Οι εύλαλες
μαριονέτες, ήτοι οι εντολοδόχοι της θεσμικής ελίτ, οι οποίοι καταλαμβάνουν
καίριες θεσμικές θέσεις, κατά τις εντολές των ιθυνόντων νοών των υπερεθνικών
διευθεντηρίων, προάγουν αμελλητί το σχέδιο της πολυπολιτισμικότητας και του
εθνομηδενισμού παντί τρόπω, υποτιμώντας συλλήβδην τον Ελληνικό λαό, τούτο δε
προκύπτει δια απτών αποδείξεων : ήτοι η δόλια ανοχή συγκέντρωσης των Πακιστανών
ανήμερα, αψηφώντας τον βάσιμο κίνδυνο διασποράς του ιού προς τους πολίτες, όπως
και την εγκληματική ανοχή της αισχράς πράξεως γυρίσματος πορνοταινίας εις το
παγκόσμιο μνημείο της γενέτειρας του πνευματικό πολιτισμό, ήτοι τον Παρθενώνα,
δίκην προδευτισμού.
Οι θεσμικές
παραλείψεις εις ζητήματα τα οποία προσβάλλουν βάναυσα την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια, την δημόσια υγεία και πλήττουν το κύρος της εθνικής μας ιστορίας
και πολιτισμού καθίστανται κραυγαλέες, πλην όμως, η ανθελληνική κυβέρνηση τα
ανέχεται παραχρήμα ενσυνειδήτως, αντί «τριάκοντα αργυρίων», εκ των υπερ-εθνικών
εντολέων τους, χαρακτηρίζοντας όσουν θίγονται εκ της αυτόχρημα τοιαύτης χυδαίας
καταστάσεως, ως δήθεν «ακροδεξιούς-ψεκασμένους» και πλέον μετέρχονται και το
νεότευκτο προϊόν προπαγάνδας, τον όρο «θεματοφύλακας».
Η υπερφίαλη αλαζονεία,
η εωσφορική οίηση καθώς και η παθολογική αγάπη δια την ύλη και τον πλούτο,
συνιστούν παθογόνες αιτίες ούτως ώστε ένας φερόμενος ως υπηρετών το κοινό
δημόσιο συμφέρον εις ένα κράτος-έθνος, να αμεμπολήσει πάν ψήγμα ανθρώπινης
αξίας, πολιτισμικής ταυτότητας και ιστορική συνείδησης και να καταστεί ένα
χειραγωγούμενο, κατάπτυστο και λαομίσητο, μίσθαρνο όργανο, δρώντας εις βάρος
του συλλογικού καλού.
Ενώ ο κόσμος
παίνεται, λοιδορείται, εν γένει εκ της Πολιτείας περί του χειρισμού της
ανθρωποφόρας πανδημίας καθόσον αφορά τον εμβολιασμό, η οποία έχει καταστήσει
μονομερώς τους Έλληνες χαιρέκακα ως πειραματόζωα, ούχ ήττον, προλειάνει το
έδαφος δια την έτι περαιτέρω σύγχυση της κοινωνίας, υπό το πρόσχημα του
δικαιωματισμού προς ορισμένη μόνον κατεύθυνση.
Η προώθηση του
δογματικού ιδεολογήματος δήθεν του προοδευτισμού περί ενός άμορφου
συνονθυλεύματος προσώπων, λαών, αξιών και η συμψηστική ισοπέδωση του
παρεθλόντος των εθνών, της ιστορίας, της μνήμης και της ταυτότητας, αποτελεί
ένα κατασκευασμένο αφήγημα, των νοσηρών εγωπαθών εγκεφάλων της επανεκκίνησης
της ανθρωπότητας, υποκινούμενοι από άλλες πνευματικές δυνάμεις, οι οποίες
αποσκοπούν εις τον ειρηνικό ολοκληρωτισμό μέσω της επιβολής μίας παγκόσμιας
διακυβέρνησης η οποία θα διοικεί και θα τιθασεύει, εν είδει αυτοκρατορίας μία
συσσωματωμένη, τελούσα εν πλήρη συγχύση μάζα, εις το όνομα της εξέλιξης.
Ομιλούμε, εν άλλος
λόγοις δια την Σταυροφορία της υπερεκχειλίζουσας ευήθειας, αλλά και του
εξωνημένου πολιτικού προσωπικού, το οποίο προδίδει εσχάτως ό,τι Ελληνικό, διότι
προφανώς οι πολιτικοί, δεν νιώθουν συναισθηματικά Έλληνες, έχουν διαβρωθεί εις
μέγιστο βαθμό, εξ αυτού του λόγου και έχουν διαρρήξει ανεκκλήτως οιοδήποτε
δεσμό με τον ιστορία, τον πολιτισμό και την πνευματικότητά αυτού του τόπου
καθότι πρόκειται δια αξιολύπητα υπόδουλα ανθρωπάκια, δέσμια εις την διαφθορά
του χρήματος.
Τρανή απόδειξη των ως
άνω είναι η εκστρατεία δήθεν κατά του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας, η οποία
προάγει τον ισοπεδωτισμό των λαών, των εθνών και των ταυτοτήτων επιβάλλοντας
την παντοκρατορία του Ισλάμ, διότι η μανδήλα αποτελεί ένα
πολιτισμικό-θρησκευτικό σύμβολο, με ό,τι τούτο συνεπάγεται, όπως επίσης η
πολιτισμική ταυτότητα της ομοφυλοφιλίας, άρα θεσπίζεται μία Νέα Τάξη πραγμάτων,
η οποία θεμελιώνεται μονομερώς εις μία καινοφανή κοινωνία η οποία διαδέχεται την προηγούμενη την παραδοσιακή ως ρατσιστική
και παρωχημένη.
Εν ολίγοις,
εγκαθιδρύεται μία νέα τάξη πραγμάτων, η οποία επιβάλλει «ξύλοις και ροπάλοις» τα
ιδικά της πρότυπα, θρησκευτικά, κοινωνικά, σεξουαλικά, τα οποία εάν κάποιος ασκήσει
κριτική περί αυτών διώκεται απηνώς από την οιονεί «Ιερά εξέταση» του συστήματος
της πολιτικής ορθότητας, με τα νεοπαγή πιστοποιητικά φρονήματα πολιτικής
ορθότητας του σύγχρονου Σιδηρού παραπετάσματος ως ρατσιστής.
Οι πραγματικές
ατομικές ελευθερίες, καθώς και ο πλουραλισμός των ιδεών έχουν αντικατασταθεί
από τον αντεστραμμένο κόσμο της δογματικής καθεστωτικής πολιτικής ορθότητας, η
οποία επιβάλλει κατ’ εξακολούθηση την ιδικής της στανική πραγματικότητα, των
κίβδηλων ελευθεριών, περιαπτομένων υποκριτικά, υπό τον ερίγδουπο μανδύα του
ψευδώνυμου δικαιωματισμού.
Η λογική εάλω, αντί
να υποστηριχθεί η ελληνική οικογένεια περί της επιλύσεως του δημογραφικού,
επιδαψιλεύουν εις την διάλυση του κοινωνικού ιστού και την αντικατάσταση του
Ελληνικού πληθυσμού, κατακερματίζοντας τον κοινωνικό ιστό και συγχύζοντας την
κοινωνία, δια του πολύφερνου
ιδεολογήματος του πολιτισμικού μαρξισμού.
Χαράλαμπος Β
Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω
Πάγω

















Δεν υπάρχουν σχόλια