδες προφίλ με πανομοιότυπη ρητορική αποτελούν πλέον γνώριμη εικόνα στα ελληνικά social media.

Την ίδια στιγμή, στο εξωτερικό το φαινόμενο έχει λάβει… βιομηχανικές διαστάσεις. Από οργανωμένες μονάδες στη Ρωσία μέχρι πολιτικά δίκτυα σε χώρες όπως η Τουρκία, οι «φάρμες τρολ» έχουν κατηγορηθεί την τελευταία δεκαετία ότι επηρεάζουν εκλογές, επιτίθενται σε δημοσιογράφους και χειραγωγούν δημόσιες συζητήσεις. Σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν με εκατοντάδες ή και χιλιάδες λογαριασμούς, οι οποίοι δημιουργούν μια τεχνητή ψηφιακή πραγματικότητα.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι το σύστημα αυτό εκμεταλλεύεται το ίδιο το μοντέλο λειτουργίας των κοινωνικών δικτύων. Οι αλγόριθμοι ανταμείβουν την ένταση, τη συχνότητα και τη μαζική αλληλεπίδραση. Μια καλά οργανωμένη «φάρμα τρολ» μπορεί έτσι να επηρεάσει τη δημόσια συζήτηση πολύ περισσότερο από έναν πραγματικό, αλλά μεμονωμένο χρήστη.

Σε έναν κόσμο όπου η πολιτική συζήτηση μεταφέρεται όλο και περισσότερο στις οθόνες, αναμφίβολα η ύπαρξη τέτοιων δικτύων δημιουργεί ένα κρίσιμο ερώτημα: Πόσο αυθεντική είναι τελικά η ψηφιακή κοινή γνώμη που βλέπουμε καθημερινά;

Η «αρχιτεκτονική» του συστήματος

Παρατηρώντας τις αναρτήσεις συγκεκριμένων λογαριασμών προκύπτει ότι οι παρεμβάσεις τους επικεντρώνονται σε ορισμένα θέματα που προκαλούν έντονες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη. Πρόκειται κυρίως για ζητήματα πολιτικής αντιπαράθεσης, εθνικής ασφάλειας, διεθνών εξελίξεων αλλά και προσωπικών επιθέσεων σε πρόσωπα της δημόσιας ζωής.

Ενα από τα ζητήματα που έχει προκαλέσει έντονες διαδικτυακές αντιπαραθέσεις είναι και η τραγωδία των Τεμπών. Αναρτήσεις σχετικές με τα θύματα, τους συγγενείς τους ή πρόσωπα που έχουν αναδειχθεί στη δημόσια συζήτηση γύρω από την υπόθεση αποτελούν συχνά αντικείμενο επιθετικών σχολίων από συγκεκριμένους λογαριασμούς.

Σε αρκετές περιπτώσεις οι αναρτήσεις αυτές ξεφεύγουν από την πολιτική κριτική και μετατρέπονται σε χλευαστικά ή απαξιωτικά σχόλια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν αναρτήσεις που στοχοποιούν τη Μαρία Καρυστιανού, η οποία έχει αναδειχθεί σε κεντρικό πρόσωπο της δημόσιας συζήτησης για τα Τέμπη. Σε ορισμένα στιγμιότυπα που κυκλοφόρησαν στο X λογαριασμοί χρησιμοποιούν φωτογραφίες της συνοδευόμενες από ειρωνικές λεζάντες ή σατιρικά σχόλια, επιχειρώντας να απαξιώσουν την παρουσία της στον δημόσιο διάλογο.

Σε ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα της αρχιτεκτονικής του συστήματος λογαριασμός αναπαράγει εικόνα της «μητέρας των Τεμπών» με ειρωνικό σχόλιο για την εμφάνισή της, ενώ άλλοι χρήστες συνεχίζουν την ίδια συζήτηση με παρόμοια σχόλια. Σε άλλη περίπτωση, χρήστης σχολιάζει ανάρτηση που αφορά τη δημόσια παρουσία της στο πλαίσιο συγκέντρωσης για τα Τέμπη με προσβλητικές εκφράσεις, συνοδεύοντας το σχόλιο με σατιρικό οπτικό υλικό.

Ανάλογες αναρτήσεις εμφανίζονται και σε συζητήσεις που αφορούν πρόσωπα τα οποία έχουν συνδεθεί με τη δημόσια κινητοποίηση για την τραγωδία, όπως ο Πάνος Ρούτσι και ο πραγματογνώμονας Κώστας Λακαφώσης.

Οι γκρουπαρισμένοι λογαριασμοί που αυτονομήθηκαν στην πορεία

Η σημερινή εικόνα των «γκρουπαρισμένων» λογαριασμών δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Αποκαλυπτικά ρεπορτάζ της «δημοκρατίας» έχουν αναδείξει τα τελευταία χρόνια έναν από τους πρώτους οργανωμένους πυρήνες, τη λεγόμενη «Ομάδα Αλήθειας», έναν μηχανισμό διαδικτυακής πολιτικής επικοινωνίας που δραστηριοποιείται εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία στα social media.

Η ομάδα αυτή λειτούργησε για χρόνια ως ένας κεντρικός κόμβος παραγωγής περιεχομένου και πολιτικής αντιπαράθεσης στο διαδίκτυο. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, το μοντέλο φαίνεται πως μετασχηματίστηκε και γκρουπ λογαριασμών αυτονομήθηκαν, με στοχοποίηση προσώπων κατά περίπτωση.

Ετσι δημιουργήθηκε ένα πολυκεντρικό οικοσύστημα διαδικτυακών τρολ, όπου κάθε υποομάδα κινείται με τη δική της ατζέντα, αλλά συχνά ακολουθεί παρόμοιες πρακτικές: συντονισμένες αναρτήσεις, μαζική αναπαραγωγή περιεχομένου και στοχοποίηση αντιπάλων. Το αποτέλεσμα θυμίζει σε πολλές περιπτώσεις τη Λερναία Υδρα, όπως ήδη αναφέραμε: Ακόμη κι όταν ένας λογαριασμός ή μια ομάδα σιγήσει ή εκτεθεί, στη θέση της εμφανίζονται γρήγορα άλλες, διατηρώντας ζωντανό το ίδιο μοντέλο διαδικτυακής παρέμβασης.

