«ΆΔΕΙΑΣΜΑ» ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

 

«Θεσμικό ξεπουπούλιασμα» επιφύλαξε στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη το περασμένο Σάββατο ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, με αφορμή την επιχειρούμενη διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος, της οποίας τη χρησιμότητα επί της ουσίας αμφισβήτησε ανοιχτά.

Όταν ρωτήθηκε (ΕΡΤ3) πότε και γιατί πρέπει να αναθεωρείται το Σύνταγμα, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, καθηγητής και ακαδημαϊκός, υπογράμμισε ότι «θα πρέπει να είναι ξεπερασμένα και ανεπαρκή κανονιστικώς τα προς αναθεώρηση άρθρα, για να μην ενταχθεί και η προσεχής αναθεώρηση στην κατηγορία των προσχηματικών αναθεωρήσεων».

Ο κ. Παυλόπουλος απαντώντας σε σχετική ερώτηση αναγνώρισε αιχμηρά ότι είναι δυσχερής η προοπτική της συναίνεσης των κομμάτων στην παρούσα συγκυρία ώστε να ψηφιστούν τα προτεινόμενα άρθρα με την αναγκαία πλειοψηφία. Έκαψε έτσι και το χαρτί της τεχνητής συναίνεσης που ρίχνει για μικροπολιτικούς λόγους στο τραπέζι ο πρωθυπουργός.

Ειδικότερα, ως προς το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο κ. Παυλόπουλος, «άδειασε» τον Κ. Μητσοτάκη για την «ανεπαρκή αναθεώρηση» του 2019 στην οποία ο πρωθυπουργός επαίρεται ψευδώς ότι κατέθεσε σοβαρές προτάσεις. Και την ίδια ώρα, συμφωνώντας με τον Βαγγέλη Βενιζέλο ότι η εφαρμογή του άρθρου αποδείχτηκε προβληματική, δήλωσε:

«Οφείλω εκ προοιμίου να κάνω την εξής ιστορική διευκρίνιση: Όταν θεσπίσθηκε, με μεγάλη μάλιστα πλειοψηφία, το άρθρο 86 του Συντάγματος, κατά την αναθεώρηση του 2001, επέφερε μία πολύ σημαντική πρόοδο σε σχέση με τα προϊσχύοντα για την ευθύνη υπουργών. Και μάλιστα τόσο ως προς τη διάρκεια της αποσβεστικής προθεσμίας -η οποία διπλασιαζόταν- όσο και ως προς τη σύνθεση του Ειδικού Δικαστηρίου, το οποίο τότε απέκτησε αμιγώς δικαστική σύνθεση από μέλη του Αρείου Πάγου (κατά πλειοψηφία) και από μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Όμως, και κυρίως λόγω του τρόπου με τον οποίο εφαρμόσθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 86 του Συντάγματος και κατά βάση λόγω του τρόπου με τον οποίο ασκήθηκε η σχετική αρμοδιότητα της Βουλής, αποδείχθηκαν προδήλως ανεπαρκείς.

Χρειάζεται, λοιπόν, ριζική αναθεώρησή του κατεξοχήν προς δύο κατευθύνσεις: Πρώτον, προς την κατεύθυνση της πλήρους αποσύνδεσης της Βουλής από τη σχετική διαδικασία καταλογισμού ποινικών ευθυνών σε μέλη της κυβέρνησης. Και, δεύτερον και συνακόλουθα, προς την κατεύθυνση της πρόσφορης μεταφοράς της όλης αρμοδιότητας στον αρμόδιο “φυσικό δικαστή”, όπως αυτός θα θεσμοθετηθεί με βάση τις νέες, αναθεωρημένες πλέον, διατάξεις».

Καταπέλτης όμως ήταν οι θέσεις του και στο ζήτημα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Χαρακτήρισε τη σχετική συζήτηση «υπερβολική και άσκοπη», τονίζοντας ότι το ισχύον άρθρο 103 παρέχει ήδη όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις για την απομάκρυνση υπαλλήλων σε περιπτώσεις ανεπάρκειας ή πειθαρχικών παραπτωμάτων.

Κατά την άποψή του, η απαίτηση για ρητή συνταγματική αναφορά στην αξιολόγηση συνιστά μια προσέγγιση που στοχεύει περισσότερο στις εντυπώσεις παρά στην ουσία της Δημόσιας Διοίκησης, χαρακτηρίζοντας τέτοιου είδους προτάσεις δείγμα «συνταγματικού λαϊκισμού».

Αίσθηση όμως προκαλούν και οι σκέψεις του για όσα συμβαίνουν στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. «Κατάπτωση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στις ΗΠΑ» χαρακτήρισε ο Προκόπης Παυλόπουλος την αντίδραση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας για την παράνομη επιβολή δασμών. Σχολιάζοντας τις βαριές εκφράσεις του Αμερικανού προέδρου σε βάρος των ανώτατων δικαστών, υπογράμμισε ότι στις ΗΠΑ πλέον «έχει καταρρεύσει η λειτουργία των θεσμικών αντίβαρων, ιδίως μέσα από την ωμή παραβίαση της αρχής διάκρισης των εξουσιών».