Πολιτικοί ανάξιοι, κομματικές έριδες και διχόνοιες , χρέωσαν στην Πατρίδα , ασύλληπτες πράξεις ασυνέπειας και αναξιοπιστίας της ελληνικής πολιτείας. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο , την αιματοβαμμένη μετακατοχική ανωμαλία και την κομμουνιστική ανταρσία του 46, έπρεπε νομοτελειακώς η ελληνική πολιτεία να αποκτήσει σταθερές συντεταγμένες εθνικού προσανατολισμού. Βρέθηκε στον ελεύθερο δυτικό κόσμο, ως φορέας πολιτισμού και δημοκρατίας. Γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά γνώριζε , ότι στον κόσμο που διαμορφώθηκε μετά το 1950, ότι η ηγέτιδα δύναμις στον ελεύθερο κόσμο της δύσης είναι οι ΗΠΑ. Επίσης με ποιούς έχει κοινή πολιτισμική παρακαταθήκη και που υπάρχουν οι επιπλέον οικονομικές δυνατότητες επωφελούς εμπορίου. Δυστυχώς αυτές οι σταθερές δεν ελήφθησαν ως δεδομένα και δεν τηρήθηκαν απαρέγκλιτες εθνικές γραμμές στην διεθνή πολιτική πραγματικότητα. Ανετράπη η σειρά των πραγμάτων. Ο λεγόμενος ευρωπαϊκός προσανατολισμός (ΕΟΚ), χωρίς στρατιωτική, ούτε καν πολιτική υποδομή, θεωρήθηκε ότι μπορεί να προηγείται της ηγέτιδας δύναμης του δυτικού κόσμου σε όλα τα επίπεδα. Αδυνάτησαν αναίτια οι δεσμοί με την χώρα(ΗΠΑ) , που μπορούσε να επιβάλει την ποθούμενη περαιτέρω ολοκλήρωση σε μείζονα εθνικά ζητήματα. Αυτή η γνώση από την παρακαταθήκη του Σπ. Μαρκεζίνη στο ιστορικό του έργο, μου ήταν πάντοτε βασανιστική. Οι σύμμαχοι , με το τέλος του Β´ Παγκοσμίου πολέμου , είχαν χρέος να δικαιώσουν τις θυσίες των Ελλήνων . Η αμερικανική πλευρά, είναι πλέον γνωστό , ότι στο Κυπριακό έλαβε θέση για την δικαίωση των προσδοκιών μας . Το 1971 αντιταχθήκαμε στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Το 1974 εισπράξαμε την αδιαφορία τους , όπως και αυτή των Ισραηλινών. Προχωρήσανε οι ηγέτες μας στην έξοδο από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, χωρίς να έχουμε άλλη επιλογή για συμμαχία. Στην περίοδο του ψυχρού πολέμου αγνοήσαμε ότι διατηρούςαν τις ισορροπίες και με την Τουρκία. Η ΕΟΚ και όλες οι αγορές του κόσμου , δεν θα αποκλειόταν λόγω αυτού του στενού δεσμού με τις ΗΠΑ ,που η ιστορία ως αναπότρεπτο μέλλον(με την θεότητα του ελληνισμού Αίσα) καλούσε την χώρα μας να την ακολουθήσει. Με τα χρόνια η ΕΟΚ έγινε Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα των 27 χωρών. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέπεσε το 1989-90 και η πολυπολικότητα αντικατέστησε το δίπολο. Μετά 30 χρόνια μια νέα διπολικότητα (ΗΠΑ-Κίνας) αναδεικνύεται με παλαιές και νέες αναδυόμενες δυνάμεις. Η χώρα μας και οι πολιτικές της ηγεσίες δεν επέδειξαν συνέπεια προς το αναπότρεπτο μέλλον της. Ούτε βέβαια και προς το ίδιο προσδιοριστικό παρελθόν της και τον πολιτισμό της. Παίξαμε πολλές φορές λανθασμένα το δήθεν παιχνίδι της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Μπερδέψαμε την γεωστρατηγική με την γεωοικονομία. Την στρατιωτική και εθνική προτεραιότητα με τις δυνατότητες των οικονομικών συναλλαγών και ιδίως του εμπορίου. Πρωτοφανή ολισθήματα , που έβλαψαν όλες τις εθνικές μας επιδιώξεις. Στους σημερινούς χρόνους έχουμε πληγωθεί και ακρωτηριασθεί σε όλα τα ανοικτά εθνικά ζητήματα. Η Κύπρος το 40% υπό κατοχή, η Μακεδονία με ατιμασμένες τις θυσίες του ελληνισμού και το είναι της, η Β.Ηπειρος ανυπεράσπιστη και στο Αιγαίο όλα τα γνωστά ζητήματα, με την Τουρκία να τα προσδιορίζει. Εμείς διακηρύξαμε , ότι είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία , αντί της υπεράσπισης των 200 και πλέον χιλιάδων ομογενών. Ξεχάσαμε , ότι είμασταν στην ίδια πλευρά της ιστορίας σε δύο παγκοσμίους πολέμους, με πολιτισμική συγγένεια. Ότι παρά την αυτόνομη διεκδίκηση των δικών τους συμφερόντων, οι δεσμοί είναι μακροχρόνιοι στο διάβα της ιστορίας. Η τυχόν διαφαινόμενη επαναπροσέγγιση της Ρωσίας με τις ΗΠΑ ή πιθανή ανάδειξη ως τρίτης παγκόσμιας δύναμης , δημιουργεί εθνικούς προβληματισμούς. Εδώ και είκοσι χρόνια , ορθώς αναδιατάξαμε τους προσανατολισμούς μας προς το Ισραήλ. Στην τελευταία επέτειο της σνεξαρτησίας της Κύπρου , συμμετείχαν με τον δικό τους συμβολισμό και αμερικανικές δυνάμεις του στρατού . Είναι βέβαιο , ότι δεν εμπιστεύονται πλέον τον Αγγλικό παράγοντα .Υπάρχουν όμως ανησυχητικά γεγονότα στον ορίζοντα. Η αμερικανική πλευρά είναι χολωμένη και ίσως εξοργισμένη με την αλληθωρίζουσα στάση σε ζητήματα τεχνολογικής υποστήριξης από την Κίνα στη χώρα μας σε ζωτικά ζητήματα. Είναι δυνατόν η οικονομική πολυπραγμοσύνη επιτηδείων , χωρίς ίσως εθνική συνείδηση , να ακυρώνει την αξιοπιστία και την συνέπεια της χώρας προς το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ ; Είναι αδιανόητο , ερευνητικό κέντρο να συνάπτει συμφωνίες για τεχνολογικά προγράμματα ανεξέλεγκτα , ενώ χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και εάν για την Τουρκία υπάρχει το βέτο από τις ΗΠΑ για τα F-35, λόγω των S-400 από τη Ρωσία, πόσο δυσαρέσκεια άραγε μπορεί να υπάρχει προς την ελληνική πλευρά, όταν παραβιάζονται συμβατικές υποχρεώσεις εντός της συμμαχίας. Εδώ και χρόνο, δεν υπάρχει ουσιώδης συνεργασία σε στρατηγικά ζητήματα. Η Κίνα προφανώς και μπορεί να είναι εμπορικός εταίρος, αλλά η χώρα μας ανήκει στο στενό πυρήνα του ΝΑΤΟ , με ισχυρές αμυντικές συμφωνίες και βάσεις ζωτικού ενδιαφέροντος για την Νοτιοανατολική Μεσόγειο και όχι μόνον. Πρέπει να γίνει κάποτε κατανοητό στο πολιτικό προσωπικό της χώρας , ό,τι άλλο γεωστρατηγικά ζητήματα και άλλο οικονομικές -εμπορικές συναλλαγές . Από τα νεανικά μου χρόνια , ευρισκομένος πάντα με γνώση των εθνικών θεμάτων, υπήρχε πάντα το ζήτημα της συνέπειας στις υποχρεώσεις της χώρας. Δεν μας φταίνε οι ξένοι, όταν εμείς ακυρώνουμε τους εαυτούς μας . Όπως τελευταίως με τα κειμήλια της Ιεράς Μονής Εικοσιφοινίσσης ,που ληστρικά αφαίρεσαν οι Βούλγαροι κατά την τριπλή κατοχή. Τα εθνικά και πολιτιστικά θέματα δεν επιλύονται με λογιστική. Συνέπεια χρειάζεται προς τό «είναι»μας και την ιστορία μας. Όπως και προς τους στρατηγικούς μας συμμάχους, όπου εξαρτάται η εθνική και πολιτειακή μας υπόσταση. Η σύγχρονη Ρεπουμπλικανική γενιά των πολιτικών , έχουν ελληνιστική παιδεία . Εμείς καλούμαστε να ανακτήσουμε και να επιδείξουμε την συνέπεια στα ανελαστικά θέματα μιάς συμμαχίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια