Όσοι και όσες θέλουν να καταγγέλλουν την αλαζονεία δεν πρέπει να «χτυπούν» πολιτικά μόνο τα σαμάρια

Μανώλης Κοττάκης

Ακριβώς πριν από δύο χρόνια είχα «συμβουλεύσει» έναν υπουργό, τα ανδραγαθήματα του οποίου, πολιτικά, οικογενειακά και άλλα, έχουν κάνει τον γύρο της επικράτειας και βρίσκονται στα χείλη του τελευταίου Ελληνα, να αποφεύγει την υπερβολική έκθεση στη δημοσιότητα. H σπανιότητα προσδίδει κύρος, η οικειότητα θρέφει την περιφρόνηση.

Ρώτησε γιατί, αλλά δεν ήθελα να του πω ότι η μεγάλη αναγνωρισιμότητα αυξάνει την πολιτική αξία του «κρεμάσματος», του πολιτικού κρεμάσματος εννοώ, αν τυχόν έρθει η ώρα της κρίσεως. Την καθιστά υπεραξία. Θα είναι ο ιδανικός στόχος στην τυχόν κάθαρση που κάνει ένα σύστημα κάθε φορά που τα περιττώματα της διαφθοράς υπερχειλίζουν, έτοιμα να ξεχυθούν από τα φρεάτια της εξουσίας. Σε κείμενό μου εκείνης της εποχής, το οποίο όσοι είστε πιστοί αναγνώστες θα το θυμάστε, είχα διατυπώσει τρεις επισημάνσεις για το θέμα της κάθαρσης:

1 Οταν η διαφθορά «πνίγει» τον καπιταλισμό, εκείνος κάνει δημιουργική καταστροφή. Η περίφημη θεωρία του Σουμπέτερ. Επιβεβαιώθηκε στην κρίση του 2008, την οποία πλήρωσαν μια τράπεζα, η Lehman Brothers, και τα golden boys. Οταν πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα, επιλέγει «Ιφιγένειες» με συγκεκριμένα κριτήρια μέχρι να κοπάσει η οργή του αγριεμένου πλήθους. Τις καίει σε δημόσια θέα, όπως καίνε στις Απόκριες τον «ντζάρο» στην Ξάνθη, στον ποταμό Κόσυνθο.

2 Επιλέγει πρόσωπα με συγκεκριμένες προδιαγραφές: Τους πιο αδύνατους από τους δυνατούς. Πολιτικούς ή μάνατζερ. Οποιος δεν διαθέτει προσωπική πολιτική προστασία, κοινώς νταβατζή, για να τον σώσει στην παρανομία του, θεωρείται από το σύστημα αναλώσιμος αδύναμος κρίκος.

3 Υπουργοί που κινούνται απρόσεκτα και αλαζονικά, χωρίς προστασία, μπορεί να είναι οι επόμενοι «Τσοχατζόπουλοι». Οι «Μίδες» που θα σαπίσουν στη φυλακή.

Αυτά γράφαμε στην υπέροχη μοναξιά μας τότε και μας κοιτούσαν λοξά. Λογικό! Πριν από δύο χρόνια το κλίμα δεν ήταν σαν το σημερινό, συννεφιασμένο, μεταβαλλόμενο και εύθραυστο. Ηταν ακόμη «παιζόμενο». Ο υπουργός της ιστορίας μας όχι μόνο δεν έδωσε σημασία στις επισημάνσεις μας, αλλά μπήκε στο αντίθετο ρεύμα. Εκτροχιάστηκε.

Ηδονιζόμενος από τη δημοσιότητα, μεθυσμένος από φιλοδοξία, φανατικός και είρων έναντι πάσης κριτικής, εγκαταστάθηκε στις οθόνες, μικρές και μεγάλες. Είπε και έκανε πράγματα αδιανόητα, ξένα προς το ήθος της παράταξης που εκπροσωπεί. Το κυριότερο: Ιδεολογικοποίησε το θράσος. Εκανε την παρανομία «κανόνα» και τη νομιμότητα «παρέκκλιση». Το θράσος του, όπως λένε οι παροικούντες την Κεντροδεξιά, συνοψίζεται στο δόγμα «Και διαφθειρόμαστε πολιτικά, και σας ξεσκίζουμε στους φόρους και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε για να μας κουνήσετε από τις καρέκλες μας και θα μας ξαναψηφίσετε!».

Συμπεριφορά Καντάφι. Δεν το είπε βεβαίως ακριβώς έτσι, αλλά το εκπέμπει διαρκώς. Οι ανάρμοστες σχέσεις με επιχειρήσεις που εποπτεύει το υπουργείο του εμφανίζονται ως… κανονικότητα, όχι ως παρέκκλιση που είναι. Οι παρεμβάσεις για επιδοτήσεις σε μέσα ενημέρωσης που τον υμνούν… άψογη στάση, όχι ως ασυμβίβαστο. Η συμμετοχή κορυφαίων στελεχών του κόμματος σε αμφιλεγόμενες εταιρίες «γούστο τους και καπέλο τους». Νόμιμη (ηθική;).

Η πολιτική πορεία του συγκεκριμένου πολιτικού προσώπου έχει πάρει απότομη κατιούσα κλίση εσχάτως και οι «-άκηδες» δεν θα διστάσουν να το ρίξουν στους αλιγάτορες, αν πρόκειται να φύγει η συζήτηση μακριά από αυτούς. Οσα συνέβησαν χθες με πρώην υπουργούς και βουλευτές του κόμματος να βάλλουν κατά των υπουργών της αλαζονείας αυτόν κατά βάση σημαδεύουν.

Νέα φάση

Μπήκαμε ήδη σε νέα φάση, αγαπητοί. Είμαστε στην αρχή του μεγάλου κατήφορου, αυτές είναι οι πρώτες προειδοποιητικές βολές. Με μια διαφορά όμως: Εχει σαπίσει και σαπίζει κάθε μέρα το σύστημα εν συνόλω ώστε δεν είναι βέβαιον ότι θα αρκέσει ένας «δεξιός Ακης» για να εκτονωθεί το αλαλάζον πλήθος. Ο πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης, ο οποίος είναι και επικεφαλής ενός μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου της πατρίδας μας, αντιπαρέβαλε το θάρρος του στο θράσος τους. Εβγαλε το φίδι από την τρύπα προχθές και είπε κάτι που συζητείται ευρέως χρόνια τώρα στα καφενεία: «Η διαφθορά σήμερα είναι 200 φορές περισσότερη από όση ήταν την εποχή Τσοχατζόπουλου επί ΠΑΣΟΚ».

Η ηγεσία του τόπου υπερκέρασε κατά πολύ το εκσυγχρονιστικό πρότυπό της. Λησμόνησε κάτι όμως: Ο δημόσιος αλαζών υπουργός που καταγγέλλεται στην ουσία είναι ο πρωθυπουργός ιδιωτικώς. Ιδιος. Μοιάζουν σαν δύο στάλες βροχή. Ο υπουργός που τίθεται δικαιολογημένα στο στόχαστρο λέει στο φως της ημέρας τις αντιλήψεις του και δεν φυλάγεται. Το πρόβλημα είναι πως στο παρασκήνιο αυτής ακριβώς της νοοτροπίας είναι και ο αρχηγός του. Ταυτίζονται. «Κάνουμε αυτό, ράνουμε το άλλο, αλλά σας έχουμε στο χέρι.Τι θα κάνετε; Θα μας ξαναψηφίσετε. Αλλιώς καλή τύχη!».

Πρόκειται για το θράσος του παρασκηνίου που στο φως της ημέρας εμφανίζεται ως η ταπεινότητα κάποιου που… τάχα αποκηρύσσει την αλαζονεία. Στην ουσία ταυτίζονται ο καταγγελλόμενος ως αλαζών υπουργός και η «αθώα περιστερά» αρχηγός του. Απλώς ο δεύτερος έχει τη σοφία να κάνει τους καβγάδες του ιδιωτικώς και να μην ομολογεί τίποτε ποτέ δημοσίως. Επαγγελματίας. Οσοι και όσες θέλουν λοιπόν να καταγγέλλουν την αλαζονεία, δεν πρέπει να «χτυπούν» πολιτικά μόνο τα σαμάρια. Οφείλουν, κατά την παροιμία, να χτυπούν και τον «γάιδαρο», αλλιώς δεν είναι τίμιοι.

 Του Strange Attractor

Επανήλθε δριμύτερος…

Πιο ώριμος από ποτέ, όπως λέει η φίλη μου η Σούλα, βοηθός πιστολάκι, που κάποτε χόρευε μαζί με τις μπουτούδες στο Σύνταγμα, επειδή επιτέλους η χώρα «λευτερώθηκε» από τους «γερμανοί τοκογλύφοι» με τον Αλέξη στο τιμόνι!

Ένας Αλέξης που λατρεύτηκε μετά μανίας… που πήρε 36% μετά από το μαύρο καλοκαίρι του 2015, τότε που η χώρα φλέρταρε με τα συσσίτια του ΟΗΕ!

