Δώρο Μητροπρεπές, αποκάλυψη ζωής και χάρισμα σωτηρίας

Τι είναι τελοσπάντων αυτή η δική μας θρησκευτικότητα, που την εκδηλώνουμε λίγο ή πολύ ο καθένας με τους παραπάνω τρόπους; Μια ατομική ανάγκη “θρησκεύειν”; Μια ανεπίγνωστη τάση απαλλαγής από ενοχές για τα λάθη μας; Μια ωφελιμιστική διέξοδος εξασφαλίσεως κάποιων δωρεών από την “ανώτερη δύναμη”; Μια αναπόδραστη υποσυνείδητη αποδοχή της θρησκευτικότητας των προ ημών; Μια συνειδητή αναζήτηση μεταφυσικής διεξόδου από την καθημερινή ισοπέδωση;

Και αν περίπου έτσι κατανοούμε και εξηγούμε εμείς την θρησκευτικότητά μας, τι σχέση έχει με την θρησκευτικότητα και την εμπειρία όλων των προ ημών και μεθ’ ημών ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών; Με την εμπειρία και τη θεογνωσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού; Ταυτίζονται ή αποκλίνουν; Σχετίζονται ή είναι διαφορετικές; Ο Θεός όπως εμείς τον φανταζόμαστε και τον εξευμενίζουμε είναι ο Θεός του ορθοδόξου χριστιανικού “Πιστεύω”, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα όπως αποκαλύφθηκε στον κόσμο συνιστώντας την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία ως αληθινή εμπειρική θεανθρώπινη κοινωνία μας μετ’ Αυτού; Κι αν διαφέρει η ατομική μας θρησκευτικότητα από την θρησκευτικότητα της Εκκλησίας, τότε μήπως η ατομική θρησκευτικότητά μας —αντί να μας λυτρώνει— μας γεμίζει με την πιο ολέθρια ψευδαίσθηση, αυτήν που αλλοτριώνει την ζωή μας σε ματαιοπονία, τους κόπους σε σισσύφεια τραγωδία, τα όνειρα σε παγίδες θανάτου; Γιατί ζούμε; Γιατί πεθαίνουμε; Ποιοί τελικά είμαστε εμείς σ’ αυτήν την αδιάκοπη διελκυστίνδα μεταξύ ζωής και θανάτου, υπάρξεως και φθοράς; Για να δώσουμε απάντηση σ’ αυτά τα διαιώνια υπαρξιακά ερωτήματα, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο καίριο ερώτημα: ποια είναι η σχέση μας με τον αληθινό Θεό μας.

Η πίστη δεν είναι αποδοχή ιδεών, αλλά σχέση ζωής με τον ζώντα Θεό. Κι ο θάνατος δεν είναι εκμηδένιση, αλλά διαβατήριο ζωής προς τον ζώντα Θεό. Αυτό μας λέει η Ορθοδοξία. Το λέει στο όνομα του αληθινού Τριαδικού Θεού, Αυτού που έφτιαξε εκ του μηδενός τα σύμπαντα κι εμάς τους ανθρώπους. Αυτού που ανέμειξε την ζωή Του με την ζωή μας για να μας σώσει. “Ο ήνωται Θεώ τούτο και σώζεται”, διδάσκουν οι θεόπτες της Ορθοδοξίας, όσοι είδαν το Θεό –καθώς ηδύναντο–, όσοι μίλησαν με το Θεό, όσοι ενώθηκαν με τον Θεό. Να τι είναι η Ορθοδοξία: “ο ήνωται Θεώ”. Να ποιος είναι ο στόχος και η μοναδικότητά της: “κοινωνία του ζώντος Θεού”.

***

Η Παναγία μας φρόντιζε και φροντίζει για όλους όσους έζησαν, ζούν και θα ζήσουν σ᾽ αυτά τα ευλογημένα και μαρτυρικά χώματα της ελληνικής επικράτειας. Δοξολογούμε τον Κύριό μας και Θεό μας, το Δημιουργό και Σωτήρα μας, που άλλη μια χρονιά θα μας συνάξει στον εορτασμό μιάς τόσο σημαδιακής θεομητορικής εορτής. Η ευλάβειά μας είναι ό,τι πιο φυσικό διαθέτουμε στη φυσικότητα της ύπαρξής μας. Γιατί να καυχηθούμε γι᾽ αυτήν τη φυσικότητα; Ας έχει χίλιες δόξες η Παναγία μας, που μας χάρισε και μας προσφέρει αισθητά τον εαυτό Της ως αναφαίρετο δώρο Μητροπρεπές σε μας τα παιδιά Της.

Δώρο Μητροπρεπές, αποκάλυψη ζωής και χάρισμα σωτηρίας, ευλογία ελπίδας στα μίζερα χρόνια που ζούμε. Σε χρόνια όπου διακινδυνεύεται η ηθική και η αξιοπρέπεια, η θρησκευτικότητα και η ανθρωπιά, η ειρήνη και η επιβίωση, ακόμη και η υγεία!

***

ΑΠΟ παιδιά όλοι μας νιώσαμε και νιώθουμε τη ζωή σαν ένα αισθητό σωματικό γεγονός. Οι σκέψεις μας γίνονται σωματικές κινήσεις, και οι σωματικές εκδηλώσεις μας γεμίζουν με αναμνήσεις και νέες σκέψεις. Οι σωματικές αισθήσεις γεμίζουν με τόσα αποτυπώματα του υλικού κόσμου την ψυχή μας (τα συναισθήματα και τα εσώτερα βιώματα και τη λογικότητα που συγκροτούν τον εαυτό μας). Ζούμε και εκφραζόμαστε και δημιουργούμε με ένα τρόπο σωματικό. 

Ακόμη και ο εικονικός ηλεκτρονικός κόσμος, θέλει τα χέρια μας ή το στόμα μας ή το βλέμμα μας, για να λειτουργήσει. Όλη η ζωή μας είναι κάτι το χειροπιαστό. Ζούμε τους άλλους μέσα από τη σωματική μας οντότητα. Και οι άλλοι γύρω μας έτσι μας νιώθουν. Η σωματικότητα είναι η δυνατότητα να βαδίσουμε στον κόσμο και να τον ζήσουμε.

Βεβαίως η ψυχικότητα είναι αυτή που δίνει λειτουργική κίνηση στη σωματικότητα. Αλλά και η σωματικότητα προσφέρεται ως τρόπος λειτουργικής έκφρασης στην ψυχικότητα. Είμαστε μια ψυχική σωματικότητα ή μια σωματική ψυχικότητα.

Και τα δύο μαζί από την πρώτη-πρώτη στιγμή της συλλήψεως (η σωματικότητα και η ψυχικότητα) είναι η ενιαία διπλή όψη του εαυτού μας. Από τότε που καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας, υποσυνείδητα ή συνειδητά, από έμβρυα και μωρά μέχρι που ωριμάζουμε και αναχωρούμε, με αυτήν τη διπλή όψη ζούμε αυτήν τη ζωή.

Δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια ανθρώπων, όσοι ζήσαμε, όσοι ζούμε και όσοι θα προλάβουμε να ζήσουμε, υπάρχουμε ως ψυχοσωματικές ή σωματοψυχικές οντότητες.

***

ΟΜΩΣ, ο καθένας μας έχει μια ανεπανάληπτη μοναδικότητα.

Ακόμη κι εκεί που εντοπίζει κανείς επαναληπτικά στοιχεία χαρακτηριστικών και χαρακτήρων…· ακόμη κι εκεί που παρατηρεί κάποιος εξωτερικές ομοιότητες νοοτροπίας και συμπεριφοράς…· ακόμη κι εκεί που βλέπει ένας κοινωνιολόγος παρομοιότητες πολιτισμικές ή κοινωνικές…· διαπιστώνεται ότι κανείς δεν είναι αντίγραφο ενός άλλου! Κανείς δεν προέκυψε σαν φωτοτυπία ενός άλλου πρωτοτύπου! 

Είμεθα μοναδικοί και ανεπανάληπτοι.

Αυτό είναι ένα δεδομένο της κτιστής μας φυσικότητας, της ανθρώπινης ομορφιάς μας, της παρουσίας μας.

Αλλά, εάν έχουμε μια τέτοια ασύμπτωτη μοναδική φυσικότητα, με ποιο τρόπο ανανεωθήκαμε σαν ανθρωπότητα; Που βρήκαμε τόσες και τόσες λεπτότατες ενοποιούς συμπτώσεις; Πως οι αναρίθμητες μοναδικές ανθρώπινες υπάρξεις καλλιεργήσαμε σημεία επικοινωνίας, ώστε να συγκροτήσουμε πολιτισμούς και ιστορία;

***

ΕΔΩ ανακαλύπτουμε ένα άλλο πολύ μεγάλο μυστικό μας.

Νιώθουμε και χαιρόμαστε τη σωματο-ψυχική μας μοναδικότητα μόνο μέσα από τη σχέση. Αποκτούμε συνείδηση του εαυτού μας σε σχέση με τις άλλες ανθρώπινες υπάρξεις και σε τελευταία ανάλυση ενώπιον του Θεού. Ακόμη και η αρχαία λέξη “συνείδηση” σημαίνει ότι γνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα από το «συν», μέσα από τη σχέση και την κοινωνία, ως συνυπάρξεις, ως συνάνθρωποι που τελικά συγκροτούμε τη συνανθρωπότητα. Έστω κι αν ακόμη επιχειρούμε και προσπαθούμε να την ανεύρουμε και να την συγκροτήσουμε, αλλά μάλλον την αποδομούμε.

Καταλαβαίνουμε ότι είμαστε ανεπανάληπτοι και μοναδικοί, συνειδητά ως προσφερόμενοι και προσδεχόμενοι. Προσφερόμαστε εμείς στους άλλους και αποδεχόμαστε σ᾽ εμάς τους άλλους. Με ένα τρόπο μοναδικής ελευθερίας και επιλογής, που δείχνει την κτιστή υπεραξία του κάθε ανθρώπου.

Κι εκεί που καταλαβαίνουμε ότι ο εαυτός μας είναι μια ύπαρξη σε σχέση με τους άλλους, ενώπιον του Θεού, μαθαίνουμε τελικά το πιο μεγάλο μυστικό μας.

Είμαστε εικόνες και αντικρίσματα του Θεού.

Εκείνος θέλησε και μας έφτιαξε, ώστε να εικονίζουμε τον Υιό Του, όταν θα γινόταν και άνθρωπος (Θεός και άνθρωπος). Εκείνος θέλησε και μας έφτιαξε, ώστε να ομοιάσουμε τον Υιό του, όταν θα γινόταν και άνθρωπος (Θεάνθρωπος). Το υπαρκτικό μας πρότυπο δεν βρισκόταν στην αρχή της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά στην αναμέτρησή της με το Δημιουργό της. Και ήταν τόσο φιλάνθρωπος ο Θεός, ώστε να μας προσμετρήσει με τη συγκατάβαση της πιο τέλειας προσωπικής σχέσης Του προς εμάς.

Ο Θεός θέλησε και μας έφτιαξε, ώστε να είμαστε αληθινοί, όταν αφήνουμε στην άκρη τη λήθη, τη λησμονιά του άλλου και τη λησμονιά του Θεού. Όταν ζούμε λησμονώντας ότι είμαστε σε αναλογία και σχέση, τότε χάνουμε την αυτοσυνειδησία μας ότι είμαστε άνθρωποι. Όταν θέλουμε και ζούμε σε αναλογία και σχέση, σε κοινωνία και μετοχή με το συνάνθρωπο και το Θεό, τότε ζούμε και χαιρόμαστε την αυτοσυνειδησία ότι είμαστε άνθρωποι. Και αυτό το προσδέχεται ο Θεός ως δική μας συνάντηση στην ενανθρώπησή Του και γίνεται Εκείνος κεφαλή κι εμείς σώμα, τόσο στενά κοινωνημένοι και ενωμένοι.

***

ΑΥΤΟ το μεγάλο δώρο και το μεγάλο μυστικό το έζησαν και το χάρηκαν και το χαίρονται αιώνια όλοι οι άνθρωποι του Θεού. Έζησαν προσφερόμενοι και μετέχοντες, βάζοντας στην άκρη την ιδιοτέλεια της απομόνωσης που συνεπιφέρει η ανομία και η αμαρτία. Όλοι οι Άγιοι κατόρθωσαν να ζήσουν τη χριστιανική τους ταυτότητα ως σχέση προσφοράς και μετοχής στο Θεό και στο συνάνθρωπο.

Αυτό το μεγάλο μυστικό μας το διδάσκει ο ενανθρωπισμένος Θεός μας, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.

Με μια εκστατική πληρότητα μας το μαθαίνει πρώτη σε τελειότητα από όλους μας η Μητέρα της ενανθρωπήσεώς Του, η Παναγία μας.

Παναγία στην ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση σημαίνει τέλεια αφοσίωση στο Θεό και τέλεια προσφορά στους ανθρώπους.

Με την πανάχραντη αγνότητα και υπακοή και αειπαρθενική Της Μητρότητα έζησε και ζει κατενώπιον του Θεού. Ζεί ως άνθρωπος της τέλειας σχέσης ενώπιον του Θεού.

Με την πανάγια και εκστατική Της αγάπη έζησε και ζει προς όλη την ανθρωπότητα και προς τους αγγέλους και προς την κτίση όλη ως ολάνοιχτη ακοίμητη σχέση θείων δωρεών, ευλογιών, χαρίτων, προστασίας, μεσιτείας.

***

Και όπως τα μικρά παιδιά νιώθουν με το ενδοκάρδιό τους και χαίρονται τη μητέρα τους, απολαμβάνουν, προστρέχουν, εμπιστεύονται, προσκαλούν και φωνάζουν ανά πάσα στιγμή, τρέφονται και αποκοιμούνται στη μητρική αγκαλιά και προστασία· έτσι κι εμείς ζούμε σήμερα (και κάθε μέρα) την σωματοψυχική μας υπαρκτικότητα ως ορθόδοξοι χριστιανοί σε σχέση και αναφορά προς την Παναγία μας.

Καταλαβαίνουμε, με τη μέσα καρδιά μας και με κάθε κομμάτι της ύπαρξής μας, ότι η ζωή μας είναι ένα δώρο Θεού. Και ότι η Παναγία μας (που έζησε τον εαυτό Της σε σχέση με την πανανθρωπότητα κατενώπιον Θεού ως Μητέρα της σωτηρίας μας) συνεχίζει ακατάπαυστα μέχρι σήμερα και μοιράζεται το δικό Της εαυτό ως σχέση με μας!

Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο της Παναγίας μας. Τον εαυτό Της το δοσμένο στο Χριστό μας για τη σωτηρία όλου του κόσμου, τον μοιράζεται με μας!

Την προσκυνούμε ευλαβικά και ας αποφασίζουμε να ζήσουμε τη ζωή μας ως σχέση και ενότητα, με τρόπο που να μη λαθέψουμε ποτέ και μακρύνουμε από αυτήν τη δική Της πανάχραντη κοινωνία.

†Ο Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως & Πολυκάστρου Δημήτριος

Πώς οι υποκλοπές εξουδετέρωσαν τον πρωθυπουργό, ο οποίος συναίνεσε στη γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας άνευ ανταλλαγμάτων

Του Μανώλη Κοττάκη

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός! Ήταν 30 Μαρτίου 2026, όταν από αυτήν εδώ τη θέση προειδοποιήσαμε την κυβέρνηση ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών περιορίζει δραματικά τους χειρισμούς της στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και μειώνει καταλυτικά τόσο την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας μας όσο και τη λειτουργική ανεξαρτησία των θεσμών και των εμπλεκόμενων υπουργών.

Σήμερα διανύουμε την 8η Ιουλίου, η πατρίδα μας κάθεται στριμωγμένη μεταξύ των συμμάχων στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και παρακολουθεί αμήχανη τη μείζονα γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας από τον πρόεδρο Τραμπ. Ο οποίος, σε αντίθεση με την παράδοση άλλων Αμερικανών προέδρων, όπως ο Κλίντον και Ομπάμα, που επισκέπτονταν την Αθήνα, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνει να την έχει παραλείψει από το πρόγραμμά του.

Πώς λοιπόν να αντιδράσει κανείς και να ορθώσει ανάστημα, όταν έχει λερωμένη τη φωλιά του και είναι εκβιαζόμενος;

Για τούτο περιοριζόμαστε σήμερα να θυμίσουμε τι γράφαμε στις 30 Μαρτίου για τον ορισμό του σκανδάλου των υποκλοπών, που είναι τέσσερα αδικήματα σε ένα: «Το πρώτο είναι αυτή καθαυτή η διάπραξη του αδικήματος της παράνομης ακροάσεως.

Το δεύτερο είναι τα τυχόν αδικήματα υπουργών που φέρεται ότι προκύπτουν από την ακρόαση των επικοινωνιών και συγκαλύφθηκαν. Ήδη έχει γραφτεί στον Τύπο ότι έναν τον γύρισαν πίσω στην Αθήνα όταν τον βρήκανε στον δρόμο για τη Λάρισα όπου μετέβαινε μυστικώς και εν αγνοία του αρχηγείου για να εισπράξει μίζες την περίοδο της πανδημίας.

Το τρίτο ειδικότερο αδίκημα στο οποίο θα σταθούμε σήμερα είναι η υπονόμευση της εθνικής ανεξαρτησίας, όπως προκύπτει από την παράνομη ακρόαση των επικοινωνιών των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, καθώς και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων.

Οι κύριοι Δένδιας και Παναγιωτόπουλος, καθώς και ο κύριος Φλώρος συνομιλούσαν ως όφειλαν την επίμαχη περίοδο με ομολόγους τους από όλες τις χώρες της Δύσης, οι οποίοι είναι σύμμαχοί μας και οι οποίοι μαζί με τους δικούς μας υπουργούς παρακολουθούνταν επίσης. Και δεν παρακολουθούνταν μόνο από έναν από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, αλλά, επειδή στο παιχνίδι ήταν ιδιώτης αλλοδαπός από χώρα της περιοχής, παρακολουθούνταν από δύο. Και πιθανόν να άκουγαν δύο. Όχι μόνο εμείς.

Αυτό ανοίγει ένα τεράστιο νομικό ζήτημα, καθώς έχει παραβιαστεί και η έννομη τάξη σύμμαχων κρατών, με συνέπεια να έχουν διαπραχθεί αδικήματα παρακολούθησης επικοινωνιών υπουργών ξένων κυβερνήσεων και σε άλλες επικράτειες. Υπό κανονικές συνθήκες και από τη στιγμή που θα επιβεβαιωθεί αυτό που υπαινίσσεται ο κύριος Ντίλιαν, δηλαδή η σύνδεση ιδιωτικής εταιρίας και κρατικών υπηρεσιών με σύμβαση, τότε θεωρητικά είναι πιθανό να ασκηθούν διώξεις και στις χώρες αυτές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βρετανία, στη Γερμανία, στη Γαλλία, παντού.

Είναι όμως θεωρητικά πιθανόν και κάτι άλλο: Να μην ασκηθούν διώξεις, αλλά σε αντάλλαγμα γι’ αυτό να μας ζητηθεί να κάνουμε πέντε βήματα πίσω σε μεγάλα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Ιδού η υπονόμευση της εθνικής ανεξαρτησίας. Επειδή, επίσης, εγείρεται θεωρητικά ζήτημα διάπραξης κατασκοπίας, πρέπει να επισημανθεί ότι από το περιεχόμενο των παράνομων επισυνδέσεων υπονομεύεται και η προσωπική ανεξαρτησία πολιτικών προσώπων, και μάλιστα υπουργών στην πατρίδα μας. Έχει κάθε λόγο να δηλώνει αδιάφορο κάθε πολιτικό πρόσωπο με τη συνέχιση της υπόθεσης αυτής όταν γνωρίζει πως πράγματα που έλεγε σε τηλέφωνα για κρατικές υποθέσεις ή για την ιδιωτική του ζωή δεν τα γνωρίζει μόνο η κυβέρνησή του αλλά, μέσω του ιδιώτη, τυχόν και άλλες κυβερνήσεις. Ελπίζω να αντιλαμβανόμαστε τη σοβαρότητα της υποθέσεως.

Και, τέλος, υπάρχει ένα τέταρτο αδίκημα στην υπόθεση αυτή, το αδίκημα Νίξον. Η συγκάλυψη. Δεν είναι πολιτικό αδίκημα, είναι παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης. Είναι νομικό αδίκημα και εμπλέκονται πολλοί. Πιθανόν βουλευτές και δικαστές. Αν ανασυρθεί από το αρχείο το πόρισμα και προλάβει και πιάσει ξανά δουλειά εξεταστική επιτροπή στη Βουλή, αν δεν προκηρυχθούν προηγουμένως εκλογές, είναι ηλίου φαεινότερον ότι θα πρέπει να λογοδοτήσουν στους θεσμούς αυτοί που προσπάθησαν να κρύψουν αυτά τα αδικήματα. Η συγκάλυψη είναι το αδίκημα του αδικήματος. Και όσοι μετείχαν συμπτωματικά προήχθησαν σε υπουργούς ή σε βαθμίδες της Δικαιοσύνης.

Η κυβέρνηση, βεβαίως, προσπαθεί να διαχειριστεί τον χρόνο για να προλάβει να ελέγξει τις εξελίξεις. Ωστόσο, φαίνεται να υποτιμά κάτι το Μαξίμου. Ότι όλες αυτές οι υποθέσεις, ακόμα κι αν κλείσει ξαφνικά τη Βουλή ένα βράδυ, θα κυριαρχήσουν την περίοδο των εκλογών. Πήραμε μια γεύση από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ χθες. Οπότε, όπως τα έκαναν, “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”».

Αυτά επισημαίναμε στις 30 Μαρτίου. Ποιος έχει αμφιβολία μετά και την αίτηση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στον Άρειο Πάγο για εξέταση της παρακολούθησής του και ποιοι κρύβονται πίσω από αυτή ότι το θέμα αυτό θα κυριαρχήσει, μεταξύ άλλων, στις προσεχείς εθνικές εκλογές; Πολύ λίγοι.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Ο καιρός έχει πολλά γυρίσματα. Πάντα έτσι ήταν στην πατρίδα μας.

Η Μάχη του Κιλκίς αποτελεί μία από τις πιο ένδοξες αλλά και αιματηρές σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Από τις 19 έως τις 21 Ιουνίου 1913, ο Ελληνικός Στρατός έδωσε έναν σκληρό και αποφασιστικό αγώνα απέναντι στις βουλγαρικές δυνάμεις, καταφέρνοντας να απελευθερώσει το Κιλκίς και να διασφαλίσει οριστικά τον ελληνικό χαρακτήρα της Μακεδονίας.
Η νίκη αυτή κατακτήθηκε με βαρύ φόρο αίματος. Χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες θυσιάστηκαν στα πεδία των μαχών του Κιλκίς και του Λαχανά, γράφοντας με την αυτοθυσία και την ανδρεία τους μία από τις σημαντικότερες στιγμές της εθνικής μας πορείας. Η έκβαση της μάχης υπήρξε καθοριστική για το μέλλον της Μακεδονίας και για τη διαμόρφωση των σύγχρονων συνόρων της πατρίδας μας.
Σήμερα, 113 χρόνια μετά, τιμούμε με σεβασμό τη μνήμη των ηρώων που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία. Η παρακαταθήκη τους αποτελεί διαχρονική υπενθύμιση ότι η δημοκρατία, η εθνική ανεξαρτησία και η ελευθερία κατακτώνται με αγώνες, ενότητα και πίστη στις αξίες του τόπου μας.

Αθάνατοι οι ήρωες του Κιλκίς.

Ν.Ε.ΠΑΣΟΚ Κιλκίς

Μετά το ελαιόλαδο, η Mercosur «τελειώνει» το μέλι και το ρύζι μας!

Δεν είναι πια σενάριο, είναι η πραγματικότητα που ξημερώνει το 2026.

Την ώρα που εμείς παλεύουμε στα χωράφια μας (όπως με βλέπετε στη φωτό), οι Βρυξέλλες ετοιμάζονται να υπογράψουν τη θανατική καταδίκη του Έλληνα παραγωγού: τη συμφωνία με τη Mercosur.

Τι μας φέρνουν;

45.000 τόνους μέλι αμφιβόλου ποιότητας, που θα εξαφανίσει το ελληνικό αγνό μέλι από το ράφι.

60.000 τόνους ρύζι, χτυπώντας την παραγωγή μας στη Μακεδονία και τη Στερεά.

99.000 τόνους βοοειδών που συχνά μεγαλώνουν με ορμόνες (οιστραδιόλη) απαγορευμένες στην Ευρώπη γιατί συνδέονται με καρκινογενέσεις!

Γιατί το κάνουν;

Για να εξάγουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές βιομηχανίες αυτοκίνητα και χημικά στη Λατινική Αμερική.

Θυσιάζουν το πιάτο μας και την υγεία μας για τα κέρδη των πολυεθνικών.

Εμείς παράγουμε με τους πιο αυστηρούς κανόνες στον κόσμο.

Εκείνοι παράγουν με «κοκτέιλ» φυτοφαρμάκων και ορμονών.

Και η ΕΕ τους ανοίγει την πόρτα ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΜΟΥΣ.

Αυτό δεν είναι ελεύθερο εμπόριο.

Είναι οικονομικός και υγειονομικός πόλεμος ενάντια στον πολίτη και τον αγρότη.

Δεν θα γίνουμε η χωματερή της Ευρώπης.

Στηρίξτε τα ελληνικά προϊόντα.

Στηρίξτε τους ανθρώπους που ξέρουν να τιμούν τη γη.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ.

Η αλήθεια δεν πρέπει να κρυφτεί! Η ομάδα αλητείας, όσο κι αν παραπλανεί τους πολίτες, η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή κι αδυσώπητη!!! Στηρίζουμε τα ελληνικά προϊόντα και προσέχουμε τις ελληνοποιήσεις!!! ;Ήδη το 80% από τα κοτόπουλα Βραζιλίας βρέθηκαν με σαλμονέλλα!!!

Υπήρξαν, την τελευταία 7ετία, πολλές στιγμές που η κυβέρνηση της Ν.Δ. εκτέθηκε πέρα από πολιτικά και ηθικά και θεσμικά.
Η απόφαση της ΝΔ να απορρίψει, δια της κοινοβουλευτικής της πλειοψηφίας, τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις πιθανές ευθύνες των πρώην υπουργών Λιβανού και Αραμπατζή, αποτελεί ακριβώς μια τέτοια στιγμή.
Σχεδόν 8 στους 10 πολίτες ζητούν να διερευνηθεί η υπόθεση, δλδ ζητούν διαφάνεια, λογοδοσία και να πέσει άπλετο φως σε μια υπόθεση που μυρίζει διασπάθιση δημόσιου χρήματος, πελατειακές πρακτικές και πολιτική προστασία ημετέρων.
Για ακόμη μία φορά η ΝΔ επιλέγει να λειτουργήσει όχι ως δύναμη διαφάνειας, αλλά ως μηχανισμός πολιτικής αυτοπροστασίας. Μετατρέπει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε ασπίδα ατιμωρησίας και το Κοινοβούλιο σε εργαλείο συγκάλυψης.
Η στάση της κυβέρνησης, για ακόμη μια φορά, προσβάλλει τους πολίτες που απαιτούν απαντήσεις.
Αν οι πρώην υπουργοί είναι αθώοι, γιατί φοβούνται την προανακριτική και από τη στιγμή που πιστεύουν πως δεν υπάρχουν ευθύνες, γιατί δεν αφήνουν τη διαδικασία να εξελιχθεί;
Η κοινωνία, εδώ και πολύ καιρό, βλέπει καθαρά το μοτίβο: Υποκλοπές; Συγκάλυψη.
Τέμπη; Συγκάλυψη. ΟΠΕΚΕΠΕ; Συγκάλυψη.
Μια κυβέρνηση που μπροστά σε κάθε σκάνδαλο δεν επιλέγει τη διαφάνεια αλλά το σκοτάδι, δεν μπορεί να μιλά για μεταρρυθμίσεις, θεσμούς και ευρωπαϊκή κανονικότητα. Γιατί η πραγματική ευρωπαϊκή κανονικότητα θα υπάρξει σε αυτήν την χώρα, όταν κανείς δεν θα είναι πάνω από τον νόμο και κανείς δε θα είναι στο απυρόβλητο.
Η άρνηση σύστασης προανακριτικής δεν κλείνει την υπόθεση, αντίθετα, βαθαίνει την καχυποψία της κοινωνίας και ενισχύει την πεποίθηση ότι η κυβέρνηση φοβάται την αλήθεια περισσότερο απ’ όσο φοβάται τη λαϊκή κατακραυγή.
Και αυτό το τελευταίο, ίσως είναι και το πιο ανησυχητικό.

Για τη Ν.Ε.ΠΑΣΟΚ Κιλκίς,
ο Γραμματέας
Λάζαρος Παζαρτζικλής

Του Γιώργου Λεχουρίτη*

Και μετά το Πάσχα τελειώνει η ακρίβεια παντού στην αγορά ή όχι;

Δυστυχώς για άλλη μια φορά η κυβέρνηση μοιράζει επιδόματα-ψίχουλα στη δίνη των σκανδάλων με τη λογική Χότζα.

Σας παίρνω μέσα από τους φόρους την ακρίβεια, όπως ειδικός φόρος κατανάλωσης και ΦΠΑ επιπλέον χρήματα, και μετά σας επιστρέφω το 1/10.

Απόλυτη επιτυχία και ικανοποίηση του λαού;

Κύριοι της κυβέρνησης, η ακρίβεια παντού στην αγορά έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Ν.Δ. και Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αυτό γιατί είναι επιλογή της κυβέρνησης και όχι ανικανότητα.

Επιδοτεί την κλοπή και όχι την πραγματική οικονομία.

Αφού χέρι στην ίδια την κυβέρνηση και στα διυλιστήρια δεν βάζει όπως κάνουν τα άλλα κράτη με τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης.

Στις επόμενες ημέρες θα ξεκινήσει να πληρώνει ο πολίτης καταναλωτής τα απόνερα του πολέμου μεταξύ Αμερικής, Ισραήλ και Ιράν.

Δεν έχουμε δει τις αναμενόμενες αυξήσεις τιμών μέχρι στιγμής.

Θα το δούμε στο τέλος Απριλίου προς μέσα Μαΐου 2026.

Όμως όπως και τώρα πληρώνει ο πολίτης καταναλωτής την αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία, μαύρη αγορά, έτσι ακριβώς θα συνεχίσει να πληρώνει την ακρίβεια παντού στην αγορά της Ελλάδας.

Κάθε νέα ανεξάρτητη Αρχή ελέγχου της αγοράς και προστασίας του καταναλωτή είναι επικοινωνιακού και όχι ουσιαστικού χαρακτήρα.

Ναι, η κυβέρνηση δεν θέλει να χτυπήσει την ακρίβεια στην Ελλάδα.

Κλείνει το μάτι στους φίλους και γνωστούς για να πλουτίζουν εις βάρος της τσέπης των πολιτών καταναλωτών.

Για όλα αυτά υπάρχουν στοιχεία, φωτογραφίες και πίνακες από τα δημοπρατήρια της Κρήτης πόσο πουλάει ο παραγωγός, και στοιχεία, φωτογραφίες πόσο αγοράζει ο πολίτης καταναλωτής.

Υπάρχει λύση;

Και βέβαια υπάρχει, αλλά δεν το θέλει η κυβέρνηση της Ν.Δ. και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Όλα στο σκοτάδι, όλα μέσα στη διαπλοκή, διαφθορά, κλοπή του εισοδήματος των πολιτών καταναλωτών.

Όταν βάζεις πλαφόν στη λιανική τιμή του προϊόντος (ποσοστό κέρδους), είναι σαν μια τρύπα στο νερό.

Αυτό θα πρέπει να γίνει από την αρχή της αγοράς του προϊόντος σε όλη την αλυσίδα της αγοράς, όπως μεσάζοντες, χονδρεμπόριο, λιανική τιμή.

Πλαφόν στα διυλιστήρια και στον ειδικό φόρο κατανάλωσης και όχι μόνο στο ποσοστό κέρδους της χονδρικής και λιανικής πώλησης.

Έτσι ακριβώς με αυτά τα μέτρα μπορείς να ελέγξεις την αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία και ακρίβεια παντού στην αγορά της Ελλάδας.

Κάθε μέρα εμείς ως ΙΝΚΑ Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας δίνουμε μάχες για να καταλάβουν εκεί στην κυβέρνηση πως λάθος δρόμο πήραν με τις επιδοματικές πολιτικές.

Και βέβαια δεν είναι μόνο η ακρίβεια παντού στην αγορά, είναι και η υγεία, η παιδεία, η ασφάλεια, ο πρωτογενής τομέας, η λειτουργία ανεξάρτητων Αρχών και υπηρεσιών.

Είναι η λειτουργία των τραπεζών, funds & servicers στην Ελλάδα.

Είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από αυτό το αισχρό σύστημα κλοπής της κινητής και ακίνητης περιουσίας των πολιτών καταναλωτών και επαγγελματιών.

* Πρόεδρος ΙΝΚΑ Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας

Παρά τη διαφθορά, τα ατελείωτα σκάνδαλα και τις οικονομικές δυσκολίες που πνίγουν τους Έλληνες, παρά το ζοφερό μέλλον που επιχειρείται να επιβληθεί, οι μάχες δεν σταματούν. Συνεχίζονται με στόχο να γκρεμιστεί το σαθρό οικοδόμημα.

Μία τέτοια κρίσιμη μάχη δόθηκε και χθες ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, στο πλαίσιο της αίτησης ακυρώσεως του Προεδρικού Διατάγματος και των σχετικών υπουργικών αποφάσεων για τον Προσωπικό Αριθμό. Το νομικό επιτελείο του Ελληνικού Παλμού, με επικεφαλής τον καθηγητή Νομικής Κωνσταντίνο Βαθιώτη, έδωσε μια μάχη βαθιά ανθρώπινη, αξιακή και υπαρξιακή - μια μάχη για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Το κίνημα Ελληνικός Παλμός εκφράζει την ειλικρινή του ευγνωμοσύνη προς όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια: τους δικηγόρους και τους εντολείς τους (κατατέθηκαν πάνω από 20 προσφυγές για τον Π.Α.), συμβάλλοντας καθοριστικά στη συλλογική αυτή διεκδίκηση.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η στιγμή που μία δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη, αναπτύσσοντας το θρησκευτικό της επιχείρημα, λύγισε συναισθηματικά. Με δάκρυα στα μάτια, κάτω από το βλέμμα του Παντοκράτορα που δέσποζε στην αίθουσα, ανέδειξε το βάθος και τη σημασία της υπόθεσης.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η στάση της έδρας αποτέλεσε πηγή ελπίδας. Ελπίδας ότι υπάρχουν ακόμη δικαστές που στέκονται στο ύψος του λειτουργήματός τους, που δεν υποκύπτουν σε πιέσεις και τιμούν τον θεσμικό τους ρόλο, αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη.

Ο πρόεδρος του Ελληνικού Παλμού καλεί την κυβέρνηση να σεβαστεί απόλυτα τον ρόλο της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης και να μην επιχειρήσει οποιαδήποτε παρέμβαση στο έργο της.

Παράλληλα, οι νομικοί σύμβουλοι και τα στελέχη του κινήματος, όπως ο κ. Σωτήριος Γκεκόπουλος, συνεχίζουν αδιάκοπα τον αγώνα σε πολλαπλά μέτωπα: για την έκδοση διαβατηρίων με την παλιά ταυτότητα, ενάντια στην επιβολή του προσωπικού αριθμού στο στράτευμα,  για την προστασία των ανήλικων παιδιών από την υποχρεωτική ταυτοποίηση μέσω αυτού κ.α.

Ο Νίκος Παπαδόπουλος δηλώνει με αποφασιστικότητα ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι τέλους:

«Συνεχίζω να ελπίζω και να αγωνίζομαι ώστε το άδικο και σαθρό οικοδόμημά τους να καταπέσει. Θα δώσουμε αυτή τη μάχη με όλα τα μέσα - νομικά, πολιτικά, ανθρώπινα. Γιατί αυτή η μάχη αξίζει. Γιατί αυτή η μάχη είναι για όλους μας.»

Ο αγώνας συνεχίζεται. Και η ελπίδα παραμένει ζωντανή.

Από το Γραφείο Τύπου

του Ανεξάρτητου Βουλευτή

Νίκου Παπαδόπουλου

εδώ ο Σύνδεσμος στην Ιστοσελίδα του Ελλ. Παλμού :
https://ellinikospalmos.gr/deltio-typou-machi-sto-ste-gia-ton-prosopiko-arithmo/

Η κυβέρνηση για ακόμα μια φορά επέλεξε την εξαγγελία επιδομάτων ελεημοσύνης και μέτρων στήριξης των φτωχοποιημένων Ελλήνων σε πλήρη «συγχρονισμό» με τις πολιτικές ανάγκες της.

Υποδυόμενη ότι ενδιαφέρεται για την δημογραφική κρίση της χώρας και την οικονομική στενότητα των νοικοκυριών και των οικογενειών με παιδιά, ανακοίνωσε με στόμφο το απαξιωτικό ποσό των 0,29 ευρώ την ημέρα ως επίδομα για κάθε παιδί. Ούτε μισό κουλούρι για το σχολείο ημερησίως δεν καλύπτει η «φιλανθρωπία» Μητσοτάκη!

Τα μέτρα-ασπιρίνες βαφτίστηκαν «κοινωνική στήριξη» αλλά επί της ουσίας πρόκειται για την επιστροφή ενός μικρού μέρους των χρημάτων που αφαιρέθηκαν από τους πολίτες. Είναι η δική της πολιτική υπερφορολόγησης, μέσω της οποίας συγκέντρωσε, εκ του υπερπλεονάσματος, 500 εκατομμύρια ευρώ για να μοιράσει «καθρεφτάκια στους ιθαγενείς».

Την ξέφρενη ακρίβεια δεν την γιατρεύουν ούτε οι φιλανθρωπίες ούτε τα ψίχουλα.
Λύση δεν δίνουν, ούτε η αύξηση-ντροπή των 50 ευρώ στο επίδομα των χαμηλοσυνταξιούχων, την πλέον αδικημένη κατηγορία συμπολιτών μας, ούτε βέβαια το μηδαμινής αξίας fuel pass, που δεν φτάνει για μετακίνηση με πατίνι!

Όλοι γνωρίζουν πόσο γρήγορα θα εξανεμιστεί, καθώς η αγορά διατηρεί και αυξάνει τις υψηλές τιμές. Διατηρεί υψηλές τις τιμές. Λύση δεν αποτελεί για τον αγροτικό πληθυσμό, η συνέχιση της επιδότησης στα λιπάσματα, αφού αντιμετωπίζει μόνο επιφανειακά το πρόβλημα, καθώς το αυξημένο ενεργειακό κόστος παραμένει και μετακυλίεται στην αγροτική παραγωγή και τελικά στις τιμές των τροφίμων.

Η ΝΙΚΗ καταγγέλλει την κυβέρνηση ως επίσημο μηχανισμό ανακύκλωσης της ακρίβειας. Δεν την αντιμετωπίζει, τη συντηρεί. Δεν ασκεί κοινωνική πολιτική, απλά διαχειρίζεται επικοινωνιακά τη φτωχοποίηση.