ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ

 

(Kilkiswebtv.gr : Το παρών Δελτίο Τύπου δημοσιεύεται όπως παρελήφθη από την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, με τις γραμματοσειρές που εναλλάσσονται σε μέγεθος και την αλλαγή σειρών κατά το δοκούν.)

Σεβασμιότατε, σεβαστοί πατέρες, κυρίες και κύριοι

Έχω την τιμή -και την χαρά ,βεβαίως- να βρίσκομαι σήμερα εδώ για να εκφωνήσω τον Πανηγυρικό της σπουδαίας αυτής ημέρας για τον Ελληνισμό. 

Όλες και όλοι θεωρούμε πως η επέτειος της 25^ης Μαρτίου δεν είναι άγνωστη στην ουσία της. Διπλή γιορτή με κοινή βάση: τον «ευαγγελισμό» , της Θεοτόκου και της Πατρίδας μας.

Το 1838, η κυβέρνηση του Όθωνα επέλεξε να θεσπίσει την 25^η Μαρτίου , ως ημέρα εορτασμού της έναρξης της επανάστασης ώστε να συμπίπτει συμβολικά με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου ( αναφέρει και ο Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του).

Κοινό στοιχείο , η Ευχάριστη αναγγελία για την θρησκεία και για την πατρίδα μας. Στο πεδίο της θρησκείας, ο αρχάγγελος Γαβριήλ ανακοινώνει στην Παναγία μας πως θα κυοφορήσει τον Υιό του Θεού. Πόσο ευλογημένη στιγμή! Ο Θεός θα ενανθρωπίσει τον Υιό του, θα τον κάνει σαν εμάς για να έρθει κοντά μας και για να μας δώσει την ευκαιρία της σωτηρίας και της Αιωνίου ζωής. Η Παναγία εμπιστεύεται την απόφαση και το σχέδιο του Θεού και γίνεται πρότυπο αποδοχής της θείας βούλησης ϊπου μόνο σκοπό έχει το καλό του ανθρώπου.

Αυτό το θρησκευτικό γεγονός όμως συνδέθηκε -και όχι άτοπα-με το άλλο σπουδαίο εθνικό γεγονός ,αυτό του γενέθλιου του ελληνικού έθνους. Η ημερολογιακή ταύτισή τους τονίζει την θεϊκή βοήθεια και προστασία στον Αγώνα. Πνευματική και εθνική αναγέννηση και ελπίδα.

Οι υπόδουλοι στους Οθωμανούς Τούρκους, Έλληνες αψηφώντας κινδύνους και διλήμματα ξεκινούν τον αγώνα ελευθερίας και ζωής. Με οδηγό το σύνθημα ‘Ελευθερία ή Θάνατος’ συσπειρώνονται για τον κοινό σκοπό.

Ο Μοριάς και η Ρούμελη είναι οι κυριότεροι τόποι άνισων -φαινομενικά- μαχών. Οι κλέφτες και οι αρματολοί σπάνε της αλυσίδας της σκλαβιάς. Η Φιλική Εταιρεία οργανώνει μυστικά την επανάσταση. Μπροστάρηδες γνωστοί σε όλους οπλαρχηγοί :Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Διάκος, Νικηταράς, Κανάρης, Μπουμπουλίνα, Μαυρογένους και αμέτρητοι άλλοι. 

Ο εθνικός πίνακας συντίθεται βέβαια με βάση τον απλό λαό, τον αμαθή αλλά γενναίο που δεν διστάζει και παλεύει με ό,τι έχει. Η πίστη και η θέληση τον οδηγεί σε σπουδαίες νίκες ( στα Δερβενάκια, στο Δραγατσάνι) αλλά και σε τραγικές ήττες και ολοκληρωτικές απάνθρωπες καταστροφές ( στη Χίο, στα Ψαρά, στο Μανιάκι) που όμως ανέδυαν μυρωδιά ηρωισμού και δύναμης υπεράνθρωπης. 

Γνωστοί και άγνωστοι, σε μας, Έλληνες, γυναίκες, άνδρες  και παιδιά, λαϊκοί και κληρικοί δικαιώνουν με τη θυσία τους την ελευθερία, φωνάζουν δυνατά το όνομά της ώστε η ελπίδα να μείνει ζωντανή. 

Μεθυσμένοι με το κρασί της αρετής και της τόλμης βεβαιώνουν με το θάνατό τους τη θνητότητά τους μα και την αφθαρσία της ψυχής τους.

Τα ίχνη από τις γήινες μέρες των αγωνιστών του 1821 δεν πρέπει να ενταφιαστούν στο χρόνο αλλά να είναι ορατά και να οδηγούν εμάς και τα παιδιά μας. Κυρίως τα παιδιά μας, τα οποία σήμερα -λυπάμαι για τη διαπίστωση- δεν γνωρίζουν τα περισσότερα Ιστορία αλλά ζουν στο σκοτάδι της αμάθειας. Έχουμε και εμείς μερίδιο ευθύνης γι΄αυτό.

Ζούμε μαζί τους δύσκολες εποχές, είναι αλήθεια. Μεριμνούμε κυρίως τα προς το ζην’. Όμως ο σκοπός μας οφείλει να είναι το ευ ζην.

Μπορούμε να μιλήσουμε με απλά ή και απλοϊκά λόγια για το παρελθόν μας στη νέα γενιά. Στο σπίτι, στο σχολείο, στην εκκλησία, οπουδήποτε, με κάθε αφορμή όπως η σημερινή μπορούμε να διδάξουμε το ελεύθερο, το υπερήφανο, το γενναίο, το «δέον».

Είναι ευλογία που είμαστε Έλληνες. Ας μάθουμε και ας αγαπήσουμε την Ιστορία μας και την Ελλάδα που παρόλα που έχει υποστεί δεν πέθανε- σε πείσμα ανθρώπων και καιρών- γιατί είχε παραδείγματα διαχρονικά και δε λησμόνησε τη γλώσσα, την ιστορία, την πίστη, την ταυτότητά της.

Ελπίζω όλοι μας, ο καθένας από το μετερίζι  του, ως  γονιός, ως δάσκαλος, ως άνθρωπος να συνειδητοποιήσει τη δύναμή του αλλά και το χρέος του απέναντι στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον μας.