Του Βασίλη Βέργη
Δεν έχει υπάρξει ιστορική συγκυρία στην οποία η Ευρώπη να διαθέτει τόσο
«λίγους» ηγέτες. Αν γυρίσει κανείς τη μνήμη στις εποχές του Μιτεράν, του
Ντεστέν, του Κολ, της Θάτσερ, αντιλαμβάνεται ότι όσοι βρίσκονται σήμερα στις
αντίστοιχες καρέκλες μοιάζουν «νάνοι», είτε εντός είτε εκτός Ε.Ε. (οι…
χειρισμοί του Στάρμερ στην επίθεση με drone της Χεζμπολάχ στην Κύπρο ήταν
επικίνδυνα «παιδικοί»). Ακόμη και η Μέρκελ που μας ήπιε το αίμα στην περίοδο
των Μνημονίων (θα) ήταν πιο αποφασιστική από τους σημερινούς.
Η προσέγγιση δεν έχει να κάνει με το ιδεολογικό τους προφίλ, αλλά με την
πολιτική προσωπικότητα που βρίσκεται κάτω από τη βάση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι
μόνο δεν είναι εκ των πρωταγωνιστών της παγκόσμιας σκηνής, αλλά κάθε φορά
αποδεικνύει ότι πρόκειται για έναν κομπάρσο ο οποίος αδυνατεί να διεκδικήσει
ένα μικρό ρολάκι.
Το χειρότερο όλων είναι πως αυτή η «ανυπαρξία» αντανακλά στις ζωές των
Ευρωπαίων πολιτών, στην πλάτη των οποίων «σκάει» διαρκώς ό,τι συμβαίνει στον
πλανήτη. Είτε αυτό είναι «εντός» (Ρωσία – Ουκρανία) είτε «εκτός» αλλά κοντά
(Ισραήλ – ΗΠΑ VS Ιράν).
Κάποιοι έχουν την τύχη να ζουν σε ισχυρά κράτη (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία
κ.λπ), κάποιοι, όπως εμείς, έχουμε την ατυχία να ζούμε στο «ό,τι να ‘ναι» της
ηπείρου μας. Υποχρεωμένοι ταυτοχρόνως να σκεφτόμαστε ότι στην καρέκλα όπου
κάθεται σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης καθόταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και μετά
ο Ανδρέας Παπανδρέου. Στην καλύτερη, μελαγχολείς, αν το δεις ρεαλιστικά,
μεταναστεύεις!
Βρισκόμαστε στο μέσο μιας παγκόσμιας τρέλας. Άνθρωποι σκοτώνονται, σπίτια
διαλύονται, βιος και ζωές καταστρέφονται. Οι «βόμβες» που σκάνε στην Ευρώπη
είναι παράπλευρες, αλλά η ισχύς τους τεράστια. Ο ενεργειακός πόλεμος διαχέεται
σε κάθε γειτονιά, σπίτι, τσέπη. Κάθε φορά που ακούμε «τόσα δολάρια πάνω από τα
100 έφτασε η τιμή του βαρελιού», νιώθουμε το θηρίο να μας κατασπαράζει.
Ράλι ανόδου στα καύσιμα, στην ενέργεια, στα τρόφιμα και ο άμεσος κίνδυνος
αύξησης επιτοκίων -για να… αντιμετωπίσουν, λένε, τον πληθωρισμό-, που σημαίνει
νέο χτύπημα στους δανειολήπτες ,οι οποίοι υπέφεραν νωρίτερα (περισσότερα από
τρία χρόνια) και είχαν αρχίσει να παίρνουν κάποιες ανάσες. Ψάχνεις διέξοδο στο
τούνελ και δεν βρίσκεις.
Σκέφτεσαι «Δεν γίνεται, θα αντιδράσει η Ευρώπη. Θα πάρει απόφαση κοινή να
θωρακίσει τις οικονομίες, σε πρώτη φάση για μείωση των φόρων στα καύσιμα, ρε
αδερφέ». Ένωση την αποκαλούν.
Λάθος. Ένωση Ανύπαρκτων ή Ένωση Παρτάκηδων έπρεπε να ονομάζεται. Το
συζήτησαν, λέει, αλλά είπαν να το αφήσουν για… αργότερα. Προφανώς όταν ανέβει
πάνω από 200 δολάρια το βαρέλι!
Όσοι μπορούν πράττουν μόνοι τους, όπως οι κυβερνήσεις της Ιταλίας, της
Ισπανίας, της Αυστρίας, για να ανακουφίσουν τα νοικοκυριά. Να σκεφτείτε ότι
αποφάσισαν μείωση του φόρου στα καύσιμα πολιτείες στις ΗΠΑ όπου η βενζίνη έχει
μόλις ένα δολάριο το γαλόνι!
Στην Ελλάδα, όπου πλέον η τιμή της βενζίνης καλπάζει πάνω από τα 2 ευρώ το
λίτρο (στην Αθήνα, γιατί στα νησιά δεν αποκλείεται σύντομα να ακούσουμε για
2,5!), ο ειδικός φόρος στα καύσιμα αγγίζει το 65%! Είναι να τρελαίνεσαι
ακούγοντας τον Μητσοτάκη να εξαγγέλλει προχθές fuel pass αντί να πάει σε
οριζόντια μέτρα ανακούφισης των πολιτών μέχρις ότου τελειώσει ο πόλεμος και
σταθεροποιηθεί η παγκόσμια οικονομία. Το μέτρο της επιχορήγησης 15% για τα
λιπάσματα μοιάζει σταγόνα στον ωκεανό όταν η αύξησή τους έχει ξεπεράσει το 50%.
Όσο για τις ακτοπλοϊκές εταιρίες, ας ελέγξει πρώτα το κράτος τις αυξήσεις τους
στα εισιτήρια και μετά ας δει την… επιτυχία του μέτρου.
Με δυο λόγια, δεν μας φτάνει η Ευρωπαϊκή Ανυπαρξία, έχουμε και την Ελληνική
Κοροϊδία.
Μην το κουράζουμε, αγαπητοί. Ας κάνουμε τον σταυρό μας μπας και αποφασίσει
ο Τραμπ να κάνει μόνιμο το «πενθήμερο παύσης βομβαρδισμών» ώστε να τελειώσει ο
πόλεμος μήπως σώσουμε ό,τι σώζεται. Διαφορετικά μαύρο… πετρέλαιο που μας έφαγε
με τους επικίνδυνα ανύπαρκτους που έχουμε μπλέξει.
1.
Τάκης 25/03/2026 -
18:18 στο 18:18
Ο Νόαμ Τσόμσκι είχε επισημάνει, ότι η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους προς
όφελος του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος είναι ένα παλιό σχέδιο που ανάγεται
στην εποχή του New Deal. Κατά τον Τσόμσκι, τα κοινωνικά δικαιώματα αυξάνουν τη
διάθεση των ανθρώπων για αυτοδιάθεση και δημοκρατικά δικαιώματα και γι’ αυτό
στέκονται εμπόδιο στην αυταρχική διακυβέρνηση. Οι στρατιωτικές δαπάνες,
αντίθετα, παράγουν υψηλά κέρδη χωρίς το «επικίνδυνο δώρο» των κοινωνικών
δικαιωμάτωΣτη Γερμανία, ένα κύμα στρατιωτικοποίησης που πριν λίγα χρόνια θα
έμοιαζε αδιανόητο σαρώνει τη χώρα, επηρεάζοντας σχολεία, πανεπιστήμια, μέσα
ενημέρωσης και δημόσιους χώρους. Τραμ βάφονται με στρατιωτικό καμουφλάζ.
Τεράστιες διαφημίσεις του στρατού παρουσιάζουν τον πόλεμο ως «μεγάλη
περιπέτεια» που δυναμώνει το ομαδικό πνεύμα.
Οι ενοπλες δυνάμεις, στρατολογούν επιθετικά νέους στον δρόμο, στα σχολεία και
στα πανεπιστήμια. Ακόμη και ανήλικοι κάτω των 18 στρατολογούνται, κατά παράβαση
των αρχών της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού,.Αξιωματικοί
στέλνονται στις σχολικές αίθουσες για να «πουλήσουν» τον στρατό σε μαθητές, που
μερικές φορές μόλις έχουν κλείσει τα 13. Αντί να ενθαρρύνονται κριτικές
συζητήσεις για τον ρόλο του στρατού, του παραχωρείται ουσιαστικά πλήρης
ελευθερία. Η διοίκηση σχεδιάζει επίσης την εισαγωγή τακτικών ασκήσεων πολιτικής
άμυνας στα σχολεία, με ρητό στόχο την ψυχολογική προετοιμασία των μαθητών για
τον πόλεμο.
Στα μέσα ενημέρωσης, ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ARD άρχισε να προβάλλει
τον στρατό και τις πολεμικές του προετοιμασίες στο παιδικό πρόγραμμα «9 ½»,
δίνοντας μάλιστα οδηγίες για το πώς μπορούν να συμμετάσχουν τα παιδιά. Το
πρόγραμμα δεν θέτει καμία κριτική ερώτηση για τον στρατό ούτε αναφέρει ότι η
αποστολή σε πολεμικές ζώνες μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο ή τραυματισμό. Το ίδιο
ισχύει και για τον δεύτερο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που παρουσιάζει τον
στρατό ως μια «χαριτωμένη» και φιλανθρωπική δύναμη ειρήνης στο παιδικό
πρόγραμμα.Ωστόσο,σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες,έχει αναπτυχθεί ισχυρότερη
αντίσταση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Κιρ Στάρμερ αντιμετώπισε σφοδρές αντιδράσεις
στα σχέδιά του για περικοπές κοινωνικών επιδομάτων —ακόμη και εντός του
Εργατικού Κόμματος— και αναγκάστηκε να κάνει πίσω. Στη Γαλλία, ο πρωθυπουργός
Φρανσουά Μπαϊρού ανατράπηκε μετά από πρόταση μομφής, λόγω σχεδίου περικοπών 44
δισ. ευρώ. Στην Ισπανία, μαζικές διαδηλώσεις κατά του επανεξοπλισμού άσκησαν
σημαντική πίεση στον πρωθυπουργό Σάντσεθ ώστε να περιορίσει τις στρατιωτικές
δαπάνες.
Μετά την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης στην Παλαιστίνη,η γερμανική κυβέρνηση
δεκαπλασίασε τις εξαγωγές όπλων προς το Ισραήλ, φτάνοντας συνολικά τα 326
εκατομμύρια ευρώ μόνο το 2023, γεγονός που την κατέστησε τον δεύτερο μεγαλύτερο
προμηθευτή όπλων του Ισραήλ παγκοσμίως, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ. Τον Νοέμβριο του
2023, όταν υπήρχαν ήδη συντριπτικές αποδείξεις για συστηματικά ισραηλινά
εγκλήματα πολέμου, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς δήλωσε ότι το Ισραήλ «είναι προσηλωμένο
στα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο .Τώρα στο Ιράν,η
volkswagen,θέλει να χρησιμοποιηθεί το εργοστάσιο της στο Ισραήλ για
βαλλιστικους πυραύλους,όπως είχε ‘βοηθήσει’ παλαιότερα το ναζιστικό καθεστώς.Σε
οικονομικό και εσωτερικό επίπεδο, η Γερμανία έχει μετατραπεί -όπως και πολλές
άλλες δυτικές χώρες- σε κοινωνία παρακμής. Ένα στα πέντε παιδιά ζει σε συνθήκες
φτώχειας. Μεγάλο μέρος των υποδομών βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση, με
ορισμένες να καταρρέουν, συμπεριλαμβανομένων σχολείων και γεφυρών. Οι
γερμανικοί σιδηρόδρομοι, που κάποτε αποτελούσαν πρότυπο, έχουν γίνει σύμβολο
κακοδιαχείρισης και φθοράς. Οι επενδύσεις στην παιδεία και στην υγεία υστερούν,
ενώ η εισοδηματική και περιουσιακή ανισότητα έχει εκτοξευθεί από τα μέσα της
δεκαετίας του 1990 και παραμένει υψηλή εδώ και πάνω από μία δεκαετία.Απο που
άραγε να παραδειγματιζεται η Ελλάδα..;


















Δεν υπάρχουν σχόλια