Ένας Αλέξης, Τσε Παπάρα των Βαλκανίων, που είχε υποσχεθεί πως θα καταργήσει το μνημόνιο, αλλά έφερε ένα άλλο σαφώς πιο σκληρό, και πιο επαχθές (που θα έλεγε κι η ζουρλή, που τότε έπινε νερό στο όνομά του).

Ένας Αλέξης που είχε πει πως θα βαράει τα νταούλια, και θα χορεύει η μαντάμ Μέρκελ, αλλά στο τέλος το μόνο αρκούδι (νηστικό) που χόρεψε στους ρυθμούς των «τοκογλύφων» ήταν ο ίδιος.

Ένας Αλέξης που είχε υποσχεθεί πως θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, αλλά τον διατήρησε, και μάλιστα τον αύξησε κιόλας!

Που με τον φίλο του Κατρούγκαλο-Καρούμπαλο, διέλυσε κυριολεκτικά τους συνταξιούχους που τον ψήφιζαν με δυο χέρια (καλά να πάθουν).

Που είχε υποσχεθεί «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη», αλλά μετά έφερε τα funds που ακόμη κάνουν πάρτι με τις δημοπρασίες ακινήτων…

Που είχε δεσμευτεί να καταργήσει τα διόδια, αλλά τα πολλαπλασίασε με νέους σταθμούς παντού, και μάλιστα τα αύξησε και αυτά…

Που κατηγορούσε τους προηγούμενους για δήθεν ξεπούλημα του ΟΣΕ για 300 ψωροεκατομμύρια, κι αυτός τον πούλησε μόλις 40… όσο κόστιζε τότε ο…  Μήτρογλου!

Που είχε πει πως δεν θα «ξεπουλήσει» τα δημόσια και δωρεάν αεροδρόμια. Το έκανε, και μάλιστα με διαδικασίες φαστ τρακ, με τον μετέπειτα διάδοχό του στην αρχηγία του Σύριζα να μας λέει πως η γερμανική Φραπόρτ είναι πυλώνας ανάπτυξης για τη χώρα!

Που είχε τάξει αυξήσεις μισθών, με τον κατώτατο στα 751 (κοστολογημένα!) ευρώ το μήνα. Πάπαλα…

Που είχε υποσχεθεί 100.000 νέες θέσεις εργασίας, αλλά κατάφερε να φύγουν πάνω από 400.000 νέοι στο εξωτερικό επειδή αυξήθηκε κατακόρυφα η ανεργία.

Που μέσω του σπινθηροβόλου Στρατούλη υπόσχονταν τέτοια οικονομική ανάπτυξη, που θα μας παρακαλούσαν οι Γερμανοί να μας δανείσουν… ενώ θα δανείζαμε και τους Σαουδάραβες!

Που κατήγγειλε συνεχώς τους διορισμούς ημετέρων από πλευράς των παλιών, κι αυτός προχώρησε σε διορισμούς όχι μόνο συγγενών των πρωτοκλασάτων συριζαίων, αλλά και γκόμενων, πρώην και νυν, αγαπημένων τους ράπερ, κολλητών, κ.ά.

Που κατηγορούσε σφόδρα το παλιό σάπιο πολιτικό σύστημα, αλλά κυβερνούσε με στελέχη προερχόμενα από το κακό Πασόκ, και με συγκυβερνήτη τον Μπάνο τον όψιμο «κομμονιστή»!!!!!

Χώρια που υπουργοποίησε μέχρι και τον Καμένο τον Δημήτρη (για 2 ώρες),  μέχρι και τον… Χαϊκάλη.

Που είχε υποσχεθεί να αφοπλίσει την αστυνομία, και να καταργήσει τα ΜΑΤ, αλλά ό ίδιος κυκλοφορούσε μόνο με συνοδεία διμοιριών ΜΑΤ και ΕΚΑΜ, ενώ το Μαξίμου ήταν πακτωμένο από κλούβες των ΜΑΤ επί χρόνια ολόκληρα…

Που πριν εκλεγεί είχε δεσμευτεί να αυξήσει τις συντάξεις, αλλά όχι μόνο τις πετσόκοψε, αλλά έλπιζε και στο σύντομο θάνατο των συνταξιούχων άνω των 70, μπας και μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες!

