Η προδομένη στη χώρα μας, αλλά θριαμβεύουσα ιδεολογία του ελληνισμού στον κόσμο

 

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΙΛΤΙΔΗ.

Η προτροπή του Αριστοτέλη επιτακτική: «να μη φοβηθούμε σαν τις νυχτερίδες, το φως των ιδεών».

Η μαύρη επέλαση των μνημονίων , με την δραματική απουσία ηγετών καθοδηγητών στην πολιτική , οδήγησε την χώρα στην πλέον επίπεδη και ισοπεδωτική πολιτική πραγματικότητα, που με τραγικότητα συνεχίζεται. Οδήγησαν ένα λαό , στην κυριολεξία να σέρνεται και να αγωνίζεται με τα ένστικτα της επιβίωσης και του στέρησαν την στοιχειώδη ενασχόληση με την κορυφαία δραστηριότητα της ζωής του. Την πολιτική, που γέννησαν και δημιούργησαν οι πρόγονοί του , από υπάρξεως αρχέγονων  κοινωνιών. Αυτή , που ο μέγιστος Πλάτων ονόμασε επιστήμη των επιστημών. Ο δε Αριστοτέλης , επάνω στην ασύλληπτη παρακαταθήκη των ελλήνων φιλοσόφων που προηγήθηκαν, έδωσε στην ανθρωπότητα με τεκμηρίωση αναλυτική, τις θεμελιώδεις έννοιες της  Κοινωνίας, της Πολιτείας, της Πατρίδος και του Έθνους. Προσδιόρισε την παρεκτροπή του ασύδοτου πλουτισμού και τις παρεκτροπές της χρηματιστικής οικονομίας  ως «καπηλικόν». Ιεράρχησε τις αρετές της ελευθερίας και δικαιοσύνης ως κορυφαίες επιδιώξεις ανθρώπων και κοινωνιών. Στις αρχές του εικοστού αιώνα , διαμορφώθηκαν οι θεμελιώδεις πολιτικές αρχές των υπαρχόντων σήμερα ιδεολογιών. Οι εθνοκεντρικές , οι σοσιαλιστικές και οι «φιλελεύθερες» ιδέες ήταν τα θεμέλια των δημιουργηθέντων κομμάτων . Στα σπάργανα βρισκόταν ο μαρξισμός και οι φιλελευθεριάζουσες κοσμοαντιλήψεις. Η εμφάνισή τους , δημιούργησε το δίπολο των εθνοκεντρικών και των διεθνιστικών ιδεολογικών ρευμάτων. Τότε το 1902-1904 , στην πατρίδα μας με εμπνευστές τον Γούναρη, Δραγούμη, Θεοτόκη κ.ά. συγκροτήθηκε η αποκαλούμενη Λαϊκή ή Δεξιά ιδεολογία. Προϋπήρξε δηλαδή του μαρξισμού. Δεν διανοήθηκαν την διαίρεση του λαού και των πολιτών σε κεφαλαιοκράτες και προλεταρείους, ούτε σε έχοντες και μη έχοντες. Ο μαρξισμός και ο σοσιαλισμός ήταν αντιλαϊκοί(κατά το αταξικό και διαταξικό της λαικής αντίληψης ζωής). Ο κύριος κορμός των εκφραστών της συμμετείχε στην «ομάδα των Ιαπώνων» , που αναστήλωσαν την ηττημένη και χρεοκοπημένη πατρίδα , για να διεξαγάγει τους νικηφόρους πολέμους του 1912-13. Τα μεγάλα και ασύγκριτα πνευματικά μεγέθη του ελληνισμού της εποχής , που μετέδωσαν φως πολιτικό έως το 1960 περίπου , διαμόρφωσαν την σημερινή θριαμβεύουσα διεθνώς ιδεολογία της εθνικής και λαϊκής κοσμοαντίληψης. Οι προφήτες και πρωτοπόροι αγωνιστές της εθνικής ιδέας(εθνικιστές) ,έδωσαν λύσεις παιδείας , κοινωνίας και φύσεως. Γούναρης( ως αυτοτελής πολιτική οντότητα ) και Δραγούμης κατηγορήθηκαν ως σοσιαλίζοντες , λόγω του έντονου «κοινωνισμού» τους. Δεν υπάρχουν στην παγκόσμια ιστορία εθνικιστές με φιλελεύθερη κοσμοαντίληψη.  Ο Γιαννόπουλος κατέθεσε πρόταση για την ελληνική γραμμή και το ελληνικό χρώμα , όταν οι περιβαλλοντολογούντες δεν είχαν καν εμφανιστεί. Ο Καραβίδας και η Χατζημηχάλη  θύμισαν τον «κοινοτισμό» του ελληνισμού . Ο Αλ. Παπαναστασίου ( ο πατέρας της δημοκρατίας και φιλόσοφος του σοσιαλισμού) , με την μελέτη του, «ο Εθνικισμός» το 1916, μετάγγισε αρχές πολιτισμικής ενοποίησης στο εσωτερικό της χώρας και άμυνας για κάθε τι ξένο προς τον ελληνισμό.  Έτσι διαμορφώθηκε η εθνοκεντρική , λαϊκή παράταξη, της Ελευθερίας (σε όλα τα επίπεδα, εθνική, ατομική και δημιουργίας) και δικαιοσύνης. Αυτή κράτησε την χώρα ακεραία και στον ελεύθερο κόσμο της Δύσης , αλλά οι ηγέτες της στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν υπερασπίστηκαν την νικηφόρα ιδεολογία και κατάντησαν οι νικημένοι νικητές και οι νικητές απολογούμενοι. Οι χαλαρότεροι του αστικού χώρου κεντρώοι , στάθηκαν με μεγαλύτερη γενναιότητα απέναντι στο «έγκλημα και την προδοσία» .Δυστυχώς εδώ και δεκαετίες, αλλά με βάναυσο τρόπο την τελευταία  δεκαετία, επιβήτορες χωρίς στίγμα αρχών και αξιών και λαθρεπιβάτες άλλων ιδεών (ιδίως Πασοκογενών και άχρωμων) , διέστρεψαν και εκφύλισαν την θριαμβεύουσα σήμερα διεθνώς ιδεολογία. Σύγχρονοι διανοητές , Γιανναράς, Καργάκος , Κοντογιώργης και Ήφαιστος , ανέδειξαν το ανεθνικό περιεχόμενο του μαρξισμού και της φιλελεύθερης κοσμοαντίληψης. Στο συμβατικό πολιτικό σύστημα , οι σοσιαλιστές μετακινήθηκαν προς την δεξιά ιδεολογία , την σοσιαλδημοκρατία , ως μεσαίος δρόμος .Στις ΗΠΑ , ο Ρεπουμπλικανισμός ( των δημοσίων πραγμάτων) , διαμόρφωσε παραλλήλως κοσμοαντίληψη ελευθερίας, ανθρωπισμού και δημιουργίας. Μεγάλο κομμάτι των Δημοκρατικών (οι συντηρητικοί Αετοί) , προσομοιάζουν με τους εθνοκεντρικούς του ευρωπαϊκού μεσαίου δρόμου. Εμείς δώσαμε και στο Ευρωπσικό Λαϊκό Κόμμα την ταυτότητά του  .  Σε αντιδιαστολή με το Σοσιαλιστικό, την Αριστερά και τους Φιλελευθέρους ,που αγνοούν οι περισσότεροι στο χώρο της ΝΔ. και προφανώς δεν υπηρετούν.  Αυτή η ιδεολογία των φυσικών σταθερών της ζωής ,δεν ήταν δυνατόν να μη επηρεαστεί από  τις ανθρωπιστικές διδαχές του Χριστιανισμού, που ο Τσέστερτον και Μπέλοκ  διατύπωσαν με τον Διανεμισμό. Ούτως ή άλλως αυτή ήταν και η ουσιώδης διαφορά των Λαϊκών από τους Σοσιαλιστές. Ότι ο παραγόμενος πλούτος , με κανόνες ελευθερίας να διανέμεται κατά την δημιουργία του και όχι μετά από κρατική παρέμβαση να αναδιανέμεται .Έτσι στην σύγχρονη εποχή , το κυρίαρχο μήνυμα της θριαμβεύουσας , αλλά προδομένης στην πατρίδα μας ιδεολογίας είναι: «Στόχος δεν είναι να κάνουμε τους ανθρώπους υπαλλήλους ενός μεγάλου κράτους(σοσιαλισμός) ή μιας μεγάλης εταιρείας(φιλελεύθερη κοσμοαντίληψη) . Στόχος είναι να δώσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους κάτι δικό τους». Και να μη ξεχνάμε αυτό ,που ο κορυφαίος σύγχρονος συντηρητικός διανοητής  Ρότζερ Σκρουτόν μας παρέδωσε : «Υπάρχει ένα κορυφαίο συναίσθημα, ότι τα καλά πράγματα καταστρέφονται εύκολα. αλλά δεν δημιουργούνται εύκολα» . Ο δρόμος φωτεινός από ιδέες που ακτινοβολούν τις αναλλοίωτες φυσικές σταθερές της ζωής . Η προτροπή του Αριστοτέλη επιτακτική: « να μη φοβηθούμε σαν τις νυχτερίδες , το φως των ιδεών». Να αναζητήσουμε και να αγωνιστούμε για τον θρίαμβο της «δικιάς» μας ιδεολογίας. Αυτής που «γέννησε» όλα τα σύγχρονα πολιτικά ρεύματα , που σήμερα κυριαρχούν.