Οι αγρότες δεν ζητούν χάρη – ζητούν
δικαιοσύνη
Τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες
αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα οικονομικό παράδοξο: παράγουν
περισσότερα, εργάζονται σκληρότερα, αλλά αμείβονται λιγότερο. Όσο το κόστος
παραγωγής ανεβαίνει και το εισόδημά τους μειώνεται, η φτώχεια στην ελληνική ύπαιθρο
δεν είναι τυχαίο φαινόμενο, είναι το αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.
Η κοινωνία συχνά βλέπει τις
κινητοποιήσεις τους ως «ταλαιπωρία στους δρόμους». Ο αγρότης όμως δεν κλείνει
έναν δρόμο για να εκδικηθεί τον πολίτη. Το κάνει για να ακουστεί. Γιατί όταν η
πολιτεία αδιαφορεί, η φωνή του φτάνει μόνο όταν γίνει θόρυβος.
Οι αντιδράσεις είναι εύκολες, η
κατανόηση δύσκολη. Αλλά χωρίς τον αγρότη δεν υπάρχει ψωμί, γάλα, λάδι, φρούτα,
ζωή στην ύπαιθρο. Δεν υπάρχει οικονομική αυτονομία της χώρας.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή – και
γνωστή σε όλους
• Το ρεύμα και τα καύσιμα αυξήθηκαν,
πιέζοντας το λειτουργικό κόστος.
• Το κόστος φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων και
ζωοτροφών έχει εκτιναχθεί.
• Οι τιμές παραγωγού παραμένουν
καθηλωμένες, ενώ οι τιμές στο ράφι αυξάνονται.
• Η ΚΑΠ συχνά ευνοεί μεγάλες
εκμεταλλεύσεις και όχι τους πραγματικούς παραγωγούς.
• Οι νέοι διστάζουν να μείνουν στην
ύπαιθρο, γιατί βλέπουν μόνο αδιέξοδα.
Αυτή η κατάσταση δεν είναι «νόμος της
φύσης». Είναι αποτέλεσμα λάθος πολιτικών, λάθος προτεραιοτήτων και μισών
λύσεων.
Οι αγρότες έχουν δίκιο. Και το δίκιο
τους δεν επιβεβαιώνεται με λόγια, αλλά με αριθμούς.
Τι πρέπει να γίνει – τώρα, όχι «κάποτε»
Η χώρα χρειάζεται μια νέα, σοβαρή,
βιώσιμη αγροτική στρατηγική, που δεν θα βασίζεται σε προεκλογικές υποσχέσεις
αλλά σε πραγματικές λύσεις:
1. Μείωση κόστους παραγωγής
Χωρίς φθηνότερο ρεύμα, καύσιμα και
εφόδια, δεν υπάρχει κερδοφορία.
Ένας αγρότης που πληρώνει περισσότερα
από όσα βγάζει δεν είναι παραγωγός, είναι χρεωμένος εργάτης της ίδιας του της
γης.
2. Δίκαιες τιμές παραγωγού
Πρέπει να σπάσει η αδικία όπου ο
παραγωγός πουλά 0,18€ και ο καταναλωτής πληρώνει 2,4€.
Η αλυσίδα από το χωράφι στο ράφι
χρειάζεται διαφάνεια και αυστηρούς ελέγχους.
3. Προστασία από εισαγωγές –
«ελληνοποιήσεις»
Η αγορά πρέπει να προστατεύει το
ελληνικό προϊόν, όχι να το υπονομεύει.
Ο αγρότης χάνει δύο φορές: χάνει την
τιμή και χάνει την αξιοπιστία της παραγωγής του.
4. Ενίσχυση των συνεταιρισμών και της
συλλογικής παραγωγής
Άτομα μόνοι δεν μπορούν να επιβιώσουν σε
μια παγκοσμιοποιημένη αγορά.
Οι ισχυροί συνεταιρισμοί ρίχνουν το
κόστος, αυξάνουν τις τιμές παραγωγού και προσφέρουν διαπραγματευτική δύναμη.
5. Νέοι αγρότες – το μέλλον ή η χαμένη
γενιά;
Χωρίς κίνητρα για γη, τεχνολογία,
χρηματοδότηση και εκπαίδευση, η ύπαιθρος θα αδειάσει.
Η Ελλάδα θα χάσει τη διατροφική της
ασφάλεια για πάντα.
Η διαμαρτυρία είναι δικαίωμα – αλλά
χρειάζεται και σοφία
Οι αγρότες έχουν κάθε δίκιο να φωνάζουν.
Αλλά το κλείσιμο δρόμων και τελωνείων
πλήττει πρώτα τον πολίτη και όχι την εξουσία.
Ο αγώνας τους πρέπει να στοχεύει στην
πολιτική ηγεσία, όχι στον διπλανό άνθρωπο που προσπαθεί να πάει στη δουλειά
του.
Υπάρχουν τρόποι διαμαρτυρίας που πιέζουν
την κυβέρνηση, όχι τον λαό:
μεγάλες πορείες στα αστικά κέντρα,
αποκλεισμοί υπουργείων, ειρηνικές συμβολικές κινητοποιήσεις, ενημερωτικές
καμπάνιες, παρουσία στα μέσα ενημέρωσης.
Συμπέρασμα: Οι αγρότες δεν ζητούν
«ενισχύσεις» – ζητούν αξιοπρέπεια
Ο αγρότης δεν ζητάει να γίνει πλούσιος.
Ζητά να μπορεί να ζήσει από τον κόπο του.
Αυτό είναι δικαιοσύνη, και είναι χρέος
όλων μας να το υποστηρίξουμε.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να κυβερνηθεί από
γραφεία στην Αθήνα χωρίς να ακούει την φωνή της υπαίθρου.
Όσο οι αγρότες μένουν φτωχοί, η χώρα
μένει εξαρτημένη.
Όσο ο αγρότης φτωχαίνει, η Ελλάδα μικραίνει.
Όσο ο αγρότης δυναμώνει, η Ελλάδα
μεγαλώνει.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Τα πολιτικά κόμματα συχνά θυμούνται τους
αγρότες μόνο όταν πλησιάζουν οι εκλογές. Υπόσχονται πολλά, χωρίς σοβαρές και
κοστολογημένες μελέτες, μόνο και μόνο για να φανούν αρεστοί. Μόλις όμως πάρουν
την εξουσία, οι αγρότες μένουν ξανά στο περιθώριο, παλεύοντας μόνοι τους με τα
προβλήματα της καθημερινότητας.
Με τα χρόνια, αυτή η συνεχής απογοήτευση
κουράζει και γεννά δυσπιστία. Είναι δύσκολο πλέον να πιστέψει κανείς λόγια που
ακούγονται όμορφα αλλά δεν στηρίζονται σε πράξεις. Και αυτό το παιχνίδι με τις
ζωές και την τύχη των ανθρώπων της υπαίθρου είναι άδικο και εξαντλητικό.
*Ονούφριος Τσαβδαριδης
Πολιτικός Μηχανικός
Πρώην υποψ. Βουλευτής με την Ν.Δ.
Πρώην Υποψ. Νομάρχης Ν. Κιλκίς (με την Ν.Δ.)
Δεν υπάρχουν σχόλια