ΤΑ ΤΑΡΑΓΜΕΝΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΣ

 

Του Δημήτριου Νικ. Δασκαλάκη*

Οι πολίτες, παρακολουθώντας την ομιλία του κ. Μητσοτάκη σε κάποιο πάνελ του 16ου Τακτικού Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, διαπίστωσαν ακόμα μία φορά το πολιτικό του παραλήρημα, καθώς επιμένει να ζει στο δικό του παράλληλο σύμπαν, εστιάζοντας αποκλειστικά το ενδιαφέρον του στις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις, ενώ την ίδια στιγμή είναι αποκομμένος από την κοινωνική πραγματικότητα του μέσου Έλληνα πολίτη, που βλέπει έντρομος όχι μόνο την ακρίβεια και το κόστος διαβίωσης να καταβροχθίζουν το πενιχρό του εισόδημα, αλλά και την έξαρση της εγκληματικότητας να διαταράσσει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής του.

ΤΡΙΨΗΦΙΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Όμως πραγματικά εξεπλάγησαν και ίσως πολλοί απ’ αυτούς να ένιωσαν συμπάθεια από την «αυθόρμητη αποκάλυψη» του πρωθυπουργού ότι διακατέχεται εδώ και χρόνια από τη βασανιστική αβεβαιότητα για το ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο έκτακτης εθνικής ανάγκης στις τρεις το πρωί, με αποτέλεσμα να αγωνιά στο μεσονύχτιο για το μέλλον της Ελλάδας, αρνούμενος να εγκαταλείψει την καρέκλα της γλυκιάς και αμαρτωλής εξουσίας, προτιμώντας να παραμένει ξάγρυπνος, «πιστός υπηρέτης» του εθνικού καθήκοντος.

Για λίγα λεπτά της ώρας ο κ. Μητσοτάκης υποδύθηκε -για την ανάγκη της τηλεοπτικής κάλυψης της ομιλίας, αλλά και λόγω της ακατάσχετης ροπής του στη μαζική εξαπάτηση των βρεφοποιημένων πολιτών- τον στιβαρό και αποφασιστικό ηγέτη και σμίγοντας τα φρύδια του και υψώνοντας επιτηδευμένα τον τόνο της φωνής του αποκάλυψε για πρώτη φορά τον μόνιμο βραχνά που στοιχειώνει την πρωθυπουργική του θητεία, αναφέροντας τα ακόλουθα: «Αν το τριψήφιο τηλέφωνο χτυπήσει στις τρεις το πρωί, ποιος θα το σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας;», υπογραμμίζοντας (έτσι θέλει να πιστεύει) το συγκριτικό του πλεονέκτημα έναντι των υπόλοιπων πολιτικών αρχηγών στη διαχείριση και την αντιμετώπιση εθνικών ή ευρύτερων γεωπολιτικών κρίσεων.

Η υπαινικτική αναφορά του Έλληνα πρωθυπουργού σε μια πιθανή μείζονα εθνική, γεωπολιτική κρίση μόνο τυχαία δεν ήταν, αλλά συνδέεται ασφαλώς με την προσχεδιασμένη προσπάθεια της Τουρκίας να ενσωματώσει στην εθνική της νομοθεσία το αναθεωρητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η κυβέρνηση της γείτονος φέρεται ότι είναι αποφασισμένη να καταθέσει προς ψήφιση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση νομοσχέδιο το οποίο θα ρυθμίζει το πλαίσιο των δικαιωμάτων και των εξουσιών στα τουρκικά εσωτερικά ύδατα, στη συνορεύουσα ζώνη, στην υφαλοκρηπίδα και την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), προσδίδοντας επίφαση νομιμότητας στο σύνολο των παράλογων τουρκικών αξιώσεων στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Επισημαίνουμε ότι μόλις το νομοσχέδιο ψηφιστεί από τη Βουλή και καταστεί νόμος του τουρκικού κράτους η συγκεκριμένη εξέλιξη θα συνιστά μια μόνιμη και διαρκή απειλή κατά της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας, ενώ την ίδια στιγμή θα θέτει οριστικά ταφόπλακα στο νανουριστικό αφήγημα των «ήρεμων νερών» του μονίμως αιθεροβάμονος και εκτός πραγματικότητας κ. Μητσοτάκη.

ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

Tο επικοινωνιακό επιτελείο του πρωθυπουργού καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες να φιλοτεχνήσει το προφίλ της (δήθεν) αρραγούς κομματικής ενότητας, ότι δηλαδή το κόμμα της Ν.Δ. θα πορευτεί συντεταγμένα και χωρίς εσωκομματικούς κλυδωνισμούς προς την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, κάτω από την «αδιαμφισβήτητη ηγεσία» του προέδρου της, ενώ είναι γνωστόν τοις πάσι ότι στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης υπάρχουν μεγάλη δυσαρέσκεια και γκρίνια για τη λειτουργία του επιτελικού κράτους από στελέχη και βουλευτές που έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τη λαϊκή οργή.

Επομένως, η κομματική λογική υπαγορεύει την προκήρυξη πρόωρων γενικών βουλευτικών εκλογών, με σκοπό την επίτευξη ενός τριπλού στόχου: Α) τίθεται οριστικό τέλος στην εσωκομματική εσωστρέφεια, Β) ανακόπτεται η δημοσκοπική πτώση, η οποία προϊόντος του χρόνου θα εξελιχθεί σε δημοσκοπική κατάρρευση και Γ) εξασφαλίζεται σημαντικό εκλογικό προβάδισμα έναντι των υπόλοιπων κομμάτων, καθώς η αναγγελία των εκλογών θα αιφνιδιάσει απόλυτα τους εφησυχάζοντες κομματικούς μηχανισμούς.

Ο κ. Μητσοτάκης, αναφέροντας συνεχώς ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας, αποκοιμίζει το πολιτικό σύστημα, αποδεικνύοντας έτσι ότι είναι άριστος τακτικιστής και κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού.

Οι πολίτες οφείλουν να μην αιφνιδιαστούν εάν οι βουλευτικές εκλογές προκηρυχθούν ακόμη και εντός του Ιουλίου, αφού η ημερομηνία της 5ης Ιουλίου 2026 συνιστά σημαντικό δέλεαρ για τη διενέργειά τους, η οποία -κατά ένα παράδοξο καπρίτσιο της Ιστορίας- συμπίπτει με την ημερομηνία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος του 2015 και ως εκ τούτου ο κ. Μητσοτάκης ενδεχομένως να την επιλέξει όχι μόνο για να χλευάσει τον πολιτικό αμοραλισμό του κ. Τσίπρα, αλλά και για να αξιοποιήσει τον συμβολισμό της, στο πλαίσιο μιας καλοσχεδιασμένης εκλογικής στρατηγικής που ικανοποιεί δύο βασικές πολιτικές επιδιώξεις: α) ενεργοποιεί τα κομματικά αντανακλαστικά των συντηρητικών ψηφοφόρων, οι οποίοι μολονότι εμφανίζονται δυσαρεστημένοι από την άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής, εντούτοις αποστρέφονται πολιτικά τον Τσίπρα και β) υπενθυμίζει στο σύνολο του ελληνικού λαού τον σοβαρό κίνδυνο που διατρέχει από τον τυχοδιωκτισμό ανεύθυνων και ευκαιριακών πολιτικών ηγεσιών.

ΑΦΗΓΗΜΑ ΦΟΒΟΥ

Το εκλογικό αφήγημα του κ. Μητσοτάκη, με το οποίο θα δικαιολογήσει την ανάγκη πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, θα είναι αντιμετώπιση εθνικού θέματος εξαιρετικής σημασίας (άρθρο 41 παρ. 2 Σ.), καθώς η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη μονομερή επιβολή νέων θαλάσσιων συνόρων, δεδομένου ότι η Άγκυρα -διά του ψηφισθέντος νόμου- θα ενσωματώσει στην εσωτερική της έννομη τάξη όχι μόνο τις μονομερείς διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά ενδεχομένως και τα πολύ μικρά νησιά και τις βραχονησίδες που δεν συμπεριλαμβάνονται στη Συνθήκη της Λωζάννης. 

Υπό τις διαγραφόμενες έκτακτες γεωπολιτικές συνθήκες, το μοναδικό κόμμα -θα ισχυριστεί ο κ. Μητσοτάκης- που μπορεί να αναλάβει την υπεύθυνη και επιτυχή διαχείριση μιας πολύ πιθανής γεωπολιτικής κρίσης και να εγγυηθεί την εθνική ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας είναι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Συνεπώς, ο κ. Μητσοτάκης ακόμα μία φορά θα καταφύγει στο αφήγημα του φόβου, με σκοπό τον επηρεασμό και τη διαμόρφωση της συνείδησης και της γνώμης των Ελλήνων πολιτών, το οποίο αυτή τη φορά δεν θα στηρίζεται στην απειλή της δημόσιας υγείας από τον κορονοϊό.

Η επικαιροποίηση του αφηγήματος θα βασίζεται στον πανάρχαιο φόβο, που ξυπνά στις μάζες το άκουσμα του πολέμου με τον προαιώνιο εχθρό, δηλαδή η πιθανότητα της εμπόλεμης σύγκρουσης με την Τουρκία θα υπαχθεί στη μακιαβελική πολιτική σκοπιμότητα για τη χειραγώγηση του εκλογικού αποτελέσματος προς όφελος του κ. Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας.

Εν συνεχεία, έχοντας νωπή λαϊκή εντολή, θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τη συνολική διευθέτηση όλων των παράνομων τουρκικών αξιώσεων, που θα οδηγήσει μοιραία στη διχοτόμηση του Αιγαίου και στην τραγική απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. 

Έτσι θα δικαιωθούν όσοι υποστήριζαν πριν από χρόνια ότι το Αιγαίο θα χαθεί για την Ελλάδα χωρίς να πέσει μια τουφεκιά.

Κατά την προσωπική εκτίμηση του γράφοντος, ο κ. Μητσοτάκης «φωτογράφισε» την επερχόμενη γεωπολιτική ένταση με την Τουρκία, μιλώντας από το βήμα του συνεδρίου της Ν.Δ., όταν αναφέρθηκε στο τριψήφιο τηλέφωνο και στην ισχυρή πιθανότητα πρόκλησης περιφερειακών εντάσεων.

Στην προ δυόμισι ετών αρθρογραφία μας δεν είχαμε διαστάσει να παραθέσουμε την ακόλουθη άποψη, που δυστυχώς φαίνεται να επιβεβαιώνεται υπό το φως των σημερινών δυσμενών εξελίξεων, καθότι είχαμε σημειώσει επί λέξει τα εξής: «Η υπογραφή της Διακήρυξης των Αθηνών “ Περί Σχέσεων Φιλίας και Καλής Γειτονίας»”  Ελλάδας – Τουρκίας σηματοδοτεί την εκκίνηση μιας fast track διαπραγματευτικής και διπλωματικής διαδικασίας, η οποία θα καταλήξει με μαθηματική ακρίβεια στην απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας, ήτοι στη διχοτόμηση του Αιγαίου, που θα πραγματοποιηθεί με δύο εναλλακτικά ισοδύναμους τρόπους: είτε πολιτισμένα, δηλαδή με τη συμφωνημένη προσφυγή στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, είτε άκομψα, δηλαδή με την πρόκληση θερμού πολεμικού επεισοδίου». 

Οι Έλληνες πολίτες καλούνται να απορρίψουν το αφήγημα του φόβου που επιβάλλει στην κοινωνία ο κ. Μητσοτάκης, κατανοώντας ότι ο τουρκικός επεκτατισμός αντιμετωπίζεται μόνο με τη σφυρηλάτηση πνεύματος εθνικής ομοψυχίας και με ισχυρές, αξιόμαχες και αποφασισμένες Ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες καθοδηγούνται από μια γνήσια πατριωτική πολιτική ηγεσία, εμπνεόμενη από τα ιερά νάματα των ηρωικών αγώνων του έθνους και της φυλής, και όχι από τυχάρπαστους πολιτικούς καιροσκόπους. 

*Δικηγόρος Αθηνών