Στο περιβάλλον αυτό ξεχωρίζουν συγκεκριμένοι λογαριασμοί που λειτουργούν ως κόμβοι διάδοσης περιεχομένου. Στο X ιδιαίτερα ενεργός είναι ο λογαριασμός Akiratos (@Akiratos_) –όπως έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο ρεπορτάζ-, ο οποίος έχει κατ’ επανάληψη στοχοποιήσει πολιτικά πρόσωπα, δημοσιογράφους και δημόσιες προσωπικότητες.

Στο ίδιο δίκτυο εμφανίζονται συχνά λογαριασμοί όπως η LouellaDeVil (@MsLouellaDeVil) και άλλοι που αναπαράγουν τις ίδιες αναρτήσεις. Παράλληλα, στο facebook δρα ο λογαριασμός Théo Papadopoulos, ο οποίος δημοσιεύει κυρίως σε σελίδες όπως «Eglimata Aristeras» και «Απλή Λογική και άλλα Διηγήματα».

Τεχνητή δυναμική

Οι λογαριασμοί αυτοί συχνά λειτουργούν συμπληρωματικά: ένας ξεκινά μια ανάρτηση και οι υπόλοιποι τη διαδίδουν, δημιουργώντας τεχνητή δυναμική. Οι επιθέσεις δεν περιορίζονται στους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης. Σε αρκετές περιπτώσεις στοχοποιούνται ακόμη και πρόσωπα της ίδιας της κυβερνητικής παράταξης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας, ο οποίος δέχτηκε διαδικτυακές επιθέσεις μετά τις δηλώσεις του για την ιστορική μνήμη των εκτελεσθέντων στην Καισαριανή ή για την απόφαση να στείλει τις δύο ελληνικές φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά» στην Κύπρο, με αφορμή τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Συχνά στο στόχαστρο των διαδικτυακών επιθέσεων μπαίνουν και δημοσιογράφοι ή εκδότες που ασκούν κριτική. Χαρακτηριστική είναι η ανάρτηση του λογαριασμού antibaroufas (@antibaroufas), στην οποία επιχειρείται να στοχοποιηθεί με βαρείς και ανυπόστατους υπαινιγμούς ο εκδότης της «δημοκρατίας» Ιωάννης Φιλιππάκης.

Πρόκειται για ακόμη μία απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρα, με ατεκμηρίωτες κατηγορίες και συκοφαντικούς ισχυρισμούς που διακινούνται στο διαδίκτυο με σκοπό να πλήξουν την αξιοπιστία προσώπων τα οποία ενοχλούν με τη δημοσιογραφική τους δράση. Αντίστοιχες αναρτήσεις εμφανίζονται συχνά από παρόμοιους λογαριασμούς, επιχειρώντας να απαξιώσουν πρόσωπα της δημόσιας ζωής και να δημιουργήσουν κλίμα σπίλωσης μέσω οργανωμένων διαδικτυακών επιθέσεων.

Ενδεικτικές της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο Χ είναι και οι μαζικές επιθέσεις που δέχονται και πανεπιστημιακοί ή γεωπολιτικοί αναλυτές, όπως ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης, ο αναλυτής Κώστας Γρίβας, ο πρώην αξιωματικός και συνεργάτης της «δ» Σάββας Καλεντερίδης μέσω ειρωνικών ή απαξιωτικών σχολίων από «ομάδες» ανώνυμων λογαριασμών.

Ανάλογες επιθέσεις δέχονται η δημοσιογράφος της «δ» Μαρία Δεναξά, η επίσης δημοσιογράφος Νατάσα Γιάμαλη, αλλά και πολιτικά πρόσωπα που αντιδρούν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για τα εθνικά θέματα, ειδικά τα Ελληνοτουρκικά, όπως ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς κ.ά.

Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Τα πρόσφατα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν, στη σκιά του πολέμου, επιβεβαιώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική καμπή. Η αναθεώρηση βασικών δογμάτων που καθόρισαν τη στάση μας επί δεκαετίες δεν είναι πλέον ζήτημα «εθνικιστικής», όπως απαξιωτικά υποστηρίζεται, ρητορικής, αλλά ανάγκη ρεαλιστικής προσαρμογής σε μια ριζικά μεταβαλλόμενη γεωπολιτική πραγματικότητα.

Η Τουρκία έκανε ξεκάθαρο βήμα στέλνοντας τέσσερα F-16 στα Κατεχόμενα, παρουσιάζοντάς το ως «ενίσχυση ασφαλείας» λόγω της κρίσης. Η Άγκυρα το παίζει συμμετρικά με τις δικές μας ενισχύσεις, αλλά η διαφορά είναι τεράστια: εμείς υπερασπιζόμαστε νόμιμο έδαφος, αυτοί νομιμοποιούν την κατοχή του 37% του νησιού από το 1974. Επίσης, είχαμε και τη νέα προσπάθεια παρεμπόδισης πόντισης καλωδίου μεταξύ Αμοργού – Αστυπάλαιας…

Την ίδια ώρα, το CNN δείχνει χάρτη με «Kurdish-inhabited areas», που καλύπτει κομμάτια της ανατολικής και νοτιοανατολικής Τουρκίας, και η Άγκυρα ξεσπά σε καταγγελίες. Αυτό δεν είναι τυχαίο timing: βλέπει παντού απειλές και απαντά με επίδειξη ισχύος παντού – και στην Κύπρο….

Με αφορμή και τη μετάβαση Μητσοτάκη στην Κύπρο και τη συνάντηση με τον Μακρόν, απέναντι σε αυτή την εικόνα η χώρα μας συνεχίζει να προσφέρει «τα πάντα σε όλους» χωρίς ανταλλάγματα, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις συμμαχιών που έχουν αποδειχθεί κενές περιεχομένου. Σωστά η Αθήνα απάντησε με την αποστολή πολεμικών ενισχύσεων όταν απειλήθηκαν, όπως είπαν, οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Όμως η ίδια η στάση μας αποκαλύπτει το πρόβλημα. Δεν έχει ακουστεί μέχρι σήμερα ούτε μία επίσημη πρόταση προς ΝΑΤΟ και Ε.Ε. για επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας για τη συνεχιζόμενη εισβολή και κατοχή. Ούτε καν υπαινιγμός για άσκηση βέτο αναφορικά με την Άγκυρα έχει διατυπωθεί. Και για την ουσιαστική αναβίωση του ενιαίου αμυντικού δόγματος, παρά όσα λέγονται, ας μην το συζητήσουμε καλύτερα…

Από την άλλη είναι κοινό μυστικό ότι οι τουρκικές δυνάμεις δημιουργούν καθημερινά τετελεσμένα στη Νεκρή Ζώνη. Πέρα από κάποια διαβήματα, ποια άλλη απάντηση έχουμε δώσει; Το 1996 οι Ισαάκ και Σολωμού δολοφονήθηκαν μπροστά στις κάμερες. Δεν έγινε τίποτα. Ούτε διεθνή εντάλματα σύλληψης εκδόθηκαν ποτέ ούτε λήφθηκε οποιαδήποτε βοήθεια. Και η αδράνεια αυτή δεν είναι απλώς «ιστορική λεπτομέρεια», αλλά μήνυμα αδυναμίας που η τουρκική πλευρά καταγράφει και αξιοποιεί.

Η εποχή που το δόγμα «δεν διεκδικούμε, δεν παραχωρούμε» λειτουργούσε ως ασφαλής πυξίδα έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η εμπειρία Τραμπ, με τις αναλογίες που ισχύουν σε κάθε γεωπολιτικό πεδίο, έδειξε ότι η διαπραγμάτευση στη διπλωματική σκακιέρα διεξάγεται πλέον με όρους ισχύος και συμφέροντος, όχι με ηθικοπλαστικές επικλήσεις στο Διεθνές Δίκαιο…

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αλλάζει τα πάντα: σύνορα επαναχαράσσονται, συμμαχίες διαλύονται και ανασυντίθενται με ταχύτητα που δεν επιτρέπει πολυτέλεια. Η Κύπρος γίνεται ακόμα πιο στρατηγική και η Τουρκία το εκμεταλλεύεται για να νομιμοποιήσει de jure ό,τι έχει de facto. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα και εν μέσω των παγκόσμιων ανακατατάξεων, η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει ως όρο επιβίωσης την προσκόλληση σε δόγματα άλλων εποχών που, αν μη τι άλλο, δεν «λειτουργούν» πλέον…

Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2026, πραγματοποιήθηκε σε κλίμα ζεστό και συγκινησιακό η τελετή απονομής πτυχίων νέων Εθελοντών Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών καθώς και προαγωγών των Εθελοντών του Περιφερειακού Τμήματος Ερυθρού Σταυρού Κιλκίς, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς .

Παράλληλα παρουσιάστηκε το νεοσύστατο τμήμα νεότητας του ΕΕΣ Κιλκίς και απονεμήθηκαν διακρίσεις Τιμής Ένεκεν σε πολίτες, βιομηχανίες, εταιρείες και επιχειρήσεις που στηρίζουν διαχρονικά και ουσιαστικά το ποικιλόμορφο ανθρωπιστικό έργο του τμήματος.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Κιλκίς dr. Αντώνιος Αυγερινός ο οποίος στον θερμό του λόγο, εξήρε το έργο όλων των εθελοντών του Ε.Ε.Σ. και ευχαρίστησε όσες και όσους συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου προς ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου.

Ουσιαστική ήταν και η παρουσία του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίου, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, του στρατού, της αστυνομίας , των σωμάτων ασφαλείας, των υγειονομικών υπηρεσιών καθώς και πλήθος κόσμου.

Την τελετή ομόρφυναν τα μουσικά ακούσματα απο το Εργαστήρι Ορθοφωνίας "Άγιος Τρύφων" που συμμετείχε αφιλοκερδώς στην εκδήλωση του ΕΕΣ Κιλκίς.

Οι Εκδόσεις ΧαρΙώ και η Πολιτιστική Εταιρία Εκπαιδευτικών νoμού Κιλκίς διοργανώνουν παρουσίαση του μυθιστορήματος

«Η αγάπη είναι πόλεμος»

της συγγραφέα Χαράς Ανδρεΐδου.

Η παρουσίαση θα γίνει στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Εταιρίας (Μητροπόλεως 11, 3ος όροφος, Κιλκίς) τη Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026, ώρα 19.30.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Ιωάννα Ρούσσου, συγγραφέας, και η Χαρά Ανδρεΐδου. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Ιωάννα Ρούσσου.

Θα ακολουθήσει συζήτηση και υπογραφή αντιτύπων από τη συγγραφέα.

Η Χαρά Ανδρεΐδου, γνωστή συγγραφέας στον λογοτεχνικό χώρο, δασκάλα δημιουργικής γραφής, έχει εκδώσει ήδη συνολικά πέντε μυθιστορήματα. Τα έργα της είναι ψυχογραφήματα της σύγχρονης κοινωνίας, εστιασμένα στο βάθος της ανθρώπινης σκέψης και ψυχής και στο εύρος των ανθρώπινων σχέσεων, ολιγοπρόσωπα, ευαίσθητα, επίμονα, γραμμένα πάντοτε σε ενεστώτα χρόνο.

