Της συνεργάτιδός μας Βίκης Μαύρου
Παρακαλώ πολύ ελάτε να με
ελέγξετε λατρεμένοι και πολυχρονεμένοι δανειστές…
Σε αυτή την κατάσταση έχει
επέλθει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Παιχνίδια μικρών παιδιών βλέπουμε να
διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια μας με τους φίλους δανειστές. Θα έρθουμε δεν
θα έρθουμε, θα σας δανείσουμε δε θα σας δανείσουμε. Κλέφτες και αστυνόμοι
λοιπόν. Μόνο που δεν ξέρω ποιος είναι ικανός να παίξει το ρόλο του αστυνόμου.
Ζούμε πραγματικά τη λογική
του παραλόγου. Η Κυβέρνηση παρακαλά να επιστρέψουν οι δανειστές στην Αθήνα
προκειμένου να ξεκινήσει και πάλι η αξιολόγηση του Μνημονίου.Ωστόσο,
τουλάχιστον αυτή τη στιγμή οι θεσμοί δεν φαίνεται να συμμερίζονται την
αισιοδοξία της κυβέρνησης, καθώς αν και εκτιμούν ότι υπάρχει πρόοδος στις
διαπραγματεύσεις μένει ακόμα πολλή δουλειά μέχρι να δοθεί το «πράσινο φως»
στους επικεφαλής για την επιστροφή τους στην Ελλάδα.
Η κυβέρνηση ταυτόχρονα
ετοιμάζει να αυξήσει κλίμακα έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης με ανώτατο
συντελεστή 10% από 8% που είναι σήμερα, αλλά και ανώτατο συντελεστή φορολογίας
εισοδήματος στο 60%.
Ας μου εξηγήσει λοιπόν
κάποιος για ποιο λόγο να εργάζεται ο Έλληνας σήμερα; Για ποιο λόγο να είναι
κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας, αφού θα έχει τον χειρότερο συνέταιρο και
μάλιστα με μεγαλύτερο ποσοστό ιδιοκτησίας. Συνέταιρος, που βάζει χέρι μόνο στα
κέρδη και δε δίνει τίποτα για τα έξοδά σου. Και από την άλλη βλέπεις ονόματα
πολιτικά και μη στη νέα λίστα Μπόργκανς να φιγουράρουν με αρκετά «ξεχασμένα»
εκατομμύρια ευρώ.
Έρχομαι λοιπόν εγώ και
αναρωτιέμαι που έχω κάνει λάθος; Τι στην
ευχή οραματιζόμουν τόσα χρόνια, για ποιο λόγο κόπιασα να σπουδάσω; Για
ποιο λόγο παλεύω να παραμείνω σε αυτή τη χώρα; Τι είναι αυτό που μου πρόσφερε
τόσα χρόνια; Εξακολουθώ τελικά να αγαπώ αυτή τη χώρα, μόνο για τον ήλιο της.
Κάποτε την αγαπούσα και για τους χαμογελαστούς της ανθρώπους, αλλά αυτό μου το
στέρησαν.
Και μένω εδώ να παρακαλώ να
έρθουν να με ελέγξουν, να τους αποδείξω πως παρόλο που με ξεφτιλίζουν κάθε μέρα
εγώ γονυπετής τους προσκυνώ να με συγχωρήσουν για τα τόσα τραγικά λάθη που
έκανα τόσα χρόνια. Να με συγχωρήσουν, όπως συγχώρεσα εγώ τις τόσες σφαγές.
Ποια είναι όμως τα λάθη που
μου προσάπτει; Τα ξεχασμένα λεφτά των
πολιτικών προσώπων και των προγόνων τους; Άλλωστε εδώ και χρόνια είναι οι
ίδιοι, είναι αυτοί που εμφανίζονται κοστουμαρισμένοι στις παρελάσεις και στο
δρόμο κυκλοφορούν με προστασία. Είναι αυτοί που οι μισθοί τους δεν μεταβλήθηκαν
καθόλου, είναι αυτοί που σπούδασαν στο εξωτερικό με τα
λεφτά των μπαμπάδων τους για να κοκορεύονται σήμερα για το βιογραφικό τους.
Είναι αυτοί που οι τράπεζες του εξωτερικού σφύζουν από τα χρήματά τους. Είναι
αυτοί που παρόλο που διέλυσαν τη χώρα ζητούν από μένα να τη σώσω.
Ελάτε λοιπόν φίλοι μας
δανειστές να πάρετε ότι έχει απομείνει. Σε λίγα χρόνια όμως σε αυτή τη χώρα δε
θα μείνει κανείς για να πάρετε ότι τρελό ζητάτε. Οι νέοι φεύγουν για μια ακόμη
φορά. Αυτή τη φορά τα πιο δυνατά μυαλά, όχι μόνο εργατικά χέρια. Θα μείνουμε
μόνο μερικοί ονειροπόλοι να κοιτάμε τον λαμπερό ήλιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια