Select Menu

ads2

ads2

Τυχαία Ανάρτηση

" });

Travel

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ


link για pchands

Performance

‹
›

Cute

My Place

Racing

Videos

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΔΙΑΛΑΛΕΙΣ ΠΩΣ ΟΠΛΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙΣ. (ΣΑΤΙΡΙΚΟΝ)

  ΔΙΑΛΑΛΕΙΣ ΠΩΣ ΟΠΛΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙΣ. (Αρ. 116 / Νοέμβριος 2026) Γράφει ο Θεόφιλος Κυριακίδης   ...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Τελευταίες Αναρτήσεις

     

    Σκληρή ανακοίνωση των Ποντιακών Συλλόγων «ΔΩΔΕΚΑΠΟΛΙΣ» για όσα συμβαίνου στη Θεσσαλονίκη – Κάνουν λόγο για ηθική έκπτωση και προειδοποιούν για τις συνέπειες

     

    Την έντονη αντίδρασή τους απέναντι στην προσπάθεια, όπως υποστηρίζουν, ηρωοποίησης του Μουσταφά Κεμάλ εκφράζουν οι Ποντιακοί Σύλλογοι «ΔΩΔΕΚΑΠΟΛΙΣ» στη Γερμανία, με ανακοίνωση στην οποία θέτουν ζήτημα ιστορικής μνήμης και σεβασμού προς τα θύματα των διωγμών και των εγκλημάτων που σημάδεψαν τον ελληνισμό του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Θράκης, καθώς και τους Αρμενίους, τους Ασσυρίους και τους Αλεβίτες.

    Αφορμή για την παρέμβασή τους αποτελεί η κατάσταση που, όπως αναφέρουν, διαμορφώνεται στη Θεσσαλονίκη, όπου διαπιστώνουν, όπως τονίζουν, ανοχή απέναντι σε ενέργειες που θεωρούν ότι επιχειρούν να παρουσιάσουν με θετικό τρόπο την ιστορική φυσιογνωμία του Κεμάλ.

    Οι σύλλογοι στρέφουν την κριτική τους και προς την επίκληση της τουριστικής ανάπτυξης και του οικονομικού οφέλους, υποστηρίζοντας ότι τέτοιου είδους επιδιώξεις δεν μπορούν να υπερισχύουν της ιστορικής αλήθειας. Παράλληλα, συγκρίνουν τη στάση που τηρείται στη Θεσσαλονίκη με τον αγώνα που δίνουν οι ίδιοι στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, ενάντια στη μυθοποίηση του Μουσταφά Κεμάλ μέσα από μια όπερα.

    Στην ανακοίνωσή τους επικαλούνται τη σημασία της συλλογικής μνήμης και υπογραμμίζουν ότι η λήθη μπορεί να οδηγήσει στην επανάληψη των λαθών της Ιστορίας. Το κείμενό τους καταλήγει με μια αιχμηρή προειδοποίηση για τον κίνδυνο απώλειας της εθνικής ταυτότητας όταν η σιωπή και η υποχώρηση παρουσιάζονται ως αναγκαίες επιλογές στο όνομα της ανάπτυξης και της φιλοξενίας.

    Αναλυτικά, η ανακοίνωση των Ποντιακών Συλλόγων «ΔΩΔΕΚΑΠΟΛΙΣ»:

    « Η μνήμη δεν είναι παρελθόν, είναι ο σπόρος της σκέψης και του καρπού. Είναι το
    Θεμέλιο της ζωής μας».
    Αργύρης Σφουντούρης

    Η Ιστορία δεν συγχωρεί τη λήθη, διότι η λήθη είναι η μήτρα της επανάληψης. Όταν
    μια κοινωνία απεμπολεί τη συλλογική της μνήμη, ανοίγει τον δρόμο στην ιστορική
    της νέμεση.
    Η ανοχή με την οποία παρακολουθούμε, μέσα στη Θεσσαλονίκη, την προσπάθεια
    ηρωοποίησης ενός αιμοσταγούς δικτάτορα, αποτελεί βαθιά ηθική έκπτωση.
    Πρόκειται για μια φιγούρα που σφράγισε με αίμα τη μοίρα των Αρμενίων, των
    Ασσυρίων, των Αλεβιτών, αλλά και του Ελληνισμού του Πόντου, της Μικράς Ασίας
    και της Θράκης.
    Όταν το πρόσκαιρο κέρδος και η τουριστική ανάπτυξη τοποθετούνται πάνω από την
    ιερότητα της μνήμης, η πολιτική χάνει το ηθικό της έρεισμα. Η σιωπηρή αποδοχή
    αυτής της παραχάραξης ακούγεται σαν μια ωμή εντολή λήθης προς τις ρίζες μας.
    Είναι σαν να παραδίδουμε οικειοθελώς την ταυτότητά μας, αποδεχόμενοι τον ρόλο
    του υποτελούς «Γιουνανιστάν» στον ίδιο μας τον τόπο.
    Είναι πραγματικά να απορεί κανείς και να κάνει αναπόφευκτους συνειρμούς. Την
    ώρα που στη Βάδη-Βυρτεμβέργη οι ποντιακοί σύλλογοι «Δωδεκάπολις» δίνουν
    σκληρό αγώνα κατά της μυθοποίησης του Μουσταφά Κεμάλ μέσω μιας όπερας, στη
    Θεσσαλονίκη επικρατεί το απόλυτο «όλα επιτρέπονται».
    Κατά πού βαδίζουμε, άραγε, ως Έλληνες;
    Διότι μια πατρίδα δεν χάνεται μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά πρωτίστως στις
    συνειδήσεις των ανθρώπων της. Και όταν η σιωπή βαφτίζεται «φιλοξενία» και η
    υποταγή «ανάπτυξη», τότε η ιστορική αυτοκτονία έχει ήδη συντελεστεί.

    Εκ μέρους των Ποντιακών Συλλόγων
    «ΔΩΔΕΚΑΠΟΛΙΣ»

    ΠΗΓΗ pontosnews.gr


    - -


    1|11|2026 | 21:04

    Το φοιτητικό κίνημα που γεννήθηκε μετά την τραγωδία του Νόβι Σαντ διεκδικεί τη μεταρρύθμιση των θεσμών, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών

    Σερβία: Από την ανατροπή του Βούτσιτς, στη δύσκολη μάχη για την αλλαγή

    Προσθέστε την «δημοκρατία» ωςπροτιμώμενη πηγή στην Google

    Σ ε μια από τις κρισιμότερες πολιτικές καμπές της σύγχρονης Ιστορίας της βρίσκεται πλέον η Σερβία. Η εκλογική ήττα του Αλεξάνταρ Βούτσιτς, έπειτα από 14 χρόνια κυριαρχίας, σηματοδοτεί μια σημαντική νίκη για το φοιτητικό κίνημα που γεννήθηκε στους δρόμους και στις πανεπιστημιακές σχολές, με βασικό αίτημα την απόδοση δικαιοσύνης και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Η ανατροπή, ωστόσο, δεν αποτελεί το τέλος της πολιτικής περιπέτειας, αλλά την αρχή μιας πολύ δυσκολότερης δοκιμασίας που σχετίζεται άμεσα με τη διακυβέρνηση της χώρας.

    Η επιτυχία του κινήματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή δεν στηρίχθηκε σε έναν ισχυρό κομματικό μηχανισμό ή σε έναν αναγνωρισμένο πολιτικό ηγέτη. Αντίθετα, οικοδομήθηκε μέσα από τη μαζική συμμετοχή πολιτών, την αυτοοργάνωση και τη συνεργασία διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι εάν αυτή η δυναμική μπορεί να μεταφερθεί από τις πλατείες και τους δρόμους στο εσωτερικό των κρατικών θεσμών.

    Η αρχη τησ αλλαγής

    Η αφετηρία της αλλαγής βρίσκεται στην 1η Νοεμβρίου 2024, όταν η κατάρρευση στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ στοίχισε τη ζωή σε 16 ανθρώπους. Το δυστύχημα προκάλεσε βαθιά κοινωνική οργή και αναζωπύρωσε τις καταγγελίες για αδιαφάνεια, κακοδιαχείριση και έλλειψη λογοδοσίας. Για μεγάλο μέρος της σερβικής κοινωνίας η τραγωδία έγινε σύμβολο ενός συστήματος στο οποίο η πολιτική ευθύνη θεωρούνταν ανεπαρκής και οι δημόσιες υποδομές αντιμετωπίζονταν ως πεδίο αμφισβητούμενων συμφερόντων. Οι πρώτες κινητοποιήσεις είχαν συγκεκριμένο στόχο, να αποδοθούν ευθύνες για την καταστροφή. Σύντομα, όμως, το αίτημα διευρύνθηκε.

    Οι φοιτητές συνέδεσαν την τραγωδία με την ανάγκη ανεξάρτητης δικαιοσύνης, ελεύθερης ενημέρωσης και ουσιαστικού ελέγχου της εξουσίας. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν εργαζόμενοι, αγρότες, πανεπιστημιακοί, καλλιτέχνες και πολίτες που μέχρι τότε δεν έβρισκαν αποτελεσματική πολιτική έκφραση στα παραδοσιακά κόμματα της αντιπολίτευσης. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα του κινήματος ήταν η αποκεντρωμένη οργάνωσή του. Οι φοιτητικές συνελεύσεις, γνωστές ως «plenums», έδωσαν στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα να διαμορφώνουν συλλογικά τις αποφάσεις, περιορίζοντας την εξάρτηση από μεμονωμένα πρόσωπα. Η παραίτηση του τότε πρωθυπουργού, τον Ιανουάριο του 2025, δεν εκτόνωσε την κρίση. Αντίθετα, οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν.

    Η μετάβαση από τη διαμαρτυρία στην εκλογική διεκδίκηση αποτέλεσε το καθοριστικό βήμα. Η Φοιτητική Λίστα επιχείρησε να μετατρέψει την κοινωνική υποστήριξη σε κοινοβουλευτική δύναμη, επιλέγοντας για την εκπροσώπησή της πρόσωπα από διαφορετικούς επαγγελματικούς και κοινωνικούς χώρους. Πανεπιστημιακοί, γιατροί, οικονομολόγοι, δικηγόροι και άνθρωποι του πολιτισμού αποτέλεσαν τον κορμό της πολιτικής της πρότασης.

    Η επιλογή αυτή δεν ήταν τυχαία. Το κίνημα επιδίωξε να ξεπεράσει την εικόνα μιας αποκλειστικά νεανικής εξέγερσης και να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο εκλογικό σώμα. Με άλλα λόγια, οι φοιτητές δεν διεκδίκησαν απλώς την εκπροσώπηση της γενιάς τους, αλλά επιχείρησαν να συγκροτήσουν μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας, με επίκεντρο την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Η εκλογική επιτυχία αποτυπώνει τη συσσώρευση δυσαρέσκειας απέναντι στο κυβερνητικό μοντέλο του Βούτσιτς. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι όλοι όσοι στήριξαν τη Φοιτητική Λίστα συμφωνούν σε ένα ολοκληρωμένο πολιτικό πρόγραμμα. Πολλοί ψηφοφόροι ενδέχεται να ενώθηκαν κυρίως γύρω από την ανάγκη αλλαγής και τη δέσμευση για λογοδοσία. Αυτή ακριβώς η ευρεία κοινωνική συμμαχία, που αποτέλεσε τη δύναμη του κινήματος, μπορεί τώρα να αποδειχθεί και η μεγαλύτερη αδυναμία του.

    Η επόμενη μέρα, όμως, θα είναι δύσκολη. Τα κρίσιμα ερωτήματα για το τι μπορεί να πετύχει η νέα κυβέρνηση προϋποθέτουν την επιλογή πρωθυπουργού, τη διαμόρφωση κοινής κυβερνητικής γραμμής και τη δυνατότητα διατήρησης της ενότητας. Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα είναι η πλήρης διερεύνηση της τραγωδίας του Νόβι Σαντ. Μια ανεξάρτητη έρευνα, με δημοσιοποίηση των στοιχείων και απόδοση ευθυνών βάσει αποδείξεων, θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο χειροπιαστό αποτέλεσμα της πολιτικής αλλαγής. Θα έστελνε το μήνυμα ότι η δικαιοσύνη δεν εξαρτάται από την πολιτική ισχύ των εμπλεκομένων. Δεύτερη προτεραιότητα είναι η αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.

    Η ενίσχυση των εισαγγελικών Αρχών, η διαφάνεια στις διαδικασίες επιλογής δικαστικών λειτουργών και η προστασία των ερευνών από πολιτικές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να περιορίσουν την ατιμωρησία. Η αποτελεσματική καταπολέμηση της διαφθοράς απαιτεί, ωστόσο, σταθερούς κανόνες και όχι επιλεκτικές διώξεις εναντίον των πολιτικών αντιπάλων. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης.

    Ενα περισσότερο πλουραλιστικό περιβάλλον θα επέτρεπε την ουσιαστική κριτική προς την κυβέρνηση και θα ενίσχυε τον δημόσιο έλεγχο. Η νέα κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί τα δημόσια οικονομικά, να διατηρήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της κακοδιαχείρισης, όπου αυτή τεκμηριώνεται. Παράλληλα, θα χρειαστεί να βελτιώσει την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών και να δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους.

    Το βαθυ κρατος

    Η πρόκληση είναι ότι οι μηχανισμοί που αναπτύχθηκαν επί Βούτσιτς δεν εξαφανίζονται με μια εκλογική ήττα. Στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης εξακολουθούν να διαθέτουν εμπειρία, διοικητικές διασυνδέσεις και πολιτική επιρροή. Η αντιπολίτευση μπορεί να αξιοποιήσει κάθε λάθος της νέας ηγεσίας, ενώ εσωτερικές διαφωνίες ενδέχεται να αποδυναμώσουν τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Εδώ βρίσκεται και ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Οι νέοι κυβερνώντες να επιχειρήσουν να αντικαταστήσουν ένα σύστημα κομματικού ελέγχου με ένα διαφορετικό αλλά εξίσου συγκεντρωτικό μοντέλο.

    Στην εξωτερική πολιτική η Σερβία θα εξακολουθήσει να ισορροπεί ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στη Ρωσία, στην Κίνα και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ενίσχυση του κράτους δικαίου και η καταπολέμηση της διαφθοράς θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις σχέσεις με τις Βρυξέλλες και να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Η νίκη του φοιτητικού κινήματος δεν συνεπάγεται αυτομάτως γεωπολιτική στροφή προς τη Δύση.

    Οι θέσεις του για τη Ρωσία και το Κόσοβο δείχνουν ότι σημαντικές πτυχές της σερβικής εξωτερικής πολιτικής μπορεί να παραμείνουν αμετάβλητες. Οπως προκύπτει και από τις αναλύσεις ειδικών του Atlantic Council, η νέα ηγεσία θα χρειαστεί να συνδυάσει την εσωτερική θεσμική ανασυγκρότηση με μια σύνθετη διεθνή εξισορρόπηση. Η ευρωπαϊκή προοπτική μπορεί να ενισχυθεί εφόσον υπάρξει πρόοδος στο κράτος δικαίου, στη διαφάνεια και στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.

    Το επόμενο βήμα

    Η Φοιτητική Λίστα κέρδισε την πολιτική αναμέτρηση επειδή κατάφερε να εκφράσει μια ευρεία κοινωνική απαίτηση για αλλαγή. Η διακυβέρνηση, όμως, απαιτεί κάτι περισσότερο από την απόρριψη του παλιού συστήματος. Χρειάζεται σχέδιο, θεσμική επάρκεια και αντοχή απέναντι στις πιέσεις. Εάν η νέα ηγεσία καταφέρει να ερευνήσει την τραγωδία του Νόβι Σαντ, να ενισχύσει την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, να περιορίσει τις πελατειακές σχέσεις και να βελτιώσει τη λειτουργία του κράτους, θα έχει θέσει τις βάσεις για μια βαθύτερη δημοκρατική αλλαγή.

    Εάν, αντίθετα, περιοριστεί σε συμβολικές κινήσεις ή εγκλωβιστεί σε εσωτερικές συγκρούσεις, η κοινωνική εμπιστοσύνη μπορεί να εξανεμιστεί γρήγορα. Η ανατροπή του Βούτσιτς απέδειξε ότι ένα εδραιωμένο σύστημα δεν είναι ανίκητο. Το επόμενο βήμα είναι δυσκολότερο. Να αποδειχθεί ότι μπορεί να αντικατασταθεί από ένα κράτος που λειτουργεί με διαφάνεια, λογοδοσία και ίσους κανόνες για όλους. Το πραγματικό διακύβευμα για τη Σερβία δεν είναι πλέον μόνο ποιος θα κυβερνήσει. Είναι εάν η νέα πολιτική τάξη θα μπορέσει να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, να διατηρήσει την κοινωνική συμμαχία που τη στήριξε και να αντισταθεί στην αναπαραγωγή των παλιών πρακτικών
    -

     


    Αήθης τουρκική πρόκληση στο Συμβούλιο Ασφαλείας και αντιπαράθεση για την τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για το παράνομο μνημόνιο: Πληρωμένη και αυστηρή απάντηση από τη μόνιμη αντιπρόσωπο της Ελλάδας

    Σε διπλωματική αντιπαράθεση μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο εξελίχθηκε η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με θέμα τις «Αναδυόμενες Τεχνολογίες και τη Θαλάσσια Ασφάλεια», υπό την ελληνική Προεδρία.

    Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, πρέσβης Αχμέντ Γιλντίζ, απαντώντας στις αναφορές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, υποστήριξε ότι «το Συμβούλιο αυτό δεν είναι δικαστήριο οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών» και ότι «ένας χάρτης μπορεί να απεικονίζει έναν ισχυρισμό, αλλά δεν μπορεί να τον κρίνει».

    Υπερασπίστηκε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τονίζοντας ισχυριζόμενος ότι «βρίσκεται σε ισχύ από το 2019», ενώ σημείωσε ότι η πρόσφατη κοινοβουλευτική ενέργεια στη Λιβύη αντανακλά την υποστήριξη του λιβυκού λαού προς αυτό.

    Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος υποστήριξε ότι το μνημόνιο «δεν καθορίζει ούτε προδικάζει τα δικαιώματα κρατών που δεν συμμετέχουν σε αυτό», ενώ αναφερόμενος στα ελληνικά νησιά δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν αμφισβητεί την ύπαρξη, τον πληθυσμό ή την κυριαρχία αυτών των νησιών».

    Όπως ανέφερε, «το νομικό ζήτημα είναι διαφορετικό. Αφορά την επήρεια που πρέπει να αποδίδεται στα νησιά κατά την οριοθέτηση επικαλυπτόμενων θαλάσσιων διεκδικήσεων». Επικαλέστηκε τη διεθνή νομολογία περί μη αυτόματης πλήρους επήρειας των νησιών και υπενθύμισε ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

    Παράλληλα, επανέφερε την πρόταση Ερντογάν για Διάσκεψη της Ανατολικής Μεσογείου, με αναφορά στα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και της αυτοαποκαλούμενης και παράνομης «τδβκ».

    Απαντώντας στις τουρκικές αιτιάσεις, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπαλτά, επανέλαβε την ελληνική θέση ότι «η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο για τη θαλάσσια οριοθέτηση», υπογραμμίζοντας ότι «αντιβαίνει τόσο στη γεωγραφία όσο και στο διεθνές δίκαιο».

    Τόνισε ότι η πρόσφατη φερόμενη επικύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης δεν μπορεί να μεταβάλει τον νομικό του χαρακτήρα ως «άκυρου και ανυπόστατου» και ότι «δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα».

    «Η γεωγραφία δεν μπορεί να αναδιαμορφωθεί. Δεν πρόκειται για σύνθημα», τόνισε, προσθέτοντας ότι «ούτε μπορεί μια συμφωνία μεταξύ δύο κρατών να θίγει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτου κράτους».

    Η κ. Μπαλτά υπογράμμισε ακόμη ότι «το διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά, προκειμένου να εξυπηρετούνται μονομερείς διεκδικήσεις», επικαλούμενη τις συμφωνίες θαλάσσιας οριοθέτησης της Ελλάδας με την Ιταλία και την Αίγυπτο.

    Απαντώντας στην τουρκική αιτίαση για τη συζήτηση των θαλάσσιων οριοθετήσεων στο Συμβούλιο Ασφαλείας, επισήμανε ότι «ο σεβασμός του Δικαίου της Θάλασσας βρίσκεται στον πυρήνα» της θαλάσσιας ασφάλειας, προσθέτοντας ότι «η υπενθύμιση των κανόνων που διέπουν τις θάλασσές μας δεν συνιστά κατάχρηση του Συμβουλίου. Αποτελεί τον ίδιο τον σκοπό του».

    Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος επανήλθε τονίζοντας ότι «απαιτούνται ουσιαστικές διαπραγματεύσεις» και ότι ελπίζει ότι θα γίνουν το συντομότερο δυνατό.

    Η κ. Μπαλτά, στην τριτολογία της, υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα έχει επιδιώξει με συνέπεια σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία, βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό, στο διεθνές δίκαιο και στις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

    «Παραμένουμε προσηλωμένοι στον διάλογο και στην ειρηνική επίλυση των διαφορών, ωστόσο ο ουσιαστικός διάλογος απαιτεί σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, στην κυριαρχία και στα κυριαρχικά δικαιώματα», κατέληξε.

    ΑΠΕ-ΜΠΕ της ανταποκρίτριάς μας Γεωργίας Γαραντζιώτη
    Νέα Υόρκη, United States

    Το «ντιμπέιτ» μεταξύ του Τούρκου Μονίμου Αντιπροσώπου και της Ελληνίδας Προέδρου του Σ.Α. του ΟΗΕ

    Πήρε το λόγο πρώτος ο Τούρκος Πρέσβης. Είπε τα εξής:

    Κυρία Πρόεδρε,

    Δεν είχαμε την πρόθεση να μετατρέψουμε αυτή τη συζήτηση για τις αναδυόμενες τεχνολογίες σε αντιπαράθεση σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί που διατύπωσε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας απαιτούν απάντηση.

    Το Συμβούλιο αυτό δεν είναι δικαιοδοτικό όργανο οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών. Ένας χάρτης μπορεί να απεικονίζει έναν ισχυρισμό, αλλά δεν μπορεί να τον κρίνει νομικά.

    Το Μνημόνιο Συνεννόησης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, που συνήφθη από τα δύο κυρίαρχα κράτη, βρίσκεται σε ισχύ από το 2019.

    Η πρόσφατη κοινοβουλευτική ενέργεια στη Λιβύη δεν μεταβάλλει αυτό το γεγονός. Αντιθέτως, αντανακλά την ισχυρή υποστήριξη του λιβυκού λαού προς αυτό το Μνημόνιο Συνεννόησης.

    Ωστόσο, οι συλλογικές πολιτικές διακηρύξεις δεν αποτελούν δικαστικές αποφάσεις και δεν επηρεάζουν την ελεύθερη βούληση ενός κυρίαρχου κράτους.

    Η Τουρκία και η Λιβύη είναι δύο κυρίαρχα κράτη, καθένα από τα οποία δικαιούται να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες. Αυτό το κυριαρχικό δικαίωμα δεν μπορεί να αμφισβητείται απλώς και μόνο επειδή ένα τρίτο κράτος αμφισβητεί την οριοθέτηση ή διαφωνεί με το αποτέλεσμά της.

    Το Μνημόνιο Συνεννόησης Τουρκίας-Λιβύης ρυθμίζει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Δεν καθορίζει ούτε θίγει τα δικαιώματα κρατών που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη σε αυτό.

    Αυτή ακριβώς είναι η αρχή που η Τουρκία έχει υποστηρίξει με συνέπεια και σε σχέση με άλλες θαλάσσιες συμφωνίες.

    Οι συμφωνίες αυτές δεν μπορούν να αντιταχθούν στην Τουρκία ούτε να χρησιμοποιηθούν για τον περιορισμό των δικαιωμάτων της επί της υφαλοκρηπίδας.

    Οι ανταγωνιστικές θαλάσσιες διεκδικήσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται μέσω του διαλόγου και της δίκαιης οριοθέτησης και όχι μέσω της αμφισβήτησης της κυριαρχικής ικανότητας των κρατών να συνάπτουν συμφωνίες.

    Η Αυτού Εξοχότητα, ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, υποστηρίζει ότι το Μνημόνιο παραβιάζει τη γεωγραφία και διαγράφει τα νησιά του Αιγαίου.

    Η Τουρκία δεν αμφισβητεί την ύπαρξη, τον πληθυσμό ή την κυριαρχία αυτών των νησιών.

    Το νομικό ζήτημα είναι διαφορετικό. Αφορά την επήρεια που πρέπει να αποδίδεται στα νησιά κατά την οριοθέτηση επικαλυπτόμενων θαλάσσιων διεκδικήσεων.

    Σύμφωνα με τη διεθνή νομολογία, δεν αποδίδεται αυτομάτως πλήρης επήρεια σε κάθε νησί, ανεξαρτήτως της διαμόρφωσης των ακτών και των σχετικών περιστάσεων.

    Όπως εξήγησε η Τουρκία στις επιστολές της το 2020, ο βασικός στόχος είναι η επίτευξη δίκαιης λύσης, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ειδικές και συναφείς περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του μήκους και της κατεύθυνσης των σχετικών ακτών.

    Παρότι η Τουρκία αναγνωρίζει τη Σύμβαση της Άγκυρας ως σημαντικό μέσο, δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος σε αυτήν.

    Η Σύμβαση δεν έχει ούτε καθολικό ούτε δεμσευτικο χαρακτήρα, ενώ δεν μπορεί απλώς να τεκμαίρεται ότι κάθε διάταξη που προβάλλεται έναντι ενός μη συμβαλλόμενου κράτους συνιστά δεσμευτικό εθιμικό δίκαιο.

    Η Τουρκία σέβεται το εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των εθιμικών κανόνων όπου αυτοί έχουν παγιωθεί, και παραμένει προσηλωμένη στη δίκαιη οριοθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων.

    Αυτό δεν συνιστά απόρριψη του δικαίου της θάλασσας. Η θέση μας βασίζεται στο εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο και στην αρχή της επιείκειας.

    Κυρία Πρόεδρε,

    Η προτίμησή μας εξακολουθεί να είναι ο διάλογος και όχι ο αποκλεισμός.

    Όπως επανέλαβε ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης μόλις τον περασμένο μήνα, επιθυμούμε να δούμε τα ζητήματα στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλύονται στη βάση των σχέσεων καλής γειτονίας και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

    Επανέλαβε ότι η πρότασή μας για τη διοργάνωση Διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να συμβάλει στη διαμόρφωση κοινού εδάφους.

    Είμαστε έτοιμοι να συμμετάσχουμε εποικοδομητικά σε αυτή την προσπάθεια, με την προϋπόθεση ότι μια συμπεριληπτική και διαρκής προσέγγιση θα λαμβάνει επίσης υπόψη τα νόμιμα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και της(παράνομης) «τδβκ».

    Η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας του απάντησε αμέσως:

    Όπως δήλωσε νωρίτερα σήμερα (χθες) ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά το λεγόμενο Μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης, το οποίο αφορά την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

    Το Μνημόνιο αυτό αντιβαίνει τόσο στη γεωγραφία όσο και στο διεθνές δίκαιο.

    Ως εκ τούτου, είναι παράνομο βάσει του διεθνούς δικαίου και η υποτιθέμενη επικύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης δεν μπορεί ούτε να του προσδώσει οποιαδήποτε νομική ισχύ ούτε να μεταβάλει τον παράνομο χαρακτήρα του, καθώς είναι άκυρο και ανυπόστατο.

    Κατά συνέπεια, δεν παράγει καμία έννομη συνέπεια.

    Η Τουρκία και η Λιβύη δεν διαθέτουν ούτε παρακείμενες ούτε αντικείμενες ακτές, οι οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κοινό θαλάσσιο όριο.

    Το Μνημόνιο αγνοεί πλήρως την παρουσία πολυάριθμων ελληνικών νησιών, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης και των Δωδεκανήσων, καθώς και τα δικαιώματά τους να παράγουν θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων.

    Η Ελλάδα υποστηρίζει σθεναρά τη σημασία του σεβασμού της κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της δικαιοδοσίας που ασκεί κάθε κράτος επί των θαλάσσιων ζωνών του, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παράγονται από τα νησιά, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.

    Η Ελλάδα υποστηρίζει τη συνεργασία και τη σύναψη συμφωνιών με τα γειτονικά κράτη στη βάση του δικαίου της θάλασσας, όπως αυτό αποτυπώνεται στη Σύμβαση UNCLOS, και σύμφωνα με την αρχή της καλής πίστης.

    Η γεωγραφία δεν μπορεί να αναδιαμορφωθεί. Δεν είναι σύνθημα.

    Ούτε μπορεί μια συμφωνία μεταξύ δύο κρατών να θίγει τα κυριαρχικά δικαιώματα ενός τρίτου κράτους, προκειμένου να εξυπηρετήσει μονομερείς διεκδικήσεις.

    Η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην ειρηνική επίλυση των θαλάσσιων διαφορών σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όπως αυτό αποτυπώνεται στη Σύμβαση UNCLOS, όπως αποδεικνύεται από τις συμφωνίες θαλάσσιας οριοθέτησης που έχει συνάψει με την Ιταλία και την Αίγυπτο.

    Ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου δεν αποτελεί ζήτημα πολιτικής σκοπιμότητας. Αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.

    Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι πρόκειται για μια ανοικτή συζήτηση σχετικά με τη θαλάσσια ασφάλεια.

    Ο σεβασμός του δικαίου της θάλασσας βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της συζήτησης.

    Η υπενθύμιση των κανόνων που διέπουν τις θάλασσές μας δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Συμβουλίου. Αντιθέτως, αποτελεί ακριβώς τον σκοπό της.

    Σας ευχαριστώ.

    Επανέρχομαι στην άσκηση των καθηκόντων μου ως Προέδρου.

    Ο Τούρκος πρέσβης επανήλθε:

    Δυστυχώς, με όλο τον σεβασμό, ο Πρωθυπουργός επικεντρώθηκε στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, ένα ζήτημα που δεν σχετίζεται με τη θαλάσσια ασφάλεια και τις αναδυόμενες τεχνολογίες.

    Θα επιθυμούσα ο Πρωθυπουργός να είχε επικεντρωθεί στην ουσία του ζητήματος, δηλαδή στη θαλάσσια ασφάλεια και στις αναδυόμενες τεχνολογίες, όπως έπραξαν όλες οι υπόλοιπες αντιπροσωπείες.

    Ως εκ τούτου, δεν θα επανέλθω στο περιεχόμενο των δηλώσεων.

    Είναι σαφές ότι υπάρχει μια διαφορά μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, μια διαφωνία ως προς την κατανόηση και την ερμηνεία του ζητήματος.

    Θεωρώ ότι αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο εξέτασης του Συμβουλίου Ασφαλείας στη συγκεκριμένη συνεδρίαση.

    Απαιτεί ουσιαστικές διαπραγματεύσεις. Ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να τις πραγματοποιήσουμε σύντομα, το συντομότερο δυνατόν.

    Σας ευχαριστώ.

    Του απάντησε ξανά η κ. Μπαλτά:

    Ευχαριστώ τον εκπρόσωπο της Τουρκίας για τη δήλωσή του.

    Θα ήθελα τώρα να προβώ σε μια δήλωση, την τελευταία, εφόσον μου επιτρέπετε, απαντώντας στα όσα ανέφερε ο εκπρόσωπος της Τουρκίας.

    Η Ελλάδα επιδιώκει διαχρονικά σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία, βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό, στο διεθνές δίκαιο και στις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

    Παραμένουμε προσηλωμένοι στον διάλογο και στην ειρηνική επίλυση των διαφορών.

    Ωστόσο, ο ουσιαστικός διάλογος προϋποθέτει σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, στην κυριαρχία και στα κυριαρχικά δικαιώματα.

    Σας ευχαριστώ.

    Επανέρχομαι στην άσκηση των καθηκόντων μου ως Προέδρου.

    -

     


    Η Ιορδανία συνέλαβε τρεις άνδρες , οι οποίοι, σύμφωνα με τις αρχές, ευθύνονται για τη φονική τρομοκρατική επίθεση στον Ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Χαμούντ του Καράκ, την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026. Από την επίθεση έχασαν τη ζωή τους εννέα Χριστιανοί, ενώ τραυματίστηκαν άλλοι 34, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί για μια κηδεία.

    Οι τρεις άνδρες συνελήφθησαν τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, έπειτα από τριήμερη ανθρωποκυνηγητό και ένοπλη σύγκρουση με τις δυνάμεις ασφαλείας.

    Η αστυνομία ταυτοποίησε τους τρεις άνδρες ως τον Χάζα Ζαϊντάν Μοχάμεντ, ο οποίος, όπως είπε, σχεδίασε την επίθεση, τον Μεσάλ Ζαϊντάν Μοχάμεντ και τον Άχμαντ Σάμι Χουσεΐν. Ιορδανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι τρεις γεννήθηκαν το 1987, το 1995 και το 2001, αντίστοιχα.

    Η τρομοκρατική επίθεση έχει συγκλονίσει τη χριστιανική κοινότητα της Ιορδανίας, η οποία, σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, αριθμεί από 250.000 έως 300.000 ανθρώπους, δηλαδή περίπου το 2,1% του πληθυσμού της χώρας. Τέτοιες επιθέσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες στην Ιορδανία. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη επίθεση με συγκεκριμένο στόχο τη χριστιανική κοινότητα της χώρας από τις θρησκευτικές συγκρούσεις που ξέσπασαν στη Μάνταμπα το 1955.

    Παράλληλα, η Ιορδανία ανακοίνωσε αεροπορικές επιδρομές εναντίον ύποπτων κρησφύγετων τρομοκρατών στη νότια Συρία, επικαλούμενη φερόμενες διασυνδέσεις με τους δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης.

    Σύμφωνα με την ανακοίνωση των ιορδανικών ενόπλων δυνάμεων, η επιχείρηση ονομάστηκε «Ιορδανική Αποτροπή – Χμουντ» και στόχευσε κρησφύγετα οργανώσεων που, κατά τον στρατό, συνδέονταν με τους δράστες της επίθεσης στην εκκλησία. Η αρχική ανακοίνωση δεν κατονόμαζε τις οργανώσεις ούτε παρουσίαζε στοιχεία για τη σύνδεση.

    Η ιορδανική κυβέρνηση ανέφερε ότι στις επιδρομές σκοτώθηκαν περίπου 20 μέλη του Ισλαμικού Κράτους. Αναγνώρισε επίσης ότι υπήρξαν θύματα μεταξύ αμάχων και εξέφρασε τη λύπη της.

    Σ΄αυτό το σημείο θα πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει και μια αντίφαση στα δημοσιεύματα για την ανάληψη ευθύνης: το Al Jazeera αναφέρει ότι το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την επίθεση, ενώ το Reuters γράφει ότι καμία οργάνωση δεν την έχει αναλάβει.

    Γιώτα Χουλιάρα

    Geopolitics & Daily News

    -

     


    Κέντρο Καταπολέμησης Παραπληροφόρησης της τουρκικής Προεδρίας: «Παραπληροφόρηση το ότι το μνημόνιο αποσταθεροποιεί».

    Ενθουσιώδης ήταν η αντίδραση του κυβερνητικού εταίρου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ηγέτη του εθνικιστικού κόμματος MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, μετά την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης. Σε γραπτή τοποθέτησή του, ο Μπαχτσελί έκανε λόγο για μια ιστορική εξέλιξη που σφραγίζει την τουρκική κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο, διακηρύσσοντας με νόημα: «Η ιστορία άλλαξε, οι συνθήκες άλλαξαν, η Τουρκία ισχυροποιήθηκε».

    Ο ίδιος υποστήριξε ότι η απόφαση της λιβυκής Βουλής θωρακίζει το πολιτικό και νομικό έρεισμα της συμφωνίας του 2019, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «η Γαλάζια Πατρίδα προχωρά σε σταθερό και αποφασιστικό έδαφος».

    Συνεχίζοντας τους ισχυρισμούς του, ο Μπαχτσελί προχώρησε σε ιστορικές συγκρίσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία του 1911, επισημαίνοντας την εξέλιξη των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Άγκυρας. Στο πλαίσιο αυτό ανέφερε ότι «τότε δυσκολευόμασταν να φτάσουμε στην Τρίπολη, σήμερα στέλνουμε πολεμικά πλοία», ενώ συμπλήρωσε: «Σήμερα φτάσαμε σε μια Τουρκία που προβάλλει την παρουσία της στη Μεσόγειο με πολεμικά πλοία και υπερασπίζεται αποφασιστικά τα εθνικά της δικαιώματα, τόσο στο πεδίο όσο και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

    Κατέληξε μάλιστα λέγοντας ότι η πορεία της χώρας άλλαξε «από την Τουρκία που αναζητούσε τρόπους να φτάσει στην Τρίπολη, στη σημερινή Τουρκία που χαράσσει τη δική της πορεία και κατευθύνει το μέλλον της», χαρακτηρίζοντας τη «Γαλάζια Πατρίδα» ως την έκφραση της ιστορικής κληρονομιάς και εγγύηση σταθερότητας στην περιοχή.

    Η τουρκική Προεδρία απορρίπτει τις διεθνείς αιτιάσεις

    Παράλληλα, η Άγκυρα πέρασε στην αντεπίθεση απέναντι στις διεθνείς αντιδράσεις και την κριτική που δέχεται η συμφωνία, μέσω του Κέντρου Καταπολέμησης της Παραπληροφόρησης της τουρκικής Προεδρίας. Οι τουρκικές αρχές χαρακτήρισαν ως «ξεκάθαρη παραπληροφόρηση» τις αναρτήσεις και τις τοποθετήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που υποστηρίζουν ότι η συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης αποσταθεροποιεί την Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι τέτοιοι ισχυρισμοί επιχειρούν να χειραγωγήσουν τη διεθνή κοινή γνώμη.

    Σύμφωνα με την ανακοίνωση της τουρκικής Προεδρίας, το μνημόνιο συνήφθη μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών για την προστασία των νόμιμων δικαιωμάτων τους, οι διαδικασίες κύρωσής του ολοκληρώθηκαν και στις δύο πλευρές και βρίσκεται σε πλήρη ισχύ, ακολουθώντας τις αρχές της ευθυδικίας και του διεθνούς δικαίου. Παράλληλα, η Άγκυρα έστρεψε τα βέλη της κατά των κρατών που αμφισβητούν τη συμφωνία, κατηγορώντας τα ότι επιζητούν να μετατρέψουν την περιοχή σε ζώνη σύγκρουσης και προβάλλουν αξιώσεις σε θαλάσσιες περιοχές χωρίς να αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη, ενώ κάλεσε το κοινό να αγνοεί τους «αβάσιμους ισχυρισμούς».

    - -

     


    Μπαράζ 17 παραβιάσεων από τουρκικά F-16 και drones – Άμεση η αναχαίτιση από την Πολεμική Αεροπορία.

    Σε μια επικίνδυνη επίδειξη των προθέσεών της για κλιμάκωση προχώρησε η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία σήμερα, επιδιδόμενη σε νέο μπαράζ παραβιάσεων πάνω από το Αιγαίο. Η τουρκική αεροπορική δραστηριότητα εκδηλώθηκε σε μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη διπλωματικά περίοδο, στον απόηχο των εξελίξεων γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Great Sea Interconnector (GSI), αλλά και της έγκρισης του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης.

    Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), συνολικά 14 τουρκικά αεροσκάφη εισήλθαν στο FIR Αθηνών, αναπτύσσοντας δραστηριότητα στο Βορειοανατολικό, Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο.

    Συγκεκριμένα, η τουρκική δύναμη αποτελούνταν από:

    6 μαχητικά F-16 κατανεμημένα σε δύο σχηματισμούς (1×4 και 1×2).
    8 μεμονωμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAVs / drones).
    Από τη δραστηριότητά τους καταγράφηκαν συνολικά 17 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου (ΕΕΧ) και 11 παραβάσεις των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας (Κ.Ε.Κ.) στο FIR Αθηνών:
    Τα τουρκικά F-16 πραγματοποίησαν 5 παραβιάσεις του ΕΕΧ και 2 παραβάσεις των Κ.Ε.Κ.
    Τα τουρκικά UAVs πραγματοποίησαν 12 παραβιάσεις του ΕΕΧ και 9 παραβάσεις των Κ.Ε.Κ.

    Αν και κανένα από τα τουρκικά μαχητικά δεν ήταν οπλισμένο και δεν σημειώθηκαν εμπλοκές, όλα τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν από τα ελληνικά μαχητικά αναχαίτισης σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και κατά την πάγια τακτική της Πολεμικής Αεροπορίας.

    - -


    Είμαστε από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουμε δίαυλο επικοινωνίας με την Μόσχα, στηρίζοντας με άκριτο τρόπο τον Ζελένσκι, την ώρα που οι εξελίξεις διαφοροποιούνται κάθε στιγμή

    Η συμφωνία του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, προκειμένου οι ΗΠΑ να προμηθευθούν πετρέλαιο από την Ρωσία προκάλεσε ένα τεράστιο σοκ στην Ευρώπη. Σε συνδυασμό με την απαίτηση του αμερικανού προέδρου να αλλάξει νη ηγεσία του Κιέβου μέσω εκλογών. Δηλαδή ο Τραμπ βαρέθηκε τον Ζελένσκι και θέλει άλλον πρόεδρο στην Ουκρανία, την ώρα που η Ευρώπη ενισχύει με νέο πακέτο τον Ουκρανό πρόεδρο. Πλέον ο κόσμος ζει μία κατάσταση περιδίνησης, όπου ουδείς γνωρίζει τι του ξημερώνει.

    Η απόφαση του Τραμπ να προχωρήσει σε συμφωνία με τον Πούτιν σε καμία των περιπτώσεων δεν επιλύει τον πρόβλημα των ΗΠΑ. Απλά έγινε για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών την Τρίτη 3 Νοεμβρίου, όπου ο Τραμπ με βάση τις δημοσκοπήσεις κινδυνεύει να τεθεί σε κατάσταση ομηρίας, εάν χάσει την πλειοψηφία της Γερουσίας και της Βουλής. Κάτι που δεν είναι απίθανο, όπως είπαμε, με βάση τις δημοσκοπήσεις.

    Η συμφωνία για την προμήθεια ρωσικού ντίζελ από την Ρωσία είναι καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους, καθώς οι ποσότητες που συμφωνήθηκαν να πάνε στις ΗΠΑ θα φτάσουν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, ενώ αρκούν μόλις για 10 ημέρες για να καλύψουν όλες τις πολιτείες. Και βέβαια ουδείς αμερικανός αναλυτής βάζει το χέρι του στο ευαγγέλιο ότι θα πέσουν οι τιμές, παρά την προμήθεια του ρωσικού πετρελαίου.

    Σύνθετο πρόβλημα

    Το πρόβλημα γίνεται πολύ πιο σύνθετο, διότι ο Τραμπ κήρυξε «ενεργειακή εκεχειρία» μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανία, που ουδείς βάζει το χέρι του στο ευαγγέλιο ότι θα ισχύσει στο πεδίο. Κι αυτό διότι ήδη ο Ζελένσκι κατήγγειλε ότι ρωσικά πλήγματα προκάλεσαν διακοπές ρεύματος σε περιοχές του Κιέβου, όπως και εγκαταστάσεις στο Χάρκοβο, υπογραμμίζοντας ότι οι επιθέσεις σημειώθηκαν μετά την ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου για εκεχειρία στα πλήγματα κατά ενεργειακών υποδομών. Η δε Μόσχα, μέσω της εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρίας Ζαχάροβα, δεν επιβεβαίωσε την ενεργειακή συμφωνία, αλλά ασχολήθηκε μόνο με το πώς θα αποπεμφθεί ο Ζελένσκι από το Κίεβο. Και κάποιοι αναλυτές αναφέρουν ότι προφανώς ένας από τους όρους της συμφωνίας Τραμπ-Πούτιν για το ρωσικό ντίζελ είναι και η εκδίωξη Ζελένσκι (μέσω εκλογών) από την ουκρανική ηγεσία. Ένας Ζελένσκι, ο οποίος κατηγορείται για διαφθορά εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων από την ευρωπαϊκή και αμερικανική βοήθεια.

    Η Ούρσουλα ετοιμάζει νέο πακέτο

    Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μία περίοδο που η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ετοιμάζει ένα νέο πακέτο βοήθειας προς την Ουκρανία. Η πρόεδρος της Κομισιόν παράλληλα, προανήγγειλε πρόσθετη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για drones και πυραύλους, με στόχο την ενίσχυση της ουκρανικής άμυνας. Σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αναφέρθηκε στις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, εκφράζοντας την ανησυχία της για την κλιμάκωση των επιθέσεων και επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνεχίσει να στηρίζει το Κίεβο.

    Η Ουκρανία θα βρεθεί στο επίκεντρο της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αυτής της εβδομάδας. Κι όπως ανακοίνωσε η κ. Φαν ντερ Λάιεν «αυτή την εβδομάδα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παράσχει επίσης πρόσθετη χρηματοδότηση για μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και πυραύλους, με στόχο την ενίσχυση της ουκρανικής άμυνας και την προστασία του εναέριου χώρου της χώρας. Παράλληλα, αναμένεται να ανοίξουμε δύο ακόμη ομάδες διαπραγματευτικών κεφαλαίων στο πλαίσιο της ενταξιακής διαδικασίας της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η δυναμική είναι πραγματική». Μία βοήθεια άλλων τριών δισεκατομμυρίων ευρώ. Μιλάμε ότι εδώ και επτά χρόνια έχει χαθεί η μπάλα με τα δισεκατομμύρια που πήγαν στην Ουκρανία από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δισεκατομμύρια που αφαιρέθηκαν από το κοινωνικό κράτος, την παιδεία, τους αγρότες, με συνέπεια να υπάρχει εκρηκτικό κλίμα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

    Η Ελλάδα σε δύο βάρκες

    Και τι κάνει η Ελλάδα σε αυτή την παγκόσμια κατάσταση; Προσπαθεί να πατήσει σε δύο βάρκες. Το ένα πόδι να ακολουθεί πιστά τις ΗΠΑ και τον Ντόναλντ Τραμπ και το άλλο πόδι είναι στην Ευρώπη ακολουθώντας ως καλός μαθητής τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και προμηθεύοντας την Ουκρανία με δισεκατομμύρια και εξοπλισμό.

    Το δε χειρότερο όλων είναι ότι από την ημέρα που ξεκίνησε η εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία, το 2020, η Ελλάδα δεν διατήρησε κανένα δίαυλο επικοινωνίας με την Ρωσία. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες ναι μεν επικύρωσαν κυρώσεις κατά της Μόσχας, αλλά ποτέ δεν σταμάτησαν τις επαφές με την Ρωσία. Είτε με τηλεφωνήματα προέδρων χωρών στον Πούτιν, είτε μέσω του Ρώσου ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ.

    Τουναντίον η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την Ρωσία λες κι επιτέθηκε η Μόσχα στην Ελλάδα. Συμφωνούμε, πως όλοι είναι εναντίον της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, αλλά δεν μπορεί η Ελλάδα να έχει κλείσει τις πόρτες σε οποιαδήποτε επικοινωνία με την Μόσχα. Όταν μάλιστα πλοία με ξένες σημαίες, αλλά ελληνικών συμφερόντων, μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο μέσω του Αιγαίου.

    Επίσης η Ελλάδα με τον κάθετο διάδρομο προωθεί αμερικάνικο υγραέριο στην Ευρώπη, όμως ο συγκεκριμένο καύσιμο είναι πολύ πιο ακριβό από το αντίστοιχο ρώσικο. Συνέπεια όλων αυτών οι ακριβότερες τιμές και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα. Όμως άλλες είναι οι αμοιβές των Ευρωπαίων εργαζομένων και άλλων των Ελλήνων.

    Εν κατακλείδι η εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η χώρα μας σε μεγάλα διεθνή θέματα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ότι «δεν ξέρει που πατάει και που βρίσκεται».

    - -