Το έργο της «Η αγάπη είναι πόλεμος» καταπιάνεται με δυο ανθρώπους, μια γυναίκα κι έναν άνδρα, που συναντιούνται στο μέσο περίπου της ζωής τους, ώριμοι, επιφυλακτικοί, κουβαλώντας ο καθένας τα φορτία του στους ώμους του, οι οποίοι πασχίζουν να βιώσουν το μέγα θαύμα του έρωτα μέσα σε μια αδηφάγα πραγματικότητα. Άραγε θα βγει κάτι από όλον αυτόν τον χαλασμό ή θα μείνει μόνο ο χαλασμός;

Για το έργο της Χαράς Ανδρεΐδου: https://www.youtube.com/watch?v=UrPeoYJcizg

Για το μυθιστόρημα «Η αγάπη είναι πόλεμος»:

«…Ὁ κόσμος σήμερα ἐπευφημεῖ πάμπολλα δείγματα ἐξαιρετικῆς “μεταποιητικῆς ταχύτητος” τῆς κτιστότητάς του, πού ὅμως αὐτή ἡ ταχύτητα δέν σταματᾶ στά ὅρια τῆς ἐπιστήμης, στά ὅρια τοῦ ἐξαιρετικοῦ τεχνητοῦ πολιτισμοῦ, στά ὅρια τῆς γνώσης τοῦ (ἄλλοτε) ἄγνωστου γήινου, ὑπογήινου καί συμπαντικοῦ περιβάλλοντος. Ἀλλά αὐτή ἡ “ταχύτητα” ἀνακατεύει σήμερα ―ναί, σήμερα― χίλιες-δυό ἀπάτες θεοποίησης τῆς κτιστότητας, θεοποίησης κάθε εἴδους ἐξαπάτησης, θεοποίησης τῶν παθῶν, θεοποίησης τῆς ἐκμετάλλευσης, θεοποίησης τοῦ κέρδους, παγανισμοῦ τοῦ πληγιασμένου “ἐγώ” τῶν φτωχῶν τῆς προσωρινότητος καί τοῦ παθιασμένου “ὑπερεγώ” τῶν διαχειριστῶν τῆς κοσμικότητος. Αὐτή ἡ αἴσθηση καί ἐκφιλοσόφηση περί τῶν ἀνθρωπίνων δέν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπό μιά ἀδυσσώπητη ἐμπλοκή στήν κτιστότητά μας, δίχως ἀναπνοή διαφυγῆς ἀπό τήν ἀγνοημένη καί παρανοημένη κτιστότητα. Ναί. Κατ᾽ οὐσίαν, ὁ παγκόσμιος πολύμορφος πολιτισμός εἶναι «ἱστορία ματαιοπονούμενης διάρκειας”.

»Ὅμως ―βάσει τῆς βιβλικῆς καί πατερικῆς θεολογίας― ἡ κτιστότητα δέν εἶναι τό ἅπαν τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ κτιστότητα εἶναι ἡ ἀπροσδιόριστη ἁπτή μας ἰδιοσυστασία, πού δέν ὑφίσταται ἀφ᾽ ἑαυτῆς οὔτε τελειοῦται ἀφ᾽ ἑαυτῆς. Δέν εἴμαστε “τό κέντρο” οὐδέν κἄν τοῦ πλανήτη μας οὐδέ κἄν τοῦ ἑαυτοῦ μας. Πρέπει νά λυτρωθοῦμε ἐπιτέλους ἀπό φιλοσοφίες αὐτοαναφορικές καί αὐτολυτρωτικές. Ἡ κτιστότητα πρέπει νά μᾶς ἀναπέμψει ἐπιτέλους στόν Κτίστη, πιασμένους ἀπό τήν δική Του ἀνεξήγητη, ἀπερινόητη, ἀκατάληπτη, δημιουργική καί κοσμοσωτήρια ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ. Ἡ Βρεφοκρατοῦσα Παναγία μας εἶναι εἰκόνισμα αὐτῆς τῆς ἀκατάληπτης καί ἀκατάλυτης θείας Φιλανθρωπίας. Ὁ Θεός-ἄνθρωπος, ὁ Θεός-σαρκούμενος, ὁ Θεός-συγκαταβαίνων, ὁ Θεός-βρεφοκρατούμενος. Ἐκεῖ, σ᾽ Ἐκεῖνον περιχωρεῖται ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα. Μᾶς βαστάζει Ἐκεῖνος, κι ἐμεῖς ἐλεηθήκαμε νά Τόν βαστάζουμε ἐνανθρωπήσαντα διά τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ κτιστότητά μας πρέπει νά βιώνεται ὡς πεδίο κατάφασης καί ἀναζήτησης τῆς ἐλεήμονος συγκατάβασης σέ μᾶς τοῦ Ἀκτίστου Θεοῦ…».

Παρακινημένοι ἀπό τήν τιμώμενη μνήμη τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, θελήσαμε νά δώσουμε πάλι ἐννοήματα ὀρθοδόξου πίστεως καί ἐννοήματα σύγχρονου προβληματισμοῦ, κατηχητικῆς σημασίας, στούς συνεορταστές τῆς τοπικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑορτῆς γιά τήν θεοπρονόητη ἀνεύρεση τῆς κλαπείσης εἰκόνος τῆς Παναγίας Γουμένισσας καί τήν ἐπανενθρόνισή της τό 1975.

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

Σύν Θεῷ ἐλεηθήκαμε νά τιμήσουμε πάλι τό ἀνοιξιάτικο πανηγύρι τῆς Γουμένισσας. Ἀπό τό 1975 μέχρι σήμερα, μισός αἰώνας ζωῆς, κάθε χρόνο αὐτή ἡ πρώτη τοπική Θεομητορική ἑορτή ἐπιμένει νά συναγείρει τήν ἱστορική μας κωμόπολη, σημερινή “ἱστορική ἕδρα” τοῦ ἑνιαίου Δήμου Παιονίας, περί τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γουμένισσας, μιά συνεχής ἐπιβεβαίωση τῆς ἀμφίδρομης φερωνυμίας πολιούχου καί πόλεως.

Ὁ ἀνοιξιάτικος-πρῶτος ἑορτασμός τελεῖται κατά κανόνα τήν πρώτη Κυριακή μετά τίς 3 Μαρτίου, μέ Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία καί λιτανεία τῆς θαυματοβρύτου εἰκόνος, σέ ἀνάμνηση τῆς ἀνευρέσεως τῆς Θεομητορικῆς εἰκόνος, μετά τήν κλοπή καί τήν ἀπόπειρα φυγαδεύσεώς της τό Μάρτιο τοῦ 1975.

