Από πρωτοετής φοιτητής, μελέτησα την ιστορία του Κωνσταντίνου
Παπαρρηγόπουλου και του Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη. Όταν η πίστη μου στο έθνος και στην
πατρίδα , ήθελα να μου δείξουν και τον δρόμο του ελληνισμού στην σύγχρονη
διεθνή πραγματικότητα. Συγκλονιστικές στιγμές , αλλά και σκληρές αλήθειες με
βοήθησαν να χαράξω την πολιτική μου τοποθέτηση, για την πορεία της χώρας μας
στο διεθνές περιβάλλον . Η καταλυτική προτροπή , ήταν αυτή του Σ. Μαρκεζίνη .
Ότι εκείνος ο πολιτικός είναι άξιος της πατρίδος του, όταν καταφέρνει να
ταυτίζει τα συμφέροντά της, με εκείνη την ομοειδή πολιτισμική δύναμη , που
μπορεί να τα επιβάλει . Έκτοτε διακήρυξα , ότι αυτή η δύναμη(1974), είναι οι
ΗΠΑ, ως αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα του τότε δυτικού κόσμου. Έχοντας πολλαπλούς
δεσμούς με τον ελληνισμό.Έχοντας ήδη ενστερνισθεί, ότι η κυρίαρχη παρακαταθήκη
της πατρίδος μου ,είναι η σφυρηλάτηση της εθνικής συνειδήσεως των πολιτών της και
ο βιωματικός πατριωτισμός. Αντιτάχθηκα και σε αυτή ακόμη την εξομοίωση μιάς
οικονομικής ένωσης τότε (ΕΟΚ) , ως κατοχύρωση στρατιωτικής υποστήριξης της
χώρας μας. Τα τραγικά λάθη , από το 1944 και μετέπειτα έβλαψαν στις δεκαετίες
που ακολούθησαν τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική μας ολοκλήρωση. Κύπρος, Β.
Ήπειρος, ζήτημα Μακεδονίας και Αιγαίου, δεν έτυχαν της ιστορικής δικαίωσης ,
όχι γιατί είναι στραβός ο γυαλός, αλλά γιατί εμείς στραβά αρμενίζουμε. Η
πλειοψηφία των πολιτικών, είτε δεν πίστεψαν , είτε δεν μελέτησαν για να
αποκτήσουν γνώση ιστορικών δεδομένων και μελλοντικών εξελίξεων. Έτσι δεν
γίναμε εμείς πρώτοι το Ισραήλ της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Το Ισραήλ ως
κράτος συστάθηκε το 1947. Τώρα, στην κυριολεξία τρέχουμε πίσω από τα
γεγονότα. Εναγκαλιζόμαστε την Τουρκία με κατευνασμό και επιχειρηματικές
εκχωρήσεις(βλέπε Γκοτς) και έχουμε την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να γίνουμε
ισχυροί σύμμαχοι με αντίπαλες χώρες προς την Τουρκία. Μάλιστα προχωράμε
ασυλλόγιστα και σε ανοίγματα στρατιωτικά , χωρίς κατοχύρωση ,με φιλικές χώρες
προς την Τουρκία. Και μας προκύπτει συμμαχία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας και
Πακιστάν, που σημειωτέον δεν είναι απαραίτητα απέναντι στο Ισραήλ, ούτε βέβαια
και προς τις ΗΠΑ. Γιατί ο μεγάλος εχθρός τους είναι το Σιιτικό Ιράν, έως την ποθούμενη
μετατροπή του με ήπιο Ισλάμ. Αν αναλογισθούμε ότι οι ΗΠΑ δεν τόλμησαν την
δημιουργία του Κουρδικού κράτους για διασφάλιση του Ισραήλ και γενικότερης
ισορροπίας στην περιοχή, αντιλαμβανόμαστε σε τι κινδύνους είμαστε εκτεθειμένοι
πλέον. Πόσο ισχυρή μπορεί να είναι άραγε η συμμαχία Ελλάδος-Κύπρου και Ισραήλ,
όταν εμείς σήμερα εναγκαλιζόμαστε τον μεγάλο εχθρό μας και ταυτόχρονα τον εχθρό
του Ισραήλ , που δεν ήταν πάντα και δεν εγγυάται κανείς τι θα συμβεί στο μέλλον
με τυχόν αλλαγή στις δύο χώρες ή και στην μία από τις δύο. Αθετούμε , εν
ονόματι άραγε ποιού άνομου σκοπού, υποχρεώσεις μας προς την παλαιότερη
σύγχρονη στρατιωτική συμμαχία που συμμετέχουμε, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.
Εισπράτουμε απαξίωση και προειδοποιήσεις από τις ΗΠΑ και εν ονόματι της διαχείρησης
της εξουσίας και άλλων ανομημάτων κάνουμε τους αδιάφορους. Διακυβεύοντας εθνικά
συμφέροντα, για να εκστομίσουμε ότι, μας φταίνε οι ξένοι και …. οι Αμερκάνοι,
όταν η χώρα «προδωθεί».Έκανα το μεγαλύτερο άνοιγμα προς την Ρωσική αγορά
για τα γεωργικά προϊόντα μας, αλλά δεν επικρότησα ποτέ τα πρόωρα γεωστρατηγικά
σχέδια περί αγωγών. Την θεωρώ χώρα αυτονόητα του κοινού πολιτισμού μας, αλλά η
επίγνωση της στρατηγικής πραγματικότητος σταματά κάπου, και την θεωρώ φίλη και
όχι εχθρό όπως σήμερα, με μελλοντική προοπτική .Δεν αντιστρατεύομαι την
πολιτισμική και εμπορική σχέση με την Κίνα, αλλά μέχρι εκεί. Η Ευρώπη
κλυδωνίζεται , από τα «πειράγματα» των Δημοκρατικών των ΗΠΑ επί 40 χρόνια.
Γίνεται κατανοητό, ότι κυριολεκτικώς βρισκόμαστε μπροστά σε Σταυρόλεξο και
Βαβυλωνία γεωστρατηγική στη περιοχή.Η πολυπολικότητα των 30-40 χρόνων ,
μετατρέπεται σε νέα διπολική νέα πραγματικότητα(ΗΠΑ-Κίνα), με άλλες
παραμέτρους από το παρελθόν. Με δευτερεύουσες και περιφερειακές δυνάμεις. Οι
ευθύνες μας είναι βαρύτατες διαχρονικά . Οι προκλήσεις υπήρξαν και τις
αγνοήσαμε. Οι απειλές ήταν μόνιμες και συμπεριφερθήκαμε διαστροφικά. Οι
κίνδυνοι βρίσκονται προ των πυλών. Ας συνέλθουν την ύστατη στιγμή οι
κυβερνώντες και αν δεν μπορούν , ας έρθουν άλλοι που καταλαβαίνουν την νέα γεωστρατηγική
πραγματικότητα .
*ΚΩΣΤΑΣ ΚΙΛΤΙΔΗΣ
Ιατρός
Υφυπουργός της ν.δ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου