ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ Η «ΜΟΥΣΙΚΗ» ΠΑΝΤΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙ. (ΠΟΙΗΜΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ )

 

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ Η «ΜΟΥΣΙΚΗ» ΠΑΝΤΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙ.   Πένθιμος καιρός και πάλι με βροχή και συννεφιά με ομίχλη που σου φέρνει ατονία και ακεφιά.   Ακούω στάλες στις λαμαρίνες σαν πένθιμη μουσική σαν σε αρχαίο θέατρο με τέλεια ακουστική.   Κλείνω τα μάτια μου κι ακούω τις σταλαγματιές σηκώνω λίγο τα μάτια και ρίχνω στο «θέατρο» ματιές.   Κι όσο η βροχή μεγαλώνει και όσο ο ήχος δυναμώνει τόσο εμένα ξεσηκώνει  και κάνω πίστα το σαλόνι.   Να μη σταμάταγε ποτέ αυτός ο ήχος μουσικής ν’ αποκαλύπτονταν οι ψυχές πετώντας το «φύλλο της συκής».   8 ΜΑΪΟΥ 2026 και ώρα 20:48΄   ΘΕΟΦΙΛΟΣ  ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Αδέσμευτος δημοσιογράφος από το 1973 Ποιητής και στιχουργός από το 1962.  ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να ενημερώσω πως τα ποιήματα τα «γράφω με την ψυχή και όχι με το μυαλό»  κατ’ ευθείαν στον Η/Υ χωρίς καμία προεργασία και δημοσιεύονται αμέσως χωρίς διορθώσεις!