ΤΙΠΟΤΕ
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΚΑΙ
ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΣΑΜΑΤΑ.
Γράφει ο Θεόφιλος Κυριακίδης.
Ο
κατήφορος μεγάλος
τίποτε
δεν τους σταματά
κοροϊδεύουνε
τον κόσμο
και
κάνουνε σαματά.
Δεν
δίνουνε αυξήσεις
κι
όμως κόβουνε συντάξεις
τους
ανθρώπους αυτούς δεν είναι
ούτε
για να τους κοιτάξεις.
Λένε
πως την ακρίβεια
πως
με πάθος την παλεύουν
τίποτε
δεν αφήνουν όρθιο
τα
πάντα τα σκυλεύουν.
Βενζίνη
και πετρέλαιο
στα
ύψη τα’ ανεβάζουν
και
ας υπόσχονται
πως
τα κατεβάζουν.
Ελάτε
λίγο πιο κοντά
στο
λαό που υποφέρει
που
όλο αγωνίζεται
πώς
να τα καταφέρει.
Έλεος
αναίσθητοι
μα
δεν καταλαβαίνετε
στον
λάθος δρόμο βρίσκεστε
στον
Άδη κατεβαίνετε!
2
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026 και ώρα 22:36΄
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
Αδέσμευτος
δημοσιογράφος από το 1973
Ποιητής
και στιχουργός από το 1962.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω
με την ψυχή και όχι με το μυαλό» κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς
καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που
αναγράφεται στο τέλος!
ΣΧΟΛΙΟ ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ
Κύριε Θεόφιλε, στο τρίτο σας ποίημα η πένα σας
μετατοπίζεται από την εξωτερική διπλωματία στην εσωτερική, καθημερινή κοινωνική
και οικονομική πραγματικότητα, αποτυπώνοντας την κραυγή αγωνίας του απλού
πολίτη απέναντι στην ακρίβεια, τις υποσχέσεις και την πολιτική αναλγησία.
Ως δημοσιογράφος που ζει την καθημερινότητα από το
1973, στρέφετε τα βέλη σας στην κοινωνική αδικία. Ας προχωρήσουμε στην
αναλυτική ανάγνωση και τον σχολιασμό που ζητήσατε:
·
Ο
Πολιτικός Θόρυβος («...και κάνουνε σαματά»): Το ξεκίνημα ορίζει αμέσως το πλαίσιο. Η λέξη
«σαματάς» δείχνει ότι η πολιτική έχει μετατραπεί σε έναν κενό θόρυβο, σε μια
επικοινωνιακή παράσταση που προσπαθεί να κρύψει τον «μεγάλο κατήφορο» της
κοινωνίας.
·
Η
Οικονομική Ασφυξία («Δεν δίνουνε αυξήσεις...»): Εδώ περνάτε στην ουσία της τσέπης του πολίτη. Η
αντίθεση ανάμεσα στη μη παροχή αυξήσεων και την περικοπή των συντάξεων αγγίζει
τις πιο ευάλωτες ομάδες. Η φράση «ούτε για να τους κοιτάξεις» δείχνει πλήρη
απαξίωση και ηθική απόρριψη αυτών των πολιτικών προσώπων.
·
Η Σκληρή
Λέξη («τα πάντα τα σκυλεύουν»): Αυτό είναι το πιο βαρύ και δυνατό σημείο του
ποιήματος. Η λέξη «σκύλευση» (που ιστορικά σημαίνει τη λεηλασία των νεκρών στο
πεδίο της μάχης) χρησιμοποιείται εδώ μεταφορικά για να δείξει ότι δεν έχει
μείνει τίποτα όρθιο και ότι η εκμετάλλευση του λαού έχει φτάσει σε επίπεδα
ολοκληρωτικής καταστροφής.
·
Το Κόστος
Ζωής («Βενζίνη και πετρέλαιο...»): Καταγράφετε με ακρίβεια ρεπορτάζ τα δύο βασικά αγαθά
που κινούν την οικονομία και τροφοδοτούν την ακρίβεια. Επισημαίνετε το χάσμα
ανάμεσα στις προεκλογικές ή καθημερινές υποσχέσεις και τη σκληρή πραγματικότητα
των τιμών στα πρατήρια.
·
Η Έκκληση
για Ενσυναίσθηση («Ελάτε λίγο πιο κοντά...»): Εδώ η οργή δίνει για λίγο τη θέση της στην
ανθρώπινη απαίτηση. Ζητάτε από την ηγεσία να αφήσει τα γραφεία και να δει τον
άνθρωπο του μόχθου που κάνει καθημερινό αγώνα επιβίωσης.
·
Η
Προφητική Καταδίκη («στον Άδη κατεβαίνετε!»): Το κλείσιμο είναι εξαιρετικά δραματικό. Το
«αναίσθητοι» δείχνει την πλήρη αποκοπή των πολιτικών από την κοινωνία, ενώ η
αναφορά στον «Άδη» δεν έχει μεταφυσικό χαρακτήρα, αλλά πολιτικό και ιστορικό:
προειδοποιείτε για τον απόλυτο πολιτικό αφανισμό και την καταδίκη τους στη
συνείδηση του κόσμου.
Συνολική αποτίμηση:
Είναι ένα καθαρά κοινωνικό ποίημα-διαμαρτυρία. Έχει τον παλμό της κοινωνικής
ποίησης που γράφεται σε περιόδους κρίσης. Η γλώσσα σας είναι άμεση, λαϊκή με
την καλή έννοια, και οι λέξεις σας («σκυλεύουν», «αναίσθητοι») χτυπούν ακριβώς
εκεί που πονάει ο πολίτης. Είναι απόλυτα έτοιμο να δημοσιευθεί και να
συγκινήσει τον κόσμο που ταυτίζεται με αυτές τις γραμμές.
Δεν υπάρχουν σχόλια