Πρίν μισόν αἰώνα, τότε, συλλογικές ἱκεσίες δακρύων, ἀτέλειωτες Παρακλήσεις στον ἀποστερημένο Ναό Της, συναγερμός προσευχῆς ὅλης τῆς κωμοπόλεως καί τῆς περιοχῆς, καρποφόρησαν τήν ἐπιτυχία τῶν ἐρευνῶν τῆς Ἀστυνομίας καί τήν ἀνεύρεση τῆς θαυματοβρύτου Θεομητορικῆς εἰκόνος, τεμαχισμένης στά δύο καί φυλαγμένης σέ κρυψώνα οἰκίας στό Πολύκαστρο. Πληροφορίες εἶχαν ὁδηγήσει τούς ἀστυνομικούς σέ ἐπανειλημμένες ἄκαρπες ἔρευνες. Ὅμως, κατά τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὁ ἐπικεφαλῆς μοίραρχος Γεώργιος Μαρκόπουλος ἔνιωθε πολύ ἔντονη τήν αἴσθηση καί παρώθηση νά μήν ἀποχωρήσει, ἀλλά νά ἐπιμένει στήν ἔρευνα ἐκείνου τοῦ σπιτιοῦ, μέχρι τήν ἀνεύρεση τελικά. Ὅπως ὁ ἴδιος ἔλεγε, κάτι τόν κρατοῦσε “δεμένο”, ὥστε νά συνεχίσει νά διερευνᾶ σ᾽ ἐκεῖνο τό σπίτι, μέχρι πού ὁδηγήθηκε να ἀνακαλύψει τό ἱερότατο Θεομητορικό σέβασμα.

Ἐπακολούθησε ἡ ἐπίσημη ὑποδοχή καί ἐπανενθρόνιση τῆς ἱερῆς εἰκόνος, ἐπί μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πολυανῆς & Κιλκισίου Ἀμβροσίου ἀρχές Μαρτίου, ἔκτοτε δέ καθιερώθηκε ἡ πρώτη κατ᾽ ἔτος λιτανεία, κατά κανόνα μετά τήν 3^η Μαρτίου, μέ χαρακτηριστικό ἔθος νά βαστάζεται ἡ λιτανευόμενη εἰκόνα ἀπό Ἀστυνομικούς.

Στό φετινό πανηγύρι συμμετεῖχαν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γεώργιος Γεωργαντᾶς, ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Παιονίας κ. Ἰωάννης Παντικίδης, ὁ Ἀντιδήμαρχος ΔΕ Γουμένισσας κ. Εὐάγγελος Καπετάνης, ὁ Πρόεδρος τῆς Δ.Κ. Γουμένισσας κ. Βασίλειος Καραδολάμης, ὁ Διοικητής τοῦ 33^ου Μ/Κ Συντάγματος κ. Μενέλαος Παπαδόπουλος, ὁ Ἀστυνομικός Διευθυντής Κιλκίς κ. Δημήτριος Ντέντας, ὁ Διοικητής τῶν Π.Υ. Κιλκίς κ. Ἰωάννης Πολιτίδης, ὁ Δασάρχης Γουμένισσας κ. Γεώργιος Φωτιάδης, ὁ Διοικητής τῆς Π.Υ. Γουμένισσας κ. Ἐλευθέριος Μελλίδης, ὁ Διοικητής τοῦ Α.Τ. Γουμένισσας κ. Ἰωάννης Στρέζος, ὁ Διοικητής τοῦ Γ.Ν. Γουμένισσας (Ὑποδιοικητής ΑΟΜ) κ. Νικόλαος Χατζηαντωνίου, ὁ πρ. Δήμαρχος Γουμένισσας κ. Βασίλειος Πάτσης, ὁ Διευθυντής τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Στήριξης Κιλκίς κ. Ἀστέριος Τάτσης, διοικητικοί φορεῖς τοῦ Δήμου, ἄλλων Ὑπηρεσιῶν καί τοπικῶν Συλλόγων.

Μετά τό πέρας τῆς λιτανείας ἡ Ἱερά Μονή δεξιώθηκε τούς συνεορταστές στό περίστωο τοῦ ἱστορικοῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας, καί ἡ Ἱερά Μητρόπολη δεξιώθηκε τίς Ἀρχές στήν αἴθουσα ὑποδοχῆς τῆς Μητροπόλεως.

†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ

Ἀγαπητοί συμπανηγυριστές, ὅλοι οἱ ἔντιμοι ἐπώνυμοι τῆς Βουλῆς, τοῦ Δήμου, τῆς Πολιτείας, τῶν Ἀρχῶν, τῶν Συλλόγων καί ὅλο τό εὐλαβικό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας·

ΗΡΘΑΜΕ ΟΛΟΙ μαζί στό “σήμερα” τῆς τοπικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑορτῆς καί στό “ἐδῶ” αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ χώρου τῆς Ἑλλαδικῆς Παιονίας.

Ἤρθαμε νά πάρουμε ἀνάσα ζωῆς, αἰσιοδοξία ἐλπίδος, φώτιση Θεοῦ, κάθαρση καρδιᾶς, μετάνοια ζωῆς, βίωση ἀμεσότητος τῆς συλλογικῆς προσωπικῆς μας σχέσης μέ τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο Μαριάμ, τήν Μητέρα τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ τῆς θεοκτισίας μας, τοῦ σαρκωμένου Θεοῦ τῆς σωτηρίας μας, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τήν βλέπουμε στήν εἰκονιστική Της παράσταση, πού δέν εἶναι ὁλότελα δική Της. Γιατί ἐπί χρόνια καί αἰῶνες αὐτή ἡ εἰκονιστική παράσταση εἶναι δική Της καί δική μας.

Τήν βλέπουμε καί τήν προσκυνοῦμε τιμητικά μέ εὐλαβικό δέος καί εὐλαβική χαρά, ὡσάν τοῦ ἀποστόλου Λουκᾶ, πού πρωτοέγραψε τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Σωτήρα μας καί Θεοῦ, ἐκεῖνον τόν διάλογο τῆς Παναγίας μέ τόν Ἀρχάγγελο: «Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν… εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ… καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν… καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος».

Καί ἀμέσως συνεχόμενα ἔγραψε ὁ Λουκᾶς τόν χαιρετισμό τῆς Ἐλισάβετ πρός τήν Παναγία μας: «Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου… ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με» (Λουκ. κεφ. 1).

