«Ἄφαντο» τό ἱστορικό σύμπλεγμα νήσων μας στόν χάρτη πού περιλαμβάνεται στό βίντεο γιά τό Ταμεῖο Ἀνακάμψεως τό ὁποῖο ἀνήρτησε ὁ κ. Μητσοτάκης

Τήν ὥρα πού οἱ τουρκικές προκλήσεις στήν περιοχή συνεχίζονται.

H εικόνα ὁμιλεῖ ἀπό μόνη της. Ἀπό τόν χάρτη τῆς Ἑλλάδος καί τῶν νησιῶν της ἀπουσιάζει τό Καστελλόριζο. Ὑπάρχει μιά σήμανσις πού θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ ὅτι εἶναι τά χωρικά ὕδατα τοῦ νησιωτικοῦ συμπλέγματος, ἀλλά οἱ νησῖδες πουθενά. Καί ἴσως νά μήν δίναμε σημασία στήν «παράλειψη» ἄν ἐπρόκειτο γιά χάρτη πού ἀνηρτήθη ἀπό κάποιον τυχαῖο. Ὅταν ὅμως ἀναρτᾶται ἀπό τόν Πρωθυπουργό τῆς Ἑλλάδος στό βίντεο γιά τό Ταμεῖο Ἀνακάμψεως, «παραλείψεις» δέν ἐπιτρέπονται.

Οὔτε μπορεῖ νά γίνουν δεκτές δικαιολογίες τοῦ τύπου «εἶναι μικρά καί δέν φαίνονται». Ἔπρεπε νά φαίνονται. Πόσω μᾶλλον ὅταν τίς ἴδιες ἡμέρες ἐξελίσσεται ἡ γνωστή ἐπιχείρησις ἀμφισβητήσεως τοῦ καθεστῶτος τῶν νησιῶν, τῆς κυριαρχίας μας καί τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων μας, ἀπό πλευρᾶς Τουρκίας.

Χθές μόλις, ἐπανέλαβε τίς γνωστές του θέσεις ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος Ἐρντογάν, ἐνῷ ἀκολούθησαν δημοσιεύματα στήν Ἄγκυρα πού μιλοῦσαν γιά «μονομερεῖς» ἐνέργειες τῆς Ἑλλάδος. Καί τοῦτο λίγο μετά ἀπό τήν ἀνακοίνωση τῶν τουρκικῶν χαρτῶν γιά θαλάσσια πάρκα διά τῶν ὁποίων καταπατᾶται ἡ ἑλληνική κυριαρχία στό Καστελλόριζο. Καί τήν ἴδια στιγμή ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός δέν περιλαμβάνει τό νησιωτικό σύμπλεγμα στόν χάρτη πού ἀναρτᾶ.

Τίς τουρκικές διεκδικήσεις ἐπανέλαβε ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν σέ δηλώσεις του κατά τήν ἐπιστροφή του ἀπό τό Κιργιστάν, ὅπου μετεῖχε στήν Σύνοδο Κορυφῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ Συνεργασίας τῆς Σαγκάης. Ὅπως ἐδήλωσε:

«Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νά τό κατανοήσει αὐτό μιά γιά πάντα: Ἡ Τουρκία δέν ἐποφθαλμιᾶ τά ἐδάφη κανενός, ὅμως δέν θά ἐπιτρέψει σέ κανέναν νά καταπατήσει τά δικαιώματά της. Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νά κάνει πίσω ἀπό τόν λανθασμένο δρόμο πού ἔχει ἐπιλέξει καί νά σταματήσει την στρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν πού ἔχουν ἀποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Ἡ Ἱστορία ἀποτελεῖ πολύ καλό ὁδηγό γιά ὅσους διδάσκονται ἀπό αὐτήν».

Τήν ἴδια στιγμή, διακοίνωση πρός τήν Ἀθήνα ἐπέδωσε τό τουρκικό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἀμφισβητῶντας τήν κυριαρχία καί τά κυριαρχικά δικαιώματα τῆς Ἑλλάδος. Συμφώνως πρός διπλωματικές πηγές τίς ὁποῖες ἐπικαλεῖται ἡ ἐφημερίς «Milliyet», ἡ Τουρκία ὑποστηρίζει, στήν διακοίνωση, ὅτι δέν πρόκειται νά ἐπιτρέψει «καμμία δραστηριότητα πού μεταβάλλει τό status quo στό Αἰγαῖο», ἐνῷ κάνει λόγο γιά ἐπιπτώσεις πού, κατά τήν ἄποψή της, ἔχουν διασυνοριακό καί περιβαλλοντικό χαρακτῆρα.

Στήν διακοίνωση ἡ Ἄγκυρα χαρακτηρίζει «ἀπαράδεκτη» τήν προώθηση «μαξιμαλιστικῶν ἰσχυρισμῶν ὑπό τό πρόσχημα τοῦ περιβαλλοντικοῦ σχεδιασμοῦ», ὑποστηρίζοντας ὅτι οἱ ἑλληνικές πρωτοβουλίες δέν μποροῦν νά ἐπηρεάσουν «τά δικαιώματα, τά συμφέροντα καί τό φυσικό νομικό καθεστώς τῆς Τουρκίας». Παραλλήλως, ἡ τουρκική πλευρά ἐπικαλεῖται τό Διεθνές Δίκαιο, σημειώνοντας ὅτι «ἐνθαρρύνει τήν συνεργασία σέ κλειστές καί ἡμίκλειστες θάλασσες».

Ὅπως ἀναφέρει ἡ «Milliyet», στήν διακοίνωση γίνεται ἐπίσης ἀναφορά στό ἐνδεχόμενο δημιουργίας «τετελεσμένων» σέ γεωγραφικούς σχηματισμούς τοῦ Αἰγαίου, γιά τούς ὁποίους ἡ Ἄγκυρα ὑποστηρίζει ὅτι «ἡ κυριαρχία δέν ἔχει μεταβιβαστεῖ στήν Ἑλλάδα μέσῳ διεθνῶν συνθηκῶν». Ἡ Τουρκία ἐπαναλαμβάνει, συμφώνως πρός τό δημοσίευμα, τήν πάγια θέση της ὅτι τά θαλάσσια σύνορα στό Αἰγαῖο μποροῦν νά καθοριστοῦν μόνο μέσῳ συμφωνίας μεταξύ τῶν δύο χωρῶν, ἡ ὁποία θά λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν «ὅλες τίς σχετικές προϋποθέσεις».

Στά ἑλληνοτουρκικά ἀνεφέρθη καί ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης, κατά τήν Ἄτυπη Συνάντηση τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν τῆς ΕΕ. Ὅπως ἐδήλωσε: «Ἡ Ἑλλάδα στέκεται πάντοτε στό πλευρό τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Στέκεται πάντοτε ὑπέρ τῆς εἰρηνικῆς ἐπίλυσης τῶν διαφορῶν. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, δέν ὑπάρχει καμμία πιθανότητα νά δεχθοῦμε ὁποιαδήποτε ὑποχώρηση σέ σχέση μέ τήν κυριαρχία καί τά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ἐκτιμοῦμε ὅτι θά ἔχουμε τήν ἄμεση ἀλληλεγγύη ἐκ μέρους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί τῶν κρατῶν-μελῶν σέ ὁποιαδήποτε ἐπιθετικότητα. Ἡ ἐπιθετικότητα, ἀπό ὅπου καί ἄν προέρχεται, δέν ἔχει χρῶμα. Ὀφείλει νά ἀντιμετωπίζεται ἑνιαῖα καί σταθερά».

Εφημερίς Εστία Σεπ 03, 2026

 

Του Strange Attractor

Ξαφνικά, στην Ελλάδα του 2026, ανακαλύψαμε ξανά τον μεγαλύτερο πολιτικό κίνδυνο για τη δημοκρατία, και τη δήθεν σταθερότητα! Τον Αντώνη Σαμαρά…

Όχι, δεν πρόκειται για κάποιον πολιτικό τυχοδιώκτη που εμφανίστηκε χθες από το πουθενά.

Δεν είναι κάποιος τηλεοπτικός μαϊντανός που αναζητά κόμμα για να στεγάσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες.

Ο Σαμαράς είναι πολιτικά ταυτισμένος με τη Νέα Δημοκρατία εδώ και δεκαετίες.

Βουλευτής από νεαρή ηλικία, υπουργός, αρχηγός του κόμματος, πρωθυπουργός…

Κι όμως, σήμερα κάποιοι εμφανίζονται ως εισαγγελείς της κομματικής νομιμοφροσύνης, για να τον βαφτίσουν… «αποστάτη».

Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι ο λαός έχει αυτό το ενοχλητικό πράγμα που λέγεται μνήμη.

Και η μνήμη είναι συχνά ο χειρότερος εχθρός της πολιτικής υποκρισίας.

Γιατί ας θυμηθούμε ποιοι μιλούν για «παράταξη».

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν ήταν καν μέλος της Νέας Δημοκρατίας. Εντάχθηκε σε αυτήν το 1977, έχοντας προηγουμένως μια μακρά και θυελλώδη πολιτική διαδρομή.

Λίγο πριν είχε δικό του κόμμα, με το οποίο πολεμούσε τη Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή (του κανονικού), ενώ πιο πριν ήταν το δεξί χέρι του Γεωργίου Παπανδρέου, τον οποίον «πούλησε» και γι αυτό έμεινε στην ιστορία ως ο «εφιάλτης».

Η πολιτική ιστορία του είναι γνωστή, και δεν χρειάζεται ξαναγράψιμο…

Αλλά φαίνεται ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένα περίεργο πολιτικό αξίωμα. Όταν αλλάζεις πολιτικό χώρο και τελικά καταλήγεις στην κορυφή, λέγεται «μεγάλη πολιτική διαδρομή».

