Ολοκληρώθηκε ο προσυνεδριακός διάλογος που ξεκίνησε στα Ιωάννινα για το 16ο Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, με τον Κ. Μητσοτάκη να συμμετέχει σε συζήτηση με τέσσερις πολίτες που… ωφελήθηκαν από κυβερνητικά προγράμματα και σίγουρα δεν επιλέχθηκαν τυχαία.

Οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού είχαν έντονο προεκλογικό “άρωμα”, αφού μοίρασε υποσχέσεις για το μέλλον και θέλησε να ικανοποιήσει κάθε ακροατήριο.

«Ξεκινάμε το προσυνέδριο δίνοντας έμφαση, στην κοινωνική διάσταση της πολιτικής μας», τόνισε ο πρωθυπουργός κατά την έναρξη της συζήτησης που είχε με έναν μαθητή Λυκείου, μια επαγγελματία υγείας, μια ωφελούμενη προγράμματος ΔΥΠΑ και μια ωφελούμενη προγράμματος πρόνοιας.

Η κυρία Χήρα, μητέρα ενός παιδιού με αναπτυξιακή αναπηρία που συμμετέχει πλέον στο πρόγραμμα για προσωπικό βοηθό, ανέφερε την αξία του προγράμματος αυτού:

«Ο προσωπικός βοηθός δεν είναι μόνο παρέα για το παιδί μου αλλά και για μένα. Ο θεσμός αυτός είναι πολύ σημαντικός και πρέπει να συνεχιστεί. Η καθημερινότητά μου έχει αλλάξει πολύ, έχω περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μου, και το παιδί μου μπορεί τώρα να βγαίνει για έναν καφέ, να αθλείται και να κάνει όσα δεν μπορούσε πριν».

Ο κ. Μητσοτάκης απάντησε, λέγοντας: «Η μητέρα ενός ατόμου με βαριά αναπηρία ζούσε χωρίς ζωή, και το κράτος, μέσω του προσωπικού βοηθού, της την έδωσε πίσω. Ήταν ένα πρόγραμμα που μας δυσκόλεψε πολύ, αλλά τελικά το καταφέραμε. Κάθε φορά που ακούω μια ιστορία ωφελούμενου από προσωπικό βοηθό καταλαβαίνω τη σημασία του προγράμματος. Το κράτος για πρώτη φορά αντιμετώπισε την αναπηρία με οριζόντιο τρόπο, και το πρόγραμμα της κάρτας αναπηρίας, μια απλή κίνηση, βελτίωσε σημαντικά τη ζωή αυτών των ανθρώπων. Αυτή είναι η ουσία της πολιτικής, να κάνουμε τη ζωή των πολιτών καλύτερη», επισήμανε ο πρωθυπουργός.

Το καλύτερο αντίδοτο απέναντι στην επίμονη ακρίβεια, είναι η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος

Η εξασφάλιση εργασίας, οι αύξηση των μισθών , οι δεξιότητες των εργαζομένων , η μείωση της φορολογίας, βρίσκονται στο επίκεντρο της εργασιακής πολιτικής της κυβέρνησης, όπως επισήμανε.
Ειδικότερα ο πρωθυπουργός τόνισε πως «πριν από τις εκλογές του 2019 είχαμε προτάξει τότε την αντιμετώπιση της ανεργίας, ως την πρώτη πολιτική προτεραιότητα της κυβέρνησης, της Νέας Δημοκρατίας.
Σήμερα,6,5 χρόνια μετά, αυτή η κυβέρνηση σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα. δημιούργησε παραπάνω από 560.000 νέες θέσεις εργασίας και η ανεργία στη χώρα μας απέχει μόλις 0,2% από το χαμηλότερο ποσοστό, το οποίο έχουμε ποτέ καταγράψει. Και μιας και ομιλούμε για κοινωνικό Κράτος, ως φιλελεύθερη παράταξη που είμαστε, η πιο αποτελεσματική κοινωνική πολιτική, δεν είναι να στηρίζουμε κάποιον άνεργο με ένα επίδομα ανεργίας, θα το κάνουμε και αυτό εφόσον χρειάζεται, είναι να βρούμε στον άνεργο μία δουλειά και να εξασφαλίσουμε, ότι η αγορά εργασίας λειτουργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε οι μισθοί να ανεβαίνουν και οι εργαζόμενοι να αποκτούν εκείνες τις δεξιότητες, ώστε να παντρεύονται με τις ανάγκες των εργοδοτών.
Πριν από 6,5 χρόνια το βασικό ζήτημα των ανθρώπων ήταν βρείτε μας μία δουλειά, σήμερα έχουμε το ανάποδο πρόβλημα, ευχάριστο πρόβλημα είναι και αυτό , έρχονται οι εργοδότες που αναζητούν εργαζόμενους και αυτός είναι τελικά ο τρόπος, που αυξάνονται οι μισθοί στη χώρα.

Η αύξηση των μισθών, η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος , αυξάνονται οι ονομαστικοί μισθοί , μειώνεται η φορολογία , περισσότερα χρήματα τελικά στην τσέπη του πολίτη. Το καλύτερο αντίδοτο απέναντι στην επιμονή ακρίβεια, είναι η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος και η εργασιακή πολιτική μας, είναι στο επίκεντρο αυτών των προτεραιοτήτων.
Δεν αρκεί μόνο να βρει κάποιος οποιαδήποτε δουλειά, αλλά το πώς, θα παντρέψουμε τις ανάγκες των επιχειρήσεων ,με τις ανάγκες των εργαζόμενων».

Σε συνομιλία με επαγγελματία υγείας, ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στις προσπάθειες αναβάθμισης του ΕΣΥ, στο πρόγραμμα δωρεάν προληπτικών εξετάσεων και στη στήριξη των υγειονομικών, οι οποίοι, όπως είπε, είχαν καθοριστική συμμετοχή στον αγώνα κατά του Covid-19.
Όταν ρωτήθηκε αν θα ενταχθούν οι υγειονομικοί στα βαρέα και ανθυγιεινά, ο κ. Μητσοτάκης απάντησε: «Να μας έχετε εμπιστοσύνη, αυτό έχω να πω μόνο».
Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι η προσέλκυση νοσηλευτών.

Του Μανώλη Κοττάκη 

Λίγες μέρες μετά την εκλογική νίκη της Ν.Δ. της 7ης Ιουλίου του 2019 το Μέγαρο Μαξίμου ανακοίνωσε πανηγυρικώς την απόσυρση των δυνάμεων των ΜΑΤ από την οδό Ηρώδου του Αττικού. Ο λαοπρόβλητος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, του οποίου το κόμμα είχε λάβει σχεδόν 40% στις κάλπες εκείνης της χρονιάς, θεώρησε τότε, και σωστά, ότι ένα φιλελεύθερο κόμμα όπως η Ν.Δ. δεν φοβάται τους πολίτες, δεν χρησιμοποιεί βία, δεν απωθεί, δεν ρίχνει δακρυγόνα. Ο δρόμος είναι ανοικτός και τα σκυλιά δεμένα.

Ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ, που είχε μονίμως κλειστή τη διάσημη αθηναϊκή οδό με τη βοήθεια ανδρών της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και με κλούβες των ΜΑΤ, δεν θα μπορούσε να είναι το υπόδειγμα για τον κύριο Μητσοτάκη, αλλά και για κανέναν ηγέτη της κεντροδεξιάς παράταξης. Μεγάλη παράδοση με τα ΜΑΤ και την καταστολή στη νεότερη πολιτική μας Ιστορία είχε κυρίως ο εκσυγχρονισμός.

Το μέτρο χαιρετίστηκε τότε απ’ όλους μας. Η αίσθηση της ελευθερίας να περνάς με το αυτοκίνητό σου ή πεζός μπροστά από το Μέγαρο όπου ευρίσκεται το γραφείο του πρωθυπουργού και λαμβάνονται οι αποφάσεις για το μέλλον σου, όποιες και αν είναι αυτές, είναι απαράμιλλη. Μοναδική.

Πέρασαν από τότε εξίμισι ολόκληρα χρόνια.

Χθες το μεσημέρι, πεζός από το αγαπημένο μου Μουσείο Θεοχαράκη με κατεύθυνση τα γραφεία της εφημερίδας μας στην οδό Ερατοσθένους στο Παγκράτι, έστριψα στην οδό Ηρώδου Αττικού. Οποία έκπληξις. Να τες οι κλούβες των ΜΑΤ μπροστά μου κάθετα στον δρόμο για να κόβουν τον δρόμο στους ενοχλητικούς. Να τος μπροστά μας πάλι ο εκσυγχρονισμός.

Ποιοι ήταν οι ενοχλητικοί των οποίων η κάθοδος ανεκόπη;

Άνθρωποι που ψήφιζαν μια ζωή Ν.Δ. Του μόχθου. Του ωραρίου των 10 και 14 ωρών. Οι ιδιοκτήτες ταξί. Ήταν συγκεντρωμένοι εκεί καμιά πεντακοσαριά και διένεμαν φυλλάδια στους περαστικούς για το θέμα της απαγόρευσης της χρήσης των λεωφορειολωρίδων και για το θέμα της ηλεκτροκίνησης. Μιλώ μαζί τους πολύ τακτικά και είναι εδώ και καιρό στα κάγκελα με την κυβέρνηση.

Έχουν κάνει βούκινο στην Αθήνα ποιος είναι κατά τη γνώμη τους ο κατά 40% μέτοχος ξένης πλατφόρμας ταξί που στέλνει σχεδόν κάθε βράδυ τις εισπράξεις της σε τράπεζες του εξωτερικού. Βούκινο ότι η εταιρία αυτή με τις χρυσές άκρες καθυστερεί να αποδώσει στους Έλληνες που, βάσκανος μοίρα, συνεβλήθησαν μαζί της τις εισπράξεις τους και τον κόπο τους.

Καμιά φορά η καθυστέρηση φθάνει και τις δέκα μέρες. Ξέρουν ποιοι κρύβονται επίσης πίσω από τις εταιρίες ηλεκτροκίνησης και με ποιους έχουν ενδεχομένως «ντιλάρει», πάντα κατά τη γνώμη τους, για να γίνει υποχρεωτική η αντικατάσταση των παλαιών ταξί με τα πανάκριβα νέα.

Και βεβαίως έχουν στην κατοχή τους φωτογραφίες που αποδεικνύουν ότι στο Λονδίνο, στη Ρώμη, στη Βαρκελώνη, στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο, στη Βαρσοβία και στο Βουκουρέστι ο αντίστοιχος Κυρανάκης επιτρέπει στους οδηγούς ταξί να μπαίνουν σε λεωφορειολωρίδες. Δεν τους αποπαίρνει.

Οι άνθρωποι αυτοί είχαν την απαίτηση να φθάσουν μέχρι το Μαξίμου και σε συνθήκες ελευθερίας και κοινοβουλευτικής δημοκρατίας να διαμαρτυρηθούν για την κυβερνητική πολιτική στον τομέα των μεταφορών. Και αν ήταν δυνατόν να συναντήσουν τον κυβερνήτη της πατρίδας μας.

Το συγκοινωνιακό έργο που προσφέρουν είναι τεράστιο και συμπληρωματικό των αστικών συγκοινωνιών, δεδομένου τού πόσο φθηνό είναι το κόμιστρο στην Ελλάδα συγκριτικά με την Ευρώπη όπου το ταξί είναι είδος πολυτελείας.

Ε, λοιπόν στο Μαξίμου δεν άντεξαν να ακούσουν ούτε τις φωνές τους, ούτε βεβαίως να τους συναντήσει ο πρωθυπουργός της χώρας. 

Ο πατέρας του κυρίου Μητσοτάκη, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, δεχόταν στο γραφείο του στη Ρηγίλλης και στο Μέγαρο Μαξίμου τον πρόεδρο του ΣΑΤΑ Μανώλη Μπαντουράκη. Ο νυν πρωθυπουργός, όχι.

Και πότε, άραγε, αποφάσισε να στήσει τις κλούβες προστασίας των ΜΑΤ έξω από το γραφείο του και αρνήθηκε τυχόν να συναντήσει τους εκπροσώπους μιας λαϊκής τάξεως ο κύριος Μητσοτάκης;

Την επομένη της συνεντεύξεώς του στον Σκάι όπου περίπου ζήτησε συγγνώμη από τους λεγόμενους αντισυστημικούς ψηφοφόρους τους οποίους χαρακτήρισε άπειρες φορές στο παρελθόν «ψεκασμένους».

Τώρα που ο κύριος Μητσοτάκης αρνήθηκε ότι «ήρξατο χειρών αδίκων». Τώρα που διακήρυξε ότι «μακριά από μένα οιοσδήποτε αφορισμός περί ψεκασμένων». Τώρα που υπογράμμισε «μακριά από μένα οποιαδήποτε πίστη ή πεποίθηση ότι με κάποιους ανθρώπους δεν μπορούμε να μιλήσουμε».