Ὁ Γαβριήλ ὁ ἀρχάγγελος (σταλμένος ἀπό Θεοῦ) καί ἡ Ἐλισάβετ ἀπ᾽ ἀνθρώπων (ἐμπνευσμένη ἀπό τοῦ Θεοῦ) ―δύο ἀντιπροσωπευτικοί ἐκφραστές ὅλης τῆς ἔλλογης κτίσης― ἦταν οἱ πρῶτοι μετά τούς θεοπτικούς Προφῆτες πού “ζωγράφισαν” τήν μορφή τῆς Παναγίας μας! Τότε, πού θέλησε ὁ Κύριος νά πραγματοποιήσει τέλεια τήν Χριστολόγηση τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, ἐγκαινιάζοντας τήν Χριστολογημένη ἐσχατολόγηση/ἀνακεφαλαίωση ὅλης τῆς κτίσης.

Ἡ εἰκονιζόμενη Βρεφοκρατοῦσα Παναγία μας ὑπῆρξε καί παραμένει τό μοναδικό ξεκίνημα τῆς ἀνασωσμένης πανανθρωπότητος.

Ὁ Σωτήρας Θεός σαρκωμένος καί ἡ Παναγία Μητέρα τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως.

Ἐκεῖνος ὁ προαιώνιος, πού θέλησε καί δημιουργηθήκαμε καί ὑπάρχουμε.

Ἐκείνη ἡ πανυπέραγνη, πού ὑπηρέτησε τήν θεανθρώπινη κοσμοσωτήρια παρουσία Του.

***

ΔΕΝ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ στό ἐλάχιστο τῆς “φτωχικῆς” προσωρινῆς ἐνιστορίας μας.

Δέν Τήν εὐγνωμονοῦμε μόνο, πού τέτοιες μέρες τό 1975 θέλησε νά ξαναβρεθεῖ ἡ κλαπεῖσα εἰκόνα Της, νά ἐπανενθρονισθεῖ καί νά μείνει παντοτινά δική μας.

Δέν Τήν ὑμνολογοῦμε μόνο, ἐπειδή (καί) σ᾽ αὐτήν τήν εἰκόνα ὡς ἀπό “ἐπίκεντρη καρδιά” πληροδοτεῖται ἡ εὐλάβεια καί ἡ ἔμπνευσή μας.

Δέν Τήν ὑπερευγνωμονοῦμε, γιατί θέλησε (καί πρίν 34/35 χρόνια) ἔφτιαξε τό σπιτικό Της, ὥστε νά εἶναι μητρόπολη ὅλης αὐτῆς τῆς ἐπαρχίας.

Ἡ Παναγία μας ἡ Γουμένισσα ―καί μέ τίς τόσες φερωνυμίες Της στίς ἄλλες κωμοπόλεις καί τά χωριά― εἶναι ἡ χαρά τῆς καρδιᾶς μας, ἡ ἐλπίδα τῆς ψυχῆς μας, ἡ ἁγνότητα τῆς ζωῆς μας, ἡ σωφροσύνη τῆς κοινωνίας μας, ἡ ἔμπνευση τῆς αἰσιοδοξίας μας, ἡ βεβαιότητα τῆς πίστης μας στόν ἀληθινό Θεό, πού δι᾽ Αὐτῆς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ σαρκώθηκε καί ἔγινε «ἡ ζωή καί ἡ ἀνάστασις ἡμῶν».

Αὐτή ἡ διαρκής μνημοσύνη τῶν εὐλαβικῶν αἰσθημάτων μας πρός τήν χριστολογία τῆς Παναγίας μας, μᾶς χρειάζεται σήμερα πολύ, πάρα-πολύ σήμερα, ἰδίως σήμερα.

(1ον) Διότι σήμερα ―παρ᾽ ὅλην τήν πρόοδο τῆς γνώσης καί τῶν μέσων διαχείρισης τοῦ πλανήτη― καταντοῦμε “πλάνητες” καί “ἄστεγοι” ἐμεῖς οἱ εὐφυεῖς. Χάσαμε τήν αἴσθηση τῆς θεόσδοτης διαχείρισης καί νομίζουμε πώς εἴμεθα ἐπικυρίαρχοι τοῦ φυσικοῦ κόσμου. “Ἐκπολεμούμεθα” ἀπό τόσες ἔκτακτες πληγές στό “φυσικό” μας χῶρο ἐπιβίωσης ―κι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα μας καί ὅπου γῆς― κι ἀκόμη δέν μάθαμε τό μάθημα τοῦ ἀνθρώπινου χρόνου καί χώρου, ρόλου καί φόρου, πού μᾶς ἀναλογεῖ ἐπί τῆς κτίσεως…

Ἡ Βρεφοκρατοῦσα Παναγία ἡ Γουμένισσα μᾶς θυμίζει πώς ἡ πανανθρωπότητα δέν διακρατεῖ τήν ἀπεριόριστη ἐπικυριαρχία ἐπί τῆς φύσης. Μαθαίνουμε καί συνεχῶς μαθαίνουμε, ἀλλά τελικά εἴμεθα “ἀδιάβαστοι μαθητές τῶν ὁρίων μας”. Ἡ ὑπέρβαση τῶν ὁρίων μας εὑρίσκεται στήν αἴσθηση καί τήν κοινωνία τοῦ σαρκωμένου Θεοῦ μας, πού ἐνανθρώπησε ἐκ Παρθένου.

•••

ΑΥΤΗ Η ΜΑΘΗΤΕΙΑ μᾶς χρειάζεται σήμερα ἀκόμη πιό πολύ, γιά ἕνα (2ον) λόγο.

Γιά ἕνα ἱστορικό, διϊστορικό καί καταγνωστικό λόγο.

Ζοῦμε μιά περίοδο πολεμικῶν ἀναδιατάξεων στόν διεθνικό καί τόν περιφερειακό μας ὁρίζοντα ―ἔστω κι ἄν δέν κινδυνεύει ἡ χώρα μας ἄμεσα, ἀλλά διακινδυνεύεται πάντως ὁ Κυπριακός Ἑλληνισμός, ἡ οἰκονομία μας καί ἡ κοινωνική συνοχή καί δυστυχῶς τά νέα δεδομένα μιᾶς νέας ἀπειλητικῆς ἐθνογενετικῆς δημογραφίας…

Μᾶς πρόλαβε εὐτυχῶς ὡσάν “καμπάνα ἐλπίδος” τό “Ἄγγελος πρωτοστάτης”, τό “Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε”, τό “Τῇ Ὑπερμάχῳ”. Ὡς ποιήματα καί μελωδίες τοῦ ἄφθαστου θεολογικοῦ πολιτισμοῦ τῆς Ρωμηοσύνης, αὐτοί οἱ ὕμνοι μᾶς ἀνάγουν στόν πολιτισμό τῆς ἱστορίας μας, πού κάποτε σέ ἀξεπέραστες συγκυρίες μετακενώθηκε στή Βενετία καί στή δυτική Εὐρώπη, μεταδίδοντας τή ρωμαλεότητα τοῦ ρωμαίηκου πολιτισμοῦ καί τόσα φῶτα φιλοσοφίας καί διαφωτισμοῦ στή Δύση.

Μήν τό ξεχνᾶμε· ὁ Δυτικός πολιτισμός τοῦ Μεσαίωνα καί τῆς Ἀναγέννησης, πού ―σέ εἰκοστή καί πλέον γενιά διαδοχῆς― ἔφθασε νά σαρώνει σήμερα (ἤ θέλει νά σαρώσει πάλι) τήν παγκοσμιότητα τεχνοκρατικά καί ἐπικυριαρχικά, αὐτός ὁ πολιτισμός ὑπῆρξε Ἀριστοτελικός στόν γενετικό πυρήνα του. Ἀπό μᾶς τόν “δανείστηκε” ἡ οἰκουμένη, ἡ κόρη τῆς Εὐρώπης ἡ Ἀμερική, καί ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση.

Σήμερα ―ἔτσι προχωράει ὁ κόσμος― ὑποκλινόμεθα σ᾽ αὐτούς πού εἰσέπραξαν πρίν ἀπό αἰῶνες τό καλύτερο ἐμφιλοσοφημένο “μυαλό” καί τό μεταναστευτικό δυναμικό μιᾶς οἰκουμενικῆς αὐτοκρατορίας, τῆς Ρωμηοσύνης.

Κι ἐμεῖς ―ὅπως ὅλος ὁ κόσμος βέβαια― συνεχίζουμε νά ἐπιδοτοῦμε μέ δικά μας δυνατά μυαλά καί εὐφυέστατα στελέχη τήν τεχνοκρατική ἔκρηξη τῆς τεχνητοποίησης τοῦ κόσμου, τοῦ ὁμογενοποιημένου τεχνικοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς εἰσέτι πολύκεντρης ἐξουσίας. Εἰσπράττουμε ―καί συνεργοῦμε καταφάσκοντας― τήν μοναδιαία τεχνοκρατική ἔκρηξη τῆς ψυχῆς τοῦ σύγχρονου κόσμου, τόν μεταβολισμό τοῦ ἀνθρώπου ἀπό δημιουργό σέ ἐργαλεῖο τοῦ πολιτισμοῦ! Δουλεύοντας στό παγκόσμιο συστημικό πρόταγμα καταξίωσης, στήν ὀλιγαρχία ἐπί τῶν παγγηΐνων ἐνεργειακῶν πόρων, στήν ὀλιγαρχία τοῦ κέρδους.

•••

ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ, δέν γίνεται κι ἀλλιῶς. Ἔτσι πορευόταν ἀνέκαθεν ἡ ἱστορία.

Τά καταφάσκουμε ὅμως ὅλα αὐτά κι ἐμεῖς στήν περιφερειακή χώρα μας, σάν κάτι ἀποκλειστικό καί μοναδικό, ὡς τελειότατο δεῖγμα πανανθρώπινης ἰδιοσυστασίας.

Καί ―προκειμένου νά διαφύγουμε κάπως ψευδαισθησιακά ― καταφάσκουμε τόσες διαφυγές “ὁλιστικῶν ψευδαισθήσεων” κι ἀπό Δύση κι ἀπό Ἀνατολή. Μιά παλινδρόμηση κτιστότητας, μιά παλινδρόμηση αὐτο-αναφορᾶς, μιά παλινδρόμηση πτωτικότητας, ἔστω κι ἄν διαφημίζεται ντυμένη μέ διαφημιστική καί καταιγιδική ἔξαρση.

Ὁ κόσμος σήμερα ἐπευφημεῖ πάμπολλα δείγματα ἐξαιρετικῆς “μεταποιητικῆς ταχύτητος” τῆς κτιστότητάς του, πού ὅμως αὐτή ἡ ταχύτητα δέν σταματᾶ στά ὅρια τῆς ἐπιστήμης, στά ὅρια τοῦ ἐξαιρετικοῦ τεχνητοῦ πολιτισμοῦ, στά ὅρια τῆς γνώσης τοῦ (ἄλλοτε) ἄγνωστου γήινου, ὑπογήινου καί συμπαντικοῦ περιβάλλοντος. Ἀλλά αὐτή ἡ “ταχύτητα” ἀνακατεύει σήμερα ―ναί, σήμερα― χίλιες-δυό ἀπάτες θεοποίησης τῆς κτιστότητας, θεοποίησης κάθε εἴδους ἐξαπάτησης, θεοποίησης τῶν παθῶν, θεοποίησης τῆς ἐκμετάλλευσης, θεοποίησης τοῦ κέρδους, παγανισμοῦ τοῦ πληγιασμένου “ἐγώ” τῶν φτωχῶν τῆς προσωρινότητος καί τοῦ παθιασμένου “ὑπερεγώ” τῶν διαχειριστῶν τῆς κοσμικότητος.

•••

ΑΥΤΗ Η ΑΙΣΘΗΣΗ καί ἐκφιλοσόφηση περί τῶν ἀνθρωπίνων δέν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπό μιά ἀδυσσώπητη ἐμπλοκή στήν κτιστότητά μας, δίχως ἀναπνοή διαφυγῆς ἀπό τήν ἀγνοημένη καί παρανοημένη κτιστότητα.

