Πέθανε ο Στέφανος Μάνος

 

Πέθανε ο Στέφανος Μάνος

Σε ηλικία 86 ετών έφυγε από τη ζωή ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος

ε ηλικία 86 ετών έφυγε από τη ζωή ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος, όπως έγινε γνωστό το πρωί του Σαββάτου.

Ο Στέφανος Μάνος, που τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, διετέλεσε υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και υπουργός Περιβάλλοντος, ενώ υπήρξε ιδρυτής των Φιλελευθέρων και συνιδρυτής της Δράσης.

«Να ασχολείσαι με την πολιτική χωρίς να επιδιώκεις να είσαι αρεστός αλλά διαρκώς χρήσιμος ως ενεργός και ορθολογικός πολίτης. Αυτή είναι για εμένα η πολιτική παρακαταθήκη του Στέφανου Μάνου. Τον αποχαιρετούμε με σεβασμό, θλίψη αλλά και ευγνωμοσύνη για τη διακριτή τροχιά που χάραξε στα δημόσια πράγματα έως το τέλος. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του» επισήμανε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος σε ανάρτησή του στο Facebook.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 1939. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Μάνου, χειρουργού και πρώην διευθυντή του νοσοκομείου “Ευαγγελισμός”, και της Μαριέττας Πανούτσου, επιχειρηματία και κόρης του πρώην προέδρου του ΣΕΒ.

Ο Στέφανος Μάνος, συνδέθηκε με έργα και αποφάσεις-σταθμούς στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Γεωργίου Ράλλη και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Παρότι διαγράφηκε και αποχώρησε από τη ΝΔ το 1998, δηλαδή στο μέσο της μέχρι σήμερα Μεταπολίτευσης, εξακολουθούσε να είναι ένα από τα πρόσωπα-σύμβολα της παράταξης της Κεντροδεξιάς, όπως ανέφερε η «Κ» σε συνέντευξη που της είχε παραχωρήσει το 2024. 

Η πορεία του

Ο Στέφανος Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1939. Σπούδασε μηχανολόγος – μηχανικός με ειδίκευση στην αεροδυναμική στο πολυτεχνείο της Ζυρίχης (1963) και το 1965 έλαβε ΜΒΑ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Τον επόμενο χρόνο έγινε βοηθός γενικός διευθυντής της «Αλλατίνη Α.Ε.» ενώ στη συνέχεια διετέλεσε γενικός διευθυντής, αντιπρόεδρος, γενικός διευθυντής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ίδιας εταιρίας. Αποχώρησε από την εταιρεία το 1977 για να πολιτευθεί.

Έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για βουλευτική έδρα στη Β΄ Αθηνών το 1977 με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, με την οποία και εξελέγη, ενώ στη συνέχεια διορίστηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων. Από τότε εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής μέχρι και το 2007, οπότε και έληξε η βουλευτική του θητεία, πλην των εκλογικών αναμετρήσεων του 1985 και του Νοεμβρίου του 1989.

Διεκδίκησε ανεπιτυχώς δύο φορές την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας (1993 και 1997). Το 1998 κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας της τροπολογίας για τις ΔΕΚΟ, που είχε φέρει ο υπουργός οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, Γιάννος Παπαντωνίου, διαφώνησε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό όργανο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο και τον διέγραψε. Τον Απρίλιο του 1999 ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων με έμβλημα τον «μαινόμενο ταύρο», το οποίο κατήλθε αυτόνομα στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 1999, κερδίζοντας ποσοστό 1,62% των ψήφων. Στις Εθνικές Εκλογές του 2000 το κόμμα των Φιλελευθέρων συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία και ο Στ.Μάνος εισήλθε στην Βουλή κάτω από το ψηφοδέλτιό της. Δύο χρόνια αργότερα ανέστειλε την λειτουργία του κόμματος με βασική αιτιολογία την έλλειψη οικονομικών πόρων. Το 2004 συμπεριλήφθηκε ως ανεξάρτητος στην 3η θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. 

Οπως αναφέρει το vouliwatch, κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας ανέλαβε αρκετές κυβερνητικές θέσεις. Την περίοδο 1977 – 1980 διετέλεσε υφυπουργός Δημοσίων Έργων, θέση από την οποία αποχώρησε λόγω κατάργησής της (Ν.1032/1980), για ν’ αναλάβει το νεοσύστατο Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος.[4] Στην κυβέρνηση Ράλλη ανέλαβε το Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας (1980-81) ενώ στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε αρχικά το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (1990-91), στη συνέχεια το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (1992) και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών (1992-93). Επίσης είχε χρηματίσει αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αλευροβιομηχάνων Ελλάδος και έφορος του δ.σ. του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ).

Ως υπουργός, αναμόρφωσε την περιοχή της Πλάκας, υπέγραψε την σύμβαση του ΜΕΤΡΟ, συνέβαλε στον σχεδιασμό της Αττικής Οδού, καθιέρωσε την απόσυρση των ρυπογόνων αυτοκινήτων, μετέφερε το εργοστάσιο Γκαζιού από το κέντρο της Αθήνας στην Ελευσίνα κ.ά.

Παράλληλα με την πολιτική του σταδιοδρομία αρθρογραφούσε στην Καθημερινή. Τέλος είχε τιμηθεί με τον τίτλο του «Ιππότη της Λεγεώνος της Τιμής» από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Ήταν παντρεμένος και πατέρας πέντε παιδιών.