Αυτά τα είπε βεβαίως Δευτέρα βράδυ.

Γιατί χθες, που ήταν Τρίτη πρωί, νέα μέρα, ίσχυαν άλλα: Ο περίκλειστος επανήλθε και έζωσε το Μαξίμου με κλούβες των ΜΑΤ μην τυχόν αντικρίσει τον Θύμιο και τα άλλα παιδιά.

Όπως λέει και ο λαός μας, ένα θαύμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις.

Του Μάνου Λαμπράκη

Η χθεσινή συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στο BEST TV εγγράφεται σε μια χρονική ακολουθία παρεμβάσεων που δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί συγκυριακή. Η συχνότητα, η ένταση και κυρίως η εσωτερική συνοχή του λόγου του συγκροτούν ένα διακριτό πολιτικό συμβάν: έναν λόγο που δεν λειτουργεί ως προαναγγελία επιστροφής, αλλά ως προσπάθεια ανασύστασης της πολιτικής σοβαρότητας σε μια περίοδο θεσμικής κόπωσης.

Πρόκειται για έναν λόγο που αντλεί νομιμοποίηση όχι από τη συγκυρία, αλλά από τη διάρκεια, από τη μνήμη της διακυβέρνησης, από τη γνώση των ορίων της εξουσίας και από τη συνείδηση των ιστορικών ρηγμάτων που ανοίγουν όταν η πολιτική αυτονομείται από την κοινωνία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση δεν απευθύνεται μόνο στην επικαιρότητα, αλλά λειτουργεί ως πράξη πολιτικής ερμηνείας: ως απόπειρα να αποδοθεί νόημα σε μια κατάσταση γενικευμένης σύγχυσης, όπου η διακυβέρνηση συγχέεται με την επικοινωνία και η πολιτική ευθύνη με τη διαχείριση της εικόνας.

O λόγος του Σαμαρά αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, διότι δεν περιορίζεται σε περιγραφές δυσλειτουργιών, αλλά συγκροτεί μια συνολική διάγνωση κοινωνικής εξάντλησης. Η ακρίβεια, η εκτίναξη των ενοικίων, η ενεργειακή ανασφάλεια, η κρίση του πρωτογενούς τομέα και η αίσθηση ότι η καθημερινότητα μετατρέπεται σε διαρκή αγώνα επιβίωσης συνθέτουν ένα τοπίο ματαίωσης, όπου ο πολίτης αισθάνεται αόρατος. Δεν πρόκειται απλώς για οικονομικά μεγέθη, αλλά για μια βαθιά ρήξη ανάμεσα στην εμπειρία της ζωής και στη γλώσσα της εξουσίας.

Η κριτική αυτή αποκτά εσωτερικό βάθος όταν στρέφεται προς τη Νέα Δημοκρατία, καθώς αναδεικνύει μια αξιακή αποσύνδεση ανάμεσα στη λαϊκή της βάση και στον σημερινό τρόπο άσκησης της εξουσίας. Η αποξένωση αυτή δεν αφορά μόνο την κοινωνική πολιτική, αλλά και το ήθος της διακυβέρνησης: την αίσθηση ότι η πραγματικότητα των πολλών δεν αναγνωρίζεται ως πολιτικό κριτήριο, αλλά ως ενοχλητικό υπόμνημα σε έναν αυτοαναφορικό κυβερνητικό λόγο.

Η θεσμική διάσταση της παρέμβασης είναι ίσως η πιο ανησυχητική και ταυτόχρονα η πιο γόνιμη. Η αναφορά σε ένα «κράτος-λάφυρο», η επισήμανση της αλαζονείας της εξουσίας και η κριτική στον προσωποπαγή χαρακτήρα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη συνιστούν μια βαθιά πολιτειολογική τοποθέτηση. Όταν η πολιτική σταθερότητα ταυτίζεται με τη διατήρηση ενός προσώπου στην εξουσία και όχι με τη λειτουργία των θεσμών, τότε η δημοκρατία παύει να είναι πεδίο συλλογικής ευθύνης και μετατρέπεται σε μηχανισμό αυτοσυντήρησης της εκτελεστικής ισχύος.

Το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» δεν αποτελεί απλώς επικοινωνιακή υπερβολή, αλλά ένδειξη θεσμικής ανασφάλειας. Η κριτική προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν λειτουργεί, σε αυτό το πλαίσιο, ως προσωπική αντιπαράθεση, αλλά ως απόπειρα να αποκαλυφθεί ένα μοντέλο διακυβέρνησης που επενδύει περισσότερο στην αναπαράσταση της ισχύος παρά στην ουσία της πολιτικής πράξης.

Τέλος, η επιμονή στα εθνικά ζητήματα λειτουργεί ως καταληκτικός κόμβος αυτού του πολιτικού λόγου. Δεν πρόκειται για ανακύκλωση πατριωτικών σχημάτων, αλλά για μια θεμελιώδη υπενθύμιση ότι η κυριαρχία, σε συνθήκες γεωπολιτικής ρευστότητας, δεν είναι αυτονόητη ούτε διαχειρίσιμη με όρους επικοινωνιακής ευγένειας. Η πολιτική του εφησυχασμού και των «ήρεμων νερών» εκλαμβάνεται ως στρατηγική απουσία, ως αδυναμία άρθρωσης συνεκτικής εθνικής στάσης σε έναν κόσμο αυξανόμενων αναθεωρητισμών. Η εξωτερική πολιτική, εδώ, συνδέεται άρρηκτα με το εσωτερικό ήθος της εξουσίας: με το αν μια χώρα γνωρίζει τι υπερασπίζεται και γιατί. Γι’ αυτό και ο λόγος αυτός αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Δεν προτείνει εύκολες λύσεις ούτε διεκδικεί συναίνεση διά της σιωπής αλλά θέτει, αντιθέτως, το ερώτημα αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να κυβερνάται με όρους διαχείρισης και αυτοεπιβεβαίωσης ή αν θα τολμήσει να επαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής ζωής την έννοια της ουσίας, της ευθύνης και της ιστορικής αυτογνωσίας.

Η συνέντευξη:

Αντώνης Σαμαράς: Εγώ ευχαριστώ, καλησπέρα σας.

Θέμης Κανελλόπουλος: Είστε από τους πολιτικούς που είναι είδηση κάθε φορά που εμφανίζεστε στην τηλεόραση. Και θα σταθώ σε αυτό, γιατί μετά από καιρό είστε και στη Μεσσηνία, στον ιδιαίτερο τόπο καταγωγής σας, νιώσατε και την αγάπη του κόσμου…

Αντώνης Σαμαράς: Επιτρέψτε μου να πω ότι θέλω πριν απ’ όλα να ευχαριστήσω τους συμπατριώτες μου, για αυτή τη μεγάλη αγκαλιά αγάπης που πρόσφεραν, σ’ εμένα και την οικογένειά μου, με την απώλεια της Λένας. Το ‘χω ανάγκη να το πω αυτό.

Θέμης Κανελλόπουλος: Πρόεδρε, να μπούμε στα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν όλους, ακούσατε και τον προβληματισμό του κόσμου. Τι γίνεται; Το ζούμε κάθε μέρα, το ζούμε όλη μέρα, δεν περνάμε καλά. Τι συμβαίνει;

Αντώνης Σαμαράς: Κοιτάξτε, υπάρχει μια ομίχλη στη χώρα. Θα το πω… μια μελαγχολία, μια αίσθηση ματαιότητας. Κι αυτό που δημιουργείται είναι μια κοινωνία της κόπωσης. Γιατί υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα τελείως άλυτα. Κοιτάξτε γύρω σας. Να λέμε αλήθειες! Στην καθημερινότητα, η ακρίβεια είναι πια ανεξέλεγκτη, δεν αντιμετωπίζεται. Το σούπερ μάρκετ πλέον έχει γίνει εφιάλτης, τους πείραζε η λαϊκή αγορά. Η στέγη πανάκριβη, τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί. Οι εκπαιδευτικοί, οι γιατροί δεν βρίσκουν να μείνουν στην επαρχία λόγω ακρίβειας. Κι υπήρχε και η απάντηση τώρα τελευταία μιας θρασύτατης βουλευτίνας της ΝΔ δυστυχώς που είπε ότι «το τσάμπα πέθανε». Να σας πω εγώ τι «πέθανε»; Η λαϊκή ψυχή της παράταξης. Με αυτή τη νοοτροπία έχει επέλθει μια ψυχική ρήξη των νεοδημοκρατών με το σημερινό κόμμα. Δεν ζουν στην πραγματικότητα, δεν ζουν στην κοινωνία, δεν νοιώθουν φαίνεται τα προβλήματα του κόσμου. 

Δείτε, η τιμή στο ρεύμα διαρκώς ανεβαίνει, την ώρα που κάποιοι υπερηφανεύονται για τα κέρδη της ΔΕΗ. Έχουμε κρίση αγροτική, εδώ το ξέρουμε καλά στη Μεσσηνία, ειδικά στον πρωτογενή τομέα, κρίση μεγάλη… Και έχεις τη συμφωνία Μercosur η οποία φοβίζει ολόκληρη την Ευρώπη ως επικίνδυνη σε θέματα υγείας του καταναλωτή κι εμείς δεν κάναμε καμία συζήτηση γύρω από αυτό. Στην κτηνοτροφία, έχουν θανατώσει σχεδόν 500.000 ζώα και με τα εμβόλια τα κάνανε τελείως θάλασσα. Καλά δεν θα συζητήσουμε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ… γελάει όλη η Ελλάδα, για να μην πω όλη η Ευρώπη. 

Άσε που οι τράπεζες που δίνουν περίπου μισή μονάδα επιτόκιο στις καταθέσεις του κόσμου, ζητάνε τώρα μέχρι και 8% στις χορηγήσεις για δάνεια. Αυτό δεν είναι ο καπιταλισμός για τους πολλούς… Εγώ είμαι υπέρ της φιλελεύθερης οικονομίας, αλλά δεν είναι λαϊκός καπιταλισμός αυτός. Είναι νεοφιλελευθερισμός για τους πολύ λίγους, που είναι εξουθενωτικός για τους πολλούς κι όταν λέω πολλούς εννοώ τους μικρομεσαίους. Θα μου πείτε… δεν μοιράστηκαν πολλά δισεκατομμύρια; Μοιράστηκαν, πολλά δισεκατομμύρια αυτά τα χρόνια, μερικά ασφαλώς πήγαν στη σωστή κατεύθυνση, αλίμονο. Αλλά τελικά τα πολλά οι λίγοι τα γεύτηκαν. Και τα βλέπει αυτά ο κόσμος, τα ζουν όλοι και τα καταλαβαίνουν…

Θέμης Κανελλόπουλος: Τα ζούμε, όπως ζούμε κι άλλα πολλά. Κι όχι μόνο εδώ στη Μεσσηνία, νομίζω παντού. Δεν θα έπρεπε λοιπόν να παρέμβει το κράτος; Και τελικά, ο κόσμος αναρωτιέται, τι συμβαίνει;  

Αντώνης Σαμαράς: Κοιτάξτε, μετά από 7 χρόνια, εγώ βλέπω τα ίδια και τα ίδια. Λόγια, λόγια, λόγια και συνεχώς δικαιολογίες. «Δεν ήξερα, δεν γνώριζα», «φταίει το βαθύ το κράτος», «τα προβλήματα είναι διαχρονικά», «έχουμε να κάνουμε με παθογένειες του συστήματος», πάντα κάποιος άλλος φταίει. Και δεν υπάρχει καμία σοβαρότητα, παρά μόνο υποσχέσεις. Δείτε μόνο πρόσφατα να μην πάμε νωρίτερα. Δεν είναι πρωτοφανές να κλείνει ο εθνικός εναέριος χώρος να μη μπορεί ο πιλότος να μιλήσει με την Αθήνα κι εμείς να λέμε ότι… θα το φτιάξουμε. Τρία χρόνια μετά τον καταστροφικό τον Ντάνιελ κανένα από τα τρία μεγάλα φράγματα δεν ξεκίνησε για να θωρακιστεί πραγματικά η Θεσσαλία. Κι ακόμα είμαστε στις μελέτες.

Όπως είναι για μένα κι απαράδεκτο να κλείνουν, παρά τις διαμαρτυρίες τους, το ένα μετά το άλλο τα Ελληνικά σχολεία στην Ομογένεια. Τα προβλήματα αυτά ζητούν λύσεις με ουσία, όχι επικοινωνία κε Κανελλόπουλε. Γιατί έτσι τελικά όλα τα σπρώχνουμε κάτω από το χαλί.

Έχουμε ρεκόρ Ευρώπης, αν όχι κόσμου, αριθμού υπουργών κι υφυπουργών. Έχουμε ρεκόρ διαφήμισης για ένα δήθεν επιτελικό κράτος. Έχουμε ρεκόρ κυβερνητικού αυτοθαυμασμού με συνεχείς κυβερνητικές δηλώσεις. Ε, εντάξει, δεν θέλουμε άλλα τέτοια ρεκόρ πια στην Ελλάδα… Θέλουμε ουσία!

