ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΣΩ ΟΥΤΕ ΦΙΛΟΥΣ Ν’ ΑΠΟΚΤΗΣΩ. Γράφει ο Θεόφιλος Κυριακίδης.   Όχι, δεν θα ενδώσω σε κανάλια κι εφημερίδες θα είμαι πάντα όπως με γνώρισες και με «είδες».   Δεν γράφω για να πλουτίσω ούτε φίλους ν’ αποκτήσω ζωντανός θα παραμείνει και ότι μπορώ θα δίνω.   Αγαπώ υπερβολικά τον τόπο που γεννήθηκα τον τόπο που μεγάλωσα αγάπησα κι αγαπήθηκα.   Δεν είμαι όμως άγιος και δεν χειραγωγούμαι δεν σκύβω σε ανέντιμους στον εαυτό μου ηγούμαι.   Ο λόγος μου είναι σπαθί και πίπτει εκεί που πρέπει και δεν ενδιαφέρεται δάφνες εάν δρέπει.   Με πολύ αγάπη, δικός σας πάντα Θεόφιλος Κυριακίδης του Νικολάου.   28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 και ώρα 20:15΄ ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973 Ποιητής και στιχουργός από το 1962.  ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που αναγράφεται στο τέλος!

 

ΣΑΝ ΖΗΤΙΑΝΟΣ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΠΤΩΜΑΪΝΗ ΜΥΡΙΖΕΙΣ. Γράφει ο Θεόφιλος Κυριακίδης.   Κούλη πως σε κατάντησαν σαν ζητιάνος να γυρίζεις κι απ’ τ’ Αγιονέρι μακρυά σαν πτωμαϊνη μυρίζεις.   Πτώμα πολιτικό που γυρίζει στις γειτονιές γιατί εκεί το «ψάρεμα» γίνεται με πετονιές.   Ψάχνεις για ευκολόπιστους μα πάλι τέτοιους δεν βρίσκεις με τα’ ασκέρι που κουβαλάς μόνος σου πάλι μνήσκεις.   Γύρισε όλο το Κιλκίς ωσάν τους γυρολόγους εμείς σε καταλάβαμε πάρε και μοιρολόγους.   Για να κλαίτε όλοι μαζί μήπως και σας ακούσουν και με υποσχέσεις σαν κι εσέ όλους σας να σας λούσουν.   Άντε καλή συνέχεια και καλό κατευόδιο κανένας δεν θ’ αντισταθεί στο φεύγα σου εμπόδιο.   28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 και ώρα 19:49΄ ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973 Ποιητής και στιχουργός από το 1962.  ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που αναγράφεται στο τέλος!

 

ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΤΗΝ ΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΙΚΗ. Γράφει ο Θεόφιλος Κυριακίδης.   Το γραφείο του πρωθυπουργού έκλεισε στην Σαλονίκη φαίνεται πως μυρίστηκε στις εκλογές δεν έχει νίκη.   Λέμε πως θα κλείσουνε και άλλα τέτοια γραφεία διότι για τις εκλογές γιόκ  μηχανορραφία.   Κι έτσι αυτό που απέμεινε ειν η «ομάδα Ηλίθιας» θα προσπαθεί να δώσει μία χείρα βοήθειας.   Θα έρθει λέει στο Κιλκίς για να μετεκπαιδεύσει ανθρώπους για να μάθουνε τον κόσμο να μπερδεύσει.   Τρελό μπορεί ν’ ακούγετε αλλά έτσι είναι το κόμμα όταν και τα κόκαλά του μυρίζουνε σαν πτώμα..   28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 και ώρα 19:21΄   ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973 Ποιητής και στιχουργός από το 1962.  ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που αναγράφεται στο τέλος!

 

Η απερχόμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας καταγγέλλει πολιτικές πιέσεις, οικονομική ασφυξία και εμπόδια στις έρευνες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη στάση Ελλήνων πολιτικών.

Σε μια αποκαλυπτική και ιδιαίτερα αιχμηρή συνέντευξη στο Politico και στη δημοσιογράφο Νεκταρία Σταμούλη προχώρησε η απερχόμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, λίγες μόλις ημέρες πριν την ολοκλήρωση της επταετούς θητείας της. Η Ρουμάνα εισαγγελέας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του θεσμού, κάνοντας λόγο για ένα περιβάλλον υποχρηματοδότησης, γραφειοκρατικών εμποδίων και πολιτικών παρεμβάσεων, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο επίκεντρο των καταγγελιών της.

«Απειλούν να θανατώσουν αθόρυβα τον θεσμό επειδή κάνει τη δουλειά του»

Η Λάουρα Κοβέσι εξέφρασε την έντονη ανησυχία της για τη σταδιακή αποδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, δηλώνοντας: «Ανησυχώ ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα “θανατωθεί αθόρυβα” επειδή κάνει τη δουλειά της».