Όταν συγκρούεσαι με την κορυφή της εξουσίας, και απειλείς τα σχέδιά της, λέγεται «αποστασία».

Τόσο απλά. Τόσο βολικά.

Και μετά έχουμε τη Ντόρα τη Μπακογιάννη.

Η ίδια που σήμερα εμφανίζεται να υπερασπίζεται με πάθος την ενότητα της Νέας Δημοκρατίας, είχε δημιουργήσει τη δική της πολιτική παράταξη, το δικό της κόμμα, τη Δημοκρατική Συμμαχία δηλαδή, και είχε βρεθεί απέναντι στη Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά.

Και έφαγε τα μούτρα της, επιστρέφοντας στο «μαντρί» σαν βρεγμένο γατί…

Τότε ήταν πολιτική επιλογή.

Τώρα, αν ο Σαμαράς κάνει κάτι αντίστοιχο, είναι προδοσία;

Τότε ήταν ανεξαρτησία.

Τώρα είναι αποστασία;

Τότε ήταν δημοκρατικό δικαίωμα.

Τώρα είναι έγκλημα κατά της παράταξης;

Έλεος κάπου…

Πραγματικά, η πολιτική ευελιξία ορισμένων ανθρώπων, θα έπρεπε να διδάσκεται ως ξεχωριστό μάθημα στα πανεπιστήμια.

Και σαν να μην έφτανε η οικογενειακή αυτή παράδοση στις πολιτικές μετακινήσεις και συγκρούσεις, επιστρατεύτηκαν και διάφοροι πολιτικοί «παράγοντες», ξεχασμένοι μεν, πρόθυμοι να γλείψουν τον Κυριάκο δε, για να κάνουν μάθημα στον Σαμαρά για το… τι σημαίνει Νέα Δημοκρατία!

Άνθρωποι που πέρασαν από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

Άνθρωποι που συγκρούστηκαν στο παρελθόν με τη Νέα Δημοκρατία.

Άνθρωποι που δεν ανήκαν ποτέ στον παραδοσιακό πυρήνα της παράταξης, ούτε καν στη Νέα Δημοκρατία.

Και τώρα όλοι μαζί ανακάλυψαν ξαφνικά την ανάγκη να προστατεύσουν τη Νέα Δημοκρατία από τον… Σαμαρά!!!!!!

Είναι σαν να καλείς τους ενοίκους μιας πολυκατοικίας να εξηγήσουν στον αρχιτέκτονα… πού βρίσκεται η είσοδος.

Γιατί όμως τέτοιος πανικός;

Γιατί τόση φασαρία;

Γιατί τόση οργή κάθε φορά που ακούγεται το όνομα Σαμαρά;

Η απάντηση είναι απελπιστικά απλή.

Τον φοβούνται.

Όχι επειδή είναι «αποστάτης».

Τον φοβούνται επειδή μπορεί να κόψει πολιτικές δυνάμεις από τη Νέα Δημοκρατία.

Επειδή μπορεί να απειλήσει την αυτοδυναμία.

Επειδή μπορεί να χαλάσει την εικόνα της απόλυτης κυριαρχίας.

Επειδή υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι της παραδοσιακής Κεντροδεξιάς που δεν αναγνωρίζει πλέον τον εαυτό του στη σημερινή πολιτική φυσιογνωμία της κυβέρνησης.

Και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Όχι ο Σαμαράς.

Η ύπαρξη ψηφοφόρων που σκέφτονται όπως ο Σαμαράς.

Ο Σαμαράς, άλλωστε, έχει μια ιδιαίτερη θέση στην πολιτική ιστορία των Μητσοτάκηδων.

Το 1993 βρέθηκε στο επίκεντρο της σύγκρουσης που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Το 2009 νίκησε τη Ντόρα Μπακογιάννη για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Και τώρα, η πολιτική μοίρα τον φέρνει ξανά απέναντι σε έναν Μητσοτάκη.

Αν υπάρχει κάποιος που πρέπει να ανησυχεί όταν ο Σαμαράς αποφασίζει να ανοίξει πόλεμο, αυτός μάλλον δεν είναι ο Σαμαράς.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να διαθέτει την κυβέρνηση, τον κομματικό μηχανισμό και την ισχύ της εξουσίας. Αλλά η πολιτική δεν είναι λογιστική.

Δεν κυβερνάς για πάντα επειδή έχεις καλές δημοσκοπήσεις.

Δεν ελέγχεις για πάντα μια παράταξη επειδή ελέγχεις τον μηχανισμό της.

Και, κυρίως, δεν εξαφανίζεις έναν πολιτικό επειδή αποφάσισες να τον παρουσιάσεις ως «γραφικό», «τελειωμένο», ή «αποστάτη».

Ιδιαίτερα όταν αυτός ο πολιτικός έχει περάσει δεκαετίες μέσα στην ίδια την ιστορία της παράταξης που σήμερα κάποιοι προσπαθούν να του αφαιρέσουν.

Οι διαφωνίες για τα εθνικά θέματα, για τη Συμφωνία των Πρεσπών, για την ιδεολογική μετατόπιση της κυβέρνησης, και για την κατεύθυνση της Νέας Δημοκρατίας δεν εξαφανίζονται με τηλεοπτικές επιθέσεις.

Ούτε με στρατευμένους μαϊντανούς σχολιαστές…

Ούτε με πολιτικούς που ξαφνικά ανακάλυψαν την αγάπη τους για την… κομματική καθαρότητα.

Η πραγματική ειρωνεία είναι ότι εκείνοι που σήμερα φωνάζουν περισσότερο για την «ενότητα» είναι ίσως αυτοί που φοβούνται περισσότερο τη δημοκρατική κρίση των ψηφοφόρων.

Γιατί ο Σαμαράς μπορεί να κάνει λάθος.

Μπορεί να μην κάνει ποτέ κόμμα.

Μπορεί να αποτύχει πολιτικά.

Αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο:

Δεν χρειάζεται πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης στη Νέα Δημοκρατία από ανθρώπους που θυμήθηκαν την ιστορία της μόνο όταν άρχισε να τους βολεύει.

Και αν τελικά αποφασίσει να ανοίξει νέο πολιτικό μέτωπο, τότε η μάχη δεν θα είναι απλώς Σαμαράς εναντίον Μητσοτάκη.

Θα είναι η σύγκρουση δύο διαφορετικών αντιλήψεων για το τι υπήρξε, και τι πρέπει να γίνει η Νέα Δημοκρατία.

Και αυτή τη φορά, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν τον Σαμαρά ως παρελθόν, ίσως ανακαλύψουν ότι το παρελθόν έχει ένα πολύ ενοχλητικό συνήθειο…

Επιστρέφει ακριβώς τη στιγμή που όλοι πίστεψαν ότι το είχαν ξεφορτωθεί.

Όταν η πολιτική ιστορία μιας οικογένειας, και ενός κόμματος είναι γεμάτη αποστασίες, διασπάσεις, μετακινήσεις, νέους πολιτικούς φορείς, και θεαματικές επιστροφές, η ηθικολογία γίνεται απλώς κωμωδία.

Και ίσως αυτό είναι που φοβούνται περισσότερο οι χειροκροτητές του ανέμελου γόνου… ότι αν ο Σαμαράς αποφασίσει να ανοίξει ξανά το κεφάλαιο της πολιτικής σύγκρουσης, δεν θα έχει απέναντί του απλώς έναν πρωθυπουργό.

Θα έχει απέναντί του ολόκληρο τον μηχανισμό μιας εξουσίας που δείχνει να τρέμει την επιστροφή της ίδιας της πολιτικής.

Η ιστορία, άλλωστε, δεν έχει τελειώσει.

Και ο Σαμαράς έχει αποδείξει περισσότερες από μία φορές ότι δεν του αρέσει να παρακολουθεί την ιστορία από την εξέδρα…

 

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς συνοδεύεται από χαρά, αγωνία, όνειρα, για τη μόρφωση, τη γνώση, την κοινωνικοποίηση και το μέλλον των παιδιών μας.

Και φέτος θα ακούσουμε όμορφα λόγια από την Υπουργό Παιδείας και τον Πρωθυπουργό, πώς «όλα είναι έτοιμα» και στη θέση τους, ότι το σχολείο «αναβαθμίζεται». 

Την ίδια ώρα, όμως, ούτε ένα ευρώ επιπλέον δεν πηγαίνει για την Παιδεία, τα εμπόδια στη μόρφωσή των παιδιών μας αυξάνονται, οι εξαγγελίες στη ΔΕΘ δεν θα έχουν ούτε μια κουβέντα για το δικαίωμα όλων των παιδιών στη δημόσια δωρεάν παιδεία χωρίς διαχωρισμούς.

Δυστυχώς, τα όνειρα και οι προσδοκίες που έχουμε για τα παιδιά μας, «σκοντάφτουν» καθημερινά στην πραγματικότητα που βιώνουμε, πριν ακόμα το παιδί μας περάσει την πόρτα του σχολείου για το «πρώτο κουδούνι».

• Παλιά και κακοσυντηρημένα σχολικά κτίρια, με το 30% των κτιρίων να είναι 50ετίας. Εκατοντάδες σχολικές αίθουσες στην Κεν. Μακεδονία σε τσίγκινα κοντέινερ. Τα σοβαρά προβλήματα που αφορούν στην αντισεισμική θωράκιση, τις ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις, τις μονώσεις, τις στέγες, τις αίθουσες και συνολικά την ασφάλεια των σχολικών κτιρίων παραμένουν.

§  Εκατοντάδες υπερπληθή σχολικά τμήματα με πάνω από 25 μαθητές, σε σχολεία που πολλές φορές δεν διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές για να φιλοξενήσουν με ασφάλεια και παιδαγωγική επάρκεια τόσο μεγάλο αριθμό μαθητών. Ειδικά η επιδίωξη των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης για μετακίνηση μαθητών και συγχωνεύσεις τμημάτων μέσα στο καλοκαίρι, θα επιβαρύνει κι άλλο αυτή την κατάσταση.

• Ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, ειδικό και βοηθητικό προσωπικό Πάνω από 2000 φαίνεται ότι θα είναι τα κενά σε εκπαιδευτικούς την πρώτη μέρα του σχολείου στην περιοχή μας, με ορατό το ενδεχόμενο να μη λειτουργήσουν πολλά Ολοήμερα Τμήματα και πολλά παιδιά να μην έχουν το δάσκαλο Παράλληλης Στήριξης που δικαιούνται.
• Δεν έχει εξασφαλιστεί η μετακίνηση για 16.500 μαθητές του νομού Θεσσαλονίκης, ανάμεσα τους 1200 παιδία με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
• Ελλείψεις σε βασικές ανάγκες λειτουργίας του σχολείου λόγω της υποχρηματοδότησης. Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών οδήγησε σε ακόμα χειρότερη κατάσταση τους προϋπολογισμούς των σχολείων. Από τη μία τα κουτσουρεμένα κονδύλια εδώ και 15 χρόνια και από την άλλη η ακρίβεια, οδηγούν τα σχολεία να στενάζουν και οι γονείς να καλούνται όλο και περισσότερο να βάζουν το χέρι στην τσέπη για υλικά και ανάγκες που θα έπρεπε να καλύπτονται αποκλειστικά από το κράτος.
• Ενώ οι χιλιάδες γονείς θα κληθούμε να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, για να καλύψουμε τις βασικές ανάγκες των παιδιών μας (από το ρουχισμό, μέχρι και τα σχολικά, τις εξωσχολικές δραστηριότητες), όταν ο μισθός μας δεν φτάνει ούτε μέχρι τις 15 του μήνα.
• Η κυβέρνηση σχεδιάζει νέο «Εθνικό Άπολυτήριο», με πολλαπλασιασμό των εξετάσεων - φραγμών για την αποφοίτηση και την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, «χαράς ευαγγέλια» για τα φροντιστήρια.

 

Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι αυτό που αξίζουν τα παιδιά μας.

Η ανάγκη για κατάκτηση της γνώσης, για δημιουργική απόλαυση της σχολικής ζωής, για δραστηριότητες εντός και εκτός σχολείου που θα ολοκληρώνουν τα παιδιά μας ως προσωπικότητες, είναι και δική μας υπόθεση. Δεν είναι υπόθεση ατομικής ευθύνης που θέλει να μας πασάρει η Κυβέρνηση.

Δική μας υπόθεση είναι οργανωμένα και συλλογικά να παλέψουμε για τη ζωή και τη μόρφωση που έχει ανάγκη κάθε παιδί, κάθε μαθητής.

Μέσα από τους Συλλόγους Γονέων, τις Ενώσεις, την Ομοσπονδία και την Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων, να διεκδικήσουμε ένα σχολείο Δημόσιο και Δωρεάν, που θα μορφώνει ολόπλευρα για όλα τα παιδιά:

• Με όλους τους εκπαιδευτικούς, όλων των ειδικοτήτων και όλο το απαιτούμενο επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό στα σχολεία από την πρώτη μέρα.
• Που δε θα διαχωρίζει τη μόρφωση των παιδιών μας (π.χ. Ωνάσεια Σχολεία, Πρότυπα και Πειραματικά), ούτε θα βάζει κόφτες στην παιδαγωγική τους εξέλιξη (π.χ. Εθνικό Απολυτήριο, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, Τράπεζα Θεμάτων, απουσία τμημάτων Ένταξης, κατάργηση Ολοήμερα κτλ).
• Χωρίς συμπτύξεις, συγχωνεύσεις και υποβαθμίσεις τμημάτων και σχολείων . Με μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.
• Με σχολικά κτίρια και υποδομές σύγχρονες και ασφαλείς, με ευθύνη του κράτους.

• Με πλήρη κρατική χρηματοδότηση που θα καλύπτει όλες τις ανάγκες και οι γονείς δεν θα βάζουν ούτε ένα ευρώ από την τσέπη τους.

• Με εξασφάλιση της μεταφοράς από και προς το σχολείο, δωρεάν και με ασφάλεια.
• Που τα σχολικά γεύματα θα επεκταθούν σε όλα τα σχολεία ποσοτικά και ποιοτικά.

 

Τη μόρφωση και τη ζωή των παιδιών μας δεν τη χαρίζουμε σε κανέναν.

Αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε μέσα από τους Συλλόγους Γονέων για το χαμόγελο που πρέπει να έχει κάθε μαθητής όταν περνάει την πόρτα του σχολείου του.

Δίνουμε το πρώτο ραντεβού της νέας χρονιά στο Πανελλαδικό – Παλλαϊκό Συλλαλητήριο, στη ΔΕΘ, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, για να ακουστούν δυνατά οι δικές μας ανάγκες!

 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Θεσσαλονίκη 2 Σεπτεμβρίου 2026

 

Αξιότιμες Κυρίες, Αξιότιμοι Κύριοι,

Έναν χρόνο μετά την ίδρυση του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ, κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα.

Σας προσκαλούμε στη Συνέντευξη Τύπου που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026, στις 11:00 π.μ., στο Περίπτερο 8, Συνεδριακό Κέντρο «Νικόλαος Γερμανός», 1ος όροφος, Αίθουσα Β, στη ΔΕΘ–HELEXPO.

 

Στη συνέντευξη θα ανακοινωθεί επίσημα η δημιουργία της νέας εκλογικής συμμαχίας πατριωτικών δυνάμεων. Μια πρωτοβουλία συμπόρευσης που φιλοδοξεί να ενώσει δυνάμεις που μοιράζονται κοινές αγωνίες και ένα κοινό όραμα για την Ελλάδα.

Παρόντες, μαζί με τον πρόεδρο του Ελληνικού Παλμού, Νίκο Παπαδόπουλο, θα είναι και οι πρόεδροι των πρώτων 5 συνεργαζόμενων πατριωτικών κομμάτων, που έχουν ιδρύσει τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ και συνυπογράφουν την κοινή διακήρυξη και τις προγραμματικές θέσεις διακυβέρνησης της Ελλάδας. Η συστράτευση τους με τον Ελληνικό Παλμό, είναι η μαγιά στο εγχείρημα της συσπείρωσης όλων των αγνών πατριωτικών δυνάμεων εκφράζοντας ένα ευρύ μέτωπο που δίνει ελπίδα για το μέλλον της πατρίδας μας.

Τα μηνύματα που παίρνουμε από τους πολίτες, στις περιοδείες μας σε όλη την χώρα, είναι αισιόδοξα και ελπιδοφόρα, παρά τον αποκλεισμό μας από τα μεγάλα πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια. Η φίμωση αυτή, σε πολιτικό κόμμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ανεξάρτητου βουλευτή, είναι ζήτημα ισηγορίας και αποτελεί πλήγμα στη δημοκρατία.

 

Μετά την εισήγηση θα ακολουθήσουν ερωτήσεις από τους εκπροσώπους του Τύπου, χωρίς προαποφασισμένη θεματολογία και θα δοθούν απαντήσεις χωρίς υπεκφυγές για τη νέα συμμαχία, την ανάγκη συμπόρευσης των πατριωτικών δυνάμεων, τις πολιτικές μας θέσεις και όλα τα σημαντικά ζητήματα της επικαιρότητας. Κεντρικός στόχος η ανατροπή των πολιτικών εξαθλίωσης του λαού και υποδούλωσης της πατρίδος.

Τα ΜΜΕ που δεν θα έχουν τη δυνατότητα να στείλουν εκπρόσωπο στη συνέντευξη μας, μπορούν να μας αποστείλουν την ερώτηση τους στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο press@ellinikospalmos.gr (ως κείμενο ή βίντεο) μέχρι την Δευτέρα 6 μμ. Θα απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις.

Η παρουσία και η δημοσιογραφική σας κάλυψη θα μας τιμήσουν ιδιαίτερα και θα συμβάλουν στην ουσιαστική ενημέρωση της κοινής γνώμης για αυτή τη νέα πολιτική πρωτοβουλία.

 

Πριν από έναν χρόνο ξεκινήσαμε με καρδιά και παλμό για την Ελλάδα. Ένα χρόνο μετά, ανταποκρινόμενοι στην επιταγή του κόσμου «ενωθείτε»,  συνεχίζουμε ενώνοντας ΔΥΝΑΜΕΙΣ!

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΑΖΙ. Με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και αποφασιστικότητα.

Γιατί πάνω από πρόσωπα και κόμματα βρίσκεται Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.

Αξίζουμε μια καλύτερη Ελλάδα!

Με εκτίμηση,

Νικόλαος Παπαδόπουλος

Πρόεδρος του Κινήματος «Ελληνικός Παλμός»

                 Ελληνικός Παλμός                    Δημοκρατική Πατριωτική Συμπαράταξη

 

                   

Η δημοσίευση της πρόσκλησης στην ιστοσελίδα του Ελληνικού παλμού:
https://ellinikospalmos.gr/prosklisi/

 

Είναι εντυπωσιακό το πώς οι πολιτικές ελίτ στην Αθήνα συνεχίζουν να υπνοβατούν, την ώρα που στην απέναντι μεριά του Αιγαίου εκτελείται μια μεθοδική, ψυχρή και απόλυτα συντονισμένη προπαρασκευή. Όσοι αρέσκονται να επενδύουν στο αφήγημα των «ήρεμων νερών» και των διπλωματικών διακηρύξεων, επιλέγουν να αγνοούν μια θεμελιώδη αλήθεια της ρεαλπολιτίκ: οι πόλεμοι σπάνια ξεσπούν εν αιθρία. Προαναγγέλλονται μέσα από αθόρυβες δομικές αλλαγές, τις οποίες το υποψήφιο θύμα προτιμά να υποτιμά μέχρι να είναι πολύ αργά.

 

Επιμέλεια iEpikaira

 

Η επιχειρησιακή λαβίδα: Οι 40 Ταξιαρχίες και το ορμητήριο της Ίμβρου

Τα στοιχεία που έρχονται στην δημοσιότητα δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες. Η Τουρκία δεν ανασυντάσσει απλώς τις Ένοπλες Δυνάμεις της. Οικοδομεί έναν στρατιωτικό μηχανισμό άμεσου πλήγματος. Η συγκρότηση 40 Ταξιαρχιών Ειδικών Δυνάμεων και Αμφίβιων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με το επίσημο έγγραφο του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας της 10ης Αυγούστου 2026 που κάνει ρητή αναφορά σε προετοιμασία για πόλεμο, αποκαλύπτει τον πραγματικό σχεδιασμό της Άγκυρας.

 

Ο στρατηγικός εγκλωβισμός του Βορείου Αιγαίου λαμβάνει πλέον χειροπιαστή μορφή:

 

-Ο άξονας Δαρδανελίων - Ίμβρου: Η σύσταση του νέου Αμφίβιου Σώματος στη Νάρα του Τσανάκκαλε και η μεταφορά ταγμάτων πεζοναυτών στην Ίμβρο —σε συνδυασμό με την αναβάθμιση του εκεί 5ου Συντάγματος Καταδρομών σε Ταξιαρχία— δημιουργούν έναν επιθετικό βατήρα σε απόσταση αναπνοής (μόλις 25 χιλιομέτρων) από τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη και 70 χιλιομέτρων από την Αλεξανδρούπολη.

 

-Η κλειδωμένη πύλη: Όποιος ελέγχει την είσοδο των Στενών και διαθέτει ισχυρές αμφίβιες δυνάμεις στην Ίμβρο, αποκτά τη δυνατότητα να «σφραγίσει» τις θαλάσσιες οδούς που συνδέουν τον Μαρμαρά με το Κεντρικό Αιγαίο.

 

-Η συνέχεια του τόξου: Από τη Φώκαια απέναντι από τη Χίο και τη Σάμο, μέχρι την Αλεξανδρέττα απέναντι από την Κύπρο, η Τουρκία αναπτύσσει ένα πλέγμα ισχύος σχεδιασμένο για ταχεία προβολή δυνάμεων.

 

Ο ακήρυκτος υβριδικός πόλεμος στην καθημερινότητα

Την ίδια ώρα, η αναθεωρητική στρατηγική της γείτονος δεν περιορίζεται στα στρατόπεδα. Έχει εισβάλει βίαια στην καθημερινότητά μας. Ζούμε ήδη έναν ακήρυκτο υβριδικό πόλεμο, στον οποίο η Αθήνα απαντά με την συνήθη απάθεια:

 

-Ψηφιακή και αεροπορική παρεμβολή: Τουρκικά drones πετούν πάνω από κατοικημένες περιοχές στον Έβρο, αναγκάζοντας την Πολιτική Αεροπορία να αλλάζει τα σχέδια πτήσης των πολιτικών αεροσκαφών στην Αλεξανδρούπολη για να αποφευχθεί η —σκοπούμενη;— τραγωδία.

 

-Επικοινωνιακή και θαλάσσια εισβολή: Τουρκικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί «καταλαμβάνουν» τις ελληνικές συχνότητες από το Πήλιο και τη Μαγνησία μέχρι την Αλόννησο και την Κρήτη, ενώ τουρκικά αλιευτικά λεηλατούν ανενόχλητα τις ελληνικές θάλασσες.

 

-Ψυχολογικές επιχειρήσεις στη Θράκη: Από τις προκλητικές παρελάσεις των «Γκρίζων Λύκων» στους δρόμους της Κομοτηνής μέχρι τις πολιτικές δηλώσεις στην Ξάνθη, η Άγκυρα τεστάρει διαρκώς τα αντανακλαστικά της ελληνικής κυβέρνησης.