Που μέσω του άλλου αριστερού σωτήρα, του Χρυσόγονου, ήθελε να ανοίξουν οι τραπεζικές θυρίδες, και να ψαχτούν τα στρώματα των κρεβατιών, για λίρες και τιμαλφή, αλλά πάντα «μέσα σε κοινοβουλευτικά πλαίσια»! Το θυμόσαστε, ή μόνο εγώ ο ποταπός τα θυμάμαι αυτά;

Που κατηγορούσε τους ανάλγητους σαμαροβενιζέλους επειδή «έσβηναν», όπως έλεγε, τα αιρκοντίσια στην Αμυγδαλέζα, ταλαιπωρώντας τους «δυστυχείς μετανάστες», και που όταν ανέλαβε την εξουσία άνοιξε και την Αμυγδαλέζα, και όλες τις άλλες «δομές», με αποτέλεσμα  η χώρα να καταντήσει ξέφραγο αμπέλι «προσφύγων πολέμου» από χώρες χωρίς πόλεμο, και η εγκληματικότητα να πιάσει δυσθεώρητα ύψη… με τις άπειρες ΜΚΟ να κάνουν πάρτι…

Που όταν κάποιος Αλγερινός ή Μαροκινός έσφαζε κάποιον συνέλληνα, για να του πάρει το κινητό, έβγαιναν οι Συριζαίοι στα σόσιαλ μύδια να μας πουν πως «πεινάνε μωρέ τα καημένα»…

Που με τον περίφημο νόμο Παρασκευόπουλου άνοιξαν όλες οι φυλακές της χώρας, και αφέθηκαν ελεύθεροι κατάδικοι, ακόμη και με τρις ισόβια, που στη συνέχεια ξαναβγήκαν στο κουρμπέτι με τα καλάσνικοφ, σιδερώνοντας μέχρι και γιαγιάδες για να τις πάρουν τα σταυρουδάκια τους…

Που πούλησε το όνομα και την ιστορία της Μακεδονίας, ενώ ετοιμάζονταν να κάνει το ίδιο και όσον αφορά στη Τσαμουριά, και μπορεί και στη Δυτ. Θράκη, αλλά δεν πρόκαμε.

Που θα ρίσκαρε, έλεγε, με τους Τούρκους στο Αιγαίο, μιας και η θάλασσα δεν έχει σύνορα…

Που κάηκαν 100 άτομα στην Αττική λόγω αδιαφορίας και ολιγωρίας του κράτους, αλλά  κατ’ εκείνον φταίγανε οι νεκροί που είχαν… χτίσει παράνομα.

Θέλετε κι άλλα; Θα χρειαστεί ένα βιβλίο ολόκληρο…

Και όμως, αυτός ο θεομπαίχτης είναι σήμερα αρχηγός κόμματος, που βάσει των δημοσκοπήσεων είναι δεύτερο μετά από εκείνο των  «αρίστων» (απατεώνων) του Κυριάκου…

Αυτός ο λαός δεν έχει σωτηρία… ΤΕΛΟΣ!

 

ΛΑΣΠΗ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΓΡΑΦΟΥΝΡ ΣΤ’ Α@@ΙΔΙΑ!  Του Θεόφιλου Κυριακίδη.  Παιδιά σας περιμένουμε την λάσπη να αρχίσετε και τον Αντώνη Σαμαρα με ψέματα να στολίσετε   Μήπως μετανιώσατε για τα ψέματα που είπατε ή με τον Τσίπρα ήσασταν γι’ αυτόν τον λόγο λείπατε;   Ο κόσμος περιμένει ν’ ακούσει κι’ άλλες ρουφιανιές απ’ τους ΠΑΣΟΚο φερμένους και του ΛΑΟΣ της γενιές.   Ακόμα περιμένουμε τους Σημιτιξεπεμένους ν’ αρχίσουν να παραμιλούν βρε τους καταραμένους.   Δείξτε το χαρακτήρα σας και τον πανικό σας η κατρακύλα στον γκρεμό είναι το μερτικό σας.   Και μη ξεχνάτε στην ΤιΒι όλοι να λέτε τα ίδια αφού όσοι σας ακούν σας γράφουνε στ’ αρ@@δια!   23.9.26 και ώρα 22:23΄   ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973 Ποιητής και στιχουργός από το 1962.  ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που αναγράφεται στο τέλος!

 

Οι μεγάλο «χορηγοί» της (αυτο)καταστροφής…

Του Θανάση Κ.

Μετά το “μεγάλο σοκ” ήλθε και η “καταστροφή”!

Στην Ευρώπη, φυσικά. Και στη Γερμανία πιο συγκεκριμένα.

Κι όχι μόνο στην Γερμανία…

Μετά τις εκλογές του Σαξονίας – Άνχαλστ, όπου το ακροδεξιό κόμμα AfD είχε βρει πρώτο πριν δύο εβδομάδες, έγιναν εκλογές και σε δύο ακόμα γερμανικά κρατίδια, το Μακλεμβούργο-Ανω Πομερανια και το Βερολίνο.

Στο Μακλεμβούργο ήλθε επίσης πρώτο το ακροδεξιό Αfd με ποσοστό 38%.

Στο κρατίδιο του Βερολίνου, αντίθετα, πρώτο ήλθε το αριστερό DeLinke.

Αλλά κι εδώ ακόμα το ΑfD είχε μεγάλη άνοδο επίσης…

Φαινομενικά έχουμε άνοδο της “άκρας δεξιάς” στα δύο πρώτα και άνοδο της “άκρας αριστερά” στο τελευταίο.

Έχουμε όμως και ένα κοινό:,Το μεγάλο παραδοσιακό Κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών που κυβερνά σήμερα, έπαθε πανωλεθρία και στα τρία! Ενώ ιδιαίτερα στο Μακλεμβούργο δεν πέρασε καν το όριο του 5% και δεν θα εκπροσωπηθεί στη Βουλή.

Είναι η πρώτη φορά που οι Χριστιανοδημοκράτες δεν μπαίνουν στην Βουλή ενός γερμανικού κρατιδίου. Πρώτη φορά…

Ενώ το άλλο μεγάλο Κόμμα του γερμανικού πολιτικού συστήματος, οι Σοσιαλδημοκράτες, συγκράτησαν κάπως τις δυνάμεις τους, όμως έχοντας ήδη χάσει κοντά στους μισούς ψηφοφόρους τους από τα τελευταία χρόνια.

Αλλά οι Χριστιανοδημοκράτες έπαθαν τη μεγαλύτερη καθίζηση στο μικρότερο χρόνο και τη μεγαλύτερη ταπείνωση, αφού ενώ κυβερνούν δεν κατάφεραν καν να εκπροσωπηθούν σε ένα κρατίδιο.

Κάτι σεισμικό συμβαίνει. Κι έχει θορυβήσει τους πάντες.

Τι συμβαίνει;

* Πρώτα πρώτα ακούστηκε ότι η Γερμανική κοινωνία “κινείται στα άκρα”.

Δεν είναι απολύτως ακριβές. Η Γερμανική κοινωνία κινείται δεξιότερα. Το γεγονός ότι σε ένα από τα δεκαέξι κρατίδια κέρδισε η άκρα Αριστερά του DeLinke δεν “εξισορροπεί” τις σαρωτική άνοδο του Afd παντού – ακόμα και στο ίδιο το Βερολίνο (όπου, παρά την τοπική νίκη της Αριστεράς ανέβηκε κι εκεί αισθητά το AfD).

Για να καταλάβετε, το AfD που το 2025 είχε πάρει στις γενικές εκλογές 20% (σημειώνοντας περίπου 100% άνοδο σε σχέση με τέσσερα χρόνια πιο πριν), σήμερα βρίσκεται δημοσκοπικά κοντά στο 30%!

Δηλαδή έχει σημειώσει επί πλέον άνοδο 42%!

Το DeLinke από την άλλη πλευρά, βρισκόταν τα προηγούμενα χρόνια μεταξύ 4,5 και 9% και σήμερα στις πανγερμανικές δημοσκοπήσεις παίρνει γύρω στο 11%.

Το ακροδεξιό ΑfD ανεβαίνει εκρηκτικά παντού!

Το ακροαριστερό DeLinke βελτιώνει κι αυτό τη θέση του, αλλά, καμία σχέση με τον εκρηκτική άνοδο του AfD.

Αυτά τα δύο δεν “εξισορροπούνται” ούτε “συμψηφίζονται”.

Η μεγάλη μετατόπιση είναι προς τα δεξιά…

Και τα δύο μεγάλα συστημικά κόμματα της Γερμανίας – οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Σοσιαλδημοκράτες – έχουν ήδη συρρικνωθεί πολύ, και συρρικνώνονται ταχύτατα ακόμα περισσότερο…

* Αυτό άλλωστε γίνεται παντού στην Ευρώπη. Ή σχεδόν παντού.

Αλλού η “στροφή στα δεξιά” έφερε κόμματα που ήδη κυβερνούν (Ιταλία, Σλοβενία, Κροατία).

Αλλού συμμετέχουν στη διακυβέρνηση (Φιλανδία).

Αλλού έχουν επιβάλλει την πολιτική τους χωρίς να συμμετέχουν στην κυβέρνηση (Αυστρία).

Αλλού τα κρατάνε εκτός εξουσίας είτε με “τοίχος αποκλεισμού” (Γαλλία) είτε ακυρώνοντας εκλογικές αναμετρήσεις όπου παίρνουν την πρωτιά, όπως έγινε στη Ρουμανία – όπου διαμαρτυρήθηκε ακόμα και ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος. Πάντως ανεβαίνουν σχεδόν παντού.

Αυτά τα ξέραμε. Μέχρι πριν δύο χρόνια το ευρωκατεστημένο αρνιόταν την πραγματικότητα. Ύστερα άρχισε να την… “πολεμά”, πιστεύοντας ότι επρόκειτο για μια κακιά συγκυρία. Τώρα αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για μακροχρόνια τάση. Που ενισχύεται όσο περνάει ο καιρός.

Και δεν είναι μόνο η άνοδος του ΑfD στη Γερμανία. Μέσα στην επόμενη χρονιά, θα έχουμε εκλογές σε Γαλλία και Ισπανία. Και στις δύο πιθανολογείται πλέον αλλαγή διακυβέρνησης.

Την ίδια στιγμή η θέση του Καγκελάριου Μερτς στη Γερμανία είναι πια πολύ επισφαλής…

Μέσα σε ένα χρόνο από τώρα, η κατάσταση στην Ευρώπη θα είναι πολύ διαφορετική. Και θα οδηγείται σε ακόμα μεγαλύτερες ανατροπές στη συνέχεια. Διότι αλλαγή των συσχετισμών στη Γαλλία και την Ισπανία θα έχει αμέσως επιπτώσεις στην Πολωνία, στην Πορτογαλία, στην ίδια τη Γερμανία…

Με την Ουάσιγκτον, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να στηρίζει τις ανατροπές στην Ευρώπη…

— Αλλού θα βγουν στην εξουσία ακροδεξιά κόμματα. Ανοιχτά πλέον και απροσχημάτιστα.

— Αλλού τα πρώην “ακροδεξιά” θα μετριάσουν κάπως τις θέσεις τους για να διευκολύνουν την άνοδό τους (π.χ. η Λεπέν στη Γαλλία)

— Αλλού θα μετακινηθούν δεξιότερα πιο παραδοσιακά κεντροδεξιά κόμματα για να ανακόψουν το ρεύμα των “ακροδεξιών” (π.χ. Ισπανία, Αυστρία)

— Αλλού ήδη προσχωρούν σε “δεξιές” θέσεις κεντροαριστερά κόμματα που ως χθες τις αποκήρυσσαν μετά βδελυγμίας (π.χ Σουηδία, Δανία κλπ.)

Εδώ οι δικοί μας, ούτε που παίρνουν χαμπάρι…

* Οι κοινωνίες το πιέζουν όλο και πιο αποφασιστικά, ενίοτε και οργισμένα.

Τα “τείχη αποκλεισμού” της “ακροδεξιάς” δεν κρατάνε πια.

Και η Ουάσιγκτον πιέζει απ’ έξω να ξεπατώσει το ευρωκατεστημένο…

Κοινή απαίτηση όλων: η φθηνή ενέργεια, ο έλεγχος της λαθρομετανάστευσης, η απόκρουση της woke ατζέντας και μια πιο ρεαλιστική στάση στο Ουκρανικό.

Εκεί συγκλίνουν πια όλοι οι διαφωνούντες. Που γίνονται πλειοψηφικό ρεύμα…

Και το ευρωκατεστημένο αντιστέκεται λυσσαλέα θεωρώντας ότι όσοι προωθούν αυτές τις πολιτικές, είτε είναι “ακροδεξιοί”, είτε είναι “Πουτινάκια”, είτε είναι “άνθρωποι του Τράμπ”, είτε είναι “αντιευρωπαίοι”…

Και μιλάνε για “αποσταθεροποίηση της Ευρώπης” αυτοί, που με τις πολιτικές τους εκτόξευσαν την ακρίβεια, προκάλεσαν αποβιομηχάνιση, έσπασαν την κοινωνική συνοχή ιδιαίτερα μέσα στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, όπου η παράνομη μετανάστευση είναι ανεξέλεγκτη, και έμπλεξαν την Ευρώπη σε ένα Πόλεμο δίπλα της, στην Ουκρανία.

Ένα Πόλεμο που ούτε η Ουκρανία μπορεί πια να νικήσει, ούτε η Ευρώπη μπορεί πια να χρηματοδοτήσει – και η Αμερική έχει ήδη απομακρυνθεί.

* Το πρόβλημα δεν είναι αν η Ευρώπη χρειάζεται εργατικά χέρια και μετανάστευση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν αντέχει την παράνομη μετανάστευση των “εργαλειοποιημένων”.

— Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την τεράστια πρόκληση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) που θα καταργήσει εκατομμύρια θέσεις εργασίας την επόμενη δεκαετία μέσα στην Ευρώπη – και την ίδια στιγμή φέρνει εκατομμύρια πρόσθετους παράνομους από την Ασία και την Αφρική! Την ώρα που δεν μπορεί να απορροφήσει του ευρωπαίους που θα μείνουν άνεργοι…

— Το πρόβλημα δεν είναι αν πρέπει ο ομοφυλόφιλοι να έχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Ασφαλώς και πρέπει. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να αλλάξει ο ορισμός της οικογένειας σε μιαν Ευρώπη που βυθίζεται σε δημογραφικό μαρασμό.
Άλλο πράγμα να κατοχυρωθούν τα φορολογικά, ασφαλιστικά και κληρονομικά δικαιώματα των ομόφυλων “ζευγαριών” – κι εντελώς άλλο πράγμα να υποχρεωθούν όλοι οι υπόλοιποι να ονομάζονται “γονέας ένα” και γονέας δύο” για να μη “θίγονται” τα ομόφυλα ζευγάρια.

— Το πρόβλημα δεν είναι αν πρέπει να υπάρξει διείσδυση Ανανεώσιμων Πηγών (ΑΠΕ) στο ενεργειακό μίγμα την Ευρώπης. Ασφαλώς και πρέπει, όπου είναι εφικτό και αποδοτικό.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να υποκατασταθούν βίαια οι υδρογονάνθρακες χωρίς να εκτοξευθεί η τιμή της ενέργειας – όπως έχει ήδη συμβεί. Και μάλιστα όταν δεν έχει λυθεί ακόμα το θέμα των ενεργειακής αποθήκευσης (μπαταριών) σε μεγάλη κλίμακα.

* Η αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ πίστευε ότι:

— Πρώτον, κατείχε την απόλυτα αλήθεια για το τι είναι “Πρόοδος” και προς τα πού θα κινηθεί “υποχρεωτικά” η Ιστορία.

— Δεύτερον πίστευε ότι μπορούσε να επιβάλλει την “Πρόοδο” ως “αναπόφευκτο και σιδερένιο Νόμο της Ιστορίας” άνωθεν, με διοικητικές μεθόδους και ολοκληρωτική νοοτροπία.

— Τρίτον, το προσπάθησε επί 70 χρόνια μονοπωλώντας το σύνολο των πλουτοπαραγωγικών πόρων.

Η σημερινή ευρωγραφειοκρατία πιστεύει κάτι παραπλήσιο: Ότι κατέχει απόλυτα ποιο είναι το “σωστό”, ότι μπορεί να το επιβάλλει άνωθεν με διοικητικούς τρόπους, με αποφάσεις, με κανονισμούς με πρωτόκολλα και μηχανισμούς, με Επιτροπές κλπ….
Και τελικά για να το επιβάλλει έχει στη διάθεσή της μόνο το… 1% του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ!

Οι πιθανότητες να τα καταφέρει είναι μηδαμινές.

Κι απλώς αντιδρά σπασμωδικά, θυμίζοντας τα τελευταία χρόνια πριν την κατάρρευση της σοβιετικής νομενκλατούρας.

Όχι, αυτή τη στιγμή δεν κινδυνεύει η Ευρώπη, αυτή καθαυτή.

Κινδυνεύουν όσοι ξεστράτισαν το ευρωπαϊκό εγχείρημα και το οδήγησαν σε πολλαπλά αδιέξοδα.

Αλλά αν επιμείνουν λίγο ακόμα στην “βεβιασμένη πράσινη μετάβαση”, στην ανοχή προς τη λαθρομετανάστευση και στη woke ατζέντα, σίγουρα θα κινδυνεύσει και η ίδια η Ευρώπη.

Πολύ σοβαρά…

* Στην Ελλάδα η κυβέρνηση, πράγματι, δεν έχει καταλάβει τίποτα! Ούτε η Αντιπολίτευση. Ούτε το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς. Όλοι τους έχουν “παντρευτεί” τις “μεγάλες επιλογές” των Βρυξελλών, που τώρα αμφισβητούνται παντού στην Ευρώπη. Μόνο που εδώ η αντίδραση της κοινωνίας δεν εκφράστηκε – ακόμα – με μεγάλη μετακίνηση προς τα δεξιά. Αλλά με χωρίς προηγούμενο, διόγκωση της Αποχής!

Και με τη δημιουργία ενός πρωτοφανούς πολιτικού κενού.

Δύο εκατομμύρια ψηφοφόρων έχουν απομακρυνθεί μόνο τα τελευταία χρόνια…

Και οι διαρροές συνεχίζονται. Κι ό,τι μετράνε οι δημοσκόποι αφορά πια όσους δεν έχουν απομακρυνθεί ακόμα.

Ανάμεσα και σ’ αυτούς όμως, καταγράφεται αποδοκιμασία του πολιτικού συστήματος συνολικά, σε ποσοστά άνω του 50%

Κι απ’ όσους απέμειναν να δηλώνουν ότι ψηφίζουν, πολλοί το κάνουν κυριολεκτικά βρίζοντας και φτύνοντας

Αυτό το πολιτικό κενό, όσο παραμένει ανεκπροσώπητο αποσταθεροποιεί τα πάντα.

Κι όταν εκφραστεί, θα ανατρέψει τα πάντα.

Οι δυτικές κοινωνίες – ιδιαίτερα στην Ευρώπη – μετακινούνται δεξιότερα.

Αλλά το πιο εκπληκτικό είναι άλλο: Μεγαλύτεροι χορηγοί αυτής της μετακίνησης είναι όσοι τη φοβούνται και την εξορκίζουν:

Τα σημερινά πολιτικά κατεστημένα – κεντροδεξιά και κεντροαριστερά – που έχουν ήδη μεταλλαχθεί – έχουν χάσει επαφή και με τις κοινωνίες τους και με την Ιστορία τους.

Παγιδευμένοι στις ιδεοληψίες τους και στις εμμονές τους, μόνοι τους πυροδοτούν την φωτιά που απειλεί να κάψει τα πάντα.

Γι’ αυτό και οι κοινωνίες στρέφονται πια εναντίον τους.

 

Υπεγράφη σήμερα η σύμβαση για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιριακών υποδομών του Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς και του Νοσοκομείου – Κ.Υ. Γουμένισσας, συνολικού προϋπολογισμού 3.020.698 € (χρηματοδότηση ΕΣΠΑ 2021-2027 / «Περιβάλλον & Κλιματική Αλλαγή»).

Ένα ολοκληρωμένο έργο πνοής που αφορά συνολικά 8 κτίρια (Α΄ & Β΄ Πτέρυγα, Νέα & Παλιά Εξωτερικά Ιατρεία, Ψυχιατρικό Τμήμα, Διαχείριση Υλικού, ΕΚΑΒ και Ν.-Κ.Υ. Γουμένισσας) και περιλαμβάνει αναλυτικά τις εξής παρεμβάσεις:

Εξωτερική θερμομόνωση κελύφους (με απομάκρυνση των υφιστάμενων στοιχείων αμιάντου), καθώς και θερμομόνωση οροφών, δωμάτων & στεγών .Αντικατάσταση κουφωμάτων & φωτιστικών σωμάτων .Αντικατάσταση κλιματιστικών μονάδων .Αναβάθμιση κεντρικού λεβητοστασίου, αντικατάσταση καυστήρων & τοποθέτηση συστημάτων αντιστάθμισης. Επέκταση του δικτύου φυσικού αερίου στα λεβητοστάσια των κτιρίων που λειτουργούν με πετρέλαιο.

Με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων προβλέπεται συνολική εξοικονόμηση πρωτογενούς ενέργειας κατά 55,18% και συνολική μείωση εκπομπών κατά 52,97%, καθώς και αναβάθμιση κατά τουλάχιστον δύο ενεργειακές κατηγορίες. Δραστική μείωση του λειτουργικού κόστους και, πάνω απ' όλα, καλύτερες συνθήκες για τους ασθενείς μας και το προσωπικό μας.

Εκφράζω τις θερμές μου ευχαριστίες στην Ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και του Υπουργείου Υποδομών & Μεταφορών, στον Αντιπρόεδρο της Βουλής & Βουλευτή του νομού για τη σταθερή συνδρομή, στη Διοίκηση της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας (4η Υ.ΠΕ. Μακεδονίας & Θράκης) για τη διαρκή στήριξη, στη Διοίκηση της ΚΤΥΠ Α.Ε., καθώς και στη τεχνική υπηρεσία του Νοσοκομείου μας για την καθοριστική συμβολή τους στην προετοιμασία και την προώθηση του έργου