Περί
διακρίσεων και συναινέσεων ο λόγος…
Ο πρωθυπουργός κύριος
Κυριάκος Μητσοτάκης, με διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό, ανακοίνωσε την
πρότασή του για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής
Δημοκρατίας. Πρότεινε την κυρία
Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Τα στοιχεία που ιδιαίτερα
τονίστηκαν ήταν αυτά του φύλου, της συναίνεσης και της δικαστικής προέλευσης.
Διαβάζοντας κανείς το
βιογραφικό της κυρίας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου διαπιστώνει ότι η επαγγελματική
της διαδρομή στο δικαστικό σώμα είναι πολύ αξιόλογη. Αυτό σίγουρα έχει τη
σημασία και την αξία του πέρα και έξω από τους οποιοσδήποτε συμβολισμούς,
σκοπιμότητες και τακτικισμούς.
Παρακάμπτοντας σκοπιμότητες
και τακτικισμούς ας επιχειρήσουμε να αναλύσουμε, επιγραμματικά, τους
συμβολισμούς.
Ως προς το φύλο
Είναι αλήθεια ότι οι
συμβολισμοί έχουν την αξία τους, όταν όμως δεν μένουμε μόνο σε αυτούς. Στην
πατρίδα μας όμως, είθισται, να καλύπτουμε την επίλυση σοβαρών θεμάτων με μια
συμβολική πρόταση ή απόφαση,
Στην προκειμένη περίπτωση
δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι προτείνοντας γυναίκα για τη θέση του Προέδρου
της Δημοκρατίας, έχουν αυτομάτως δρομολογηθεί όλες οι δράσεις για την εξάλειψη των διακρίσεων ανάμεσα στα δύο φύλα. Το
θέμα της ισότητας των δύο φύλων είναι ένα τεράστιο θέμα που απαιτεί ευρύτατες
συναινέσεις και συνθέσεις για ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο και τη δημιουργία
δομών που θα στηρίζουν τη λειτουργία της οικογένειας, θέτοντας ταυτόχρονα της
βάσεις για την αντιμετώπιση του δημογραφικού και την κοινωνικής συνοχής. Είναι,
νομίζω, σημαντικό στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι το σημαντικότερο νομοθέτημα
της μεταπολίτευσης ήταν η αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου με το νόμο 1329/1983. Η
σημαντικότερη αλλαγή που επέφερε ήταν η κατοχύρωση της αρχής της ισότητας
των δύο φύλων. Ο άντρας παύει πλέον να είναι η κεφαλή της οικογένειας, όπως
προέβλεπε το άρθρο 1389 του Αστικού Κώδικα «ο ανήρ είναι η κεφαλή της οικογένειας και
αποφασίζει περί παντός ό, τι αφορά το συζυγικό βίο», και οι δύο σύζυγοι
απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα. Τούτο, σε καμιά περίπτωση, δεν αναιρεί την ανάγκη
νέων νομοθετημάτων, δομών και δράσεων από όλους τους θεσμούς της πολιτείας για
τον περεταίρω περιοσμό των διακρίσεων.
Ως προς τις συναινέσεις
Ο τρόπος που κατατέθηκε η πρόταση, για το αξίωμα του
Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στις αποφάσεις που αποτελούν
προϊόν συναινέσεων. Απλά είναι μια πολύ καλά μελετημένη πρόταση ενός ανδρός (τακτικισμός), η οποία
έφερε σε αδυναμία αντίδρασης τόσο τη μείζονα όσο και την ελάσσονα
αντιπολίτευση. Προϊόν συναίνεσης υπήρξε ο πρόσφατος νόμος για την ψήφο των αποδήμων.
Αξιοσημείωτη η επιτευχθείσα συναίνεση, αν και ως ένα βαθμό επιβλήθηκε από την πρόβλεψη
του άρθρου 51 παρ. 4 του Συντάγματος
σύμφωνα με το οποίο απαιτείτο πλειοψηφία τουλάχιστον 200 βουλευτών.
Ο μόνος νόμος που υπήρξε, καθαρά, αποτέλεσμα
συναίνεσης ήταν ο νόμος 4009/2011, γνωστός και ως νόμος Διαμαντοπούλου. Ένας
νόμος που προετοιμάστηκε για 14 ολόκληρους μήνες μέσα από πολυεπίπεδη,
κοπιαστική και σε βάθος διαβούλευση με όλους τους φορείς που θα μπορούσαν να
εισφέρουν στη διαμόρφωσή του. Ψηφίστηκε από 255 βουλευτές.
Ως προς τη δικαστική προέλευση
Ένας και μοναδικός είναι ο τρόπος για να τιμηθεί η
δικαιοσύνη, η πλήρης ανεξαρτητοποίησή της από την εκτελεστική εξουσία.
Ο Κωνσταντίνος
Ραμπίδης είναι πρώην Διευθυντής α΄ βάθμιας εκπαίδευσης
Δεν υπάρχουν σχόλια