ΤΟ "ΣΚΙΝΟΦΑΡΑΓΓΟ" Γράφει ο Χρ. Μπολώσης

 

Γράφει ο Χρ. Μπολώσης

Το «Σκινοφάραγγο» το ξέρετε; Μάλλον όχι.

Αν σας πω, ότι είναι η τρίμηνη εφημερίδα του συλλόγου Σκινιανών-Λαγουτιανών-Βακιωτιανών η «Αναγέννηση», σας βοήθησα; Μπα! Πάλι δεν σας λέει τίποτα;

Το «Σκινοφάραγγο» λοιπόν, είναι μία από τις χιλιάδες εφημεριδούλες που κυκλοφορούν ανά την Ελλάδα, με σκοπό να διατηρούν ισχυρούς τους δεσμούς μεταξύ των πατριωτών και κυρίως αυτών που ζουν μακριά από την γενέτειρα. Όμως γιατί μνημονεύουμε το «Σκινοφάραγγο» και δεν αναφέρουμε και τα «Νέα του Κατωχωρίου» ή τα «Νέα του Πανωχωρίου», ή τα  «Νέα του Περαχωρίου»,  ή τα «Νέα του Δωθεχωρίου» κ.ο.κ.;

Διότι το «Σκινοφάραγγο», κάτω από τον τίτλο του έχει ένα συγκλονιστικό τετράστιχο, το οποίο σας το παραθέτω:

Λαό που δε βαστά γερά,

Θεό και παραδόσεις

δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα

θα τόνε ξεριζώσεις

Την πρώτη φορά που το διάβασα, κάπου εκεί κοντά στο 2004, εντυπωσιάστηκα. Όσες φορές μου έπεφτε στα χέρια το «Σκινοφάραγγο», μια φορά μάλιστα συνοδεύτηκε και από ένα μπουκάλι τσικουδιά, η πρώτη ματιά μου έπεφτε στο μότο (έτσι το λέμε εμείς οι… δημοσιογράφοι).

Όσο τα χρόνια περνούσαν και τα διάφορα περίεργα μας περικύκλωναν, όπως οι θεωρίες για «συνωστισμούς», οι προτάσεις για «παραπέρα απλούστευση της γλώσσας», για το 1821 που κακώς επαναστατήσαμε αφού περνούσαμε μια χαρά (!!!) με τους Τούρκους, η κατάργηση Μεγάλων Μονάδων του Στρατού μας, η συνεχής μείωση της στρατιωτικής θητείας και πολλά άλλα ων ουκ έστιν αριθμός, άρχισε αυτό το δίστιχο να με «τσιγκλάει» όλο και περισσότερο.

Το γλυκό ήρθε κι’ έδεσε, όταν ένα e-mail με ενημέρωνε ότι κυκλοφορεί

σχολικό βιβλίο της ιστορίας, στο οποίο αναφέρεται ότι το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου του 1866 είναι «…αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού». Άρα, η θρησκεία, δηλαδή ο Θεός, είναι κακό πράγμα, αφού καλλιεργεί τον φανατισμό.

Τ’ ακούς καπετάν Γιαμπουδάκη και σεις οι 800 γενναίοι Κρητικοί που θυσιαστήκατε; Κατά τον συγγραφέα του βιβλίου, εσείς είσαστε κάτι μεταξύ

Ταλιμπάν, Χεζμπολάχ, Χαμάς και Μουτζαχεντίν και με τη φανατίλα σας, πήρατε στον λαιμό σας εκατοντάδες αμάχους. Αυτό είναι το νόημα της απαράδεκτης αυτής περικοπής, η οποία είναι μία από τις πολλές που δηλητηριάζουν τα παιδιά μας οι νεοταξίτες εκπαιδευτικοί, όταν δουλεύουν και δεν κάνουν απεργίες.

Θερμά συγχαρητήρια στο υπουργείο (α)παιδείας.

Στη φωτιά λοιπόν και το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου (φαίνεται πως μόνο ένα ολοκαύτωμα παραδέχεται η ιστορία…), όπως στη φωτιά ρίχνονται και πολλά άλλα. Μόλις γιορτάσαμε  μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Τα Χριστούγεννα. Προσέξατε τις ευχές; Το «Καλά Χριστούγεννα» τείνει να εξαφανισθεί και να επικρατεί το ουδέτερο  «Καλές Διακοπές» ή όποια άλλη βλακεία μας σερβίρουν.

Μιλάμε για το Έθνος μας, για τις παραδόσεις μας, για τη θρησκεία μας. Χαρακτηριστικά που μας κάνουν διαφορετικούς από όλους τους άλλους.

– Μα είσαι ρατσιστής; Θα ρωτήσει κάποιος.

– Για την Πατρίδα μου και το Έθνος μου, είμαι όσο δεν φαντάζεσθε ρατσιστής θα του απαντήσω διότι:

Λαό που δε βαστά γερά, Θεό και παραδόσεις

δεν έχει ρίζες κι’ εύκολα θα τόνε ξεριζώσεις,

όπως λέει και το «Σκινοφάραγγο» και μπράβο στον φίλο μου τον Γιάννη τον Γ. που το βρήκε.

Αυτά λοιπόν τα… αναχρονιστικά λέει το «Σκινοφάραγγο».

Για να δούμε όμως και τι λένε οι… τοίχοι της Αθήνας.

Το έχω επισημάνει και άλλη φορά και το ξαναθίγω. Από τη στιγμή που θα τελειώσετε την ανάγνωση αυτού του κειμένου παρατηρείστε με προσοχή οποιαδήποτε αμερικανική ταινία, είτε αυτή είναι νεανική κωμωδία, είτε αισθηματική, είτε ακόμα και χριστουγεννιάτικη, ακόμα και κόμιξ να είναι, κάποια στιγμή, θα φανεί κάπου η αμερικανική σημαία.

Εδώ τι γίνεται; Τα γνωστά.

Μα θα πείτε, μπορούν αυτά να επηρεάσουν την κοινωνία;

Γιατί πόσες αντοχές νομίζετε ότι έχει η κοινωνία. Εδώ κοντεύουμε να πιστέψουμε ότι την Ελλάδα την απελευθέρωσε ο ΕΛΑΣ και ότι οι νεκροί στο Πολυτεχνείο ήταν χιλιάδες, που όσο περνούν τα χρόνια αυξάνουν και οι νεκροί και οι ήρωες που ήταν  μέσα αλλά το… θυμήθηκαν 50 χρόνια μετά!

Αν ρίξουμε μια ματιά στους ταλαίπωρους τοίχους των Αθηνών λοιπόν, θα δούμε αφίσες όπως οι παρακάτω, αλλά και γραψίματα όπως επίσης παρακάτω:

Μάλλον «ζήτωσαν», έπρεπε να γράψει ο… αγωνιστής, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια και τέτοια… αγραμματοσύνη

Τι να κάνουμε; Αυτή είναι η Ελλάδα, που είπε και κάποιος σοφός

Γι’ αυτούς να δες «περηφάνια»!…

Μήπως να πεθαίνατε εσείς πρώτα και μετά βλέπουμε…

Αυτά τα ωραία λοιπόν θα θαυμάσει κανείς περιδιαβαίνοντας την Αθήνα, τη διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι.

Αυτή είναι η κατάντια μας.

Και υπερηφανεύεται η κυβέρνηση για τις φρεγάτες και τη στολή του σύγχρονου οπλίτη, που είναι πιο πολύπλοκη από το κοκ πιτ του Ραφάλ.

Καλά όλα αυτά αλλά ποια χέρια θα τα λειτουργήσουν; Αυτά που γράφουν στους τοίχους «Η Ελλάδα να πεθάνει»; Μα είναι λίγοι θα πει κάποιος. Ε, ξεδοντιάστε τους επιτέλους!

Ίσως θα περιμένουν οι κρατούντες ότι θα φανούν αντάξιοι οι επερχόμενοι. Ποιοι αυτοί που μαθαίνουν ότι το Ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου ήταν αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού; Μα φταίνε οι υπουργοί κ.λπ. Ε, ξεδοντιάστε τους επί τέλους;

Να λοιπόν γιατί το «Σκινοφάραγγο» είναι μπροστά!

Και η άλλη όψη. Προπολεμικό Αναγνωστικό της Ε’  Δημοτικού. Παρατηρήστε τον χάρτη της Μακεδονίας και τους μαθητές να εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στην Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία. (Από τον Ιστορικό Συλλέκτη Βέροιας)

Σήμερα το «Για γέλια και για κλάματα είναι αφιερωμένο στους «προοδευτικούς», μπας και δουν το φως το αληθινό…

Είθε να τους δώσει φώτιση, που δεν το βλέπω, αλλά…

§. Τον Ανέστη Μύθου πιθανώς να μην το γνωρίζετε, τουλάχιστον ακόμη. Είναι βέβαιο όμως, ότι σε λίγο καιρό θα τον μάθετε όλοι μιά και είναι το νέο ανερχόμενο αστέρι του ΠΑΟΚ, που συνεχίζει την εξαιρετική παράδοση των ακαδημιών του δικεφάλου του Βορρά να… παράγουν αστέρια ξεκινώντας από τους Τουρσουνίδη και Ορφανό και φθάνοντας στους Κουλιεράκη, Τζίμα και Κωνσταντέλια. Ο Μύθου λοιπόν, που αρχίζει να συζητιέται και μάλιστα έντονα στις ποδοσφαιρικές πιάτσες, είναι το νέο δημιούργημα που προέρχεται από τα σπλάχνα του ΠΑΟΚ και ήδη απασχολεί, μεταξύ των άλλων και τις αθλητικές ιστοσελίδες. Σε μία απ’ αυτές λοιπόν, διάβασα το εξής χαριτωμένο: «Το μέλλον του (δηλαδή του Μύθου) διαγράφεται λαμπρό, μιας και τα μυαλά του, είναι πάνω από το κεφάλι του»! Βρε αγράμματε αν κάποιος έχει τα μυαλά πάνω απ’ το κεφάλι του, μετά το χτυπάει στον τοίχο. Μόνο αν τα έχεις μέσα στο κεφάλι σου, πράγμα αμφίβολο για σένα, πετυχαίνεις τον σκοπό σου. Αλλά φαίνεται ότι τόσο ο Μύθου, όσο  και κυρίως ο ΠΑΟΚ και πιο κυρίως ο Λουτσέσκου,  δεν έχουν ανάγκη τις συμβουλές σου, διότι ιδίως ο δεύτερος έχει αποδείξει πως ξέρει και χειρίζεται θαυμάσια περιπτώσεις σαν του Μύθου.

§. Διαβάζω στην «Εφημερίδα των Συντακτών» της 21 Ιανουαρίου (σελ. 19) και υπό τον τίτλο «Άτακτη οπισθοχώρηση της Νομικής του ΑΠΘ» τα εξής: «Η οπισθοχώρηση πρέπει να είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου και όχι αποτέλεσμα φόβου» συνιστούσε πριν από αιώνες ο Σουν Τσου, στο έργο του «Η τέχνη του πολέμου», συμβουλή την οποία όμως δεν ακολούθησαν οι διοργανωτές του συνεδρίου «Οικονομία του πολέμου», που είχε αναγγελθεί απ’ τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, για αύριο και μεθαύριο. Μετά τις αντιδράσεις για την οργάνωση του Συνεδρίου, που έλεγαν μεταξύ των άλλων «να μη συνηθίσουμε στα φέρετρα» οι διοργανωτές (Νομική Σχολή του ΑΠΘ και η Ανωτάτη Διακλαδικής Σχολή Πολέμου – ΑΔΙΣΠΟ),  ανακοίνωσαν χθες ότι αλλάζει ο χώρος διεξαγωγής του συνεδρίου και από την Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, μεταφέρεται στο μεγάλο αμφιθέατρο της ΑΔΙΣΠΟ, αλλά χωρίς κοινό!». Εδώ λοιπόν έχουμε άλλη μια νίκη της δημοκρατίας, με φίμωση της πανεπιστημιακής φωνής. Εδώ δεν ισχύει το άσυλο. Ακόμη και η ΑΔΙΣΠΟ αναδιπλώθηκε και το συνέδριο θα γίνει στις κατακόμβες του Αγίου Δημητρίου, χωρίς… συνέδρους. Συγχαρητήρια σε όσους έλαβαν την ιστορική αυτή απόφαση. Στο εξής να το ξέρουμε, ότι αν θέλουμε να κάνουμε μια εκδήλωση, που δεν εγκρίνουν οι συλλογικότητες, ή θα φωνάζουμε την Πανεπιστημιακή Αστυνομία του κ. Μητσοτάκη ή θα καταφεύγουμε στις σπηλιές του Αραράτ.

§. Η κα Μαρία Καρυστιανού είναι μία τραγική μητέρα, η οποία έκανε το σφάλμα να θέλει να ξεδιαλύνει τις συνθήκες υπό τις οποίες  σκοτώθηκε η κόρη της, σ’ ένα, τουλάχιστον περίεργο, σιδηροδρομικό δυστύχημα. Ένα δυστύχημα που συνθέτουν ύποπτα μπαζώματα,  περίεργοι  θάνατοι, αδικαιολόγητες παραλήψεις  και γενικώς όλα εκείνα που χαρακτηρίζουν μία υπόθεση, όχι εντελώς καθαρή. Η κα Καρυστιανού αγωνίζεται τρία χρόνια  και παντού συναντά τοίχους, ειρωνεία και χλεύη από τους «ισχυρούς». Έτσι, αποφάσισε  το αναφαίρετο  δικαίωμα κάθε πολίτη στις δημοκρατικές χώρες. Να ιδρύσει πολιτικό κόμμα και μέσω αυτού να μπορέσει, αν είναι δυνατόν, να λυτρώσει τον πόνο της. Και τι δεν άκουσε και εξακολουθεί να ακούει η δύστυχη μάνα. Το πιο γελοίο είναι ότι το κόμμα της δεν έχει… ολοκληρωμένο  πρόγραμμα. Τους είδαμε και αυτούς που έχουν!… Προχθές ως επιστήμων παιδίατρος έκανε μία δήλωση κατά των αμβλώσεων. Όλοι από τη ΝΔ μέχρι τους… ανεξάρτητους μεμονωμένους,  έπεσαν να τη φάνε με το επιχείρημα ότι το θέμα έχει λυθεί νομικά. Και ποιος είναι ο ανθρώπινος  νόμος που δεν μπορεί να καταργηθεί; Θυμάμαι τον Καραμανλή των Τεμπών, που έσπευσε έντρομος  να κατεβάσει αφίσες κατά των αμβλώσεων  από τους σταθμούς του μετρό, διότι αυτό τον διέταξαν οι γνωστές συλλογικότητες. Ε τώρα πέστε μου. Βλέπετε κάναν καλύτερο;