Του Μανώλη Κοττάκη
Εάν η Αλβανία, τα
Σκόπια, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Μολδαβία και άλλες χώρες της Βαλκανικής
προμηθεύονται στο μέλλον δυτικό φυσικό αέριο μόνο από τη Ρεβυθούσα (διά του
Κάθετου Διαδρόμου και του λιμένος της Αλεξανδρουπόλεως), αυτό, ναι, πράγματι
είναι τεράστιο κέρδος για την εξωτερική μας πολιτική.
Η ενεργειακή
εξάρτηση χωρών των Βαλκανίων από αγωγούς που περνούν μέσα από ελληνικό έδαφος,
υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει άλλος πάροχος τροφοδοσίας τους στην περιοχή,
μπορεί στο μέλλον να δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα να ασκεί ποικιλώνυμες
πιέσεις στις γειτονικές χώρες υπέρ των εθνικών της δικαίων.
Να μας αναγνωρίσει
την ΑΟΖ η Αλβανία, να διαγράψουν τους αλυτρωτικούς όρους από τα σχολικά τους
βιβλία τα Σκόπια, να μας επιστρέψουν τα κειμήλια της Εικοσιφοίνισσας οι
Βούλγαροι κ.λπ.
Πρόκειται
ουσιαστικά για την αντιγραφή της φιλοσοφίας της ενεργειακής πολιτικής Καραμανλή
με διαφορετικούς παίκτες. Χθες η Ρωσία, σήμερα η Αμερική. Το 2009 το σχέδιο
ήταν να περνά από ελληνικό έδαφος ο ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου South Stream
(Αλεξανδρούπολη, Κιλκίς, Κοζάνη, Ηγουμενίτσα) και είτε με τις κάθετες
διακλαδώσεις του είτε με τις οριζόντιες να καταλήγει σε χώρες της Βαλκανικής
και στον τερματικό σταθμό της Αυστρίας.
Ποιος τρελός θα
επιχειρούσε να βάλει τη χώρα σε Μνημόνια και σε καθεστώς χρεοκοπίας, αν
εξαρτάτο η ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης από αγωγό που θα διερχόταν από το
ελληνικό έδαφος; Θα μας φιλούσαν τα πόδια.
Ομοίως και τώρα:
Εάν τα Βαλκάνια προμηθεύονται μόνο μέσω ημών αμερικανικό αέριο και όχι από τον
διάδρομο της Κροατίας, της Πολωνίας και της Γερμανίας, έχουμε θεωρητικά το ίδιο
ακριβώς πλεονέκτημα.
Έχει αξία που
είμαστε ενεργειακός κόμβος.
Εάν όμως συνεχίσουν
να διαφωνούν οι Γερμανοί με τον Κάθετο Διάδρομο και οι γείτονές μας βρουν κι
αλλού «πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια», δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Για την ώρα
«χαιρετίζομεν» την εξέλιξη και «αναμένομεν» με μια προσθήκη: Στο Συμβούλιο
Ειρήνης για τη Γάζα στείλαμε υφυπουργό, ενώ οι αδελφοί μας Κύπριοι υπουργό και
χάρη μάς έκαναν. Ο Πρόεδρός τους επρόκειτο να πάει, χάρη μας έκανε που δεν
πήγε. Ήταν εκεί όμως και όλη η βαλκανική γειτονιά μας, με υψηλότερο επίπεδο
εκπροσώπησης ημών.
Εάν επίσης,
επανερχόμεθα, αναλάβουν το έργο αυτό της μεταφοράς υγροποιημένου αερίου
ελληνικές εταιρίες όπως (ενδεικτικώς) η Metlen και ο Άκτωρ, υπό την εποπτεία
της ΔΕΠΑ, καθώς και η ελληνική ναυτιλία, το κέρδος θα είναι διπλό. Το «γιατί»
δεν χρειάζεται να το πούμε. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.
Στην ουσία όμως,
για να κάνουμε μια πρώτη ανασκόπηση, το να καταστούμε ενεργειακός κόμβος
φυσικού αερίου σημαίνει ότι κυρίως γινόμαστε χρήσιμοι για τους άλλους και για
τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους (απωθείται η Ρωσία από τα Βαλκάνια), μα όχι
ακριβώς για τον εαυτό μας.
Για τον εαυτό μας
θα γίνουμε χρήσιμοι όταν ανταλλάξουμε το έδαφός μας ως ενεργειακό κόμβο με
καλύτερες τιμές φυσικού αερίου για τον λαό μας.
Δεν είναι δυνατόν
να προμηθευόμαστε φυσικό αέριο στην ίδια τιμή με τους Βαλκάνιους γείτονές μας
από την ώρα που εμείς είμαστε ο διάδρομος για την πώλησή του προς αυτούς. Εμείς
κάνουμε και άλλες δουλειές. Και αγοράζουμε, και μεταφέρουμε, και παρέχουμε τις
υποδομές. Δεν καταναλώνουμε απλώς.
Καλά και άγια,
λοιπόν, τα πανηγύρια των αρμόδιων υπουργών στην Ουάσινγκτον, αλλά οι απλοί
πολίτες τα σκέπτονται απλά όταν βλέπουν να πέφτουν οι υπογραφές στις συμβάσεις.
Απλά σημαίνει «Κάντε κάτι και για εμάς εκτός από όλα όσα κάνετε για τους
συμμάχους και τις εταιρίες».
Η Ρεβυθούσα να
γίνει κόμβος φυσικού αερίου για τη Δύση, αλλά κόμβος και για τις τσέπες μας.
«Παράλογο;» που θα έλεγε και μια ψυχή από τους «Δέκα Μικρούς Μήτσους» του
παρελθόντος. Καθόλου!
Δεν υπάρχουν σχόλια