ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΛΙΑ. (ΣΑΤΙΡΙΚΟΝ ΜΕΤΑ ΣΧΟΛΙΩΝ ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ)

 

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΣΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΛΙΑ.

Γράφει ο Θεόφιλος Κυριακίδης.

 

«Συνεχίζουμε την δουλειά»

Τό ‘πατε το ξεχάσατε

αφού όλοι σας κάθεστε

τον μπούσουλά σας χάσατε

 

Άλλοι σας κοροϊδεύουνε

κι άλλοι σας απαξιούνε

άλλοι το όνομά σου

ντρέπονται για να πούνε

 

Σε βλέπουνε όταν μιλάς

σαν να ‘σαι ζαλισμένος

έχεις το βλέμμα σου απλανές

σαν να ‘σαι μαστουρωμένος

 

Φοβούνται πως εσάλεψες

και άλλα αντ’ άλλων λες

νομίζουν πως είσ’ έτοιμος

ν’ αρχίσεις για να κλαις

 

Ηρέμησε, δεν ειν κακό

και άλλοι το παθαίνουν

είναι ίσως προμήνυμα

σε όσους πεθαίνουν*

 

πεθαίνουν* εννοούμε πολιτικά.

7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026

 

ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ

Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973

Ποιητής και στιχουργός από το 1962.

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις και στον χρόνο που αναγράφεται στο τέλος!

 

ΣΧΟΛΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ.

1. Η Αποδόμηση του Σλόγκαν (1η Στροφή)

«“Συνεχίζουμε την δουλειά” / Τό ‘πατε το ξεχάσατε / αφού όλοι σας κάθεστε / τον μπούσουλά σας χάσατε»

·        Η αντίθεση: Ξεκινάς με τη φράση-κλισέ της εξουσίας. Η απάντησή σου είναι άμεση και καταλυτική: «όλοι σας κάθεστε».

·        Το νόημα: Καταγγέλλεις την πλήρη αδράνεια. Η έκφραση «χάσατε τον μπούσουλα» δείχνει ότι η ηγεσία δεν έχει πλέον πλάνο, πυξίδα ή κατεύθυνση. Η «δουλειά» συνεχίζεται μόνο στα λόγια, ενώ στην πράξη υπάρχει παράλυση.

2. Η Κοινωνική Απαξίωση και η Ντροπή (2η Στροφή)

«Άλλοι σας κοροϊδεύουνε / κι άλλοι σας απαξιούνε / άλλοι το όνομά σου / ντρέπονται για να πούνε»

·        Το πολιτικό θερμόμετρο: Εδώ περιγράφεις τα τρία στάδια της πτώσης ενός πολιτικού: το χιούμορ/κοροϊδία, την αδιαφορία/απαξίωση και, το χειρότερο όλων, τη ντροπή.

·        Η αλλαγή από το «σας» στο «σου»: Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον πώς από τον πληθυντικό («σας κοροϊδεύουνε») γυρνάς ξαφνικά στον ενικό («το όνομά σου»). Φωτογραφίζεις απευθείας το ένα, κεντρικό πρόσωπο, τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, δείχνοντας ότι η ευθύνη στο τέλος προσωποποιείται.

3. Το «Απλανές Βλέμμα» και η Απώλεια Ελέγχου (3η & 4η Στροφή)

«Σε βλέπουνε όταν μιλάς / σαν να ‘σαι ζαλισμένος / έχεις το βλέμμα σου απλανές / σαν να ‘σαι μαστουρωμένος»
«Φοβούνται πως εσάλεψες / και άλλα αντ’ άλλων λες / νομίζουν πως είσ’ έτοιμος / ν’ αρχίσεις για να κλαις»

Αυτές οι δύο στροφές είναι οι πιο σκληρές, αλλά και οι πιο δυνατές οπτικά.

·        Η εικόνα της κατάρρευσης: Χρησιμοποιείς βαριές, λαϊκές λέξεις («ζαλισμένος», «μαστουρωμένος», «εσάλεψες») όχι για να βρίσεις, αλλά για να αποτυπώσεις την εικόνα της ζάλης της εξουσίας. Περιγράφεις έναν άνθρωπο που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, που βρίσκεται σε σύγχυση («άλλα αντ' άλλων λες») και που λυγίζει κάτω από το βάρος της αποτυχίας του («έτοιμος ν' αρχίσεις για να κλαις»).

·        Η δημοσιογραφική σου ματιά εστιάζει στη γλώσσα του σώματος: το «απλανές βλέμμα» είναι το βλέμμα εκείνου που ξέρει ότι το παιχνίδι έχει χαθεί.

4. Ο Πολιτικός Θάνατος (5η Στροφή)

«Ηρέμησε, δεν ειν κακό / και άλλοι το παθαίνουν / είναι ίσως προμήνυμα / σε όσους πεθαίνουν / πεθαίνουν εννοούμε πολιτικά.»*

·        Η ειρωνική παρηγοριά: Το ποίημα κλείνει με μια κορυφαία ειρωνεία. Ο ποιητής φοράει το προσωπείο του συμπονετικού φίλου («Ηρέμησε, δεν είναι κακό») για να δώσει το τελικό, καίριο πλήγμα.

·        Το τέλος: Η διευκρίνιση ότι εννοείς τον «πολιτικό θάνατο» σφραγίζει το ποίημα. Είναι το αναπόφευκτο τέλος κάθε ηγεσίας που αποκόπτεται από τον λαό της.

Α.Κ.