 

Και ποια είναι η αντίδραση της Αθήνας; Μία διαρκής υποχώρηση. Όταν το 2024 τα ελληνικά σκάφη αποσύρθηκαν από την Κάσο κατόπιν τουρκικών τετελεσμένων ή όταν η Άγκυρα έστελνε διαβήματα για την πόντιση καλωδίων μεταξύ Σάμου και Χίου, κάποιοι στην πρωτεύουσα «σήκωναν τα φρύδια τους αδιάφορα». Σήμερα, η αδιαφορία αυτή έχει μετατραπεί σε αποδοχή μιας αόρατης —κατά άλλους «σκιώδους»— τουρκικής συγκυριαρχίας.

 

Το γεωπολιτικό πλαίσιο: Το «Μεγάλο Παιχνίδι» και η ελληνική αφασία

Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η Μέση Ανατολή φλέγεται και η αντιπαράθεση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ κλιμακώνεται στη Συρία, η Άγκυρα αισθάνεται πιο ανενόχλητη από ποτέ. Με τις ΗΠΑ να παρακολουθούν αποστασιοποιημένες και την Ευρώπη εγκλωβισμένη στη γραφειοκρατική της ανεπάρκεια, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εκτελεί το δόγμα του «Αιώνα της Τουρκίας».

 

Η επικείμενη θεσμοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο εσωτερικό δίκαιο της Τουρκίας δεν είναι ρητορικό πυροτέχνημα. Είναι η έμπρακτη ακύρωση της Συνθήκης της Λωζάννης. Και η Αθήνα; Η ελληνική πλευρά εξακολουθεί να επενδύει σε άτυπες συνεργασίες χωρίς θεσμικές εγγυήσεις, συμπεριφερόμενη ως ο αδύναμος κρίκος που κινδυνεύει να γίνει το θύμα σε έναν νέο περιφερειακό πόλεμο.

 

Το κρίσιμο διακύβευμα

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μια χώρα δεν είναι απλώς να δεχθεί επίθεση. Είναι να μην καταλαβαίνει ότι η επίθεση έχει ήδη ξεκινήσει και, κυρίως, να αγνοεί τον ρόλο που της έχουν ετοιμάσει ερήμην της. Η ψευδαίσθηση ότι η Τουρκία θα εξημερωθεί με γενναιόδωρες ελληνικές χειρονομίες —όπως η διευκόλυνση της βίζας στα νησιά— την ώρα που η Ουάσιγκτον την αντιμετωπίζει ανοιχτά ως τον αναντικατάστατο «Περιφερειακό Κόμβο», συνιστά εθνική αφέλεια. Στον κυνικό κόσμο του 2026, το δόγμα του δεδομένου και «προβλέψιμου συμμάχου» είναι πλέον και ξεπερασμένο και θανάσιμα επικίνδυνο.

 

Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη. Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος κινδυνεύουν άμεσα να μετατραπούν σε πολεμικό θέατρο για αλλότρια συμφέροντα. Όταν εγχώριοι και ξένοι μανδαρίνοι μας αντιμετωπίζουν απλώς ως ένα «λειτουργικό αντίβαρο» —ένα βολικό ανάχωμα που εξοπλίζεται κυρίως για να πιέζεται η Άγκυρα όποτε παρεκτρέπεται— τότε το να παραμένεις το πειθήνιο εξάρτημα της Δύσης ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Όταν μαλώνουν οι ελέφαντες, το διεθνές δίκαιο δεν σώζει τα βατράχια.

 

Η ιστορία δεν γυρίζει πίσω, αλλά ούτε και συγχωρεί όσους ομφαλοσκοπούν μέσα στη γυάλα τους. Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, η σωτηρία δεν κρύβεται σε δακρύβρεχτες επικλήσεις νομικών κειμένων ούτε σε διπλωματικά ανακοινωθέντα καταδίκης. Απαιτείται άμεση γεωστρατηγική ενηλικίωση: άσκηση επιθετικής, συναλλακτικής διπλωματίας, επένδυση στην αυτόνομη εγχώρια παραγωγή ασύμμετρων οπλικών συστημάτων και ταχύτατη μετάλλαξη της επικρατείας σε έναν αναντικατάστατο εφοδιαστικό και ενεργειακό κόμβο.

 

Στην εποχή του πολυκεντρικού χάους και των ρευστών συνόρων, κανείς δεν θα μας χαρίσει την ελευθερία μας επειδή έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Η ασφάλεια και η ειρήνη δεν κατοχυρώνονται με διακηρύξεις και ευχολόγια αλλά ανήκουν αποκλειστικά στα έθνη που διαθέτουν την ωμή ισχύ για να τις επιβάλουν — και τη στρατηγική διορατικότητα για να μη γίνουν ποτέ τα αναλώσιμα πιόνια κανενός.

 

Το απευκταίο συμπέρασμα

Για την Άγκυρα η νέα ελληνοϊσραηλινή εξοπλιστική συμφωνία ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Ότι θα βλέπουμε από εδώ και πέρα θα είναι απλώς τα προοίμια στο απευκταίο, το οποίο έχουμε λίγο χρόνο για να αποτρέψουμε!  

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com