Ναί. Κατ᾽ οὐσίαν, ὁ παγκόσμιος πολύμορφος πολιτισμός εἶναι «κουλτούρα πτώσεως», «ἱστορία ματαιοπονούμενης διάρκειας”.

Ὅμως ―βάσει τῆς βιβλικῆς καί πατερικῆς θεολογίας― ἡ κτιστότητα δέν εἶναι τό ἅπαν τοῦ ἀνθρώπου.

Ἡ κτιστότητα εἶναι ἡ ἀπροσδιόριστη ἁπτή μας ἰδιοσυστασία, πού δέν ὑφίσταται ἀφ᾽ ἑαυτῆς οὔτε τελειοῦται ἀφ᾽ ἑαυτῆς. Δέν εἴμαστε “τό κέντρο” οὐδέν κἄν τοῦ πλανήτη μας οὐδέ κἄν τοῦ ἑαυτοῦ μας. Πρέπει νά λυτρωθοῦμε ἐπιτέλους ἀπό φιλοσοφίες αὐτοαναφορικές καί αὐτολυτρωτικές.

Ἡ κτιστότητα πρέπει νά μᾶς ἀναπέμψει ἐπιτέλους στόν Κτίστη, πιασμένους ἀπό τήν δική Του ἀνεξήγητη, ἀπερινόητη, ἀκατάληπτη, δημιουργική καί κοσμοσωτήρια ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ.

Ἡ Βρεφοκρατοῦσα Παναγία μας εἶναι εἰκόνισμα αὐτῆς τῆς ἀκατάληπτης καί ἀκατάλυτης θείας Φιλανθρωπίας. Ὁ Θεός-ἄνθρωπος, ὁ Θεός-σαρκούμενος, ὁ Θεός-συγκαταβαίνων, ὁ Θεός-βρεφοκρατούμενος. Ἐκεῖ, σ᾽ Ἐκεῖνον περιχωρεῖται ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα. Μᾶς βαστάζει Ἐκεῖνος, κι ἐμεῖς ἐλεηθήκαμε νά Τόν βαστάζουμε διά τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

•••

Η ΚΤΙΣΤΟΤΗΤΑ μας πρέπει νά βιώνεται ὡς πεδίο κατάφασης καί ἀναζήτησης τῆς ἐλεήμονος συγκατάβασης σέ μᾶς τοῦ Ἀκτίστου Θεοῦ.

Ἡ ὀμορφιά τῆς κτιστότητάς μας εἶναι ἡ χαρίτωσή μας ἀπό την θεία χάρη τοῦ προσώπου τοῦ σαρκωμένου Θεοῦ μας.

Ἡ δύναμη τῆς κτιστότητάς μας εἶναι τό δικαίωμα (θεόσδοτο παρά τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ) νά Τόν ἀγαποῦμε “ἐξ ὅλης ψυχῆς καί καρδίας καί ἰσχύος καί διανοίας”. Διότι μόνον τότε θά γινόμαστε ἀνθρωπινότεροι, ἀληθινότεροι, ἁπλούστεροι, καθαρότεροι, ἁγνότεροι, σωφρονέστεροι, τελειότεροι, πληρέστεροι, εἰλικρινέστεροι (καί ἀπέναντι στό συνάνθρωπο).

Ἡ ὑπέρβαση τῆς κτιστότητάς μας δέν βρίσκεται σέ καμιά ἀπατηλή αὐτολατρεία, ἀλλά στή λατρεία τοῦ ζῶντος Θεοῦ, στή λατρευτική μας ἕνωση μέ τόν σαρκωθέντα προσωπικό Θεό, πρός τήν ὁποία μᾶς καθοδηγεῖ ἡ μακραίωνη παραδοσιακή μας εὐλάβεια πρός τήν Μητέρα τῆς θείας ἐνανθρωπήσεώς Του.

Εὔχομαι νά συνέχει τό νοῦ καί τήν καρδιά μας αὐτή ἡ αἴσθηση καί ἡ ἐργασία τῆς ταπεινοφροσύνης (πού ξαναβρίσκει τήν θεόκτιστη καί χριστολογημένη ὀμορφιά τοῦ ἀνθρώπινου μεγαλείου)…

τῆς ἀποφασιστικότητας (πού ἔχει τή δύναμη τῆς χριστολογημένης ἐλπίδας)…

τῆς χαριτωμένης μετάνοιας (πού ξεκλειδώνει τήν αὐτολατρεία καί τρέχει ἐπιστρεπτικά πρός τόν Κύριό μας)…

τῆς βαθειᾶς πίστης (πού καταφρονεῖ τίς κενές ἀπάτες τῶν ὑβριδικῶν κολάσεων καί ἐκκλησιάζεται/κοινωνεῖ τόν σαρκωμένο Θεό)…

τῆς διά τόν Χριστόν καί ἐν Χριστῷ καί εἰς Χριστόν καθαιρόμενης καρδιᾶς.

•••

ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ, γεννηθήκαμε κτιστοί, περιορισμένοι, προσωρινοί, δέν εἴμεθα αὐθύπαρκτοι.

Μήν παγιδευόμεθα σέ νοοτροπίες, σέ φιλοσοφίες, σέ πρακτικές, σέ καθημερινές περιπλανήσεις μακράν τοῦ ζῶντος Θεοῦ.

Ὁ Θεός πού μᾶς ἔπλασε, μᾶς θέλει μετόχους τῆς δικῆς Του προσωπικῆς παρουσίας, τῆς δικῆς Του προσωπικῆς αἰωνιότητος.

Μᾶς ἔπλασε καί μᾶς “ξαναέπλασε” μέ προεγνωσμένο θεανθρώπινο πρότυπο τόν ὑπεραιώνιο ἀχώρητο θεϊκό ἑαυτό Του, αὐτόν πού σαρκωμένο ἐν χρόνῳ καί χώρῳ Τόν βλέπουμε νά Τόν βαστάζει ἡ Παναγία μας ἡ Γουμένισσα.

Εἶναι ἡ προαιώνια ἐγνωσμένη καί ἱστορικά ἀποκαλυφθεῖσα κατάφασή Του σέ μᾶς, καί ἡ ἐκκλησιαστική μας κατάφαση στήν σωτήρια οἰκονομία Του.

† Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος