Αλήθεια πόσες φορές δεν
διαβάσαμε ευχαριστήριες επιστολές που απευθύνονται σε γιατρούς, νοσηλευτικό
προσωπικό κ.λ.π.; Πόσες φορές δεν έγινε
ιδιαίτερη μνεία για τον τάδε ή την δείνα γιατρό; Πόσες φορές οι ασθενείς δεν ένοιωσαν
την ανάγκη να ευχαριστήσουν τους θεράποντες γιατρούς;
Πολλοί θα θεωρήσετε περιττό ένα ευχαριστήριο μήνυμα προς
το νοσηλευτικό προσωπικό αφού θα μου πείτε ότι είναι υποχρέωσή τους. Θα μου
πείτε πως ορκίστηκαν να κάνουν με τον καλύτερο τρόπο το λειτούργημα, του να σώζουν
ζωές ανθρώπων ! Δεν έχω καμία αντίρρηση,
όμως κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του κάθε γιατρού, του κάθε νοσηλευτή, του
κάθε τραυματιοφορέα και τέλος του κάθε ένα ασχολούμενου με την υγεία, στις δύσκολες
ώρες που συνωστίζονται άνθρωποι με πολλά και διάφορα προβλήματα υγείας έξω από
τα ιατρεία. Την ώρα που ο κάθε ένας ενδιαφέρεται για την δική του υγεία ή για την
υγεία του δικού του ανθρώπου. Ποιος μπορεί
να κρίνει την κρισιμότητα προτεραιότητας προσφοράς ιατρικής περίθαλψης; Ποιος μπορεί να μπεί στην θέση του γιατρού,
όταν εκτός του ασθενούς, πρέπει να αντιμετωπίσει τις κραυγές, τις απειλές, τις παράτυπες
αξιώσεις του καθενός ασθενούς;
Με τις παραπάνω αντίξοες
συνθήκες, που προκαλούν οι ίδιοι οι ασθενείς, μπορούν
να καταλάβουν πόσο δυσκολεύουν το έργο του γιατρού; Πόσο πιο πολύ φορτίζουν την ατμόσφαιρα με τις, παράλογες πολλές φορές, απαιτήσεις τους
Τέλος ξέρουν αν αυτός ο
γιατρός έχει να ξεκουραστεί ή να κοιμηθεί, πιθανόν κάποια εικοσιτετράωρα,
ξέρουν εάν έχει όλα τα απαραίτητα ιατρικά υλικά για να μπορεί να προσφέρει τις αναγκαίες
ιατρικές βοήθειες;
Γιατροί μου και νοσηλευτές, σας
ευχαριστώ για την σημερινή σας ανοχή και παροχή ιατρικής βοήθειας, που είχα
απόλυτη ανάγκη σήμερα 23 Φεβρουαρίου 2020.
Δεν θυμάμαι ονόματα, αλλά σας
ευχαριστώ από καρδιάς όλους γιατί πιστεύω ότι προσφέρετε τον καλύτερο εαυτό σας προκειμένου να ανταποκριθείτε στο
δύσκολο καθημερινό σας Γολγοθά προσφοράς υγείας.
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια