Του Μανώλη Κοττάκη
Την τελευταία φορά που πραγματοποίησε ο πρωθυπουργός επίσημη
επίσκεψη στο Ισραήλ παρέλειψε να επισκεφθεί τον Πανάγιο Τάφο και να συναντήσει
τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο.
Είχε πάει μια φορά το 2020 πριν από το ξέσπασμα του πολέμου στην
Ουκρανία. Το αυτό έπρατταν και μέλη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου
Εξωτερικών στις κατά καιρούς επισκέψεις τους. Αγνοούσαν τον Θεόφιλο. Για την
Αθήνα, που ήταν τραγικά απούσα όλα αυτά τα χρόνια σε ευαίσθητα θέματα
λειτουργίας του Πατριαρχείου, ο Θεόφιλος ήταν «Ρώσος». Και τούτο, επειδή τα
προσκυνήματα του Πατριαρχείου, ελλείψει οιασδήποτε εθνικής αρωγής από οιοδήποτε
έθνος, συντηρούνταν από τη Μόσχα, η οποία έσπευσε να εκμεταλλευτεί το κενό.
Ήταν η εποχή που η Αθήνα περνούσε τη φάση -ακόμη την περνά, αλλά
είναι σε ύφεση- της αντιρωσικής υστερίας της. Αν ο Πατριάρχης είχε ανοιχτή
γραμμή επικοινωνίας με τον Πούτιν λόγω των εκκλησιαστικών και ένεκα της
απουσίας μας από τα γεωπολιτικά Ιεροσόλυμα, αυτό θεωρούνταν έγκλημα
καθοσιώσεως. Και για την ίδια την Αθήνα αλλά κατά κάποιους και για το Φανάρι,
που συνομολόγησε μια «επικερδή» εκκλησιαστικά συμφωνία με τις σύμμαχες χώρες
για την αναγνώριση της σχισματικής Εκκλησίας του Κιέβου.
Η απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να υποδεχτεί προχθές
στο γραφείο του τον Πατριάρχη Θεόφιλο δείχνει ότι τα πράγματα άλλαξαν. Το
εμπάργκο Μητσοτάκη και των υπουργών – υφυπουργών του στα Ιεροσόλυμα «έσπασε».
Ξαφνικά. Το ίδιο και του Φαναρίου. Τώρα τα Ιεροσόλυμα κατά εκμυστήρευση
κυβερνητικών παραγόντων «μπορούν να διεκδικήσουν ρόλο ισότιμο με του
Οικουμενικού Πατριαρχείου λόγω της γεωγραφικής θέσεώς τους».
Έπρεπε να συναντήσει ο πρόεδρος Τραμπ τον Θεόφιλο στον Λευκό Οίκο
-εκεί όπου δεν έχει προσκληθεί ακόμη ο κ. Μητσοτάκης σχεδόν δύο χρόνια από την
εκλογή του Αμερικανού προέδρου-, για να τον εκτιμήσει ο… ημέτερος
«Χρυσοδάκτυλος» (προσωνύμιο του πρωθυπουργού στη γλώσσα εργασίας των
«παλαιομητσοτακικών» της Ν.Δ.), για να ανακαλύψουν στο Μαξίμου και στο Φανάρι
την εθνική χρησιμότητα των Ιεροσολύμων! Έπρεπε να μάθουν ότι ο πλανητάρχης θεώρησε
ότι ο εκ Μεσσηνίας Πατριάρχης ίσως του φανεί χρήσιμος ως γέφυρα σε θέματα
Ουκρανίας – Ρωσίας ώστε να του στρώσουν χαλί στο Μαξίμου και στο Προεδρικό
Μέγαρο.
Πραγματικά δεν υπάρχει αυτή η χώρα! Διαθέτει Έλληνα πρωθυπουργό
άγευστο του Ελληνισμού. Πρωθυπουργό που πήγε στη Μονή του Σινά έξι χρόνια μετά
την ανάληψη των καθηκόντων του και αφού είχε ξεσπάσει η κρίση. Πρωθυπουργό που
μετέβη στο Άγιον Όρος πολύ μετά τον βασιλέα Κάρολο, συναντήθηκε με ηγούμενο
μονής και αντί να τον ρωτήσει για τη σωτηρία της ψυχής, του ζήτησε «να μη
δεχτεί ξανά τη ΝΙΚΗ και τον Νατσιό στο μοναστήρι» (εκείνος, όμως, δεν έκανε…
πέτρα την ψυχή του, ελίχθηκε και… απάντησε καταλλήλως). Πρωθυπουργό που έχει
χρόνια να πάει στον Πανάγιο Τάφο, ο οποίος δοκιμάζεται μέσα στον πόλεμο (έως
και θραύσματα πυραύλων έπεσαν σε εκκλησίες), και νομίζει ότι θα ποδηγετήσει την
Ελλαδική Εκκλησία με αυξήσεις αποδοχών ιεραρχών. Με το επιχείρημα ότι «θα
εναρμονιστεί ο μισθός τους με των… μουφτήδων του Ισλάμ στη Θράκη». Ο «τύπος»
νομίζει ότι η πίστη αγοράζεται ή εξαργυρώνεται όπως όλα τα άλλα. Με τη διαφορά
ότι η Ορθοδοξία, όπως την αντιλαμβάνεται το έθνος, δεν είναι «Ανώνυμη Εταιρία»
και τα θέματά της δεν συνιστούν «εταιρική διακυβέρνηση».
Πραγματικά δεν υπάρχει αυτή η χώρα! Αν δεν σε αναγνωρίσουν οι
«έξω», όπως τον Θεόφιλο ο Τραμπ, δεν εισάγεσαι και δεν έχεις τύχη μέσα! Είχε
δίκιο ο Καποδίστριας που έκρυβε τις εισαγόμενες πατάτες για να τις μυθοποιήσει.
Πραγματικά δεν υπάρχει αυτή η χώρα! Τρέχει το υπουργείο
Εξωτερικών, εκείνοι που απαξιούσαν να μιλήσουν στον Θεόφιλο, για να του
οργανώσει και επίσημο δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο με τις ευλογίες του
Οικουμενικού Πατριάρχη. Καθώς, ως γνωστόν, δεν επιφυλάχθηκε τέτοια τιμή στον
ίδιο τον κ. Βαρθολομαίο κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα.
Υπό κανονικές συνθήκες έπρεπε σήμερα να αισθανόμαστε όμορφα για
τις εξελίξεις. Δικαίωση. Στην πραγματικότητα, όμως, νιώθουμε «εξάντληση». Αν
απαιτούνται επτά ολόκληρα χρόνια για να καταλάβει μια ελληνική κυβέρνηση τη
σημασία της Ορθοδοξίας για τον Ελληνισμό και να αρχίσει να την αξιοποιεί με
καθυστέρηση «αιώνων» στους καιρούς της επικοινωνίας, αν χρειάστηκε να φτάσουμε
στα χρόνια της διαδοχής στη Ν.Δ. για να αναγνωρίζουν οι υπουργοί που φορούσαν
«κιπά» την αξία της Ορθοδοξίας στο facebook και να παραδέχονται σωστότατα ότι
«αν δεν ήμασταν χριστιανοί, δεν θα ήμασταν Έλληνες», τότε κάτι πολύ λάθος
κάνουμε.
Δεν μπορεί να χρειάζεται τόσος κόπος και χρόνος να πείσουμε για τα
αυτονόητα. Για την «άλφα βήτα» του Ελληνισμού. Δεν είναι για να χαιρόμαστε
αυτά, αλλά για να λυπόμαστε. Διότι στο μέλλον η καθυστέρηση της αναγνώρισης των
εθνικώς αυτονοήτων σε άλλα μέτωπα μπορεί να αποβεί ολέθρια για την πατρίδα. Η
ηγεσία μας είναι θεωρητικώς καλύτερη από τους αντιπάλους της, ναι, αλλά πολύ
λίγη για τον Ελληνισμό, δε. Μέχρι τώρα ήμασταν τυχεροί και δεν το βρήκαμε
μπροστά μας. Από εδώ και πέρα, όμως, κοστίζει.
ΥΓ.: Χρωστάμε συγγνώμες ως έθνος και ως Πολιτεία και στον
Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο, τον οποίο καλούσαν οι πρέσβεις μας στη Λευκωσία
κάθε φορά που έλεγε κάτι ενοχλητικό για την πολιτική των «ήρεμων νερών» και τον
«νουθετούσαν». Του χρωστάμε συγγνώμες γιατί η προσφορά του στον Ελληνισμό κάτω
από τα ραντάρ, παρά τη συμπεριφορά μας, είναι απαράμιλλη. Δυστυχώς υπάρχουν…
εκατομμύρια εθνικοί λόγοι που για την ώρα δεν μας επιτρέπουν να γράψουμε κάτι παραπάνω
γι’ αυτόν τον σπουδαίο πατριώτη. Θα έρθει ο καιρός.
Δεν υπάρχουν σχόλια