Του Κωνσταντίνου Σχοινά
Έχω κόψει τους δεσμούς μου με τη
Eurovision, αλλά μου τράβηξε την προσοχή μια προσέγγιση που διάβασα ως προς το
τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει.
Σύμφωνα με αυτή, ναι μεν ο Ακύλας υμνεί
στους στίχους του καταναλωτικά αγαθά, αλλά όλα αυτά τα οποία θέλει να του
φέρουν τα θέλει για τη μαμά του, δηλαδή για τη γενιά των γονιών του που
στερήθηκαν τα πάντα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους μέσα στην κρίση που άρχισε
το 2009, όταν ο ίδιος ήταν 10 χρονών.
Αυτό κρίνεται θετικά, διότι πρέπει κάποτε
να μιλήσουμε και για τη σύγχρονη Ελλάδα.
Οι «αριστεροί» μιλούν για τη χούντα και
τον ανταρτοπόλεμο και οι «δεξιοί» για τον Κολοκοτρώνη και τον Μεγαλέξανδρο.
Ο Ακύλας μιλάει για τους σύγχρονους
Έλληνες.
Και φωνάζουν οι «δεξιοί» πως το τραγούδι
«δεν προάγει τον ελληνικό πολιτισμό», οι «αριστεροί» πως «υμνεί τον
καπιταλισμό».
Πράγματι ειρωνικό εκ μέρους των
«αριστερών» και «δεξιών» που πουλάνε Αιγαίο και Μακεδονία και έχουν φέρει στη
χώρα τέσσερα Μνημόνια…
Αν και άρχισαν και φέτος από στάση εντελώς
περιφρονητική προς την όλη αισθητική του θεσμού και της μορφής εκπροσώπησής
μας, πείστηκα να το δω κι από άλλη σκοπιά…
Δεν υπάρχουν σχόλια