Θέμης Κανελλόπουλος: Ναι αλλά η κυβέρνηση προηγείται στις δημοσκοπήσεις, εάν θα δω αυτή τη διάσταση, η αντιπολίτευση δεν τσιμπάει, τα προβλήματα παραμένουν. Όπως και τα σκάνδαλα, κάθε μέρα κι από ένα. Που πάμε λοιπόν; Στο «Μητσοτάκης ή χάος»;

Αντώνης Σαμαράς: Αυτή είναι σημαντική ερώτηση και θα σας πω ότι στη χώρα υπάρχει μια εκτεταμένη ατμόσφαιρα διαφθοράς. Δηλαδή μια αίσθηση κράτους- λάφυρο. Μια ιδιοκτησιακή αντίληψη γύρω από τους θεσμούς. Θα το πω μια κατάχρηση εξουσίας από τους κυβερνώντες. Όπου πολλές φορές υπάρχει περιφρόνηση και της λογικής και της ηθικής. Αυτό είναι μια αλαζονεία δίχως προηγούμενο! Και είναι τόση η αλαζονεία της κυβέρνησης που προωθεί το μήνυμα που είπατε «Μητσοτάκης ή χάος». Αν είναι δυνατόν! Προσέξτε: το δίλημμα το θέλουν να είναι «Μητσοτάκης ή χάος», όχι «ΝΔ ή χάος»! Και το είπε άλλωστε χθες ο ίδιος στη συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση…

Και μάλιστα, πότε; Την ώρα που έχει η ΝΔ χάσει 1,3 εκατομμύρια νεοδημοκράτες ψηφοφόρους σε έναν χρόνο, δηλαδή, από τις εκλογές μέχρι τις ευρωεκλογές. Την ώρα που στις δημοσκοπήσεις -τις δικές τους όποιες δημοσκοπήσεις- παίρνουν από 20 έως 24% στην πρόθεση ψήφου. Δεν ακούνε, δεν τους νοιάζει ο κόσμος της ΝΔ. Και χαίρονται μόνο και μόνο γιατί από κάτω υπάρχουν καμιά δεκαριά κόμματα με μικρότερα ποσοστά. Τα οποία όμως, όλα, δηλώνουν πως δεν πρόκειται να συνεργαστούν με τη σημερινή, τη μεταλλαγμένη αυτή ΝΔ.

Ποιο χάος λοιπόν; Ακούστε κε Κανελλόπουλε, το χάος είναι ο κ. Μητσοτάκης! Γιατί δημιούργησε σκόπιμα συνθήκες πολιτικής αναρχίας. Προκαλεί αστάθεια και μιλάει για σταθερότητα! Την ώρα που χρειάζονται εθνικές συναινέσεις,  κανονική πολιτική και κοινωνική σταθερότητα. Ακόμα και τελευταία, τη διαδικασία για τη Συνταγματική αναθεώρηση που μας πρόβαλε την άνοιξε χθες άρον-άρον, διχαστικά, απολύτως επικοινωνιακά. Ας διαβάσουν τη δήλωση του Βενιζέλου και άλλων ανθρώπων που είναι στον χώρο αυτό ειδικοί, που τα είπανε πολύ απλά. Ο Μητσοτάκης συνειδητά για μένα στοχεύει σε αποχή του κόσμου από τις κάλπες, ελπίζοντας πως έτσι με ένα πλασματικό ποσοστό θα του επιτραπεί να διαπραγματευτεί το προσωπικό του μέλλον. Αλλά έτσι ευτελίζεται και μια παράταξη, αλλά κυρίως, έτσι δεν κυβερνάται μια χώρα.

Θέμης Κανελλόπουλος: Θα πω σε μια προέκταση την οποία τη… νοιώθετε, όσο κανείς άλλος. Φωνάζετε εδώ και πάρα πολλά χρόνια εκφράζοντας μια κραυγή αγωνίας και μια κραυγή ανησυχίας, τα εθνικά θέματα. Τι γίνεται με αυτά; Ο κ. Καραμανλής επίτιμος δημότης Καλαμάτας χθες, ίδια αγωνία. Έχουμε μια νέα συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη σε λίγες μέρες.

Αντώνης Σαμαράς: Κοιτάξτε πρώτα απ’ όλα, συνυπογράφω μέχρι κεραίας τα όσα είπε χθες ο Κώστας Καραμανλής. Ακούστε… Πάει λοιπόν μεθαύριο ο Μητσοτάκης στον Ερντογάν. Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνει τι κακό κάνει στον τόπο; Δεν τραυματίζεται η εικόνα της Ελλάδας και του Έλληνα Πρωθυπουργού όταν πηγαίνει να συναντήσει τον Ερντογάν την ίδια στιγμή που οι Τούρκοι ανακοινώνουν την παγκόσμια πρωτοτυπία -δεν έχει γίνει ποτέ στον… πλανήτη αυτό- ότι μας βάζουν NAVTEX για το Αιγαίο επ’ αόριστον, την ώρα που με τους δικούς τους τους χάρτες θεωρούν ότι ακόμα και στην Άνδρο, μέσα δηλαδή στις Κυκλάδες, έχουν δικαιώματα; Δεν βλέπει ότι πρέπει να αποστρατικοποιήσουμε μας λένε οι Τούρκοι τα νησιά του Αιγαίου, κι όλα αυτά τα άλλα τα απίστευτα; Φτάσαμε στο σημείο, κε Κανελλόπουλε να μιλάνε καθημερινά για τους δήθεν Τούρκους της Θράκης, για την απόλυτη ιδιοκτησία της Τουρκίας στη Βόρεια Κύπρο. Κι εγώ ρωτάω;

Είναι λογικό να αμφισβητείται στην πράξη η εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και εμείς να μιλάμε για φιλία και να υπογράφουμε τέτοια σύμφωνα φιλίας; Είναι λογικό η Τουρκία να μιλάει ανοιχτά για τη «γαλάζια πατρίδα» τη δικιά της τη δήθεν «γαλάζια πατρίδα» κι εμείς να φανταζόμαστε «ήρεμα νερά» και να είμαστε χαρούμενοι επειδή έχουμε λέει και Τούρκους που πηγαίνουν τουρίστες στα νησιά; Είναι λογικό ο Φιντάν, ο υπουργός τους των Εξωτερικών, να μιλάει ευθέως ότι η Τουρκία έχει περιφερειακή ηγεμονία και να μιλάει για μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση στα ελληνοτουρκικά και εμείς να δηλώνουμε αισιόδοξοι και να λέει χθες άκουσα τον κ. Μητσοτάκη ότι «η δήλωση του Φιντάν ήταν ένα δειλό βήμα στη σωστή κατεύθυνση»; Τι εννοεί «σωστή κατεύθυνση»; Να το πω διαφορετικά, τι υπονοεί «στη σωστή κατεύθυνση»;

Η Τουρκία δηλώνει επισήμως αναθεωρητική δύναμη, αδιαφορεί για την τήρηση των διεθνών συνθηκών, του διεθνούς δικαίου. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι κάθε είδους επιδεικνύουν μια συνεχή, διαρκή κινητικότητα. Πάνε στη Συρία, πάνε στην Αίγυπτο, πάνε στη Γάζα, πάνε στην Ανατολική Μεσόγειο, πάνε στο Αιγαίο, στη Βόρεια Αφρική, στον Καύκασο, κι εμείς όχι μόνο δεν πάμε πουθενά, αλλά απαντάμε πάντα με ένα -θα το πω κομψά- ένα διπλωματικό… savoir vivre Γεραπετρίτη. Συρόμαστε διαρκώς από τις εξελίξεις. Κι εγώ ρωτάω;

Δεν είναι αυτή η πολιτική της Τουρκίας πειρατική; Είχα άδικο όταν έλεγα ότι με έναν πειρατή δεν κάνεις διάλογο; Τι μπορείς να συζητήσεις με κάποιον που έχει μπει στην αυλή σου και σου ζητάει να τη μοιραστείτε; Δηλαδή, να το πω σε σχέση με χθες, έχουμε χάσει τα λογικά μας και εγώ και ο Κώστας Καραμανλής και όλοι οι άλλοι που τα λέμε αυτά; Που απλά εντοπίζουμε κινδύνους και λάθη; Και πως γίνεται μόνον ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Γεραπετρίτης να βλέπουν κάθε φορά ευκαιρίες; Κοιτάξτε, θα είμαι στο ερώτημά σας ξεκάθαρος: το ταξίδι αυτό, κάτω από αυτές τις συνθήκες, είναι ένα μεγάλο λάθος…      

Θέμης Κανελλόπουλος: Επιτρέψτε μου λίγο να γυρίσω στα δικά μας τα εσωτερικά. Και σε αυτό το πολιτικό σύστημα το οποίο βρισκόμαστε και το οποίο περιγράψατε, φαίνεται να διεκδικεί χώρο η κα Καρυστιανού. Να σας ρωτήσω εάν έχετε γνώμη; Εάν σας ενώνει κάτι μαζί της, επειδή πολλά έχουν ακουστεί, πολλά γράφονται;

Αντώνης Σαμαράς: Κοιτάξτε, η κα Καρυστιανού έχει στην πολιτική τα ίδια δικαιώματα που έχει κάθε Έλληνας. Με ρωτάτε εάν με ενώνει κάτι μαζί της. Αυτό που με ενώνει με την κα Καρυστιανού είναι ο πόνος της απώλειας, σαν γονιός. Αυτό όμως δεν είναι πολιτική, είναι μια προσωπική υπόθεση του καθενός.

Θέμης Κανελλόπουλος: Επιτρέψτε μου μια ακόμη ερώτηση. Μας περιγράψατε όλο αυτό το πλαίσιο και είπαμε ότι είναι θολό το σκηνικό και θολό το τοπίο. Τελικά τι πρέπει να γίνει στη χώρα; Και να το προεκτείνω και λίγο ακόμη.  Εσείς τελικά τι θα κάνετε; Αυτά είναι που συζητάμε όλοι και δε νομίζω ότι συμβαίνει μόνο εδώ στην περιοχή μας, συμβαίνει σε ολόκληρη την επικράτεια…

Αντώνης Σαμαράς: Κε Κανελλόπουλε, η Ελλάδα θέλει μια νέα αρχή. Αυτό είναι φανερό, το λέω συνέχεια. Προσωπικά, σε όλη μου την πολιτική διαδρομή είπα και λέω αλήθειες. Αρέσουν δεν αρέσουν. Βολεύουν ή ξεβολεύουν. Εγώ πάντως δεν κρύφτηκα ποτέ και δεν συμβιβάστηκα ποτέ για θέσεις ή αξιώματα. Και το μόνο μου κριτήριο που είχα, έχω και θα έχω πάντα, είναι η πατρίδα μου.

Θα μιλήσω λοιπόν και πάλι καθαρά και ας στεναχωρηθούν ορισμένοι: Ακούστε, η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο με τη λογική «όλοι εναντίον όλων». Διότι τότε θα επικρατήσει μια κοινωνική ζούγκλα. Και μάλιστα σε συνθήκες βαθύτατης κρίσης, πολιτικής και οικονομικής, αλλά σε συνθήκες μιας και δημογραφικής -για το Έθνος μας πια- κατάρρευσης. Αλλά επιτρέψτε μου και μιας τεράστιας μεταναστευτικής κρίσης. Και ρωτάω θέλουμε μήπως να γίνουμε Ισπανία; Όποιος διαβάζει ειδήσεις θα δει ότι χθες, προχθές, σε μια μέρα μέσα, νομιμοποίησαν στην Ισπανία σε μια μέρα μέσα 500.000 λαθρομετανάστες. Αυτά, συγγνώμη, είναι επικίνδυνα, υπαρξιακά επικίνδυνα «παιχνίδια». Ας γίνει λοιπόν συνείδηση ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη για τη χώρα και θα έλεγα οριακά κρίσιμη.   

Όμως, προσέξτε: η νέα αρχή απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας. Η κοινωνία, δηλαδή, πρέπει να είναι αποφασισμένη, πρέπει να το θέλει και πρέπει να το δείξει. Και να ξέρει -το λέω δυνατά- ότι μια αναγέννηση της πατρίδας απαιτεί και κόπο και θυσίες. Απαιτεί συνθέσεις και όχι διχασμό. Πατριωτικό, εθνικό στόχο και όχι να μας νοιάζει τι είναι καλό για τον εαυτό μας και για το συμφέρον μας. Η κακή νοοτροπία του «νεοέλληνα» πρέπει να τελειώσει. Πρέπει να ξαναβρούμε τις αξίες μας. Τις δικές μας, της οικογένειάς μας, της γειτονιάς που έχουμε ξεχάσει, της πόλης, της πατρίδας. Τότε, και μόνο τότε, θα το καταφέρουμε ξανά! Μπορούμε, αρκεί να το θέλουμε.

Όλα αυτά που λέτε τα υπόλοιπα, κοιτάξτε, το σίγουρο είναι ότι τα σταθμίζω. Φυσικά με πονάει πολύ η Λένα. Λείπει κάθε μέρα. Η Παναγιά να την έχει μαζί της!

Αλλά μην ανησυχείτε για εμένα, εδώ είμαι εγώ. Μιλάω δημόσια και θα συνεχίσω να μιλάω δημόσια, δεν κρύβομαι. Για την πατρίδα όμως, καλά κάνετε κι ανησυχείτε κι εσείς και ο κόσμος, κι αυτό θα σας πω είναι ελπιδοφόρο. Αυτοί που δεν ανησυχούν είναι το πρόβλημα.

Θέμης Κανελλόπουλος: Κε Πρόεδρε, να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ. Να ευχηθώ τα καλύτερα, καλή δύναμη και καλή συνέχεια.

Αντώνης Σαμαράς: Να είστε καλά χάρηκα πολύ που ήρθα εδώ.

Από τον Βασίλη Παπακωνσταντόπουλο 

Αρνητικό ρεκόρ ως προς την επάρκεια του εισοδήματος καταγράφει η ετήσια έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες διαβίωσης των νοικοκυριών 2025. Έξι στα δέκα νοικοκυριά δηλώνουν ότι το μηνιαίο εισόδημά τους δεν φτάνει έως το τέλος του μήνα, αλλά επαρκεί κατά μέσο όρο μόλις για 18 ημέρες. Το 54% αναγκάζεται να κάνει περικοπές για να καλύψει βασικές ανάγκες, το 12,1% δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν ούτε για τα απολύτως αναγκαία, ενώ η αδυναμία αποταμίευσης είναι σχεδόν καθολική. Η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια και καύσιμα συνεχίζει να συμπιέζει το διαθέσιμο εισόδημα, οδηγώντας σε περιορισμό δαπανών για ψυχαγωγία και ένδυση.

Η έρευνα αποτυπώνει τη συνεχιζόμενη και εντεινόμενη πίεση που δέχονται τα ελληνικά νοικοκυριά. Τα φετινά ευρήματα δείχνουν ότι οι οικονομικές δυσκολίες δεν περιορίζονται πλέον στα χαμηλά εισοδήματα, αλλά επεκτείνονται και στα μεσαία στρώματα, καθώς οι πληθωριστικές πιέσεις λειτουργούν σωρευτικά και εξαντλούν τις αντοχές των νοικοκυριών. Παράλληλα, οι ανισότητες παραμένουν έντονες, με τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά να αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες, ενώ η απαισιοδοξία για το μέλλον ενισχύεται. Σε αυτό το πλαίσιο, αξιολογούνται ως ανεπαρκή τα υφιστάμενα μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας και προτάσσονται λύσεις δομικού χαρακτήρα, όπως η αύξηση των μισθών, οι φορολογικές ελαφρύνσεις και ο έλεγχος των τιμών, που ενισχύουν ουσιαστικά το εισόδημα και την οικονομική ασφάλεια των νοικοκυριών.

Το 51,5% των νοικοκυριών δήλωσε πως η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε, το 13,5% των νοικοκυριών ότι βελτιώθηκε και το 34,8% των νοικοκυριών ότι παρέμεινε σταθερή.

Δυσμενή θέση

Η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης των νοικοκυριών παρουσιάζει έντονη εισοδηματική κλιμάκωση, καθώς αφορά έξι στα δέκα νοικοκυριά με εισόδημα έως 18.000 ευρώ, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από εκείνο των υψηλότερων εισοδημάτων (32,7% άνω των 30.000 ευρώ), υπογραμμίζοντας την ιδιαίτερα δυσμενή θέση των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων και την όξυνση των ανισοτήτων.

Στην έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (τη 14η κατά σειρά) καταγράφεται υψηλή οικονομική ανασφάλεια, με το 55,7% των νοικοκυριών να μην μπορεί ή να δυσκολεύεται πολύ να αντιμετωπίσει ένα έκτακτο έξοδο 500 ευρώ, ενώ σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά εκτιμά ότι η οικονομική του κατάσταση θα χειροτερέψει τον επόμενο χρόνο. Τη χρονιά που πέρασε το 65,5% των νοικοκυριών δαπάνησε περισσότερα χρήματα για τους λογαριασμούς του σπιτιού, 65,2% για είδη διατροφής, ενώ 39,3% δαπάνησε λιγότερα για εξόδους ψυχαγωγίας, 35,2% λιγότερα για ένδυση και υπόδηση, το 36,4% καθυστερεί ή αδυνατεί να καλύψει ιατρικά έξοδα, το 23,2% καθυστερεί ή αδυνατεί να καλύψει την πληρωμή του ρεύματος και 20,2% καθυστερεί ή αδυνατεί να καλύψει τα έξοδα θέρμανσης. 

Σχεδόν επτά στα δέκα νοικοκυριά δήλωσαν ότι οι αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων τα επηρέασαν σημαντικά, ενώ 87,5% αξιολογεί ως ανεπαρκή τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Η μη μηνιαία επάρκεια εισοδήματος είναι εντονότερη για μισθωτούς και συνταξιούχους (63,3% και 62,% αντίστοιχα δηλώνουν ότι το εισόδημά τους δεν επαρκεί ως το τέλος του μήνα), σε σχέση με τα νοικοκυριά που έχουν ως κύρια πηγή εισοδήματος τα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα (το 48,5% δηλώνει ότι δεν επαρκούν ως το τέλος του μήνα). Και όλα αυτά την ίδια ώρα που όσοι εκτιμούν ότι το 2026 είναι πιο πιθανό να χειροτερέψει η οικονομική κατάσταση τους φτάνει το 49,8%, αυξημένο κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι αποταμιεύσεις αποτελούν μακρινό όνειρο για το 83,5% των ερωτηθέντων από 81,6% το 2024, με την αδυναμία να είναι σχεδόν καθολική στα χαμηλότερα εισοδήματα. 

Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

«Σε σκάφος που μετά βίας χώραγαν 10 άνθρωποι επέβαιναν 40 και η πρόσκρουση ήταν τόσο δυνατή που τους βρήκαμε σκοτωμένους»

Τραγωδία στη Χίο εκτυλίχθηκε το βράδυ της Τρίτης, όταν σκάφος του Λιμενικού συγκρούστηκε με ταχύπλοο που μετέφερε μετανάστες, προκαλώντας σκηνές φρίκης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά του νησιού.

Ο δύτης Βαγγέλης Κυρήθρας, μιλώντας στην ΕΡΤ από το σημείο του δυστυχήματος – ένα μίλι από τις ακτές της Χίου και έντεκα από το Τσεσμέ – περιέγραψε το σοκ που βίωσε φτάνοντας πρώτος στον τόπο της τραγωδίας.

«Στις 9 μας ενημέρωσαν ότι έγινε ατύχημα, χωρίς να γνωρίζουμε τι έχει γίνει. Σπεύσαμε δύο δύτες στο σημείο και είδαμε ένα σκάφος χτυπημένο, μισοβουλιαγμένο και δυστυχώς πτώματα. Εμείς πήραμε 12 (πτώματα) στο σκάφος του Λιμενικού και τα μεταφέραμε στο λιμάνι», ανέφερε συγκλονισμένος.

«Πόλεμος» στη θάλασσα

Σε ερώτηση αν οι στιγμές ήταν δύσκολες, απάντησε με μία λέξη: «Πόλεμος». Όπως είπε, «βγάλαμε δύο κορίτσια και τους υπόλοιπους άνδρες. Οι τραυματίες είχαν ήδη μεταφερθεί. Τα συναισθήματα δεν περιγράφονται, είναι πολύ άσχημο να βλέπεις άψυχα σώματα μπροστά σου, δεν κοιμηθήκαμε το βράδυ».

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι πρόλαβε να δει το σκάφος των διακινητών «στην επιφάνεια, με πτώματα πάνω του, λίγο πριν βουλιάξει». Ήταν, όπως είπε, «ένα φουσκωτό επτά μέτρων, για 10 άτομα κανονικά, αλλά μέσα ήταν 40. Είναι τραγικό».

Η επιχείρηση διάσωσης διήρκεσε περίπου 45 λεπτά. Ο δύτης εκτίμησε ότι όσοι διασώθηκαν πιθανόν πρόλαβαν να πηδήξουν στη θάλασσα πριν τη βύθιση.

Εμφανείς κακώσεις στα σώματα

Για την ανάσυρση των σορών, ο κ. Κυρήθρας ανέφερε πως «βουτήξαμε μέσα, γιατί τα σώματα βρίσκονταν σε σκάφος που είχε βυθιστεί και ήταν γεμάτο νερό». Όπως είπε, «είχαν εμφανείς κακώσεις στο κεφάλι και στο σώμα από τη σύγκρουση».

Ερωτηθείς αν τα σωσίβια θα μπορούσαν να σώσουν κάποιους, απάντησε: «Δεν θα γλίτωνε κανείς, θεωρώ ότι ήταν ήδη νεκροί από τη σύγκρουση».

Δύο από τα τέσσερα μέλη του πληρώματος του σκάφους του Λιμενικού τραυματίστηκαν, χωρίς η κατάστασή τους να εμπνέει ανησυχία. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, συνελήφθη ένας άνδρας από το Μαρόκο, αναγνωρισμένος από τους επιζώντες ως ο διακινητής.

Το χρονικό της τραγωδίας

Γύρω στις 8:30 το βράδυ, στη θαλάσσια περιοχή Μερσινιδίου στη Χίο, φουσκωτό ταχύπλοο με τουλάχιστον 39 πρόσφυγες κινείτο χωρίς φώτα προς τις ελληνικές ακτές. Το περιπολικό σκάφος 1077 του Λιμενικού, που περιπολούσε μεταξύ Οινουσσών και Χίου, το εντόπισε.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Λιμενικού, έγιναν φωτεινά και ηχητικά σήματα στον χειριστή του ταχύπλοου για να σταματήσει, όμως εκείνος δεν συμμορφώθηκε, άλλαξε πορεία και προσέκρουσε με μεγάλη ταχύτητα στο σκάφος του Λιμενικού. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και φονική.

«Ανέστρεψε πορεία και ακολούθησε πρόσκρουση στην πλάγια δεξιά πλευρά του περιπολικού. Από τη σφοδρότητα, το ταχύπλοο ανετράπη και βυθίστηκε, με αποτέλεσμα να πέσουν όλοι στη θάλασσα», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Οι πρόσφυγες κατέθεσαν πως η ανατροπή συνέβη μετά από βίαιο χειρισμό του διακινητή. Οι έρευνες συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα για τον εντοπισμό αγνοουμένων.

Οι τραυματίες και οι έρευνες

25 πρόσφυγες και μετανάστες νοσηλεύονται στο νοσοκομείο της Χίου, ανάμεσά τους 10 παιδιά έως 15 ετών. Ένα 13χρονο αγόρι υπεβλήθη σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση. Δύο έγκυες γυναίκες νοσηλεύονται εκτός κινδύνου, ωστόσο έχασαν τα έμβρυά τους.

Ελικόπτερα της Πολεμικής Αεροπορίας και πλωτά μέσα συνεχίζουν τις έρευνες, ενώ Super Puma χρησιμοποιεί θερμικές κάμερες για τον εντοπισμό επιζώντων.

Το Υπουργείο Ναυτιλίας διέταξε Ένορκη Διοικητική Εξέταση για τις συνθήκες του δυστυχήματος. Σε εφαρμογή τέθηκε το ειδικό πρωτόκολλο διαχείρισης κρίσης, με συμμετοχή ιατροδικαστών και αξιωματικών του Λιμενικού.

Η θερμική κάμερα και τα ερωτήματα

Πηγές του Λιμενικού διευκρίνισαν ότι το περιπολικό σκάφος διέθετε θερμική κάμερα, η οποία χρησιμοποιείται επικουρικά με το ραντάρ. Ωστόσο, όπως δήλωσε ο κυβερνήτης, η κάμερα δεν χρησιμοποιήθηκε γιατί το ταχύπλοο είχε ήδη εντοπιστεί οπτικά και μέσω κάμερας παρατήρησης από τη στεριά.

ΕΔΕ και αντιπαράθεση με την Τουρκία

Το υπουργείο Ναυτιλίας προχώρησε σε ΕΔΕ, ενώ ο υπουργός χαρακτήρισε τους διακινητές «εχθρούς της χώρας» που θέτουν ανθρώπινες ζωές σε θανάσιμο κίνδυνο.

Η Άγκυρα εξέδωσε παράνομη ΝΟΤΑΜ ισχυριζόμενη ότι το σημείο του δυστυχήματος βρίσκεται στη δική της περιοχή ευθύνης για έρευνα και διάσωση. Η Αθήνα απάντησε άμεσα με Αντι-ΝΟΤΑΜ, υπογραμμίζοντας την ελληνική αρμοδιότητα στην περιοχή.