ΜΗΝΥΜΑ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΙΛΚΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

 

Με σεβασμό στην ιστορία και στην ιερή μνήμη των προγόνων μας, τιμούμε την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. 

Η σκέψη μας ταξιδεύει νοερά στον Πόντο, στον ακμαίο πολιτισμό του πνεύματος και της προόδου, που μεγαλούργησε για αιώνες, μέχρι τη στιγμή, που το νήμα του έκοψαν βίαια οι εθνικιστικές επιδιώξεις των Νεότουρκων και των Κεμαλικών συνεχιστών τους. Οι σφαγές, οι εκτοπισμοί, οι λεηλασίες, τα τάγματα εργασίας, οι λευκές πορείες θανάτου, όπου ένας λαός οδηγήθηκε σε αργό βασανιστικό θάνατο, ήταν μέρος ενός απάνθρωπου σχεδίου, που εκτελέστηκε, κυνικά, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, για να εξυπηρετήσει τη δημιουργία του νέου τουρκικού κράτους, όπου ήταν ανεπιθύμητοι οι ελληνικοί χριστιανικοί πληθυσμοί.   

Έχουν περάσει 107 χρόνια από την τρίτη και πιο σκληρή περίοδο της εξόντωσης των Ελλήνων του Πόντου, και όμως κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει το έγκλημα της Γενοκτονίας. Κανείς δεν μπορεί να σιωπήσει στην μαρτυρική θυσία των 353.000 ψυχών που χάθηκαν. Κανείς δεν μπορεί να παραδώσει τις φρικιαστικές μνήμες στη λήθη και να αφήσει  τους ενόχους της τραγωδίας, κρυμμένους στους σκοτεινούς διαδρόμους της ιστορίας. 

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον ξεριζωμό και τα δεινά της προσφυγιάς που υπέστησαν οι επιζήσαντες μέχρι να ορθοποδήσουν στη νέα Πατρίδα, επιδοτώντας  την γενναιόδωρα με τον πολιτισμό και τη δημιουργικότητά τους. 

Με οδηγό τη δικαιοσύνη, ενώνουμε την προσευχή μας με τη φωνή της αλήθειας. Για τις αλησμόνητες πατρίδες, για τους αδικοχαμένους προγόνους, για το αθώο αίμα που ζητά δικαίωση. 

Χρέος τιμής και ευθύνης στους νεκρούς μας είναι να προχωρήσουμε πιο αποφασιστικά την υπόθεση της ιστορικής αποκατάστασης και έχοντας σύμμαχο και τη νέα γενιά να μετατρέψουμε τη μνήμη σε αγώνα ζωής, ώστε η Τουρκία να παραδεχθεί τα εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού και να ζητήσει συγνώμη.     

 Η 19η Μαϊου είναι Ημέρα Μνήμης και Αφύπνισης. Ενώνει τον απανταχού Ελληνισμό στον αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας. 

Γιατί όταν ένα έγκλημα παραμένει αποσιωπημένο και ατιμώρητο, δεν αργεί να επαναληφθεί.