Ιδιαίτερα δηκτική εμφανίστηκε για τα όσα εκτυλίσσονται στην Ελλάδα, αποκαλύπτοντας πως η πιο απροκάλυπτη απόπειρα εκφοβισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κατά τη διάρκεια της θητείας της συνδέθηκε άμεσα με το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων.

Κληθείσα να σχολιάσει τις δηλώσεις Ελλήνων κυβερνητικών στελεχών και πολιτικών περί διακοπής της συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η Κοβέσι είπε ότι η αποχώρηση μιας χώρας-μέλους είναι νομικά σχεδόν αδύνατη, ερμηνεύοντας αυτές τις αντιδράσεις ως καθαρή ενόχληση μπροστά στο ανακριτικό έργο: «Ορισμένοι πολιτικοί υπερασπίζονται την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη μέχρι τη στιγμή που οι έρευνες αγγίζουν τους ίδιους ή το περιβάλλον τους».

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ: «Ταξίδια και πολυτελή ΙΧ αντί για ενισχύσεις σε πραγματικούς αγρότες»

Σημαντικό μέρος της συνέντευξης κάλυψε η πολύκροτη υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η απερχόμενη επικεφαλής αποκάλυψε ότι ορισμένα κατηγορητήρια έχουν ήδη ολοκληρωθεί και υποθέσεις έχουν πάρει τον δρόμο για τη Δικαιοσύνη, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τις επικρίσεις περί «πολιτικών σκοπιμοτήτων» ή σύνδεσης των ερευνών με τον εκλογικό κύκλο.

Περιγράφοντας την ουσία της απάτης με τις αγροτικές επιδοτήσεις, η Κοβέσι σημείωσε πως έργο των εισαγγελέων είναι να διασφαλίζουν ότι τα κοινοτικά κονδύλια φτάνουν στους πραγματικούς παραγωγούς: «Χρήματα κατευθύνθηκαν σε πρόσωπα που εμφανίζονταν ως αγρότες και χρηματοδότησαν πολυτελή ταξίδια και αυτοκίνητα, ενώ δικαιούχοι αγρότες έμειναν χωρίς ενισχύσεις».

Παράλληλα, απάντησε και στην κριτική που δέχθηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τα αιτήματα άρσης ασυλίας 11 βουλευτών στην Ελλάδα, εκ των οποίων τελικά τέσσερις οδηγήθηκαν στο δικαστήριο. Ξεκαθάρισε ότι δεν έγινε κανένα λάθος από την πλευρά του θεσμού, υπενθυμίζοντας ότι η άρση ασυλίας δεν αποτελεί καταδίκη, αλλά τη νομική προϋπόθεση για να μπορέσει η Δικαιοσύνη να συλλέξει αποδεικτικά στοιχεία.

Υποχρηματοδότηση, «Pfizergate» και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

Πέρα από τα ελληνικά μέτωπα, η Κοβέσι ανέδειξε τα δομικά προβλήματα που στραγγαλίζουν τη λειτουργία του οργάνου σε ολόκληρη την Ευρώπη:

Οικονομική ασφυξία: Ενώ προβλέπονται 230 Ευρωπαίοι εντεταλμένοι εισαγγελείς, η διαθέσιμη χρηματοδότηση επαρκεί μόλις για 180. Ενδεικτικά, στην Πολωνία υπηρετούν 15 αντί των 24 συμφωνηθέντων εισαγγελέων.

Θεσμικά εμπόδια: Καταγγέλλει τακτικές κατά τις οποίες εθνικές αρχές άνοιγαν παράλληλες υποθέσεις με το ίδιο αντικείμενο για να αμφισβητήσουν εκ των υστέρων την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Πρόσωπα «υπεράνω του νόμου»: Άφησε αιχμές για τη συμπεριφορά ορισμένων παραγόντων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποφεύγοντας ωστόσο να σχολιάσει συγκεκριμένα την υπόθεση «Pfizergate».

Κλείνοντας τον απολογισμό της θητείας της, η Λάουρα Κοβέσι υπερασπίστηκε το έργο της, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία απέδειξε την αξία της στην προστασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Τόνισε, ωστόσο, πως το μεγάλο στοίχημα για τον διάδοχό της είναι να κρατήσει τον θεσμό αδιάβλητο και ανεξάρτητο από τις πολιτικές πιέσεις.

 

Ουδείς κατάλαβε βέβαια έως τώρα ποια είναι η σημασία και ποιος ο ρόλος αυτού του γραφείου!

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται πως δεν ιδρώνει και πολύ με όσα συμβαίνουν γύρω του… Από τη μία έχουμε την παραίτηση του Μιχάλη Μπεκίρη, του μέχρι πρότινος διευθυντή του Γραφείου του Πρωθυπουργού, λόγω των αποκαλύψεων που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, και από την άλλη το ίδιο το Πρωθυπουργικό Γραφείο στη Θεσσαλονίκη να βρίσκεται «στον αέρα».

Με τον κ. Μπεκίρη εκτός και τα υπόλοιπα στελέχη (ο Παπαγεωργίου και η Σώκου) να τρέχουν για τους δικούς τους προεκλογικούς σταυρούς μια και θα κατέβουν υποψήφιοι στις εκλογές μένει το εύλογο ερώτημα: Ποιος πραγματικά ασχολείται με τα προβλήματα της Βόρειας Ελλάδας; Η απάντηση μάλλον είναι… κανείς, αφού όπως φάνηκε και στην πράξη το μόνο που έχει σημασία είναι οι εντυπώσεις, μήπως έλυσαν και τίποτα τόσα χρόνια στην συμπρωτεύουσα;

Βέβαια, ο πρωθυπουργός μάλλον δεν έχει χρόνο για τέτοιες ανησυχίες. Αφού ολοκλήρωσε χθες βράδυ την εκδήλωση φωταγώγησης του Λευκού Πύργου όπου δήλωσε ότι «σήμερα δεν φωτίζουμε μόνο τον Λευκό Πύργο, αλλά ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη» είπε να ρίξει λίγο φως και στα τραπέζια της γνωστής ταβέρνας «Διάβαση».

Εκεί, παρέα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα, άφησαν τις έγνοιες της Ελλάδας κατά μέρος και απόλαυσαν ένα χαλαρό γεύμα, με τα διάσημα σουτζουκάκια του εστιατορίου να έχουν, όπως φαίνεται, την τιμητική τους.

 

Η Ιορδανία συνέλαβε τρεις άνδρες , οι οποίοι, σύμφωνα με τις αρχές, ευθύνονται για τη φονική τρομοκρατική επίθεση στον Ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Χαμούντ του Καράκ, την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026. Από την επίθεση έχασαν τη ζωή τους εννέα Χριστιανοί, ενώ τραυματίστηκαν άλλοι 34, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί για μια κηδεία.

Οι τρεις άνδρες συνελήφθησαν τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, έπειτα από τριήμερη ανθρωποκυνηγητό και ένοπλη σύγκρουση με τις δυνάμεις ασφαλείας.

Η αστυνομία ταυτοποίησε τους τρεις άνδρες ως τον Χάζα Ζαϊντάν Μοχάμεντ, ο οποίος, όπως είπε, σχεδίασε την επίθεση, τον Μεσάλ Ζαϊντάν Μοχάμεντ και τον Άχμαντ Σάμι Χουσεΐν. Ιορδανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι τρεις γεννήθηκαν το 1987, το 1995 και το 2001, αντίστοιχα.

Η τρομοκρατική επίθεση έχει συγκλονίσει τη χριστιανική κοινότητα της Ιορδανίας, η οποία, σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, αριθμεί από 250.000 έως 300.000 ανθρώπους, δηλαδή περίπου το 2,1% του πληθυσμού της χώρας. Τέτοιες επιθέσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες στην Ιορδανία. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη επίθεση με συγκεκριμένο στόχο τη χριστιανική κοινότητα της χώρας από τις θρησκευτικές συγκρούσεις που ξέσπασαν στη Μάνταμπα το 1955.

Παράλληλα, η Ιορδανία ανακοίνωσε αεροπορικές επιδρομές εναντίον ύποπτων κρησφύγετων τρομοκρατών στη νότια Συρία, επικαλούμενη φερόμενες διασυνδέσεις με τους δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση των ιορδανικών ενόπλων δυνάμεων, η επιχείρηση ονομάστηκε «Ιορδανική Αποτροπή – Χμουντ» και στόχευσε κρησφύγετα οργανώσεων που, κατά τον στρατό, συνδέονταν με τους δράστες της επίθεσης στην εκκλησία. Η αρχική ανακοίνωση δεν κατονόμαζε τις οργανώσεις ούτε παρουσίαζε στοιχεία για τη σύνδεση.

Η ιορδανική κυβέρνηση ανέφερε ότι στις επιδρομές σκοτώθηκαν περίπου 20 μέλη του Ισλαμικού Κράτους. Αναγνώρισε επίσης ότι υπήρξαν θύματα μεταξύ αμάχων και εξέφρασε τη λύπη της.

Σ΄αυτό το σημείο θα πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει και μια αντίφαση στα δημοσιεύματα για την ανάληψη ευθύνης: το Al Jazeera αναφέρει ότι το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την επίθεση, ενώ το Reuters γράφει ότι καμία οργάνωση δεν την έχει αναλάβει.

Γιώτα Χουλιάρα

Geopolitics & Daily News

 

Με το διαχρονικό μήνυμα του ιστορικού «ΟΧΙ» ζωντανό και τη Γαλανόλευκη να κυματίζει ψηλά  εμφυσώντας εθνική υπερηφάνεια , το Κιλκίς τίμησε την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, αποδίδοντας φόρο τιμής στους Έλληνες και τις Ελληνίδες που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στον φασισμό και αγωνίστηκαν με αυταπάρνηση για την ελευθερία και την εθνική αξιοπρέπεια. 

Στις εορταστικές εκδηλώσεις που ανέδειξαν το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής και τη διαχρονική αξία της ιστορικής παρακαταθήκης του ’40, την ελληνική κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νικόλαος Ταχιάος, τον οποίο υποδέχθηκε στον προαύλιο χώρο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ο Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Κιλκίς Ανδρέας Βεργίδης. 

Με τις καμπάνες να χτυπούν χαρμόσυνα από νωρίς το πρωί , τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, επίσημη δοξολογία προεξάρχοντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κ.κ. Βαρθολομαίου. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η εκπαιδευτικός του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς Βασιλική Αντωνιαδου. 

Ακολούθως αναπέμφθηκε επιμνημόσυνη δέηση  στο Μνημείο Ηρώων και Πεσόντων στο Δημοτικό Πάρκο Κιλκίς. Η τελετή ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων, ενός λεπτού σιγή και ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.

Στεφάνια κατέθεσαν ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νικόλαος Ταχιάος, ο Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και Βουλευτής  Κιλκίς Γεώργιος Γεωργαντάς, ο βουλευτής Κιλκίς του ΠΑΣΟΚ- Κινήματος Αλλαγής Στέφανος Παραστατίδης, ο Δήμαρχος Κιλκίς Δημήτριος Κυριακίδης, ο εκπρόσωπος του Ανώτερου Διοικητή Φρουράς Νέας Σάντας Κιλκίς Συνταγματάρχης Πεζικού Παναγιώτης Αθανασόπουλος, ο Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς  Ανδρέας Βεργίδης , ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς Αναστάσιος Καζαντζίδης, για τον Πρύτανη του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος, ο Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Σχεδιασμού , καθηγητής Ιορδάνης  Κοτζαϊβάζογλου, για την παράταξη «ΠΡΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ο περιφερειακός σύμβουλος Σταμάτης Παπουλίδης, ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Κιλκίς Δημήτριος Ντέντας , ο Διοικητής της Διοίκησης Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Νομού Κιλκίς  Πύραρχος Ιωάννης Πολιτίδης, η πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Κιλκίς , Φεβρωνία Ιωαννίδου, για την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού , ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Κιλκίς, Υποστράτηγος ε.α. Σπυρίδων Τσερτσίδης , ο πρόεδρος της Ένωσης  Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς Ανθυπασπιστής(ΠΖ) Ιωάννης Σφήνας, ο γραμματέας του Συνδέσμου  Εφέδρων Αξιωματικών Κιλκίς Δημήτρης Πέρρος, ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ ΝΔ ν. Κιλκις  Μηνάς Παπαδόπουλος, για την Νομαρχιακή Επιτροπή εκλογικού Αγώνα του ΠΑΣΟΚ -Κινήματος Αλλαγής στο Κιλκίς ο Λάζαρος Παζαρτζικλής, για την Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ– Προοδευτική Συμμαχία Ν. Κιλκίς, ο Ζωηρός Μελάς, για την «Ελληνική Λύση», η εκπρόσωπος Παρθένα Σαββίδου ,  για το Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα «Νίκη», ο εκπρόσωπος Ηλίας Θεοχαράκης, ο πρόεδρος της Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης ν. Κιλκίς Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, ο  πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ  Κιλκίς Ιωάννης Καραίτης, ο Β΄αντιπρόεδρός του Επιμελητηρίου Κιλκίς ΘεόφιλοςΤιρεκίδης, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς Νικόλαος Τοπαλίδης, ο πρόεδρος της Ένωσης  Πολύτεκνων Οικογενειών Περιφέρειας Κιλκίς, Ανέστης Σπυρίδης, ο πρόεδρος του Κέντρου Κοινωνικής Στήριξης Αστέριος Τάτσης, ο αντιπρόεδρος της Θρακικής Εστίας Κιλκίς  Ηλίας Γιαλαμούρας και ο εκπρόσωπος του Περιφερειακού Τμήματος Κιλκίς του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Ευάγγελος Στάμκος. 

 Οι εορταστικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την παρέλαση πολιτικών, μαθητικών και στρατιωτικών τμημάτων επί της οδού 21η Ιουνίου, στο κέντρο της πόλης του Κιλκίς.

Στο μήνυμα του για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 , ο Αντιπεριφερειάρχης Ανδρέας Βεργίδης υπογραμμίζει: «Η  28η Οκτωβρίου 1940, είναι η στιγμή που η ελληνική ψυχή μετουσίωσε την αγάπη για την πατρίδα σε πράξη αντίστασης απέναντι στον ναζισμό και το φασισμό και την πίστη στην ελευθερία στο μεγαλειώδες ΟΧΙ.

Στα χιονοσκεπή βουνά της Ηπείρου, οι Έλληνες υπερασπίστηκαν τα ιερά και όσια της πατρίδας μας, με απαράμιλλο θάρρος, αυταπάρνηση, πίστη και ακλόνητο φρόνημα. 

Σήμερα, υψώνουμε με εθνική περηφάνια και σεβασμό την Γαλανόλευκη και  στεκόμαστε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη μπροστά στη θυσία των ηρώων μας. 

Το έπος του ’40 παραμένει αιώνιο σύμβολο εθνικής αξιοπρέπειας, ομοψυχίας και μεγαλείου ψυχής, φωτίζοντας την ιστορική μας διαδρομή και υπενθυμίζοντάς μας τη δύναμη που αναδύεται όταν ένας λαός ενώνεται με κοινό σημείο αναφοράς την πατρίδα, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Τιμή και δόξα στους αθάνατους νεκρούς του έπους του ‘40.

Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους ‘Ελληνες!

Χρόνια πολλά Ελλάδα!»

 

Πανηγυρικός λόγος για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 από την εκπαιδευτικό του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς Βασιλική Αντωνιάδου.

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 - 86η επέτειος του «ΟΧΙ»

Σεβαστοί Πατέρες,

Αξιότιμοι εκπρόσωποι των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών,

Αγαπητοί εκπαιδευτικοί, μαθητές και μαθήτριες,

Κυρίες και κύριοι,

Σήμερα, 28 Οκτωβρίου 2026, συμπληρώνονται 86 χρόνια από μία από τις σημαντικότερες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Ογδόντα έξι χρόνια από εκείνο το φθινοπωρινό ξημέρωμα του 1940, όταν ένας μικρός λαός κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια μεγάλη ιστορική πρόκληση και επέλεξε να υπερασπιστεί την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά του.

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα στον ιερό αυτό χώρο για να τιμήσουμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, να αποδώσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα και, κυρίως, να αναλογιστούμε τι σημαίνει για εμάς, στον σημερινό κόσμο, το ιστορικό εκείνο «ΟΧΙ».

Γιατί οι εθνικές επέτειοι δεν είναι απλώς ημερομηνίες στο ημερολόγιο. Δεν αποτελούν μόνο ευκαιρίες για παρελάσεις, πανηγυρικούς λόγους και επίσημες τελετές. Είναι στιγμές συλλογικής μνήμης και αυτογνωσίας. Μας καλούν να στρέψουμε το βλέμμα στο παρελθόν, όχι για να παραμείνουμε εγκλωβισμένοι σε αυτό, αλλά για να αντλήσουμε διδάγματα που θα μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε με ευθύνη το παρόν και να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο μέλλον.

Η 28η Οκτωβρίου του 1940 υπήρξε μια τέτοια καθοριστική στιγμή.

Η Ευρώπη βρισκόταν ήδη στη δίνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο φασισμός και ο ναζισμός είχαν επιβάλει σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου τη βία, τον αυταρχισμό και την καταπάτηση της ελευθερίας των λαών. Ισχυρά κράτη είχαν υποκύψει στη στρατιωτική υπεροχή των δυνάμεων του Άξονα, ενώ ο φόβος και η αβεβαιότητα κυριαρχούσαν παντού.

Μέσα σε αυτό το σκοτεινό διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα προσπαθούσε να διατηρήσει την ουδετερότητά της. Οι προκλήσεις, όμως, διαδέχονταν η μία την άλλη. Η κορύφωσή τους ήρθε στις 15 Αυγούστου 1940, όταν το ελληνικό καταδρομικό «Έλλη» τορπιλίστηκε από ιταλικό υποβρύχιο στο λιμάνι της Τήνου, την ημέρα της μεγάλης γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η απειλή μετατράπηκε σε ανοιχτή επιθετικότητα.

Στις τρεις περίπου τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου, ο Ιταλός πρεσβευτής Εμανουέλε Γκράτσι επισκέφθηκε τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας, Ιωάννη Μεταξά, και του επέδωσε τελεσίγραφο της φασιστικής κυβέρνησης του ΜπενίτοΜουσολίνι. Η Ιταλία απαιτούσε να επιτραπεί στα στρατεύματά της να εισέλθουν στην ελληνική επικράτεια και να καταλάβουν στρατηγικές θέσεις.

Στην πραγματικότητα, απαιτούσε την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.

Η ελληνική απάντηση υπήρξε αρνητική. Η ιστορική φράση του Μεταξά, «Alors, c'est la guerre» —«Λοιπόν, έχουμε πόλεμο»— συμπυκνώθηκε στη συλλογική μνήμη σε μία μόνο λέξη: «ΟΧΙ».

Μια λέξη μικρή, αλλά με τεράστιο ιστορικό βάρος.

Ένα «ΟΧΙ» που δεν αποτέλεσε απλώς την απάντηση μιας κυβέρνησης σε ένα διπλωματικό τελεσίγραφο. Έγινε η έκφραση της αποφασιστικότητας ενός ολόκληρου λαού να μην αποδεχθεί την υποταγή.

Λίγες ώρες αργότερα, στις πέντε και μισή το πρωί, τα ιταλικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ελλάδα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Και τότε άρχισε να γράφεται μία από τις πιο λαμπρές, αλλά και πιο οδυνηρές, σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας.

Οι Έλληνες στρατιώτες κλήθηκαν να πολεμήσουν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Απέναντί τους είχαν έναν αντίπαλο αριθμητικά και υλικά ισχυρότερο, με σημαντικά μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνατότητες. Μπροστά τους απλώνονταν τα δύσβατα βουνά της Ηπείρου και της Πίνδου. Και σύντομα θα αντιμετώπιζαν το χιόνι, το διαπεραστικό κρύο, τις κακουχίες, την εξάντληση και τον θάνατο.

Ωστόσο, εκείνοι οι άνθρωποι δεν υποχώρησαν μπροστά στο μέγεθος της δοκιμασίας.

Στο Καλπάκι, στην Πίνδο και σε ολόκληρη την ελληνοαλβανική μεθόριο, οι ελληνικές δυνάμεις αντιστάθηκαν με αποφασιστικότητα. Η αρχική ιταλική επίθεση αποκρούστηκε και ο ελληνικός στρατός πέρασε στην αντεπίθεση, προελαύνοντας στα βουνά της Βόρειας Ηπείρου.

Η επιτυχία αυτή προκάλεσε θαυμασμό και αναπτέρωσε το ηθικό των λαών που αντιστέκονταν στις δυνάμεις του Άξονα.

Όμως, πίσω από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις ιστορικές νίκες υπήρχαν άνθρωποι.

Υπήρχε ο νέος στρατιώτης που άφησε το σπίτι του χωρίς να γνωρίζει αν θα επιστρέψει. Ο πατέρας που αποχαιρέτησε τα παιδιά του. Ο αγρότης που εγκατέλειψε το χωράφι του, ο εργάτης που άφησε την εργασία του, ο δάσκαλος που αποχωρίστηκε τους μαθητές του.

Άνθρωποι συνηθισμένοι, που βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά σε ασυνήθιστες απαιτήσεις.

Άνθρωποι με φόβους, αδυναμίες, ελπίδες και όνειρα. Άνθρωποι που αγαπούσαν τη ζωή και δεν επιδίωξαν τον πόλεμο, αλλά αναγκάστηκαν να αγωνιστούν για να προστατεύσουν όσα θεωρούσαν πολύτιμα.

Και δίπλα τους στάθηκαν οι γυναίκες της Πίνδου, που μετέφεραν τρόφιμα, πολεμοφόδια και εφόδια, πολλές φορές μέσα σε χιονοθύελλες, διασχίζοντας δύσβατα μονοπάτια και θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.

Στάθηκαν ακόμη οι νοσηλεύτριες, οι εθελοντές, οι οικογένειες και οι τοπικές κοινωνίες που στήριξαν με κάθε διαθέσιμο μέσο την πολεμική προσπάθεια.

Η εποποιία του 1940 δεν ήταν, επομένως, αποκλειστικά έργο των στρατιωτών στο μέτωπο. Ήταν μια συλλογική προσπάθεια, στην οποία συμμετείχε, με διαφορετικό τρόπο, ολόκληρη η ελληνική κοινωνία.

Και σε αυτήν ακριβώς τη συλλογικότητα βρίσκεται ένα από τα σπουδαιότερα μηνύματα της επετείου: ότι η δύναμη ενός λαού δεν μετριέται μόνο με τα υλικά μέσα που διαθέτει, αλλά και με την ικανότητά του να ενώνεται γύρω από κοινούς σκοπούς και αξίες.

Ασφαλώς, η ιστορική μνήμη οφείλει να είναι πλήρης και ειλικρινής. Η Ελλάδα του 1940 δεν ήταν μια κοινωνία χωρίς αντιθέσεις ούτε ένα κράτος με δημοκρατική διακυβέρνηση. Ζούσε υπό το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Ωστόσο, μπροστά στην ξένη εισβολή, η υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας αποτέλεσε κοινό σημείο αναφοράς για ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις και κοινωνικές καταβολές.

Αυτός ο διαχωρισμός έχει ιδιαίτερη σημασία. Η τιμή που αποδίδουμε σήμερα στο «ΟΧΙ» αφορά πρωτίστως την αντίσταση απέναντι στην επιθετικότητα και την υποδούλωση, τη θυσία των ανθρώπων που πολέμησαν και την αποφασιστικότητα της ελληνικής κοινωνίας να υπερασπιστεί την πατρίδα της.

Η ιστορία, άλλωστε, δεν χρειάζεται εξιδανικεύσεις για να μας συγκινήσει. Η πραγματική της δύναμη βρίσκεται στην αλήθεια.

Και η αλήθεια είναι ότι ο αγώνας του 1940 είχε βαρύ ανθρώπινο τίμημα.

Η ελληνική αντίσταση δεν τερματίστηκε με τις επιτυχίες στο αλβανικό μέτωπο. Τον Απρίλιο του 1941 ακολούθησε η γερμανική εισβολή και, στη συνέχεια, η Κατοχή. Η χώρα γνώρισε την πείνα, τις εκτελέσεις, τα ολοκαυτώματα, τις διώξεις και την καταστροφή. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ολόκληρες κοινότητες υπέφεραν, ενώ οι Έλληνες Εβραίοι υπέστησαν τον συστηματικό διωγμό και την εξόντωση από το ναζιστικό καθεστώς.

Και μέσα σε εκείνες τις δραματικές συνθήκες αναπτύχθηκε η Εθνική Αντίσταση, με τη συμμετοχή ανθρώπων από διαφορετικούς πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους.

Γι' αυτό, όταν τιμούμε σήμερα την 28η Οκτωβρίου, δεν περιοριζόμαστε μόνο στην πρώτη ημέρα του πολέμου ή στις νίκες του μετώπου. Τιμούμε συνολικά τη δοκιμασία και την αντίσταση ενός λαού απέναντι στον φασισμό, τον ναζισμό, την κατοχή και την καταπίεση.

Τιμούμε όσους πολέμησαν, όσους αντιστάθηκαν, όσους βοήθησαν τους συνανθρώπους τους και όσους θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία.

Η σημερινή μας παρουσία στον ναό προσδίδει στον εορτασμό και μια ιδιαίτερη διάσταση.

Η ορθόδοξη πίστη αποτέλεσε για πολλούς Έλληνες εκείνης της εποχής πηγή ελπίδας και ψυχικής αντοχής. Στις δύσκολες στιγμές του πολέμου, η προσευχή και η επίκληση της Παναγίας συνόδευαν τους στρατιώτες και τις οικογένειές τους.

Κυρίες και κύριοι,

Ογδόντα έξι χρόνια μετά, οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που έζησαν εκείνα τα γεγονότα δεν βρίσκονται πια κοντά μας. Η απόσταση του χρόνου μεγαλώνει και η ιστορική μνήμη περνά ολοένα περισσότερο από τις προσωπικές μαρτυρίες στα βιβλία, στα ιστορικά αρχεία και στην εκπαίδευση.

Ωστόσο, τα ερωτήματα που αναδεικνύει η επέτειος παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα.

Τι σημαίνει σήμερα ελευθερία; Τι σημαίνει πατριωτισμός; Ποια είναι η ευθύνη του καθενός μας απέναντι στην πατρίδα, τη δημοκρατία και την κοινωνία;

Οι απαντήσεις δεν αναζητούνται πλέον στα πεδία των μαχών, αλλά κυρίως στην καθημερινή μας στάση και συμπεριφορά.

Η ελευθερία δεν είναι ένα αγαθό που κατακτήθηκε οριστικά και μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Χρειάζεται διαρκή προστασία μέσα από τον σεβασμό των δικαιωμάτων, τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών, την παιδεία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την υπεύθυνη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.

Ο πατριωτισμός, από την άλλη πλευρά, δεν εξαντλείται σε μεγάλες διακηρύξεις ή σε εκδηλώσεις εθνικής υπερηφάνειας. Εκφράζεται με την ουσιαστική προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, με την εντιμότητα, τη συνέπεια, τον σεβασμό στους νόμους και στους θεσμούς, τη φροντίδα για τον συνάνθρωπο και την υπευθυνότητα απέναντι στις επόμενες γενιές.

Πατριωτισμός σημαίνει να αγαπά κανείς την πατρίδα του και να εργάζεται για την πρόοδό της, χωρίς να υποτιμά την ιστορία, τον πολιτισμό και τα δικαιώματα άλλων λαών.

Σημαίνει να γνωρίζει ότι η εθνική αξιοπρέπεια δεν έρχεται σε αντίθεση με τον σεβασμό προς τους άλλους, αλλά μπορεί και πρέπει να συνυπάρχει με την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη.

Σήμερα, σε έναν κόσμο όπου εξακολουθούν να υπάρχουν πόλεμοι, συγκρούσεις, προσφυγιά, κοινωνικές ανισότητες και αμφισβήτηση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, το μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία.

Μας υπενθυμίζει ότι η επιβολή του ισχυρότερου δεν μπορεί να αποτελεί αποδεκτό κανόνα στις σχέσεις μεταξύ των λαών. Ότι η ανεξαρτησία, η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια αποτελούν αξίες που πρέπει να προστατεύονται. Και ότι η ειρήνη δεν διασφαλίζεται μόνο με ευχές, αλλά με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, διάλογο, συνεργασία και σταθερή προσήλωση στη δημοκρατία.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το μήνυμα αυτό για τη νέα γενιά.

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες,

Εσείς έχετε την ευθύνη να παραλάβετε τη σκυτάλη της ιστορικής μνήμης και να τη μεταφέρετε στο μέλλον.

Δεν καλείστε να ζήσετε ξανά τις εμπειρίες των ανθρώπων του 1940. Ούτε θα ευχόταν κανείς να αντιμετωπίσετε τις ίδιες δοκιμασίες.

Καλείστε, όμως, να κατανοήσετε τις αξίες που ανέδειξε η στάση τους: το θάρρος, την αλληλεγγύη, την επιμονή, την υπευθυνότητα, την αξιοπρέπεια και την προσήλωση στην ελευθερία.

Να μάθετε την ιστορία του τόπου σας, όχι ως μια απλή παράθεση ημερομηνιών και γεγονότων, αλλά ως μια διαρκή προσπάθεια κατανόησης των ανθρώπινων επιλογών και των συνεπειών τους.

Να αναπτύξετε την κρίση σας, να αναζητάτε την αλήθεια, να αντιστέκεστε στην αδικία και στις διακρίσεις, να σέβεστε τη διαφορετική άποψη και να υπερασπίζεστε με επιχειρήματα και δημοκρατικό ήθος όσα θεωρείτε σωστά.

Γιατί η γνώση της ιστορίας αποκτά πραγματική αξία όταν συμβάλλει στη διαμόρφωση ελεύθερων, υπεύθυνων και ενεργών πολιτών.

Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο ουσιαστικά διδάγματα της επετείου: ότι το θάρρος δεν εκδηλώνεται μόνο στις μεγάλες ιστορικές στιγμές. Εκδηλώνεται και στις καθημερινές μας επιλογές, όταν χρειάζεται να υπερασπιστούμε το δίκαιο, να σταθούμε δίπλα σε κάποιον που έχει ανάγκη ή να αρνηθούμε να συμβιβαστούμε με την αδιαφορία και την αδικία.

Αγαπητοί συμπολίτες,

Η 28η Οκτωβρίου είναι ημέρα εθνικής υπερηφάνειας, αλλά και περισυλλογής.

Είναι ημέρα μνήμης και ευγνωμοσύνης.

Μας υπενθυμίζει ότι οι ελευθερίες που απολαμβάνουμε σήμερα δεν μας χαρίστηκαν χωρίς αγώνες και θυσίες. Ότι η ιστορία του τόπου μας περιλαμβάνει στιγμές μεγαλείου, αλλά και βαθιάς οδύνης. Και ότι έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε όσα μας κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές, χωρίς να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος.

Το ιστορικό «ΟΧΙ» του 1940 ήταν μια άρνηση απέναντι στην υποταγή. Ταυτόχρονα, όμως, υπήρξε μια μεγάλη κατάφαση στην ελευθερία, στην εθνική αξιοπρέπεια και στο δικαίωμα ενός λαού να καθορίζει ο ίδιος το μέλλον του.

Ας αποτελέσει, λοιπόν, η σημερινή επέτειος όχι μόνο αφορμή για να θυμηθούμε, αλλά και ευκαιρία να ανανεώσουμε τη δική μας δέσμευση στις αξίες αυτές.

Ας τιμήσουμε τους αγωνιστές του 1940 με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια, με ενότητα, με δημοκρατική συνείδηση και με καθημερινή προσφορά στην πατρίδα.

Ας ευχηθούμε οι νέες γενιές να μη χρειαστεί ποτέ να υπερασπιστούν την ελευθερία τους με τα όπλα, αλλά να έχουν πάντοτε τη γνώση, το θάρρος και την αποφασιστικότητα να την προστατεύουν με ειρηνικά και δημοκρατικά μέσα.

Και ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη εκείνων που, στις δύσκολες ημέρες του 1940, απέδειξαν ότι ακόμη και μπροστά στις μεγαλύτερες αντιξοότητες, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η συλλογική αποφασιστικότητα μπορούν να γράψουν ιστορία.

Αιωνία η μνήμη όσων αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας μας.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!

Ζήτω η Ελλάδα!